Κυκλοφορεί σήμερα το λαογραφικό φύλλο #141 της RAF WEST Journal, της Νο2 εφημερίδας της Ανατολικής Αττικής με αποκλειστική τοπική θεματολογία για τους κατοίκους της Ραφ Τάουν και των Πέκος Χάιτς - και δη των μυημένων. Εξαιρείται ο ψυχιατρικός υπουργός μας, του οποίου την κατάσταση παρακολουθούμε ανελλιπώς και κατά πόδας

Ο ΓΑΝΩΜΑΤΗΣ: Αφιέρωμα στα επαγγέλματα που χάνονται. Δωρεάν εκμάθηση της τέχνης στο δημαρχείο της Ραφ Τάουν κατά τις ημέρες συνεδρίασης του δημοτικού συμβουλίου

ΟΙ ΜΠΑΓΛΑΜΑΔΕΣ ΤΗΣ ΡΑΦΗΝΑΣ: Η μόνιμη στήλη της RAF WEST δημοσιεύει το τετράστιχο της εβδομάδας

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ: Νέες στάσεις στη Ραφ Τάουν. Κατασκευασμένες με βάση τα νέα δεδομένα για την αυξητική τάση του μέσου ύψους του πληθυσμού της πόλης. Έντονες διαμαρτυρίες από τον πρώην Σερίφη

ΡΑΦ ΤΑΟΥΝ 2168 μ.Χ: Σε τελικό στάδιο οι μελέτες για την αναβάθμιση της Λεωφόρου Φλέμιγκ. Στη σχετική συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου παρευρέθησαν και εκπρόσωποι της Διαγαλαξιακής Ομοσπονδίας. Τα έργα αναμένεται να ολοκληρωθούν έως το 2345 μ.Χ

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΡΟTΑΣΕΙΣ: “Άγριοι και Μερακλήδες” – Πάθη και Μίση στη Ραφ Τάουν. Η κωμωδία που σαρώνει τα ταμεία. Κάθε μήνα στο δημαρχείο της Ραφ Τάουν

Διαβάστε σήμερα, 25/4/2026, τη RAF WEST Journal

Η Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη (ΕΕΔΥΕ) καλεί τον λαό και τη νεολαία, να δώσουμε μαζικό, αγωνιστικό «παρών» στο Πανελλαδικό Διήμερο Αντιιμπεριαλιστικής Δράσης στις 16 και 17 Μαΐου και στην 43η Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης στην Αττική.

Όπως αναφέρει η ΕΕΔΥΕ στην ανακοίνωση της που θα δείτε παρακάτω: Βαδίζουμε στη Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης, γιατί αρνούμαστε να αποδεχθούμεως κανονικότητα την βαρβαρότητα των πολέμων για τα κέρδη των λίγων, αρνούμαστε να κοιτάμε σιωπηλά να μετατρέπεται η χώρα μας σε πολεμικό ορμητήριο, να ισοπεδώνονται σχολεία και νοσοκομεία, πόλεις ολόκληρες, να διαπράττονται γενοκτονίες σε ζωντανή μετάδοση, εκατομμύρια άνθρωποι να ξεριζώνονται από την πατρίδα τους. Σε ολόκληρο τον κόσμο βρίσκονται σε εξέλιξη οι περισσότερες πολεμικές συγκρούσεις, από την λήξη του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου.....

...Βαδίζουμε στη Μαραθώνια πορεία Ειρήνης, γιατί δεν θα ανεχτούμε ποτέ να αποκτήσουμε «κουλτούρα φερέτρων», να συνηθίσουμε να βλέπουμε τα παιδιά μας στα φέρετρα με τη σημαία της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, για να γεμίζουν τις τσέπες τους οι πετρελαιάδες, οι εφοπλιστές, οι έμποροι όπλων και οι κυβερνήσεις τους. Βαδίζουμε στη Μαραθώνια πορεία Ειρήνης, γιατί έχουμε κοινό συμφέρον με όλους τους λαούς, να διεκδικήσουμε έναν κόσμο χωρίς πολέμους και εκμετάλλευση.

Η εκκίνηση θα γίνει στις 8 π.μ. από τον Τύμβο Μαραθώνα και ο τερματισμός στις 8 μ.μ. στην πλατεία Συντάγματος, όπου θα πραγματοποιηθεί μεγάλη συγκέντρωση και συλλαλητήριο, με πορεία από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Ακολουθεί η πλήρης ανακοίνωση

Η no.2 εφημερίδα της ανατολικής Αττικής σας δίνει ραντεβού για την άλλη εβδομάδα. Προς το παρόν απολαμβάνουμε την παρθένα φύση της Ραφ Τάουν και των Πέκος Χάιτς

Ο Δημήτρης Ψαρράς, μέλος της ερευνητικής ομάδας του "Ιού" της πάλαι ποτέ Ελευθεροτυπίας, γράφει στον ιστότοπο "Χωρίς εφημερίδα" για μία υπόθεση, τόσο παλιά και τόσο σύγχρονη, που στο κέντρο της έχει το πρόσωπο του διορισμένου "επειδή-είναι-ωραίος"  ειδικού επιστημονικού συμβούλου και νυν υπουργού,  Μακάριου Λαζαρίδη και το από χρόνια γνωστό (με όποια έννοια θέλετε) Southeastern College. Μία ιστορία με την οποία είχε ασχοληθεί η ομάδα του "Ιού" πριν από 35 χρόνια και η οποία επισημαίνει τη στενή σχέση του ιδρυτή του "κολλεγίου" με ηγετικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας. Είναι η ιστορία του Αχ. Κανελλόπουλου, διορισμένου απ’ τη χούντα προέδρου του φοιτητικού συλλόγου Μεταλλειολόγων του ΕΜΠ. Ανήκε στη διαβόητη παρέα των ανθρώπων της δικτατορίας στο Πολυτεχνείο (Πεβερέτος, Γενεράλης, κ.ά). Το γραφείο του στον σύλλογο του ΕΜΠ κοσμούσαν προπαγανδιστικά υλικά του νοτιοαφρικάνικου καθεστώτος πέρα απ’ τα ελληνοχριστιανικά ανάλογα. Μετά την "εξαφάνιση" του στη Ν. Αφρική μετά τη πτώση της χούντας, επανεμφανίστηκε και με τις σχέσεις του και τις νεοδημοκρατικές τους πλάτες έστησε το μαγαζάκι του Southeastern, τη βαλκανική εκδοχή της “νέας εποχής” σε συνθήκες νεοδημοκρατικής διακυβέρνησης.

Η σημερινή, λοιπόν δυσκολία του κ. Μητσοτάκη να αποπέμψει τον στενό του συνεργάτη (κάτι που είχε κάνει ακόμα και για τον μέντορά του και θαυμαστή της χούντας του Παπαδόπουλου Κωνσταντίνο Λούλη, αλλά και για τον εκδότη του «Εθνικού Κήρυκα» Αντώνη Διαματάρη) οφείλεται στο γεγονός ότι η κυβέρνησή του έχει ανακηρύξει ισότιμα με τα δημόσια πανεπιστήμια όλα τα σύγχρονα «Southeastern» και η αποπομπή Μακ. Λαζαρίδη θα ισοδυναμεί με την ομολογία ότι αυτά τα «Κολέγια» ούτε ήταν ούτε μπορούν να γίνουν ισότιμα. Εδώ αναδημοσιεύουμε και διαδίδουμε το άρθρο του Δημήτρη Ψαρρά μέσα από τις ηλεκτρονικές σελίδες και της atticavoice.gr.

