milva mikroutsikos

 

Παράμ παράμ παράμ, παραμονεύει
στο πέλαγο του χρόνου το καράβι
μιαν άγκυρα η ζωή μου ζητιανεύει
το βάθος του έρωτα της να συλλάβει

Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος – Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου – Πρώτη ερμηνεία: Milva

 

Κάποτε είχαμε ως υπουργούς Πολιτισμού τη Μελίνα Μερκούρη και το Θάνο Μικρούτσικο. Σήμερα έχουμε τη Λίνα Μενδώνη. Κάποτε, ο Πικιώνης έστρωνε αριστουργηματικά λιθόστρωτα γύρω από την Ακρόπολη. Σήμερα, η Λίνα Μενδώνη κατασκευάζει τσιμεντένιους διαδρόμους στην Ακρόπολη για να παρελάσουν - όπως φαίνεται - οι μοντέλες του Dior

Χθες μάθαμε ότι πέθανε η Milva, η μεγάλη Ιταλίδα  τραγουδίστρια, μία από τις τρεις μεγάλες πρωταγωνίστριες της ιταλικής μουσικής - μαζί με τη Μίνα και την Ορνέλα Βανόνι - σύμφωνα με την ιταλική εφημερίδα La Repubblica. Περιδιαβαίνοντας στα διάφορα μουσικά αφιερώματα που είχαν αρχίσει να ανεβαίνουν στο Διαδίκτυο, πέσαμε πάνω στη συναυλία που έδωσε η Ιταλίδα σταρ μαζί με το Θάνο Μικρούτσικο, σε μια πολιτιστική βραδιά για την Ελλάδα, που είχε οργανώσει το Υπουργείο Πολιτισμού της Ιταλίας στο αρχαίο θέατρο των Συρακουσών, στη Σικελία.

Εκεί είδαμε τη Milva να αποθεώνεται από τον κόσμο και την ίδια να αποθεώνει με τη σειρά της το μεγάλο Έλληνα συνθέτη, τον maestro-ministro, όπως τον αποκαλούσε. Βλέπετε, ο Θάνος Μικρούτσικος ήταν υπουργός   Πολιτισμού τότε και η Milva είχε συνεργαστεί μαζί του το 1994 για το δίσκο “ Volpe d' Amore “ (Αλεπού της Αγάπης)

 

 

Τον Ιούλιο του 2019, λίγους μήνες πριν πεθάνει, ο Θάνος Μικρούτσικος, με αφορμή τα γενέθλια της Milva, της είχε στείλει τις ευχές του μέσα από ένα βίντεο. Εκεί, ο μεγάλος Έλληνας συνθέτης ακούγεται να λέει:

 

papakonstantinou2

 

Ένα νέο τραγούδι από το Βασίλη Παπακωνσταντίνου, προπομπός για το επερχόμενο άλμπουμ με τον τίτλο «Αντίλαλος». Η μουσική είναι του  Αλέξανδρου Χατζηνικολιδάκη και οι στίχοι του Χρήστου Φλουρή. Μας κέρδισε το ούτι, μας άρεσε η ερμηνεία του Παπακωνσταντίνου, μα πιο πολύ αγαπήσαμε τους στίχους

 

Πείτε αγάπη πως δεν ζητιάνεψα
Την μοναξιά μου πως παραπλάνησα
Τι κι από αγάπες που είμαι φτωχότερος
Πείτε πως τάχα είμαι σοφότερος

Σελήνη κι άστρα , σταθείτε αντάμα μου
Κι αν σας κοιτάξει στα μάτια η μάνα μου
Κι αν σας ρωτήσει ,να ζω αν έμαθα

Πείτε της κάτι, πείτε της ψέματα

 

aqualung

 

Το Aqualung είναι ίσως η μεγαλύτερη επιτυχία των Jethro Tull. Ένα τραγούδι που εμπνεύστηκε ο αρχηγός του συγκροτήματος, ο Ian Anderson, βλέποντας φωτογραφίες αστέγων που είχε τραβήξει η τότε σύζυγός του, Jennie Franks. Είναι ένα τραγούδι που πραγματεύεται, όπως έχει δηλώσει ο Ian Anderson, τον ενοχικό και αμήχανο τρόπο με τον οποίο όλοι εμείς οι τακτοποιημένοι αντιμετωπίζουμε το άβολο και ενοχλητικό θέμα των αστέγων

Σήμερα, πενήντα ολόκληρα χρόνια μετά την κυκλοφορία του τραγουδιού, ο Ian Anderson αποφάσισε να εμπιστευθεί σε ένα νεαρό Ιρανό βιντεογράφο και σκηνοθέτη, τον Sam Chegini, τη δημιουργία ενός video clip που θα συνοδεύει το εμβληματικό τραγούδι των Jethro Τull.

