May1st

 

Πέντε χρόνια πριν συνέπεσε πάλι το Πάσχα με την Πρωτομαγιά, αναμειγνύοντας ξανά τα συναισθήματα. Σταύρωση και ανάσταση του Χριστού, σταύρωση χωρίς ανάσταση για τον κόσμο της εργασίας - και της ανεργίας, μιας και αυτό είναι το μόνιμο μοτίβο που μας επιφυλάσσει η επερχόμενη 4η Βιομηχανική Επανάσταση.

Ζούμε μια διαρκή αναδιανομή της πίττας επί το χείρον για την κοινωνία. Στη χώρα μας (τη χώρα της ιστορικής μνήμης χρυσόψαρου) είχαμε μέχρι στιγμής 5 καλές στιγμές για τους άρχοντες την τελευταία 20ετία:

1. Φαγοπότι χρηματιστηρίου 1999,

2. Φαγοπότι από την είσοδο στο ευρώ 2002,

3. Φαγοπότι των Ολυμπιακών αγώνων 2004,

4. Φαγοπότι τα μνημονιακά χρόνια 2010 έως τώρα,

5. Φαγοπότι επί κορωνοϊού, το ζούμε τώρα, με τις μεγάλες επιχειρήσεις (τύπου Τζάμπο, αλυσίδες σούπερ-μάρκετ, τράπεζες, κλπ.) να εμφανίζουν κέρδη σε καιρό κοινωνικής & οικονομικής κατάρρευσης.

Φυσικά το τελευταίο δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό φαινόμενο, τα πλατειά χαμόγελα των Τζεφ Μπέζος, Μπιλ Γκέιτς, και λοιπών ολιγαρχών μαρτυρούν το αληθές, καθώς και η διαχρονική ρήση «Κάθε κρίση είναι μια ευκαιρία».

Στους αγνοούντες τα οικονομικά να επιστήσω την προσοχή στον απλό αριθμητικό τύπο του κέρδους: ΚΕΡΔΟΣ = ΕΣΟΔΑ – ΕΞΟΔΑ. Για να αυξηθεί το κέρδος πρέπει είτε να αυξηθούν τα έσοδα είτε να μειωθούν τα έξοδα είτε και τα δύο. Άρα είναι φανερό ότι δεν είναι απαραίτητο να έχεις τρελούς τζίρους (έσοδα) για να έχεις τρελά κέρδη, είναι αρκετό να έχεις πολύ χαμηλά έξοδα. Ένα από τα βασικά στοιχεία εξόδων (κόστους) για την επιχείρηση είναι το εργατικό κόστος, το οποίο καταβαραθρώνεται με την οικονομική κρίση αφού μεταφράζεται σε τρελή αύξηση της ανεργίας. Από τη στιγμή που η ανεργία δεν κοστίζει πολιτικά στις κυβερνήσεις, ίσα-ίσα τις βολεύει, αφού ρίχνει κατακόρυφα το εργατικό κόστος και εκτοξεύει στα ύψη τα κέρδη των επιχειρήσεων.

 

 

xoynta stadio

Φοβάμαι

τους ανθρώπους που εφτά χρόνια

έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι

και μια ωραία πρωία –μεσούντος κάποιου Ιουλίου–

βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας

«Δώστε τη χούντα στο λαό».

Μανώλης Αναγνωστάκης

 

13 Ιουλίου του 1967. Η Χούντα των Συνταγματαρχών είχε μόλις λίγους μήνες ζωής και στο πάλκο του νυχτερινού κέντρου «Δειλινά» στη Γλυφάδα, σε μια εκδήλωση που είχε διοργανώσει ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Ενόπλων Δυνάμεων, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης και η Βίκυ Μοσχολιού ερμήνευσαν τον «ύμνο της επανάστασης», ένα προπαγανδιστικό κακόγουστο εμβατήριο, αντάξιο της κακογουστιάς του γελοίου θίασου που οργάνωσε το Απριλιανό πραξικόπημα