Ποιο είναι αυτό το περιβόητο «Southeastern College» στο οποίο σπούδασε ο στενός συνεργάτης του Κυριάκου Μητσοτάκη

του Δημήτρη Ψαρρά

[15.4.2026]

Αυτό που ξαφνιάζει στην υπόθεση Μακάριου Λαζαρίδη δεν είναι ούτε η αποκάλυψη ότι ένας αρθρογράφος ακροδεξιάς εφημερίδας («Ελεύθερη Ώρα») αναρριχήθηκε στον στενό ηγετικό πυρήνα του «επιτελικού κράτους» ούτε η άγαρμπη προσπάθειά του να βγάλει τρελούς όσους διαπιστώνουν ότι δεν διέθετε τα τυπικά προσόντα όταν διορίστηκε ως επιστημονικός συνεργάτης υπουργείου από νεοδημοκρατική κυβέρνηση.  

Αυτό που ξαφνιάζει είναι η αμηχανία του Κυριάκου Μητσοτάκη που δεν τόλμησε ακόμα να προχωρήσει στο στοιχειώδες: να αποπέμψει τον κ. Λαζαρίδη από τη θέση του υφυπουργού και να τον περιορίσει σε θέση… συμβούλου στο Μέγαρο Μαξίμου.

Η εξήγηση δυστυχώς είναι απλή.

Εδώ και 35 χρόνια, από τη στήλη του «Ιού» στην «Ελευθεροτυπία» έχουμε αποκαλύψει τη σκανδαλώδη περίπτωση του «Southeastern College» και τη στενή σχέση του ιδρυτή του με ηγετικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας.

Μεταφέρω εδώ αποσπάσματα από το πρώτο σχετικό κείμενο που δημοσιεύτηκε στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», με τίτλο «Νέες ιδέες και στα τζάκια. Η περίπτωση του Α. Κανελλόπουλου» (9.8.1990):

«Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» (9.8.1990)

«Η ιδέα είναι γνωστή. Κάθε κυβέρνηση αναζητά ερείσματα στον κόσμο της “ιδιωτικής πρωτοβουλίας” (και αντίστροφα). Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επιζητούσε “νέα τζάκια” για να διευρύνει την εξουσία της. Σήμερα η Ν.Δ. προωθεί τη δική της εκδοχή μιας ανάλογης “Νέας Εποχής”, στηριζόμενη στο σύνολο των «τζακιών», όπως είναι ευνόητο. Όμως η παράδοση, τα “παλιά τζάκια”, σε πολλές περιπτώσεις δεν αντιστοιχούν στα φιλόδοξα νεοφιλελεύθερα σχέδια. Για παράδειγμα, η πλήρης ιδιωτικοποίηση και η ολοκληρωτική επιρροή στη ραδιοτηλεόραση και στην εκπαίδευση, απαιτούν και νέα πρόσωπα. Πρόσωπα δυναμικά, βγαλμένα απ’ τα σπλάχνα της παράταξης, δοκιμασμένα στον στίβο των μοντέρνων επιχειρήσεων που θα φέρουν τη χώρα όλο και πιο κοντά στον σύγχρονο κόσμο.

Ένα απ’ αυτά τα πρόσωπα είναι και ο Αχιλλέας Κανελλόπουλος. Ιδιοκτήτης και αυτοχρισθείς πρύτανης (Dean) του Southeastern College. Το εκπαιδευτήριό του ξεκίνησε το 1982 σχεδόν με το τίποτα, σαν “εργαστήριο ελευθέρων σπουδών” και αποτελεί την αρχή του κατακλυσμού ανάλογων “ιδρυμάτων”, που κάθε βδομάδα ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια στη χώρα μας. Τα τελευταία 3 χρόνια το Southeastern αναβαθμίζεται και γίνεται το πρώτο κοινώς αποδεκτό, «ιδιωτικό πανεπιστήμιο» στην Ελλάδα.

Ωστόσο, οι ισχυρισμοί του “πρύτανη” Αχ. Κανελλόπουλου, περί οργανικής σύνδεσης του Κολεγίου του με πανεπιστήμια των ΗΠΑ – κυρίως της Βοστόνης – σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, είναι αβάσιμοι. Γονείς και σπουδαστές διαπιστώνουν πως τα “πτυχία” που παρέχει δεν αξίζουν τίποτα. Κανένα αμερικανικό πανεπιστήμιο δεν τα αναγνωρίζει, και στην καλύτερη περίπτωση εγγράφει τα παιδιά σε κάποια προπαρασκευαστικά τμήματα.

Ο σκαπανέας της πανεπιστημιακής ιδιωτικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα διοργανώνει συμπόσια και ημερίδες με τον πολιτικό κόσμο, τους καλλιτέχνες και λοιπούς παράγοντες. Ξέρει να αξιοποιεί τις άριστες σχέσεις του με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Δημήτριο, τον υπουργό Εξωτερικών Αντώνη Σαμαρά, τις πρεσβείες των ΗΠΑ, Νότιας Αφρικής και Ισραήλ (πριν ακόμη τη διπλωματική αναβάθμισή του). Στο κόμμα της Ν.Δ. κατέχει σημαίνουσα θέση στην “Επιτροπή Παιδείας” και υπήρξε πριν από λίγους μήνες περιφερειάρχης στο νομό Ροδόπης. Είναι τόσο φιλόδοξος που στοχεύει στην ανάπλαση όχι μόνο της ανώτατης παιδείας μας, αλλά και της χώρας ολόκληρης.

Ας δούμε μέχρι πού φτάνουν οι στόχοι του κολεγίου του.

«…Θέλουμε επίσης να βοηθήσουμε στην ανάπτυξη των περιοχών κι έχουμε ήδη αρχίσει ένα πρόγραμμα στη Θράκη. Υπάρχει πολύ καλό ανθρώπινο δυναμικό κι η αμερικάνικη ιδιότητα μας δίνει αξιοπιστία. Για να μιλήσω κυνικά, αν θέλουμε να δανειστούμε χρήματα, είμαστε πολύ πιο αξιόπιστοι απ’ το ελληνικό Δημόσιο. Αν μας αφήσουν λοιπόν, μπορούμε να κάνουμε δρόμους, λιμάνια, αρδευτικά έργα…».

(Από συνέντευξη του «πρύτανη» στο περιοδικό «Μεθαύριο», τεύχος 4).

Προς το παρόν εισέρχεται στον χώρο του τύπου, αγοράζοντας τη «Βραδυνή». Το φθινόπωρο, με διευθυντή τον Αλέξανδρο Bέλλιο, κυκλοφορεί η «Νέα Βραδυνή» στην υπηρεσία των ιδεών του Αχιλ. Κανελλόπουλου.