Το αποτέλεσμα είναι συγκλονιστικό. Ο Chegini και ο Anderson μεγάλωσαν το εύρος του προβληματισμού και δίπλα στους άστεγους έβαλαν τα καραβάνια των θαλασσοδαρμένων προσφύγων, έβαλαν τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης των κυνηγημένων από τους πολέμους, έβαλαν τη δυστυχία του σύγχρονου κόσμου.

Οι εικόνες του Chegini και ο ήχος των Jethro Tull συνθέτουν ένα σκηνικό που μοιάζει απόκοσμο, αλλά δυστυχώς είναι ο πραγματικός κόσμος και θα τον δούμε μόνο όταν αποφασίσουμε να ανοίξουμε τα μάτια μας. Και αν τυχαίνει, εμείς, να ζούμε πράγματι σε μια προστατευτική γυάλα, θα ήταν πολύ ωφέλιμο να γνωρίζαμε πως αυτή είναι πολύ εύθραυστη

 

mytilineos

 

Από την Εφημερίδα των Συντακτών και την πάντα ενδιαφέρουσα στήλη της Δώρας Σελλά το τραγούδι της ημέρας, η παρακίνηση για τη σημερινή ανάρτηση, με αφορμή το θάνατο του Λευτέρη Μυτιληναίου

Ο Λευτέρης Μυτιληναίος μεσουράνησε στο λαϊκό τραγούδι τη δεκαετία του '70 και έφυγε χθες, χτυπημένος από τον κορονοϊό. Ο Μυτιληναίος είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον του πρόωρα χαμένου σκηνοθέτη Νίκου Τριανταφυλλίδη, ο οποίος στην ταινία του «Αισθηματίες» είχε βάλει τον τραγουδιστή να εμφανίζεται σε μια σκηνή της ταινίας υποδυόμενος τον εαυτό του.

Σε συνέντευξη που είχε δώσει ο Νίκος Τριανταφυλλίδης στην «Εφ.Συν», μιλώντας για τη συμμετοχή του Λευτέρη Μυτιληναίου στην ταινία του, δήλωνε : «Είναι ο αρχιραψωδός. Με σάρκα και οστά. Ενας crooner από άλλη εποχή, ένας πρίγκιπας του ελαφρολαϊκού. Είναι και κατεξοχήν αισθηματίας ο Λευτέρης, χάρηκα τη συμμετοχή του. Ήταν μια δραματουργική επιλογή για το σαβουάρ βιβρ που εκπροσωπεί, του ερωτευμένου άντρα που δεν υπάρχει πια»

 

 

Σε παλαιότερο άρθρο του στη Lifo , ο Νίκος Τριανταφυλλίδης, μιλώντας για το Λευτέρη Μυτιληναίο, έγραφε:

 

 farantouri

 

Το 1977, η Μαρία Φαραντούρη κυκλοφορεί τα «Τραγούδια διαμαρτυρίας» που γνωρίζουν πρωτοφανή επιτυχία. Η εποχή άλλωστε, τρία μόλις χρόνια μετά τη χούντα, ευνοούσε έναν τέτοιο δίσκο

Με τη βαθιά και επιβλητική της φωνή, η Μαρία Φαραντούρη ερμηνεύει μοναδικά  τραγούδια διαμαρτυρίας από όλο τον κόσμο. Τραγούδια που αγαπήθηκαν και τα περισσότερα από αυτά έγιναν κοινωνικοί ύμνοι.

Ας γνωρίσουμε, όμως, ένα-ένα τα τραγούδια αυτά καθώς και την τραγική ιστορία που κρύβεται πίσω από το καθένα

 

1. Bella ciao (Ιταλία-Ανωνύμου). Εργατικό τραγούδι της Βόρειας Ιταλίας που το τραγουδούσαν στις αρχές του αιώνα οι εργάτριες που μάζευαν το ρύζι στις φυτείες της ιταλικής επαρχίας «Terre d’Acqua» κοντά στην Μπολόνια.