Τους στίχους του τραγουδιού έγραψε ο διάσημος κονφερασιέ-ηθοποιός της εποχής Γιώργος Οικονομίδης. Για τη μουσική αναφέρεται το όνομα του Γιώργου Κατσαρού, αν και ο ίδιος το αρνείται, υποστηρίζοντας πως έβαλαν το όνομά του στο δίσκο χωρίς να τον ρωτήσουν και πως ο ίδιος βέβαια δεν αντέδρασε ποτέ γι αυτό. Το τραγούδι ηχογραφήθηκε σε πρώτη εκτέλεση με τον ερμηνευτή του ελαφρού τραγουδιού Φώτη Δήμα και ακολούθησε η επίσημη παρουσίασή του στα Δειλινά από τα δύο μεγάλα ονόματα του λαϊκού τραγουδιού

Λίγες μέρες πριν την εμφάνιση στα Δειλινά ο Μίκης Θεοδωράκης είχε στείλει προσωπική επιστολή στον Μπιθικώτση, παρακαλώντας τον να μην ερμηνεύσει τον ύμνο.

 

 

«Γρηγόρη», γράφει ο Θεοδωράκης ...« Διάβασα με κατάπληξη ότι πρόκειται να τραγουδήσεις στα Δειλινά τον “Ύμνο της Επαναστάσεως”. 

mrbean

 

Ο Μητσοτάκης θερίζει αυτά που έσπειρε. Το διάγγελμά του μυρίζει πραγματικό φόβο, αλλά δείχνει παράλληλα και μια προκλητικά επιλεκτική ευαισθησία. Τόσες μέρες αλωνίζουν τα τάγματα ασφαλείας μέσα στην πόλη της Αθήνας – και όχι πλέον στα Εξάρχεια - δέρνοντας και τρομοκρατώντας και σήμερα, μόλις είδε τραυματία αστυνομικό, ευαισθητοποιήθηκε.

Στο διάγγελμά του απειλεί, ιδιαίτερα τους νέους, και διαστρέφει την πραγματικότητα … «κάποιοι αγνόησαν τις προειδοποιήσεις μας» λέει σαν άλλος Ντον Κορλεόνε … «Δεν θα επιτρέψω σε κανέναν να μας διχάσει» λέει αυτός που έκλεισε τον κόσμο στο σπίτι του, ενώ αυτός τριγυρνούσε ανέμελος

Πιθανόν, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, δεν έχει αντιληφθεί ακόμη ότι το σχέδιο του ημιπαράφρονα Μιχάλη Χρυσοχοΐδη είναι αδιέξοδο και αυτοκαταστροφικό. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να το αντιληφθεί ; Χρειάζεται και λίγο μυαλό

Τα δελτία ειδήσεων, εν τω μεταξύ, μιλούν για τέσσερεις αστυνομικούς τραυματίες. Κανένα δελτίο όμως δε μίλησε και δε μιλάει για τους τραυματίες της άλλης πλευράς. Ποτέ δε μίλησαν εξάλλου. Αυτούς που δεν θα τους παραλάβουν ασθενοφόρα, αλλά θα μπουν σε κλούβες κατηγορούμενοι ή στην καλύτερη περίπτωση θα αφεθούν τραυματισμένοι στο δρόμο. Κι αν θα μιλήσουν, θα είναι γιατί τα βίντεο που τράβηξαν οι πολίτες και δείχνοιυν την αστυνομική βαρβαρότητα δε γίνεται να αγνοηθούν

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης έσπευσαν να καταδικάσουν την επίθεση κατά του αστυνομικού. Θεωρητικά σωστό, αλλά εύκολο να το λες όταν δεν έχεις νιώσει στο πετσί σου τη βία και την τρομοκρατία των παρακρατικών σωμάτων.

Κάποιοι πάλι, έχουν αρχίσει να μιλάνε για εμφύλιο. Εμφύλιο πόλεμο έχουμε όταν ο λαός χωρίζεται στα δύο. Αυτή τη στιγμή δεν έχουμε κάτι τέτοιο. Το μόνο που έχουμε είναι ένα αστυνομικό σώμα που συμπεριφέρεται ως στρατός κατοχής και μια κοινωνία απηυδισμένη από έναν υποχρεωτικό εγκλεισμό που βλέπει πως δεν οδηγεί πουθενά. Μια κοινωνία που βλέπει πως αυτή η κυβέρνηση το μόνο που ξέρει να κάνει για την αντιμετώπιση της πανδημίας είναι να διορίζει μπάτσους και να κόβει πρόστιμα.

