pantzas04

 

Ρίγη συγκίνησης και κύματα ενθουσιασμού κατέκλυσαν τη μικρή πόλη της Ραφήνας στο άκουσμα της χαρμόσυνης είδησης πως ο Σπύρος ο Πάντζας χρίστηκε αντιδήμαρχος. Τα κύματα ενθουσιασμού μάλιστα ήταν τόσο μεγάλα που έθεσαν εν αμφιβόλω τον απόπλου και τον κατάπλου των δεκάδων πλοίων της γραμμής, κινδυνεύοντας να στερήσουν από την πόλη μας τα ζωογόνα καυσαέριά τους αλλά και τα εκατοντάδες αυτοκίνητα που φορτώνουν και ξεφορτώνουν, δίνοντας μια ατμόσφαιρα τρελού πανηγυριού στους συνήθως άδειους και αφόρητα πληκτικούς δρόμους της πόλης

Για το έργο και την αξία του Σπύρου του Πάντζα δεν χρειάζεται να μιλήσει κανένας άλλος. Ξέρει να μιλά ο ίδιος γι αυτά. Όσο σεμνός και διακριτικός και αν είναι ο νέος αντιδήμαρχος, όσο και να μην του αρέσουν οι περιαυτολογίες, η αυτοπροβολή και η δημόσια έκθεση, δεν θα μπορούσε – δεδομένης της απόλυτης προσήλωσής του στις αδιαπραγμάτευτες αξίες της αλήθειας και της ειλικρίνειας – να κρυφτεί πίσω από το δάχτυλό του και να μην ψιθυρίσει αυτό που χρόνια τώρα αντιλαλούν τα υψώματα της Πεντέλης, το φωνάζουν οι ρεματιές του Βαλανάρη και του Μεγάλου Ρέματος και το τραγουδάει ο Νότιος Ευβοϊκός: «Είμαι εργάτης ακούραστος» ....

Είναι αλήθεια πως η Ιστορία όφειλε κάτι στον Σπύρο Πάντζα. Άργησε μερικές δεκαετίες όμως και όταν αποφάσισε να ξεπληρώσει το χρέος της, βρήκε μπροστά της το συνονόματο εγγονό του. Κάτι τέτοια λάθη είναι που μας κάνουνε να λέμε πως η ζωή μας κάνει πλάκα. Αλλά και τη ζωή εμείς, κατά ένα μεγάλο μέρος, δεν τη διαμορφώνουμε;

Εν πάσει περιπτώσει, επειδή πήγαμε να το σοβαρέψουμε, επιστρέφουμε στο αρχικό ύφος της ανάρτησης για να παρακολουθήσουμε καρέ-καρέ, εν είδει φωτορομάντσου, τη μακρά και ανοδική πορεία του Σπύρου του Πάντζα προς την αντιδημαρχία. Όπως πάντα, τα τοπικά Μέσα Ενημέρωσης μας παρέχουν το κατάλληλο υλικό και τα ευχαριστούμε γι αυτό

 

Gopping2

Στις ελληνικές παραλίες το καλοκαίρι ενδημεί ένα ιδιαίτερο είδος ζωής. Ο συστηματικός ρυπαντής της ήδη ρυπαρής, από την ανθρώπινη δραστηριότητα-  άμμου και της παραλίας γενικότερα. Οι ρύποι πολλοί. Λάδια, αντηλιακά γαλακτώματα, ενίοτε και τα μπουκάλια τους, χαρτιά υγείας, μεταχειρισμένα και αμεταχείριστα, μπουκάλια νερού, σακούλες, αλουμινόχαρτα, σαγιοντάρες, μπαλάκια από ρακέτες και πολλά ακόμη ευφάνταστα. Βέβαια, μαζί με όλα τα παραπάνω, ευδοκιμούν και οι τσιγαριές, δηλαδή τα μικρά εκείνα μοσχεύματα - γόπες, συνήθως καφέ χρώματος αλλά κει λευκά ή μαύρα, τα οποία φιλότιμοι «καλλιεργητές» τα παραχώνουν στην άμμο, αλλά αυτά ούτε ριζώνουν ούτε μεγαλώνουν.