Ας δούμε όμως λίγο το παρελθόν του ανδρός. Από συμφοιτητές του μαθαίνουμε πως ο Αχιλ. Κανελλόπουλος υπήρξε διορισμένος απ’ τη χούντα πρόεδρος του φοιτητικού συλλόγου Μεταλλειολόγων του ΕΜΠ. Ανήκε στη διαβόητη παρέα των ανθρώπων της δικτατορίας στο Πολυτεχνείο (Πεβερέτος, Γενεράλης, κ.ά). Το γραφείο του στον σύλλογο του ΕΜΠ κοσμούσαν προπαγανδιστικά υλικά του νοτιοαφρικάνικου καθεστώτος πέρα απ’ τα ελληνοχριστιανικά ανάλογα. Με την πτώση της χούντας υποχρεώθηκε να λογοδοτήσει στη γενική συνέλευση των φοιτητών. Το μεταπολιτευτικό κλίμα ήταν δύσκολο γι’ αυτόν. Έτσι έσπευσε να εξαφανιστεί (πού αλλού;) στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής, για σπουδές. Γύρισε στην Ελλάδα 4 χρόνια αργότερα και μέσω του καθηγητή Χ. Τσουτρέλη (νεοδημοκρατικών φρονημάτων) προσπάθησε να ενταχθεί στο διδακτικό προσωπικό του ΕΜΠ.

Οι μνήμες ήταν ακόμη νωπές. Αποτυγχάνοντας να κάνει τότε καριέρα, ταξίδεψε στις ΗΠA.

Επιστρέφοντας, αρχές του ’80, έθεσε σε λειτουργία τα επιστημονικά και εκπαιδευτικά του όνειρα, εκτός δημοσίου αυτή τη φορά.

Αρχικά δίδασκε σχεδόν μόνος λίγους γόνους λιβανέζικων οικογενειών που εκείνη την περίοδο είχαν αρχίσει να καταφθάνουν στη χώρα μας. Αργότερα, και εμφανίζοντας στο Δ.Σ. του “ιδρύματος” ανθρώπους σαν τον κ. Αλέξανδρο Σαμαρά (πρόεδρο των αποφοίτων του Χάρβαρντ και αδελφό του νυν ΥΠΕΞ), Νίκολας Γκέιτζ και άλλες προσωπικότητες, αναπτύσσει το εύρος των δημοσίων σχέσεων και των εκπαιδευτικών του προσανατολισμών. Στην ίδια προσπάθεια αξιοποιείται και ο αδελφός του ως πρόεδρος του ιδρύματος υποτροφιών Φουλμπράιτ στην Ελλάδα.

Έτσι το Southeastern College τίθεται στην πρωτοπορία της ιδιωτικής εκπαίδευσης, μισθώνοντας μάλιστα το ένα πίσω απ’ τ’ άλλο ιστορικά κτίρια στην Αθήνα και την Κηφισιά, διαφημίζοντας όλο και περισσότερο την πολλαπλότητα των δραστηριοτήτων του, με δικά του περιοδικά και άλλα έντυπα.

Πρόσφατα, στον “Αντέννα TV”, στην εκπομπή του Γ. Μασσαβέτα, και με την ιδιότητα του κομματικού στελέχους, στο πλάι του υπουργού Παιδείας Β. Κοντογιαννόπουλου, ο Αχιλ. Κανελλόπουλος ανέλυσε τη θέση «περί της πλήρους απαλλαγής της ιδιωτικής εκπαίδευσης απ’ το κράτος». Θέση με την οποία αμέσως μετά συμφώνησε και ο υπουργός. Λίγο αργότερα, όπως είναι γνωστό, η κυβέρνηση απελευθέρωσε τα δίδακτρα…

Σήμερα πολλοί ισχυρίζονται πως η περίπτωση Κανελλόπουλου, οι γνωριμίες του, η αναρρίχησή του, οι διαδρομές του απ’ τον “μαρκεζινισμό” στον νεοφιλελευθερισμό, δίνουν απλώς μια βαλκανική εκδοχή της “νέας εποχής” σε συνθήκες νεοδημοκρατικής διακυβέρνησης».

Η σημερινή, λοιπόν δυσκολία του κ. Μητσοτάκη να αποπέμψει τον στενό του συνεργάτη (κάτι που είχε κάνει ακόμα και για τον μέντορά του και θαυμαστή της χούντας του Παπαδόπουλου Κωνσταντίνο Λούλη, αλλά και για τον εκδότη του «Εθνικού Κήρυκα» Αντώνη Διαματάρη) οφείλεται στο γεγονός ότι η κυβέρνησή του έχει ανακηρύξει ισότιμα με τα δημόσια πανεπιστήμια όλα τα σύγχρονα «Southeastern» και η αποπομπή Μακ. Λαζαρίδη θα ισοδυναμεί με την ομολογία ότι αυτά τα «Κολέγια» ούτε ήταν ούτε μπορούν να γίνουν ισότιμα.

Όπως γράφαμε στις 27 Ιουνίου 1991, σχεδόν ένα χρόνο μετά τις αρχικές μας αποκαλύψεις για το «Southeastern College»…

«Ελευθεροτυπία» (27.06.1991)

«Παρά τις αλλεπάλληλες εισαγγελικές έρευνες, τις ποινικές διώξεις σε βαθμό κακουργήματος και τις αυστηρές δηλώσεις υπουργών, τα κολέγια-μαϊμούδες συνεχίζουν το έργο τους. Την εποχή ακριβώς που ο Γ. Σουφλιάς ανακοινώνει τη νέα εκστρατεία της κυβέρνησης κατά των “κολεγίων” (13.6.91), ενόψει και των καινούργιων εγγραφών, ο επιφανέστερος ίσως κολεγιάρχης, ο “πρύτανης” του Southeastern College Αχ. Κανελλόπουλος, δεν φαίνεται να επηρεάζεται. Παρέχει και πάλι ιδιοκατασκευασμένα πιστοποιητικά, με τη σφραγίδα των ελληνικών προξενικών αρχών, ώστε οι μαθητές του να εξασφαλίζουν αναβολές στράτευσης. Αυτή τη φορά από την Ελβετία».

Να λοιπόν γιατί δεν διστάζει ο κ. Μακάριος Λαζαρίδης να περιφέρει το δικό του πτυχίο, γνωρίζοντας ότι το επιτελικό κράτος στηρίζεται σε τέτοιου είδους «πτυχία» και στηρίζει τους αποφοίτους παρόμοιων «κολεγίων».

πηγή

Ο Γιώργος Μπουτσίνης (καπετάν Νικήτας) ήταν ηγετική μορφή της Εθνικής Αντίστασης στην Αττική και συγγραφέας του εμβληματικού έργου «Το αντάρτικο στην Αττική 1941-1945». Η δράση του καπετάνιου και του συγκροτήματος του (2ο Συγκρότημα του ΕΛΑΣ Αττικής), αναπτύχθηκε κυρίως στην Πάρνηθα,  την  Πεντέλη και τα Μεσόγεια (ανατολική Αττική).  Καταγράφεται όμως και δράση του μαζί με το 1^ο συγκρότημα, εκείνο της δυτικής Αττικής, που συναποτελούσαν το Ι/34 τάγμα του ΕΛΑΣ -τα λεγόμενα «αρβανίτικα αντάρτικα».

