της Μαρίας Νάτση

Για κάποιους ο διάλογος είναι εργαλείο δημοκρατίας, ενώ για άλλους, είναι εργαλείο καταστολής.

Κάποιοι ζητούν ουσιαστικό διάλογο, ενώ  άλλοι ζητούν επικοινωνιακή  νομιμοποίηση για να εξαπολύσουν τις δυνάμεις καταστολής στα μπλόκα.

Την ώρα που τα ΜΑΤ γυαλίζουν τα γκλομπ, ετοιμάζουν ασπίδες και δακρυγόνα, η κυβέρνηση έστησε  μια «συνάντηση-διαλόγου» με μια πολύ  μικρή μερίδα παραγωγών. Σε αυτήν, από τα 62  μπλόκα πανελλαδικά, συμμετείχαν μόνο τα “Πράσινα Φανάρια”, και μεμονωμένα άτομα προσκείμενα στο κυβερνών κόμμα που εκπροσωπούσαν μόνο... τον εαυτό τους.

Και όμως, στις εφημερίδες της προπαγάνδας εμφανίζονται ως “πλειοψηφία των αγροτών”. Τίτλοι όπως: «οι αγρότες σκληραίνουν τη στάση τους απέναντι στην κυβέρνηση και την κοινωνία» και «οι σκληροί αγρότες αρνούνται το διάλογο», προσπαθούν να νομιμοποιήσουν μια προσχηματική διαδικασία και να στοχοποιήσουν όσους αντιστέκονται.

Η κυβέρνηση ζήτησε αλλαγή στον αριθμό αλλά και τη σύνθεση των επιτροπών των παραγωγών, θέλοντας μάλιστα  να αποκλειστούν άτομα που τους βαρύνουν κατηγορίες, όπως το άνοιγμα των διοδίων,  μια παράνομη απαίτηση  που αγνοεί το τεκμήριο της αθωότητας.

Το σενάριο είναι γνωστό: καλούμε σε διάλογο, οι αγρότες δέχονται, η κυβέρνηση αλλάζει τους όρους του διαλόγου, φυσικά οι αγρότες αρνούνται, όμως ήδη έχουν βρεθεί λίγοι πρόθυμοι να καθίσουν στο τραπέζι του υποτιθέμενου διαλόγου  και το θέμα “λύνεται”.

Κι ενώ οι επικοινωνιακές “μανούβρες” τρέχουν, η πραγματικότητα πίσω από τις κινητοποιήσεις είναι τραγική: Έξι κτηνοτρόφοι έγιναν θύματα της αδιαφορίας: πέντε πέθαναν από ανακοπή ή εγκεφαλικό, και ένας κρεμάστηκε, δίνοντας τέλος στη ζωή του.

Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ , η  απόφαση να μην εμβολιαστούν τα ζώα,  αλλά και ο χειρισμός της επιδημίας της ευλογιάς - και στο παρελθόν υπήρξε τέτοιο κύμα αλλά αναχαιτίστηκε με μέτρα διάσωσης- καταστρέφουν κοπάδια, παραγωγή και ζωές.

Οι τραγικές  συνέπειες αυτών των επιλογών παραμένουν ζωντανές και δεν μπορούν να θαφτούν μαζί με έναν " νεκρό " διάλογο.

Για τους περισσότερους,  ο διάλογος είναι δημοκρατία.

Για λίγους είναι προοίμιο βίας, αδικίας και επικοινωνιακής  απάτης.