Οι αρχικοί στίχοι του τραγουδιού μιλούσαν για τις σκληρές συνθήκες εργασίας μέσα στον καυτό ήλιο και για το αφεντικό, που «μ’ ένα ραβδί στο χέρι»,  δεν αφήνει τους εργάτες να πάρουν ανάσα και δεν πληρώνει τους μισθούς. Οι γυναίκες έλεγαν ότι «για κάθε ώρα που περνά μέσα στα χωράφια, χαραμίζεται η ζωή τους και τα νιάτα τους» αλλά ήλπιζαν ότι θα απελευθερωθούν και ότι «θα έρθει η μέρα που όλες τους θα δουλεύουν ελεύθερες». Η πρώτη καταγραφή του «Bella Ciao» με αυτούς τους στίχους έγινε το 1906 στην πόλη Βερτσέλλι στην ιταλική περιφέρεια Πεδεμόντιο

Κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου, Ιταλοί παρτιζάνοι άλλαξαν τους στίχους και έγινε αντιστασιακός ύμνος.

«Ω! αντίο όμορφη, αντίο … και αν πεθάνω σαν αντάρτης, εσύ πρέπει να με θάψεις … Να με θάψεις εκεί, στο βουνό, κάτω από τη σκιά ενός υπέροχου λουλουδιού … Και οι άνθρωποι που θα περνούν θα λένε " ώ! τι όμορφο λουλούδι!" … Αυτό εδώ είναι το λουλούδι του αντάρτη που πέθανε για την λευτεριά μας»


mitsotakis576

(Διασκευή του ρεμπέτικου ΤΟΥ ΒΟΤΑΝΙΚΟΥ Ο ΜΑΓΚΑΣ)

 

Του Τιτανικού ο κάπταιν / γουρλωμάτης και γουρλής

το ναυάγιο πάει να σώσει / μα από μας δε θα σωθεί

 

Δες τι κάνουν στην Ευρώπη / τα ίδια κάνουμε κι εδώ

γω θα σου βαρώ το ντέφι / συ θα σέρνεις το χορό

 

Καπετάνιο στην Ευρώπη / φράγκα δίνουνε πολλά

κι όσοι κλείνουν δεν πεινάνε / επιδόματα σωστά

 

Στην Ευρώπη τα λοκντάουν / δεν είναι τόσο βαριά

Κι έσεμες για να ουρήσεις / πια δε στέλνεις πουθενά

 

Ας’ τα κόλπα κάπταιν-Κούλη / δωσ’ στον κόσμο λευτεριά

Και τους μπάτσους μάζεψέ τους / πρι μας εύρει συμφορά

 

Κάνουμε εξάσκηση στο αυθεντικό και συνεχίζουμε με τους στίχους του Τεό 

 

 

guns of brixton

 

Το Δεκέμβριο του 1979, κυκλοφόρησε το “London Calling” των Clash, ένας από τους σπουδαιότερους ροκ δίσκους όλων των εποχών, λίγους μήνες μετά την νεοφιλελεύθερη επίθεση της Μάργκαρετ Θάτσερ στη βρετανική κοινωνία. Ένα από τα τραγούδια του ιστορικού δίσκου είναι το “Guns of Brixton”, το πρώτο στο οποίο εμφανίζεται ο Simonon, ο μπασίστας των Clash, ως ο μόνος συνθέτης και στιχουργός και το πρώτο του ως βασικός τραγουδιστής.

Ο Simonon είχε μεγαλώσει στο Brixton, ένα προάστιο του Νότιου Λονδίνου, το οποίο φιλοξενούσε μεγάλο αριθμών μεταναστών από τη Τζαμάικα και βίωνε μεγάλη οικονομική κρίση: ανεργία, άθλιες συνθήκες διαβίωσης, εγκληματικότητα, ρατσισμό. Στους στίχους του “Guns of Brixton” ο Simonon περιγράφει τη βία με την οποία αντιμετωπίζονται οι κάτοικοι του Brixton από τις κατασταλτικές αρχές και προβλέπει στην ουσία τις σφοδρές συγκρούσεις που θα ακολουθήσουν δύο χρόνια μετά,  μεταξύ της αστυνομίας και των ομάδων άμυνας που οργάνωσαν οι μετανάστες

 

«Όταν κλωτσούν την μπροστινή σου πόρτα

Πώς σκοπεύεις να έρθεις;

Με τα χέρια πάνω στο κεφάλι

Ή με το δάχτυλο στη σκανδάλη του όπλου σου;

Όταν η αστυνομία μπουκάρει

Πώς σκοπεύεις να φύγεις;

Πυροβολημένος στο πεζοδρόμιο

Ή περιμένοντας στην ουρά των θανατοποινιτών;

Μπορείτε να μας συντρίψετε

Μπορείτε να μας χτυπήσετε

Μα θα πρέπει πρώτα να απαντήσετε

στα όπλα του Μπρίξτον»