Στο  βιβλίο του που προαναφέραμε και που πρωτοκυκλοφόρησε το 1979 σε αυτοέκδοση, προσφέρει αρκετές πληροφορίες για τοπωνύμια και κρησφύγετα των ανταρτών στην Πεντέλη αλλά και γεγονότα και συναγωνιστές του από τα Μεσόγεια. Ενδεικτικά περιγράφει ως «ραχοκοκαλιά του ΕΛΑΣ στα Μεσόγεια» πρόσωπα όπως ο Γιάννης Καλοκαιρινός (στέλεχος της τοπικής οργάνωσης με δράση στην τροφοδοσία), Κωνσταντίνος Λουκάς (σύνδεσμος για τη μεταφορά πληροφοριών προς το βουνό), μέλη της οικογένειας Ξηντάρα (αναφέρεται η συμβολή τους στη φιλοξενία και κάλυψη ανταρτών). Αναφέρεται και στον Βασίλη Πιπερίγκο (ντόπιος μαχητής με συμμετοχή στις επιχειρήσεις του ΕΛΑΣ στην περιοχή). Αυτά ενδεικτικά.

Ο Γ. Μπουτσίνης ιδιαίτερα  τονίζει ότι το Πικέρμι δεν ήταν απλώς ένα χωριό, αλλά ένας κόμβος που επέτρεπε την ενέδρα σε γερμανικές φάλαγγες αφού συνέδεε τα Μεσόγεια με το ορεινό συγκρότημα της Πεντέλης. Μάλιστα εξασφάλιζε ταχεία υποχώρηση μετά από την επίθεση αφού προσέφερε κάλυψη μέσω των γύρω αμπελώνων και ελαιώνων. Αυτές τις ενέδρες και επιθέσεις περιγράφει στο βιβλίο του το οποίο αν συνδυαστεί με εκείνο, το ιδιαίτερα στοιχειοθετημένο βιβλίο του Σόλωνα Γρηγοριάδη «Ιστορία της Σύγχρονης Ελλάδας 1941-1974» παρέχει σαφείς πληροφορίες για την Αντίσταση και τα γεγονότα της περιόδου στην ανατολική Αττική

Το βιβλίο του Μπουτσίνη  αποτελεί μια από τις πιο λεπτομερείς πρωτογενείς πηγές για τη δράση του ΕΛΑΣ στην Αττική και τη Βοιωτία. Μπορεί η πλειονότητα των εξιστορούμενων γεγονότων να εντοπίζεται στην Πάρνηθα και τη δυτική Αττική, σημαντική είναι όμως και η αναφορά του στα  γεγονότα που εκτυλίχθηκαν στην ανατολική πλευρά. Με ιδιαίτερες αναφορές στο Πικέρμι. Στο βιβλίο του Μπουτσίνη γίνεται λεπτομερής αναφορά στην ενέδρα και τη μάχη της 12^ης Ιουλίου 1944 αλλά και σε εκείνη της 21^ης Ιουλίου του ίδιου έτους, εδώ όμως χρειάζεται και η συμπλήρωση από τον Σόλωνα Γρηγοριάδη. Ειδικά όταν παρουσιάζονται  τα αντίποινα που εφάρμοσαν Γερμανοί και συνεργάτες τους, την επομένη της επίθεσης της 21/7/1944 με την εκτέλεση των (τουλάχιστον) 54 στο σημείο της μάχης.

Η ενέδρα της 12^ης Ιουλίου είναι πολύ γνωστή αφού οδήγησε στα αντίποινα της 17^ης Ιουλίου και θα αναφερθούμε και παρακάτω σε αυτή. Εδώ θα αναφέρουμε τη λιγότερο γνωστή ενέδρα, εκείνη της 21^ης Ιουλίου η οποία όμως κορύφωσε το εκδικητικό μένος των Γερμανών και των συνεργατών τους.

Η ενέδρα της 21^ης Ιουλίου 1944

Αρχικά υπήρξε η πληροφορία πως μια ισχυρή γερμανική εφοδιοπομπή θα περνούσε από τη Λεωφόρο Μαραθώνος με κατεύθυνση τη Ραφήνα, μεταφέροντας πυρομαχικά και εφόδια για τις δυνάμεις τους στην Εύβοια και το Αιγαίο.

Το  2ο Συγκρότημα του ΕΛΑΣ Αττικής υπό τον Γ. Μπουτσίνη (καπετάν Νικήτα) και τον Θύμιο Καψή (καπετάν Ανάποδο) έπιασε τα υψώματα δεξιά και αριστερά της οδού, στα στενά πριν την είσοδο του Πικερμίου. Μόλις η εφοδιοπομπή μπήκε στο προκαθορισμένο σημείο (περίπου εκεί που σήμερα βρίσκεται ο τύμβος των εκτελεσθέντων των αντιποίνων) ξεκίνησε η επίθεση. Η μάχη κράτησε αρκετές ώρες. Οι αντάρτες χρησιμοποίησαν αυτόματα όπλα και χειροβομβίδες, ακινητοποιώντας τα πρώτα και τα τελευταία οχήματα της φάλαγγας για να την εγκλωβίσουν. Οι Γερμανοί είχαν δεκάδες νεκρούς και τραυματίες, ενώ καταστράφηκαν περίπου 10-12 φορτηγά αυτοκίνητα.

Μετά το χτύπημα, οι ομάδες του ΕΛΑΣ αναδιπλώθηκαν γρήγορα προς το Νταού Πεντέλης και τις δύσβατες πλαγιές του βουνού, αποφεύγοντας την περικύκλωση από τις γερμανικές ενισχύσεις που έφτασαν από την Αθήνα.

Οι Γερμανοί και οι συνεργάτες τους (Ευζωνικά τάγματα - Τάγματα Ασφαλείας, Χωροφυλακή και Ειδική Ασφάλεια) συνεχίζοντας την τακτική των αντιποίνων την οποία είχαν ξεκινήσει να εφαρμόζουν από τον Νοέμβριο του 1943, μετέφεραν 54 κρατούμενους από το στρατόπεδο του Χαϊδαρίου και τις φυλακές Αβέρωφ και τους εκτέλεσαν με απαγχονισμό επί τόπου στο Πικέρμι, ως άμεση και σκληρή απάντηση στη συνεχιζόμενη αντάρτικη δράση στην περιοχή. Ενώ ο αριθμός των εκτελεσμένων είναι γνωστός, αυτό που παραμένει ασαφές είναι το αν και οι 54 είχαν μεταφερθεί από στρατόπεδα και φυλακές ή αν μεταξύ τους περιλαμβάνονται και κάποιοι που συνελήφθησαν από την περιοχή. Άλλωστε όπως είπαμε είχε προηγηθεί στις 12 Ιουλίου η ενέδρα σε γερμανικό όχημα, πάλι στο Πικέρμι που κατέληξε στον θάνατο του Γερμανού Διοικητή  του "Οχυρού" της Ραφήνας και του Γερμανού Λιμενάρχη για την οποία τα αντίποινα εφαρμόστηκαν στις 17 Ιουλίου. Τότε συνελήφθησαν  από την περιοχή δεκάδες πολίτες που μεταφέρθηκαν στο κτήμα Λεβίδη στην Παλλήνη για εκτέλεση (και όχι στο Πικέρμι ή στα σύνορα Χαρβατίου – Πικερμίου αν προτιμάτε). Η εκτέλεση εκείνη ματαιώθηκε την τελευταία στιγμή χάρη στην παρέμβαση ενός Γερμανού υποδιοικητή του Ναυτικού, αλλά οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν τελικά στις φυλακές (Χαϊδάρι, Αβέρωφ) όπου και βασανίστηκαν φριχτά..