Για τον σοβαρό κόσμο οι γόπες δεν είναι καθαυτές πρόβλημα, αφού τις μαζεύει και δεν τις αφήνει να «φυτρώσουν». Μετά το μπάνιο του τις απορρίπτει σβησμένες, στα πολλά καλαθάκια και στους κάδους απορριμμάτων των δήμων. Για τους υπόλοιπους (τους ασόβαρους) οι γόπες αποτελούν ένα είδος παράλιας χλωρίδας ή βιοαποικοδομήσιμης ύλης, που δεν τους προβληματίζει η μοίρα τους.  Και ακόμα και αν όσο πάει ελαττώνονται αυτοί, το πρόβλημα που προκαλούν τελικά  παραμένει μεγάλο. Ακόμα όμως κι αυτοί, σιγά σιγά αποκτούν συνείδηση και λογικά το πρόβλημα θα εξαφανιστεί, ακόμα και στην Ελλάδα.

Υπάρχει και μία κατηγορία όμως που θεωρεί τις γόπες ευκαιρία. Ευκαιρία προβολής, ευκαιρία επίδειξης. Αυτοί είναι συνήθως δήμαρχοι, δημοτικοί σύμβουλοι και αιώνιοι υποψήφιοι για τις θέσεις αυτές. Αυτοί και αυτές εμπνέονται από μία φιγούρα που έμεινε γνωστή ως «ο παλιάτσος», από την χρήση του όρου αυτού από την Ελένη Βλάχου για να τον περιγράψει. Φυσικά αναφερόμαστε στον Στ. Παττακό. Τον χουντικό  με το μυστρί, τον μανιακό αντικαπνιστή που είχε θεσπίσει και νομοθεσία για το κάπνισμα, αλλά και για το «πέταμα της γόπας» ή τσίχλας.

istorikolefkoma045

Mathew23 28w

 

Ξημερώνοντας η Κυριακή 27/6/2021, ανατρέχοντας στην ειδησεογραφία και σε ό,τι βαφτίζεται  έτσι, γίναμε μάρτυρες μίας φοβερής συναστρίας, συγκυρίας, διαβολικής σύμπτωσης ή όπως αλλιώς θα μπορούσε να περιγραφεί το παρακάτω

1. IRAfina

2.RPN

Στον πολύπαθο τοίχο του γηπέδου της Ραφήνας, ο οποίος έχει  υποφέρει από την κακή αισθητική και την ιστορική καπηλεία σε συνδυασμό, κάποιοι έγραψαν συνθήματα που με κέντρο το έγκλημα των Γλυκών Νερών, όπως αποκαλείται αμβλυμένα η δολοφονία μία εικοσάχρονης κοπέλας, νέας μητέρας, από τον σύζυγό της, καταδικάζουν τη διάχυτη βία κατά των γυναικών, η οποία έχει εμφιλοχωρήσει στην κοινωνία μας.

Σε άλλο σημείο της πόλης της Ραφήνας, στο μπλε λιμανάκι, κάποιοι (που από την κοινή εμπειρία μπορούμε άνετα να συνάγουμε πως ήταν απλά κάποιοι μεθυσμένοι) εξαφάνισαν κάτι πλαστικές καρέκλες και πέταξαν ένα παγκάκι στη θάλασσα, ή κάτι τέτοιο

Τα τοπικά μέσα δεν έχασαν χρόνο. Και αξιοποιώντας έναν παλιό κανόνα της δημιουργίας των επιθυμητών εντυπώσεων στο κοινό, πάντρεψαν τις δύο περιπτώσεις, βαφτίζοντας τις συλλήβδην «βανδαλισμούς». Ο συσχετισμός άσχετων μεταξύ τους γεγονότων, ποτέ δεν οφείλεται σε σύμπτωση ούτε σε άσχετο συντάκτη

1. IRAfina ble

title

 

Οι συλλογικότητες Δασαμάρι S.O.S., ανεξάρτητη πρωτοβουλία πολιτών  και η  Κίνηση για την Προστασία και Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας έστειλαν την παρακάτω επιστολή στην βουλεύτρια του ΜέΡΑ 25 κα Μ. Απατζίδη με αφορμή την κατάθεση ερώτησης εκ μέρους της, ερώτησης προς τον Υπουργό Δημόσιας Τάξης σχετικά με τα μέτρα πυροπροστασίας στο ορεινό Πικέρμι.

