Σχόλιο για την αισχρή απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο από τις ΗΠΑ.

Σχολιάζει ο Ν.Σ. -Μαθηματικός - 3/1/2026

Η απόφαση του προέδρου των Η.Π.Α να διατάξει και την απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας και της συζύγου του μέσα από την προεδρική κατοικία στο Καράκας, όπου εισέβαλαν Αμερικάνοι κομάντος, είναι μία πράξη εξοργιστική που μας υπενθυμίζει ότι τα πολιτικά ήθη στον δυτικό κόσμο, τον κόσμο της "δημοκρατίας", της "ελευθερίας" και της "διεθνούς νομιμότητας" όπως θέλει να αυτοπαρουσιάζεται, μπορούν κάλλιστα, από την μία στιγμή στην άλλη, να δώσουν την θέση τους σε εκείνα που έχουμε ταυτίσει με τις εποχές της πιο σκληρής και εγκληματικής αποικιοκρατίας ! Η ενέργεια αυτή των Η.Π.Α, δείχνει περίτρανα το γεγονός ότι το "αστικό δημοκρατικό κράτος" ενώπιον των διεθνών ανταγωνισμών του δεν θα διστάσει ούτε στιγμή να παραβιάσει ολόκληρο τον αξιακό κώδικα που επικαλείται ώστε να τεκμηριώσει την "ηθική του υπεροχή" ως μορφή εξουσίας. Είναι σίγουρα ότι το ίδιο είναι διατεθειμένο να κάνει και σε κάθε εκδήλωση απειλητικού κοινωνικού ανταγωνισμού εντός των συνόρων του.

Ασφαλώς δεν είναι η πρώτη φορά που διαπιστώνουμε κάτι τέτοιο. Οι Η.Π.Α στην πρόσφατη ιστορία τους, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, πολλές φορές έχουν δώσει ανάλογα δείγματα γραφής. Στον βαθμό που το απαιτούν τα συμφέροντα των αστικών τάξεων τους και που μπορούν, ακολουθούν και οι λοιπές μεγάλες "δυτικές αστικές δημοκρατίες". Εντούτοις μία τέτοια διαπίστωση δεν θα πρέπει να συνεπάγεται ότι θα πρέπει να στοιχίζεται κάποιος πίσω από εκείνες τις "μη δυτικές δυνάμεις" οι οποίες καταγγέλλουν τα "εγκλήματα και τον κυνισμό του δυτικού ιμπεριαλισμού", απλά για να προωθήσουν την δική τους ανάλογη ατζέντα στον διεθνή ανταγωνισμό τους με αυτόν. Έτσι, για παράδειγμα, η καταγγελία εκ μέρους της Ρωσίας αυτής της ενέργειας των Η.Π.Α ως παραβίασης της "εθνικής κυριαρχίας" της Βενεζουέλας μόνο μειδίαμα μπορεί να προκαλέσει.

Η τελευταία αυτή αισχρή ενέργεια των Η.Π.Α έχει προκαλέσει οργή στον κόσμο της αριστεράς στην Ελλάδα και διεθνώς. Πολιτικά, Υγειές! Όμως, θα ήθελα να επισημάνω ότι έχει μεγάλη σημασία να παρατηρήσουμε τι πρόκειται να ακολουθήσει από δω και εμπρός. Ήδη από το 1991 με την κατάρρευση της Ε.Σ.Σ.Δ και του ανατολικού μπλοκ παρατηρήθηκε το φαινόμενο η όποια παρέμβαση των Η.Π.Α και λοιπών δυτικών δυνάμεων στην περιοχή υπέρ της προώθησης των συμφερόντων τους να γίνεται προσεκτικά και, όπως φαίνεται, σε συνεργασία με σημαντικά τμήματα της προηγούμενης πολιτκής ελίτ και τοπικών ισχυρών οικονομικών συμφερόντων, τα οποία εν μία νυκτί άλλαζαν ιδεολογική λεοντή και αναλάμβαναν νέους ρόλους.... Αυτό έγινε παντού, ακόμη και εκεί που εισέβαλαν και ακολούθησε η κατάρευση του κράτους. Αυτός είναι και ο λόγος που πουθενά οι δυνάμεις του καθεστώτος που έπεσε δεν ανέλαβαν την αντίσταση οι ίδιες. Ακόμη και εκεί όπου αξιωματούχοι του αντιστάθηκαν στην κατοχή, αυτό έγινε κάτω από άλλες σημαίες (π.χ στο Ιράκ, πλήθος αξιωματικών του Σαντάμ πολέμησαν τους Αμερικάνους εντασσόμενοι στο Ισλαμικό Κράτος ενώ το Μπααθ εκμηδενίστηκε.)

Στην περίπτωση της Βενεζουέλας, έχει αποδειχθεί ότι η φιλοαμερικανική αστική αντιπολίτευση δεν έχει από μόνη της την δύναμη να κυβερνήσει την χώρα. Συνεπώς το τι έχει υπόψη της η κυβέρνηση Τραμπ για την επόμενη ημέρα μετά την απαγωγή του Μαδούρο, για την χώρα, μένει να φανεί! Ομοίως μένει να φανεί αν οι διάδοχοι του Μαδούρο όντως θα αντιπαρατεθούν σοβαρά ή θα αρκεστούν σε συμβολικές κινήσεις με στόχο είτε την παράδοση εξουσίας είτε τον συμβιβασμό. Όπως και να έχει, ότι εξελίξεις και αν ακολουθήσουν, οφείλουμε να τις παρακολουθούμε στενά, να τις μελετήσουμε και να βγάλουμε τα κατάλληλα συμπεράσματα. Την εποχή όπου τα συνθήματα του συχωρεμένου του Τσάβες περί "Σοσιαλισμού του 21ου αιώνα" μεγάλο μέρος της δυτικοευρωπαΪκής και ελληνικής αριστεράς τα υιοθετούσε αμάσητα, οφείλουμε να την αφήσουμε πίσω.