Η (δεύτερη) ενέδρα της 21^ης Ιουλίου, η οποία έγινε μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα θεωρήθηκε από τη γερμανική διοίκηση ως απόδειξη ότι τα προηγούμενα «επιεική» αντίποινα (η ματαίωση της εκτέλεσης στη Ραφήνα) δεν λειτούργησαν αποτρεπτικά. Έτσι οι Γερμανοί και οι συνεργάτες τους προχώρησαν άμεσα στη μαζική εκτέλεση των 54, προκειμένου να «παραδειγματίσουν» τον πληθυσμό της ανατολικής Αττικής. Ο Σόλωνας Γρηγοριάδης στο βιβλίο του «Ιστορία της Σύγχρονης Ελλάδας 1941-1974» αναφέρεται στην ενέδρα της 21ης Ιουλίου 1944, περιγράφοντας την επίθεση του ΕΛΑΣ κατά της γερμανικής εφοδιοπομπής και συνδέοντας την με εκείνη της 12^ης Ιουλίου. Χαρακτηριστικά αναφέρει: «Οι Γερμανοί, θορυβημένοι από τη δράση του ΕΛΑΣ στην "πόρτα" της Αθήνας, αποφάσισαν να πνίξουν την αντίσταση στο αίμα. Οι 54 που οδηγήθηκαν στο Πικέρμι δεν ήταν μαχητές της ενέδρας, αλλά το τίμημα που επέβαλαν οι κατακτητές για να κρατήσουν ανοιχτή την αρτηρία προς τα Μεσόγεια.»

Οι μάχες του 2^ου συγκροτήματος του ΕΛΑΣ στο Πικέρμι και η σύνδεση τους με την απελευθέρωση της Αθήνας

Δύο κρίσιμες ενέδρες  στο Πικέρμι, συγκρούσεις στην υπόλοιπη Ανατολική Αττική (Σταμάτα – Αύγουστος και Κορωπί – Οκτώβριος 1944) και οι μεγάλες μάχες που δόθηκαν στη δυτική Αττική από το 1^ο συγκρότημα (μάχες Κάζας, Ελευσίνας, Μάνδρας) όπως γράφει ο Μπουτσίνης, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην προετοιμασία για την απελευθέρωση της Αθήνας στις 12 Οκτωβρίου για τρεις βασικούς λόγους:

1. Απομόνωσαν τους Γερμανούς

Οι συνεχείς ενέδρες στη Λεωφόρο Μαραθώνος και στη Λεωφόρο Λαυρίου ανάγκασαν τους Γερμανούς να αποσύρουν δυνάμεις από το κέντρο της Αθήνας για να φυλάνε τις γραμμές ανεφοδιασμού τους. Αυτό αποδυνάμωσε τη γερμανική φρουρά εντός της πόλης.

2. Προστάτευσαν κρίσιμες υποδομές

Ο Μπουτσίνης αναφέρει ότι η παρουσία του αντάρτικου στην Πεντέλη εμπόδισε τους Γερμανούς από το να προχωρήσουν σε εκτεταμένες καταστροφές υποδομών (όπως το Φράγμα του Μαραθώνα) κατά την αποχώρησή τους, καθώς φοβούνταν την αποκοπή των δυνάμεών τους από τις ορεινές ομάδες του ΕΛΑΣ. Η μάχη του εργοστασίου της ηλεκτρικής στον Πειραιά στις 13/10/1944 είναι μία απόδειξη του τι σχεδίαζαν οι αποχωρούντες Γερμανοί  και για τη βασική υποδομή υδροδότησης της πόλης αν δεν υπήρχε η δράση του 2^ου συγκροτήματος του ΕΛΑΣ

3. Ο κλοιός που έσφιξε τους Γερμανούς

Καθώς πλησίαζε ο Οκτώβριος του 1944, οι δυνάμεις του Μπουτσίνη είχαν δημιουργήσει έναν ημικύκλιο έλεγχο από την Πάρνηθα έως τον Υμηττό. Οι Γερμανοί δεν μπορούσαν να μετακινηθούν ελεύθερα προς τα ανατολικά λιμάνια (Ραφήνα, Πόρτο Ράφτη). Η δράση των ανταρτών του Μπουτσίνη τόσο κοντά στην πρωτεύουσα ανύψωνε το ηθικό των Αθηναίων και των αντιστασιακών οργανώσεων μέσα στην πόλη, δείχνοντας ότι ο εχθρός ήταν πλέον ευάλωτος παντού

Κλείνοντας τη μικρή αναφορά μας στη δράση του 2^ου συγκροτήματος του ΕΛΑΣ Αττικής υπό τον καπετάν Νικήτα (Γ. Μπουτσίνη) και στα γεγονότα που συνετέλεσαν στην ήττα του φασισμού στην Ελλάδα, θα θέλαμε να εκφράσουμε τη λύπη μας για το πόσο έχουν αλλάξει οι άνθρωποι και οι τόποι τους σήμερα. Τόσο πολύ ώστε τα μέρη που πότισαν με το αίμα τους αγωνιστές της Αντίστασης και αθώα θύματα των αντιποίνων των ναζί και των συνεργατών τους, να τα διαγουμίζουν σήμερα οι απόγονοι των συνεργατών και οι νοσταλγοί του φασισμού. Ίσως γιατί οι ήρωες και η παρακαταθήκη τους ξεχάστηκαν. Κάποιες φορές απότομα και βίαια, αμέσως μετά την Κατοχή και σε άλλες περιπτώσεις σιγά-σιγά, μικραίνοντας τις αξίες των ανθρώπων καθώς οι αξίες της γης μεγάλωναν. Το βαθύτερο σημείο ταπείνωσης των αξιών των ανθρώπων το ζούμε μάλλον σήμερα, μαζί με την εκτίναξη στο ζενίθ των αξιών της ίδιας αυτής γης. Αλλά αυτά είναι μία άλλη, πολύ διαφορετική ιστορία  που δεν ξέρουμε αν θα βρεθεί κάποτε, κάποιος να τη γράψει.

Πηγές:

Το αντάρτικο στην Αττική (1941-1945)- Γ. Μπουτσίνης,  εκδ. Άνω Τελεία

Γρηγόρης Φαράκος: «Ο ΕΛΑΣ και η εξουσία» (Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα) – Για το στρατηγικό πλαίσιο της δράσης του ΕΛΑΣ γύρω από την Αθήνα το καλοκαίρι του '44.