 

Κυρία Απατζίδη,

ενημερωθήκαμε από τοπικές ιστοσελίδες του δήμου Ραφήνας και Πικερμίου ότι καταθέσατε ερώτηση προς τον Υπουργό Δημόσιας Τάξης σχετικά με τα μέτρα πυροπροστασίας στο ορεινό Πικέρμι. Στην ερώτησή σας αναφέρετε ως “απολύτως απαραίτητα” κάποια αιτήματα συλλόγων της περιοχής, όπως αντιπυρικές ζώνες, αποψιλώσεις ρεμάτων κ.λπ. Επειδή φαίνεται ότι δεν έχετε καλή πληροφόρηση από τους συλλόγους των οικοπεδούχων και συνεταιριστών με τους οποίους συνεργάζεστε, θα θέλαμε να σας γνωστοποιήσουμε τα ακόλουθα:

Εδώ και χρόνια η τοπική διοίκηση συνεπικουρούμενη από συλλόγους της περιοχής χρησιμοποιεί το πρόσχημα των αντιπυρικών ζωνών για να προχωρήσει σε εκχερσώσεις των εναπομεινασών δασικών εκτάσεων της περιοχής. Ως “σεληνιακά τοπία 50 μέτρων εντός του δάσους” περιγράφουν τις αντιπυρικές ζώνες... Μπορείτε να δείτε σχετικές τεκμηριωμένες καταγγελίες στις αναρτήσεις του ιστολογίου Δασαμάρι S.O.S.:

(α) Ζητούν ξεπατώματα δασών

(β) Επιστολή προς το δασαρχείο Πεντέλης σχετικά με παραβιάσεις της δασικής νομοθεσίας

Πριν μερικούς μήνες ο δήμαρχος της Ραφήνας δήλωσε ότι δεν αναλαμβάνει τις διοικητικές ευθύνες πολιτικής προστασίας της δασικής έκτασης Δασαμάρι, που βρίκεται ανάμεσα στους οικισμούς της Διώνης και του Ντραφίου. Αντί, λοιπόν, να φροντίσει ο Δήμος να επιτηρεί την περιοχή με τα πυροσβεστικά μέσα που διαθέτει, όπως οφείλει να κάνει με βάση το σχέδιο πυροπροστασίας «Ιόλαος», επιλέγει να αντιμετωπίσει  τον κίνδυνο δασικής πυρκαγιάς εκχερσώνοντας το δάσος με το πρόσχημα των αντιπυρικών ζωνών. Ως ενεργοί πολίτες που ενδιαφερόμαστε να προστατέψουμε το ταλαιπωρημένο φυσικό περιβάλλον της περιοχής, ενημερώσαμε τους αρμόδιους φορείς πολιτικής προστασίας, αλλά εις μάτην! Δείτε σχετικές καταγγελίες:

(γ) Τα πυροτεχνήματα προξενούν πυρκαγιές...

(δ) Η ανευθυνότητα των υπευθύνων υποθάλπει εμπρησμούς

orama

 

Η Κίνηση για την Προστασία και Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας (ΚΠΑΜΡΡ) προχώρησε στη δημοσίευσση  της παρακάτω ανακοίνωσης, απαντώντας στις τερατολογίες του δημάρχου Ραφήνας Μπουρνούς, ο οποίος σε συνέντευξή του προπαγάνδισε την επικείμενη άνευ όρων παράδοση της πόλης σε σχέδια, τα οποία θα την καταστρέψουν και θα υποβαθμίσουν την ποιότητα  της  ζωής και της καθημερινότητας. Ακολουθεί η ανακοίνωση:

 

Το έγκλημα κατά του περιβάλλοντος και των ανθρώπων στο Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας, δεν κρύβεται με  ψέματα