 

evdimos

 

Οι δήμοι, ως πολιτικοί αλλά κυρίως κοινωνικοί φορείς, εξορισμού απέχουν από δραστηριότητες οι οποίες έχουν στόχο το οικονομικό όφελος και επιδιώκουν -όταν λειτουργούν σωστά- το κοινωνικό όφελος. Το κοινωνικό όφελος δεν είναι πάλι μία έννοια που επιδέχεται τοπικούς περιορισμούς. Μπορούμε να μιλήσουμε, να επικαλεστούμε το όφελος της τοπικής κοινωνίας, αλλά εννοιολογικά αυτό παύει να υπάρχει, όταν για την επίτευξη του συνεπάγεται τη ζημία μία άλλης, ομάδας ανθρώπων ή μίας άλλης «τοπικής» κοινωνίας.

Γενικά δεν μπορεί να υφίσταται κοινωνική ωφέλεια, περιορισμένη σε έναν και μόνο τόπο, όταν όλες οι άλλες συνθήκες, οικονομικές, παραγωγικές, πολιτικές, εθνικές, είναι κοινές. Για παράδειγμα στην Ελλάδα, που δεν έχουμε «βιομηχανικές» και «τραπεζικές» ζώνες, ούτε και διαθέτουμε ένα μέρος σαν το Σίτυ του Λονδίνου, με αμιγώς χρηματιστηριακό – εμπορικό χαρακτήρα, δεν νομιμοποιείται ο Βόλος (πχ) να ασκεί επιχειρηματική δραστηριότητα εις βάρος της Λάρισα (πχ). Πολύ περισσότερο δε, εις βάρος  των εργαζομένων του δήμου της Λάρισας (πχ). Δεν νομιμοποιείται να τα κάνει αυτά, ούτε μόνος του ούτε σε συνέργεια με άλλους δήμους. Δεν νομιμοποιείται κυρίως από τη φύση και την υπόσταση του, αφού ως δήμος (ομάδα ανθρώπων, κοινωνικό σύνολο, διοικητική και πολιτική εμπειρία συνύπαρξης και συμμετοχής στα κοινά) προάγει το κοινό καλό και επικουρεί στην επίτευξη του γενικότερου και εθνικού, όπως αρέσει σε κάποιους να το αποκαλούν. Δεν μπορεί να διεκδικήσει τίποτα εις βάρος άλλου πολίτη της χώρας στην οποία ανήκει.

 

nea smirni4

Από τη λαϊκή αντίδραση της 9/3/21 κόντρα στην αστυνομοκρατία της πιο αυταρχικής κυβέρνησης της Μεταπολίτευσης (ίσως την ξεπερνά για λίγο η κυβέρνηση Σαμαρά Βενιζέλου του 2012-2014)

Τι και αν υπάρχουν βίντεο που δείχνουν αχρείους αστυνομικούς, οι οποίοι μέσα στο σκοτάδι, σαν αλήτες δίχως συνείδηση καμία, σπάνε αυτοκίνητα στην Πανόρμου, το βράδυ της 8ης Μαρτίου 2021; Η Ελληνική Αστυνομία τα …διαψεύδει. Και τα βίντεο και τα μάτια σας

 

 

Liars

Τι και αν υπάρχουν βίντεο αστυνομικής βίας από παντού στην Αθήνα, τα τελευταία εικοσιτετράωρα μάλιστα περισσότερα. Οι εκπρόσωποι των «οργάνων» βρίσκουν λάθος μόνο το ότι έκαναν ό,τι  έκαναν, ενώ ήξεραν πως βιντεοσκοπούνται. Γι’ αυτό ίσως το σπάσιμο των αυτοκινήτων που ακολούθησε χρονικά έγινε νύχτα. Το σκοτάδι καλύπτει τους αλήτες και τον αρχηγό τους. Τον κάθε αρχηγό τους.