Σόλων Γρηγοριάδης: «Ιστορία της Σύγχρονης Ελλάδας 1941-1974» (Εκδόσεις Polaris) – Για τη γενικότερη εικόνα των γερμανικών αντιποίνων και την τακτική των «μπλόκων» στην Αττική.

Χάγκεν Φλάισερ: «Στέμμα και Σβάστικα» – Για τις γερμανικές αναφορές (Wehrmacht) σχετικά με τη δράση των ανταρτών στις γραμμές ανεφοδιασμού της Αθήνας.

Η Ύβρις ήταν ξεκάθαρη. Το θέμα είχε απασχολήσει και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς αφού το έργο προχωρουσε ενώ είχε χαρακτηριστεί ως περιβαλλοντικά επιζήμιο και απαγορευμένο. Μάλιστα είχαν εκκινήσει έρευνες για  υπεξαίρεση ευρωπαϊκών κεφαλαίων και χρημάτων των ευρωπαίων φορολογουμένων. Παρόλα αυτά οι φορείς, όπως η Περιφέρεια Αττικής (ο Ειδικός Διαβαθμιδικός Σύνδεσμος Νομού Αττικής ο οποίος ήταν και ο φορέας υλοποίησης του έργου) και το Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής γνωμοδοτούσαν θετικά για το έργο (βλ. απόφαση επί της ΣΜΠΕ του έργου με ΑΔΑ: 626Η7Λ7-ΕΞ7) μέχρι και το 2022.

Παράλληλα με το έργο και τη δοκιμαστική του λειτουργία αναπτύσσονταν η αντίδραση στο απαράδεκτο έργο από συλλογικότητες (για παράδειγμα το Δίκτυο Πολιτών και Φορέων από το Βαρνάβα έως το Βουτζά αλλά και άλλες παλαιότερες συλλογικότητες όπως η ΠΡΩΣΥΝΑΤ). Η κατασκευή του Ολοκληρωμένου Εγκαταστάσεων Διαχείρισης Απορριμμάτων (ΟΕΔΑ) Γραμματικού είχε ξεκινήσει, μετά από λογικές πολυετείς καθυστερήσεις, δικαστικές εμπλοκές και ανασκαφικές έρευνες. Ήταν ένα λάθος έργο και φυσικά η υλοποίηση του δεν θα άφηνε τον κόσμο αδιάφορο. Αν και ο σχεδιασμός υπήρχε πριν το 2010, οι κατασκευαστικές εργασίες εντάθηκαν και προχώρησαν σημαντικά μετά την ανάληψη του έργου και τις αποφάσεις που έλαβαν χώρα γύρω στα μέσα της δεκαετίας του 2010, με την τελική λειτουργία του να προγραμματίζεται για αρκετά αργότερα. Ωστόσο το έργο προχωρούσε ακάθεκτο φτάνοντας και στις δοκλιμα

Αυτές τις μέρες μάθαμε πως το έργο ματαιώθηκε (στον σύνδεσμο  απόφαση στη Διαύγεια). Φυσικά αυτό είναι ένα καλό νέο. Μπορεί ο αγώνας για τη ματαίωση του να μην ήταν εφάμιλλος σε ένταση του αγώνα που δόθηκε κατά του ΧΥΤΑ στην Κερατέα αλλά τελικά δείχνει πως ήταν αποτελεσματικός. Και αυτό είναι που μετράει. Μένει μόνο η απόφαση ματαίωσης να ισχύει ακέραια και χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις, ρητές ή άρρητες.

Αυτή η τελευταία ανησυχία προκύπτει αν εξετάσουμε με περισσότερη προσοχή τόσο την απόφαση ματαίωσης, φωτογραφίες του ήδη κατασκευασμένου ΟΕΔΑ, την ισχύουσα νομοθεσία και να κάνουμε τις συγκρίσεις μας. Έτσι θα καταλάβουμε αν και τι ακριβώς -υποτίθεται πως- ματαιώθηκε.

Άποψη του ΟΕΔΑ (ΧΥΤΑ Γραμματικού) από το μηνημείο της αεροπορικής τραγδίας του αεροπλάνου της HELIOS

Πέσαμε σε μία χθεσινή (13/4) σχετική ανάρτηση του Δ. Δαμάσκου, μηχανολόγου μηχανικού, ο οποίος έχει ασχοληθεί σοβαρά και επί μακρόν με το θέμα και τους σχετικούς αγώνες.  Στην ανάρηση του ο κ. Δαμάσκος εντοπίζει τα προβληματικά σημεία της απόφασης ματαίωσης του έργου, τουλάχιστον σε μία πρώτη ανάγνωση. Αναφέρει τα παρακάτω:

Η παρουσίαση ότι υπάρχει «οριστική ματαίωση του έργου στο Γραμματικό» είναι παραπλανητική και τεχνικά λανθασμένη. Αυτό που ματαιώθηκε δεν είναι ο ΧΥΤΑ, αλλά τα επόμενα στάδια της ΟΕΔΑ Βορειοανατολικής Αττικής.
Συγκεκριμένα:
Ναυάγησε ο σχεδιασμός για τη Μονάδα Επεξεργασίας Απορριμμάτων (ΜΕΑ) και τα συναφή έργα (όπως η επεξεργασία προδιαλεγμένων οργανικών).
Ακυρώθηκε ο διαγωνισμός για τη λειτουργία και ολοκλήρωση της συνολικής εγκατάστασης.
Απεντάχθηκε το έργο αυτό από τη χρηματοδότηση.
Αυτό όμως αφορά το «ανώτερο επίπεδο» της διαχείρισης, όχι τον ίδιο τον ΧΥΤΑ. Για τον ΧΥΤΑ Γραμματικού, η πραγματικότητα είναι διαφορετική:
Έχει κατασκευαστεί πλήρως.
Έχει πραγματοποιηθεί δοκιμαστική λειτουργία (επί διοίκησης Δούρου).
Έχει παραδοθεί κανονικά από τον ανάδοχο στην Περιφέρεια.
Άρα:
Το έργο υπάρχει ως φυσικό και τεχνικό αντικείμενο. Δεν έχει ακυρωθεί κατασκευαστικά ή θεσμικά. Το κρίσιμο σημείο που αποσιωπάται είναι το νομικό πλαίσιο:
Ο ΧΥΤΑ καλύπτεται από τον Νόμο 3164/2004.
Ο νόμος αυτός παραμένει σε ισχύ.
Με βάση αυτό το πλαίσιο, ο ΧΥΤΑ είναι νομικά δυνατό να λειτουργήσει.
Άρα:
Θεωρητικά μπορεί να τεθεί σε λειτουργία οποιαδήποτε στιγμή υπάρξει πολιτική απόφαση.

Συμπέρασμα:
Δεν υπάρχει «οριστικό τέλος» του ΧΥΤΑ Γραμματικού.
Υπάρχει αποτυχία και ματαίωση του σχεδιασμού της ΟΕΔΑ (ΜΕΑ κλπ).
Ο ΧΥΤΑ παραμένει υπαρκτός, ολοκληρωμένος και νομικά ενεργός.
Τίποτα δεν έχει τελειώσει όσο παραμένει σε ισχύ ο Ν. 3164/2004.