9/6/2021, Ανακοίνωση της “Κίνησης για την Προστασία & Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας” σχετικά με τη συνέντευξη του Ευ.Μπουρνού σε τοπικό ηλεκτρονικό περιοδικό

 

Ακούσαμε το δήμαρχο Ευ.Μπουρνούς σε συνέντευξή του, να καυχιέται για πακτωλό εκατομμυρίων και κατασκευή φαραωνικών έργων εντός των ορίων του δήμου Ρ-Π, μέσα στην ερχόμενη πενταετία. Έργα εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, που θα μετατρέψουν την περιοχή σε απέραντο εργοτάξιο, με αμφιλεγόμενες συνέπειες στην ποιότητα ζωής και την καθημερινότητα των πολιτών και με σημαντικές απειλές για το φυσικό περιβάλλον της περιοχής. Ειδικότερα, ακούγοντας τα λεγόμενα του για το έργο που ετοιμάζεται στο Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας (facebook video 21:40’-24:30’), νιώθουμε την ανάγκη να αποκαταστήσουμε την αλήθεια. Ακούσαμε το δήμαρχο να μιλάει για τα παρακάτω:

 

ΟΙ «ΠΕΡΙΘΩΡΙΑΚΟΙ» ΚΑΙ ΟΙ «ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ» ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ !!!

Δε θα ζητήσουμε διευκρινήσεις για τους  χαρακτηρισμούς του δημάρχου «περιθωριακοί οικολόγοι», ούτε  για το ποιοί είναι οι «πραγματικοί οικολόγοι» που τον έχουν βραβεύσει.  Γιατί οι  χαρακτηρισμοί αυτοί προσπαθούν να καλύψουν ότι :

 

Dimarxos

;

Αφιερωμένο στη δήλωση του δημάρχου Ραφήνας, που χαρακτηρίζει όσους αντιδρούν στην καταστροφή του Μεγάλου Ρέματος,  με πρόχειρες μελέτες, "περιθώριο"

 

Σοφές οι παροιμίες. Αποτελούν απόσταγμα εμπειρίας και οδύνης. Της οδύνης που προκαλεί η άσχημη εμπειρία. Όπως η εμπειρία του πως κατάντησε η Αθήνα και η Αττική. Όπως τις κατάντησαν τα μικρά και τα μεγάλα συμφέροντα, τα ακόμα μικρότερα εγώ, προβεβλημένα στον καθρέφτη της ατομικής μισαλλοδοξίας του κάθε εξουσιαστή. Της ατομικής μισαλλοδοξίας, που οι διαφημιστές αποκαλούν «φιλοδοξία».

Η εμπειρία της καταστροφής μας δίδαξε τα λάθη και τις καταστροφές που προκάλεσαν οι εξουσιαστές, με τη δική μας ανοχή ή (ακόμα χειρότερα) με τη δική μας έγκριση.

Από το «θάπτομεν τον Ιλισσό» του Μεταξά, στη σημερινή στάση ενός κράτους και μίας διοίκησης που ζούνε ακόμα στις μεσοπολεμικές δεκαετίες. 

Από την άγνοια της εποχής του Μεταξά στην προπαγάνδιση της καταστροφής με ψέματα.  Αγνοώντας ή παραβλέποντας ακόμα και την παγκόσμια πρακτική και έρευνα, που μιλάνε για ένα τεράστιο λάθος που πάνε να κάνουν με πρόχειρες μελέτες.

Τι και αν η επιστήμη και η τεχνική στην Ευρώπη, αλλά και υπερατλαντικά, προκρίνουν άνοιγμα των σκεπασμένων ποταμών και ρεμάτων. Αυτοί έμαθαν από τα λάθη τους και φροντίζουν να τα διορθώσουν. Εδώ, ακόμα θέλουμε να κάνουμε τα λάθη. Εκείνα που μας λένε πως είναι λάθη και γι’ αυτό τα αποκαθιστούν, αλλά εμείς, ζώντας πολλές δεκαετίες πίσω, επιμένουμε να συνεχίσουμε να τα εφαρμόζουμε στην πλάτη του λαού και του  μέλλοντος του.

