" Οι ήττες μας δεν αποδεικνύουν
Τίποτα παραπάνω από το ότι
  Είμαστε λίγοι αυτοί που παλεύουν ενάντια στο Κακό
Και από τους θεατές περιμένουμε
Τουλάχιστον να ντρέπονται"
                                               Μπρεχτ

Ημερολόγιο Φυλακής ΙΙ Κύριο

 της Μαριάννας Λαζαρή

Θυμάσαι;

Βήματα στον αέρα,

Μάτια γεμάτα όνειρα,

Μυαλό γεμάτο τρέλα...

Θυμάσαι;

Τεράστια χαμόγελα

στις πιο μικρές αιτίες

πειρατικό ο καναπές

γι’ άγνωστες παραλίες...

Θυμάσαι;

Φιλίες γεννημένες μέσα σε μια στιγμή

κάθε νέο Σάββατο κι υπέρλαμπρη γιορτή...

Θυμάσαι;

Συνωμοσίες και σχέδια και γέλια και φωνές,

απέραντο το αύριο

κι αιώνες πριν το χθες...

Θυμάσαι;

Το θείο δώρο η ξεγνοιασιά,

κι ίσως η μόνη που θα έχουμε ποτέ,

αγνή, γλυκιά ευτυχία,

Η μόνη που ετόλμησε στον χρόνο αταξία

Και τώρα,

σαν φίλος παιδικός,

σε μια γωνιά κρυμμένη,

μας συντροφεύει.

τώρα που όλα τα σύννεφα βαφτήκαν γκρίζα,

ο κάποτε άνεμος γλυκός λυσσομανάει, αγέρι,

πνιγήκανε τα κάστρα

κι η άμμος μουλιασμένη.

Τώρα που τα όνειρα στέκονται ένα βήμα απ’ τον γκρεμό

κι εσύ δεν ξέρεις άμα θα τα προφτάσεις

κι είναι ίσως η μοναδική φορά που νοιάζεσαι αν θα χάσεις,

κάνεις να τρέξεις μα ειν’ ο ανήφορος πολύς κι η εξάντληση επιμένει.

Μία άσπρη πεταλούδα

πάνω από τα νεογέννητα λουλούδια φτερουγίζει.

Κι ο κόσμος απ’ την μία τραγουδά

κι απ’ την άλλη ραγίζει.

Ποτέ δε κατάλαβες γιατί για να κυνηγήσεις τα όνειρα σου

πρέπει να δολοφονήσεις τη ψυχή και τη καρδιά σου.

Θυμάσαι;

Βήματα στις λιακάδες,

Μάτια γεμάτα θάλασσα,

Και στο μυαλό αχιβάδες...

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2021 16:08

Προσθήκη σχολίου

Σιγουρευτείτε πως έχετε εισάγει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες με το σύμβολο (*). Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Χρήσιμα

farmakia

HOSPITAL

© 2021 Atticavoice All Rights Reserved.