Με μία φράση:
Δεν ακυρώθηκε ο ΧΥΤΑ — ακυρώθηκε η επεξεργασία. Ο ΧΥΤΑ είναι εκεί και μπορεί να λειτουργήσει.

Αθήνα, 13 Απριλίου 2026
Δ.Σ. Δαμάσκος
Μηχανολόγος Μηχανικός

Όλες οι πηγές βρίσκονται σε υπερσυνδέσμους εντός του κειμένου

Μέσα στην εορταστική, λαμπριάτικη πόλη, κυκλοφόρησε το ακόμα πιο λαμπριάτικο φύλλο της RAF-WEST Journal, της Νο.2 εφημερίδας της ανατολικής Αττικής. Η καλή εφημερίδα στέλνει τις ευχές της για καλές και ειρηνικές γιορτές από το σύνολο των συντακτών και τεχνικών της, προς όλο τον κόσμο. Ειδικά στους τόπους που φλέγονται από πολέμους και χάνονται ανθρώπινες ζωές για το συμφέρον των αδηφάγων του πλανήτη.

Δεν ξεχνάμε όμως και τους κατοίους της Ραφ Τάουν που αν και δεν ζούνε σε εμπόλεμη ζώνη, οι σωτήρες της ανταλλάσσουν άσφαιρα πυρά για τις καρέκλες τους ενώ ο τόπος μοιάζει με βομβαρδισμένο τοπίο.

Καλό και ειρηνικό Πάσχα και θα επιστρέψουμε την Κυριακή του απίστευτου Θωμά

Η ανεξάρτητη κίνηση πολιτών Γη & Ελευθερία εξέδωσε το συνημμένο δελτίο τύπου για την αντιπαράθεση που εξελίχθηκε στο δημοτικό συμβούλιο Ραφήνας Πικερμίου στις 4 Απριλίου και είχε θέμα τις καταστροφές που προκλήθηκαν εν μέσω της κακοκαιρίας Erminio, την Πρωταπριλιά του 2026.

Στην ανακοίνωση της η Γη & Ελευθερία ξεκαθαρίζει πως οι ευθύνες για τις καταστροφές που προκλήθηκαν βαραίνουν τόσο τον πρώην όσο και τη νυν δήμαρχο, χωρίς εξαίρεση, αλλά και την Περιφέρεια και την κυβέρνηση.  Ο προηγούμενος Δήμαρχος παρέδωσε την περιοχή στα συμφέροντα εργολάβων, με έργα τσιμεντοποίησης χωρίς σεβασμό στο περιβάλλον. Η σημερινή Δήμαρχος δεν άλλαξε κατεύθυνση αλλά αντίθετα συνεχίζει πιστά τις ίδιες καταστροφικές επιλογές, σε πλήρη ευθυγράμμιση με τις πολιτικές της Περιφέρειας και της κυβέρνησης. Η έλλειψη σεβασμού στο φυσικό περιβάλλόν, οι κακοτεχνίες και η απουσία εναρμονισμένων με τη Φύση παρεμβάσεων οδήγησαν στις καταστροφές. 

Οι πολιτισμένοι άνθρωποι γνωρίζουν πια πως δεν σκοτώνει το φυσικό φαινόμενο αλλά η ανθρώπινη επέμβαση που σχεδόν πάντα δεν λαμβάνει υπόψη της τη Φύση, την ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή  και το τι μπορεί αυτή να κάνει.

Συνημμένη η πλήρης ανακοίνωση της Γη & Ελευθερία

Φωτογραφίες που περιλαμβάνει η ανακοίνωση:

1. Πλημμυρισμός σπιτιού οδού Αύρας (εκβολή Μ.Ρέματος, έναντι εργοταξίου)- Η φωτογραφία μιλάει από μόνη της

2. Διώνη - οδός Κιλκίς - Υπερχείλιση ρέματος Μπάκα 

3. Καλλιτεχνούπολη - Δρόμος υποσκαμμένος από εργασίες υπογειοποίησης καλωδίων (χύδην στο χώμα) και οδός δίχως βάση οδοστρωσίας και δίχως κανένα τεχνικό αποστράγγισης ή παροχέτευσης των ομβρίων. Ρέμα δίχως προστατευτικό μανδύα από τη βλάστηση, εκτεθειμένο στη διάβρωση

Αναδημοσιεύουμε από το x-efimerida.gr το σημερινό άρθρο του Δημήτρη Ψαρρά, στο οποίο υπογραμμίζεται η ακούσια ομολογία του Κυριάκου Μητσοτάκη για την απάτη του αποκαλούμενου «επιτελικού κράτους». Μία απάτη που ο ίδιος ο Μητσοτάκης καλλιέργησε (αδιάντροπα θα συμπληρώναμε) και που δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ο αισχρός ευφημισμός  για τον μηχανισμό που ο ίδιος σχεδίασε, ήδη από την εποχή που βρισκόταν στην αντιπολίτευση. Πρόκειται για τον μηχανισμό παραγωγής, αναπαραγωγής και εμπέδωσης της διαφθοράς που πνίγει τη χώρα από τότε που ο σχεδιαστής του ανάλαβε τη διακυβέρνηση της και αποκαλύπτει συνεχώς, όλο και περισσότερες, όλο και μεγαλύτερες όψεις του. Σίγουρα το βαρέλι της διαφθοράς, των σκανδάλων και της κατάντιας του πολιτικού συστήματος δεν έχει πάτο αλλά ο Κυριάκος Μητσοτάκης δείχνει πως μπορεί να φτάσει ακόμα χαμηλότερα.

Το έλεγε «επιτελικό», αλλά είναι «βαθύ» το κράτος που έχτισε ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης

του Δημήτρη Ψαρρά

[6.4.2026]

Δεν εκπλήσσει πλέον κανέναν η προσπάθεια του Κυριάκου Μητσοτάκη να μεταθέσει όλες τις πολιτικές και τις ποινικές ευθύνες για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ στους υφισταμένους του, βουλευτές, υπουργούς, μέχρι και τον Γραμματέα της Πολιτικής Επιτροπής της Ν.Δ. Είναι πάγια η αντίδρασή του να μεταθέτει τις ευθύνες σε άλλους, μόλις αποκαλύπτεται κάθε σκάνδαλο της δικής του διακυβέρνησης.

Χτες μας είπε ότι φταίει το «βαθύ κράτος» και σήμερα μας εξήγησε τι ακριβώς εννοούσε. Κατά τη σημερινή γνώμη του κ. Μητσοτάκη «βαθύ κράτος» είναι το δικαίωμα των βουλευτών να κάνουν ρουσφέτια! Επομένως αρκεί να κόψει το δικαίωμα αυτό των βουλευτών, προκειμένου να απαλλαγούμε από το «βαθύ κράτος»!