Η εξουσία χρησιμοποιεί κάθε τρόπο. Θεμιτό ή αθέμιτο για να προκρίνει τον τζίρο των χαϊδεμένων της. Και στην πρόστυχη απόπειρα συμμετέχουν όλοι όσοι βρίσκονται  στην εξουσιαστική ιεραρχία.

Και λένε ψέματα ανερυθρίαστα. Και χωρίς να σκεφτούν, κατηγορούν ακαδημαϊκούς ως περιθωριακούς, όπως στην περίπτωση μας.

Πως να χαρακτηρίσει κανείς κάποιον που για μία μελέτη διευθέτησης ενός ρέματος, με τεχνικές περιγραφές, σχέδια,  προμετρήσεις ποσοτήτων σκυροδέματος, αδρανών, και εγκατάσταση συρματοκιβωτίων, ισχυρίζεται πως δεν υπάρχει «τσιμέντωμα»; Ψεύτη ή αδαή; Αν είναι το πρώτο, απλά μιλάμε για την τέχνη που γνωρίζουν καλά οι πολιτικοί αριβίστες. Αν είναι το δεύτερο, το πράγμα γίνεται επικίνδυνο. Πολύ πιο επικίνδυνο.

Eucalyptus 3

Ο αγώνας κατά του πρασίνου καλά κρατεί στο Δήμο Ραφήνας-Πικερμίου

 

Μετά το «πετσόκομμα μας από τον πρωθυπουργό Κυριάκο», η τοπική εξουσία αποφάσισε πως έπρεπε να πετσοκόψει κάτι, έστω συμβολικά και έτσι πετσόκοψε τους ευκαλύπτους απέναντι από την εκκλησία της Παντοβασίλισσας, στη Ραφήνα.

Γιατί να πετσοκόψει κάποιος ένα δέντρο; Φυσικά για τον ίδιο λόγο που μπορεί να θέλει να πετσοκόψει  4  δέντρα. Μάλλον πρόκειται για ακόμα ένα στιγμιότυπο της «μάχης με τη φύση» που έχει δηλώσει πως δίνει καθημερινά, ο δήμαρχος της Ραφήνας, Μπουρνούς.

Στην εθνική πανδημία των καρατόμησης  δέντρων, ο ευκάλυπτος αποτελεί το συνηθέστερο θύμα, χωρίς να υποεκτιμούμε τις εκατόμβες από ελιές, κατάλπες, χαρουπιές και κουτσουπιές, όπως και από άλλα δέντρα τα οποία συστηματικά υφίστανται την κακοποίηση από κάποιον δήμαρχο ή αντιδήμαρχο, αρμόδιο ή αναρμόδιο, ισορροπημένο ή ανισόρροπο, που αποφασίζει να «κλαδέψει». Και το αποφασίζει εύκολα, αφού το κλάδεμα των δέντρων θεωρείται «εύκολη» δουλειά από τους ανίδεους (συνήθως).

Το δε πεδίο της δόξας των ασχέτων, που μαρτυρά και κακεντρέχεια κορυφωμένη σε μίσος απέναντι στα δέντρα, είναι όταν «κλαδεύουν» κωνοφόρα και περισσότερο τα πεύκα. Αλλά αυτό είναι μία θλιβερή και απαίσια, ιστορία.

Σήμερα κακοποιήθηκαν βάναυσα ευκάλυπτοι στη Ραφήνα. Οι φωτογραφίες φρεσκότατες και αδιάψευστοι μάρτυρες

 

Eucalyptus 1

 

Η «καλή πρακτική» που θεωρείται σημείο επιτυχούς διαχείρισης και όλοι οι όψιμοι του management την επικαλούνται, θέλει για τους ευκαλύπτους να κλαδεύονται με συγκεκριμένο τρόπο.

Δεν πρόκειται για μουριές, οι οποίες κλαδεύονται αυστηρότατα, για πολύ συγκεκριμένους λόγους που αφορούν τη διαμόρφωση των δέντρων και την ένταξη τους σε δενδροστοιχίες ή σε μεμονωμένες διαμορφώσεις.