" Οι ήττες μας δεν αποδεικνύουν
Τίποτα παραπάνω από το ότι
  Είμαστε λίγοι αυτοί που παλεύουν ενάντια στο Κακό
Και από τους θεατές περιμένουμε
Τουλάχιστον να ντρέπονται"
                                               Μπρεχτ

Τα τρυφερά της ροζ Κύριο

Πριν από μερικές ημέρες, έφυγε από τη ζωή η Μαριανίνα Κριεζή. Και , όπως πολλές φορές συμβαίνει όταν φεύγει κάποιος, αυτό το φευγιό αποτέλεσε την αφορμή για πολλούς από εμάς να σκύψουν – ίσως για πρώτη φορά με σοβαρότητα - πάνω στο έργο αυτής της ιδιαίτερα ταλαντούχου στιχουργού

Για να ανακαλύψουν πως αν σκάψουν λίγο κάτω από την επιφάνεια των φαινομενικά απλών στίχων της, θα διαπιστώσουν μια βαθιά φιλοσοφημένη πικρία ανάμικτη με ειρωνεία για τα καθημερινά ανθρώπινα αδιέξοδα. Μια γλυκόπικρη αναφορά για τους καθημερινούς αγώνες που ο άνθρωπος είναι καταδικασμένος (;) να χάνει.

Ο απλός τρόπος έκφρασής της Μαριανίνας είναι απολύτως συνειδητός. Όπως είχε δηλώσει σε μια παλιότερη συνέντευξή της στη Lifo : «Η Ελλάδα πνίγεται στην εντεχνίλα. Σε τραγούδια που έχουν στίχους με λέξεις όπως Ισμήνη, καθρέφτης, χαντρούλα, ασβέστης, Παναγιά κ.ά. Δεν μπορώ άλλο να ακούω την Παναγιά σε τραγούδια. Πρέπει πλέον να την αφήσουνε ήσυχη. Αυτά τα έγραφε ο Γκάτσος πριν από τριάντα χρόνια»

Οι δύο πιο εμβληματικές δουλειές της Μαριανίνας Κριεζή ήταν η ραδιοφωνική εκπομπή «Εδώ Λιλιπούπολη», όπου έγραψε τους στίχους των τραγουδιών της εκπομπής και συμμετείχε στα κείμενα και ο δίσκος «Σαμποτάζ», η συνεργασία της με τη Λένα Πλάτωνος.

Δεν μεγάλωσα με τη Λιλιπούπολη. Την έμαθα αργότερα, δεν μπορεί όμως να είναι το ίδιο. Η δουλειά της Λένας Πλάτωνος δεν με άγγιξε ποτέ ιδιαίτερα. Εκεί που συναντήθηκα πρώτη φορά με τη Μαριανίνα Κριεζή ήταν στις συνεργασίες της με το Λάκη Παπαδόπουλο και την Αρλέτα στους δίσκους «Περίπου» του 1984 και «Τσάι Γιασεμιού» του 1985. Και εκεί, όμως, η πρώτη επαφή δεν ήταν θετική. Η μετεφηβική «επαναστατικότητα» με έκανε να απορρίπτω τους στίχους ως απλοϊκούς και τις ανησυχίες της στιχουργού ως μικροαστικές.

Δε χρειάστηκε πολύ για να καταλάβω ότι αυτές οι «μικροαστικές» ανησυχίες με περίμεναν κι εμένα αργότερα στη γωνία όπου και συνειδητοποίησα πως η γραφή της Μαριανίνας ήταν μια ευφυής περιγραφή των καθημερινών μας αδιεξόδων, δοσμένη με απλότητα, χιούμορ και μια ελαφριά πικρία. Αλλά και με μια αισιοδοξία ταυτόχρονα. Γιατί, όπως και να το κάνεις, δεν χρειάζεται και πολλά πράγματα ένας άνθρωπος για να χαμογελάσει. Αρκούν ένα χαμόγελο, μια όμορφη κουβέντα, μια αγκαλιά. Μέσα στην ανελέητη βαρβαρότητα αυτού του κόσμου, η τρυφερότητα των στίχων της Μαριανίνας είναι μια απάντηση

Σαν αποχαιρετισμό προς τη Μαριανίνα Κριεζή, ετοιμάσαμε μια λίστα με τραγούδια από τη συνεργασία της Μαριανίνας με το Λάκη Παπαδόπουλο, έναν σπουδαίο και μάλλον υποτιμημένο τραγουδοποιό, και την Αρλέτα, μια από τις πιο αισθαντικές και πιο αδικημένες τραγουδίστριες που έχει γνωρίσει ο τόπος. Είναι από εκείνες τις ευτυχείς συνεργασίες που γεννούν την ομορφιά

 

1. Το τρυφερό σου ροζ / Τσάι γιασεμιού, 1985

2. Σερενάτα / Περίπου, 1984

3. Batida de coco / Τσάι γιασεμιού, 1985

4. Ο Τάκης / Τσάι γιασεμιού, 1985

5. Τσάι Γιασεμιού / Τσάι γιασεμιού, 1985

6. Τα ήσυχα βράδυα / Τσάι γιασεμιού, 1985

7. Κάποτε, κάπου / Πασπαρτού, 1996

8. Πλατεία Αμερικής / Περίπου, 1984

9. Αυτόματος τηλεφωνητής / Τσάι γιασεμιού, 1985

10. Όνειρα ζαχαρωτά / Τσάι γιασεμιού, 1985

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 13 Φεβρουαρίου 2022 01:44

Προσθήκη σχολίου

Σιγουρευτείτε πως έχετε εισάγει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες με το σύμβολο (*). Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Youtube Playlists

youtube logo new

Χρήσιμα

farmakia

HOSPITAL

youtube logo new

© 2021 Atticavoice All Rights Reserved.