Για κακή του τύχη, βέβαια, «βαθύ κράτος» («deep state») σημαίνει κάτι εντελώς διαφορετικό. Σύμφωνα με το «Merriam Webster», «βαθύ κράτος» αποκαλείται «ένα μυστικό δίκτυο, ιδίως μη εκλεγμένων κυβερνητικών αξιωματούχων και μερικές φορές ιδιωτικών φορέων (όπως οι χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες και οι αμυντικές βιομηχανίες) που λειτουργούν παράνομα για να επηρεάσουν και να θεσπίσουν κυβερνητική πολιτική».

Άθελά του, λοιπόν, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ομολόγησε χτες και σήμερα το πραγματικό πρόβλημα της δικής του διακυβέρνησης. Ο ίδιος αυτοσυστήνεται ως «αδιάφθορος», αλλά στην πραγματικότητα είναι ο κύριος «παραγωγός σκανδάλων». Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος που σχεδίασε από την εποχή που βρισκόταν στην αντιπολίτευση αυτό που ονόμασε «επιτελικό κράτος».

Συγκέντρωσε εξαρχής τους πιο σημαντικούς μηχανισμούς εξουσίας και ελέγχου στο προσωπικό του γραφείο και έτσι ήταν έτοιμος να μεταφέρει όλες τις ευθύνες σε άλλους, ακόμα και στους στενότερους συνεργάτες του. Το ενδιαφέρον είναι ότι στη μεθόδευση αυτή ακολουθεί κατά γράμμα τις παρακαταθήκες του πατέρα του για τα σκάνδαλα της δικής του περιόδου. Προκειμένου να σκεπάσει τις δικές του ευθύνες για την τραγωδία στα Τέμπη, ακολούθησε την ίδια ακριβώς μέθοδο συγκάλυψης που εμπνεύστηκε όταν αποκαλύφτηκαν οι υποκλοπές.

Το χειρότερο είναι ότι ο κ. Μητσοτάκης που εμφανίζεται ως έτοιμος να πατάξει τα ρουσφέτια στην παράταξή του είναι εκείνος που πρώτος βασίστηκε σ’ αυτά. Προτού καν πολιτευθεί, είχε διοριστεί επί ΠΑΣΟΚ διευθύνων σύμβουλος στη θυγατρική της Εθνικής Τράπεζας εταιρεία Iven (μεγαλόψυχη κίνηση Σημίτη προς τον πατέρα του), και μπλέχτηκε πρώτος σε σκανδαλώδη διαχείριση κοινοτικών κονδυλίων. Ζητήθηκε μάλιστα αργότερα από τη Βουλή η άρση της ασυλίας του για την υπόθεση, αλλά δεν υπήρχε ακόμα η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.  

Μαζί με την οικογένειά του, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε κατηγορηθεί και για εμπλοκή στο σκάνδαλο δωροδοκιών της Siemens και επιχείρησε να συγκαλύψει το σκάνδαλο πληρώνοντας εκ των υστέρων το αντίτιμο των «δώρων» της εταιρείας. Σύμφωνα, μάλιστα, με έγγραφο του πρέσβη των ΗΠΑ Ντάνιελ Σπέκχαρντ, ο μετέπειτα υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας του είχε πει σε Ιούλιο του 2009, «ότι η ανάμειξη του Μητσοτάκη δεν θα στοιχίσει στη Ν.Δ. διότι διαπομπεύθηκε ως άτομο, χωρίς να ενοχοποιηθεί το κόμμα συνολικά» (βλ. τηλεγράφημα της πρεσβείας των ΗΠΑ, 17.7.2009).  

Είναι λοιπόν αστείο να μιλά για «βαθύ κράτος» άλλων ο κ. Μητσοτάκης. Το «βαθύ κράτος» ήταν εξαρχής δικό του. 

Υ.Γ. Ο τίτλος του σχολίου είναι εμπνευσμένος από τον στίχο του γνωστού τραγουδιού «Επεμβαίνεις» (Κραουνάκης, Τριπολίτης, Ζαμπέτας, Μοσχολιού). Μεταφέρω εδώ τους εξαιρετικά επίκαιρους αυτούς στίχους. Στον τίτλο άλλαξα μόνο το «σκέτο παρακράτος» σε «σκέτο βαθύ κράτος». Αλλά οι «υποκλοπές» και τα «απόρρητα» ήταν εκεί. Όπως και η προφητική κατάληξη: «γι’ αυτό σε χώρισα»:

 Επεμβαίνεις στη ζωή μου ασυγχώρητα

σε θέματα προσωπικά κι απόρρητα

με ντέντεκτιβ κι υποκλοπές,

μ’ εντάλματα κι επιτροπές.

Επεμβαίνεις, επεμβαίνεις, επεμβαίνεις,

μ’ έκανες μπαλάκι τένις.

Είσαι σκέτο παρακράτος

και προβοκατόρισσα,

γι’ αυτό σε χώρισα.

Πηγή

Κυκλοφορεί σήμερα το διαστημικό φύλλο #138 της RAF WEST Journal, της Νο2 εφημερίδας της Ανατολικής Αττικής

RAF TREK 2026 – Με απόλυτη επιτυχία έγινε χθες η εκτόξευση του USS Sheriff από το Διαστημικό Κέντρο της Ραφ Τάουν. Αποστολή, να φέρει το Άγιο φως στην Άγια πόλη

ΟΙ ΜΠΑΓΛΑΜΑΔΕΣ ΤΗΣ ΡΑΦΗΝΑΣ: Η μόνιμη στήλη της RAF WEST δημοσιεύει το τετράστιχο της εβδομάδας

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ: Το πλήρωμα του USS Sheriff με αναμμένα κεριά -  Αποκλειστική φωτό

ΣΚΗΝΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ ΣΤΗ ΡΑΦ ΤΑΟΥΝ : Ύστατες μέρες δείχνουν τα σημάδια: «Και η γη εσχίσθη και αι πέτραι εσχίσθησαν ... Καὶ εἶδον ἐκ τῆς θαλάσσης θηρίον ἀναβαῖνον, ἔχον κέρατα δέκα καὶ κεφαλὰς ἑπτά». Στο αποκλειστικό ρεπορτάζ ο ρεπόρτερ-ερευνητής Παύλος Περικαλλής

Η RAF WEST JOURNAL ΔΙΚΑΙΩΝΕΤΑΙ. Ο ΣΠΥΡΟΣ-ΑΔΩΝΙΣ ΓΕΩΡΓΙΆΔΗΣ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙΟ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ: Λακωνική ήταν η δήλωσή του: «Ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση. Μόνο κάποιος από μέσα μπορεί να λύσει το πρόβλημα. Και αυτός είμαι εγώ»

Διαβάστε ακόμη

ΜΑΚΗ ΣΤΑΣΟΥ … ΜΥΓΔΑΛΑ : Πού πάει ο Μάκης με τη γίδα στην πλάτη; Η πολυβραβευμένη ταινία σε νέα κόπια

ΠΑΣΧΑΛΙΝΗ ΕΚΠΛΗΞΗ : Πασχαλινό αυγό,  δώρο στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Τι έχει μέσα το αυγό. Ποιος είναι ο Μάκης

Ο ΝΗΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ ΤΗΣ ΡΑΦ ΤΑΟΥΝ : Πού κάθεται ο Ιούδας

Διαβάστε σήμερα, 4/4/2026, τη RAF WEST Journal