Χθες, Παρασκευή 29/5, διεξήχθη το συνέδριο “Επενδύοντας στην Αλλαγή: Πώς μεταμορφώνεται η Κρήτη” που διοργανώνουν από κοινού το Powergame.gr και ο Economist. Το συνέδριο, όπως μας ενημερώνει το εν λόγω site, συγκέντρωσε κυβερνητικούς αξιωματούχους, ευρωπαϊκούς θεσμούς, επιχειρηματικούς ομίλους, τραπεζικά στελέχη και εκπροσώπους της αυτοδιοίκησης σε μια συζήτηση για το νέο "αναπτυξιακό αποτύπωμα" του νησιού. Και, βέβαια, πάνω από όλους τον Κυριάκο Μητσοτάκη

Η γλώσσα η δική τους είναι όμορφη, έχει ωραίες λέξεις και δυναμικές περιφραστικές εκφράσεις που δε γίνεται να μη σε πείσουν πως όλοι αυτοί γνωρίζουν καλά το αντικείμενο και πως -πάνω από όλα- το κάνουν για το καλό μας. Μας μιλούν για “μεγάλα έργα”, για “ανάπτυξη”, για “μεταμόρφωση”, για “μετατροπή της Κρήτης σε στρατηγικό κόμβο”, για “υποδομές”, για “επενδύσεις”, για “μετάβαση της χώρας σε ένα μοντέλο τουρισμού υψηλής προστιθέμενης αξίας”, για “σύνδεση της πολιτιστικής κληρονομιάς με το νέο παραγωγικό και επενδυτικό μοντέλο του νησιού”, για "αναπτυξιακό αποτύπωμα"

Δυστυχώς, η γλώσσα η δική μας είναι πιο σκληρή, πιο λιτή και λιγότερο γοητευτική. Δεν έχει όμορφες λέξεις και δεν χαϊδεύει αυτιά. Εμείς απλά θα πούμε ότι στην Κρήτη μαζεύτηκαν όρνια και κοράκια για να κανονίσουν πώς θα μοιραστούν τη λεία τους, ρημάζοντας ακόμη περισσότερο αυτό τον ευλογημένο από τους Θεούς τόπο που έχει την ατυχία να τον λυμαίνονται αχόρταγα αρπακτικά

Για το θέμα αυτό επιλέξαμε δύο κείμενα. Το ένα είναι από ανάρτηση στο fb του δημοσιογράφου Μάριου Διονέλλη, επί δεκατρία χρόνια ανταποκριτή της “Εφημερίδας των Συντακτών” στο νησί της Κρήτης και προσφάτως απολυθείς από αυτήν – στα πλαίσια πολιτικών εκκαθαρίσεων μετά το πέρασμα της εφημερίδας στην εποχή Μελισσανίδη

Το άλλο κείμενο είναι του δημοσιογράφου Δημήτρη Πολιτάκη από τη lifo.gr.

Μπορεί να είναι διαφορετικού ύφους τα δύο κείμενα. είναι όμως αλληλοσυμπληρούμενα και αναδεικνύουν την πραγματικότητα. Αυτήν ακριβώς  που προσπαθούν να κουκουλώσουν και να ωραιοποιήσουν τα συστημικά ΜΜΕ, που είναι ιδιοκτησία αυτών ακριβώς των αρπακτικών

Γράφει ο Μάριος Διονέλλης:

Κοίτα λίγο αυτές τις εικόνες. Είναι η Κρήτη όπως διαφημίζεται στο συνέδριο του Economist που ξεκινά αύριο στα Χανιά. Θα έρθουν ο Τασούλας, ο Μητσοτάκης, ο Στουρνάρας, ο Περιστέρης (ΤΕΡΝΑ), ο Εξάρχου (AKTOR), οι τραπεζίτες, οι μεγαλοξενοδόχοι, οι εταιρείες εξορύξεων και ενέργειας να μας πουν πως θα… «μεταμορφωθεί η Κρήτη».

Βλέπεις με τι έχουν περικυκλώσει το νησί; Διαφημίζουν πυλώνες, ΒΑΠΕ, φαραωνικά αεροδρόμια, διόδια και τσιμέντο, πολύ τσιμέντο. Και ξενοδοχεία 6.246 κλινών στην… Τριόπετρα (Ψάξε να δεις πού είναι αν δεν ξέρεις και δες και τη δεύτερη φωτογραφία με την εικόνα του project).

Τις εικόνες αυτές όλο και περισσότερο, όλο και συχνότερα θα τις βλέπεις να παρουσιάζονται ως ευλογία. Επειδή οι ίδιοι που τις σχεδιάζουν, οι ίδιοι ελέγχουν ήδη σχεδόν και το σύνολο των ΜΜΕ. Όλο και περισσότερο θα χρειάζεται να ψάχνεις μόνος και μόνη σου την αλήθεια και τις διαφορετικές φωνές.

Περίπου 150 φορείς καλούν σε συγκέντρωση έξω από την αίθουσα στα Χανιά όπου θα παρουσιαστεί και θα διαφημιστεί αυτή η «μεταμόρφωση». Ζήτησαν να συμμετάσχουν μάλιστα για να πουν τη γνώμη τους και δεν πήραν ούτε απάντηση,

Αύριο Παρασκευή, στις 9 το πρωί θα είναι εκεί να διαδηλώνουν.

Γράφει ο Δημήτρης Πολιτάκης

Η «μεταμόρφωση» της Κρήτης

Στον αστερισμό των «mega projects» και της «υψηλής προστιθέμενης αξίας» το νησί.

Από την εποχή ομώνυμης νουβέλας του Κάφκα κι ακόμα πιο παλιά (από τους αρχαίους ελληνικούς μύθους), πολύ σπάνια η «μεταμόρφωση» είναι για καλό. Συχνά δε, είναι συνώνυμο της «παραμόρφωσης». Στις μέρες μας όμως τείνει να χρησιμοποιείται ως μια πιο φαντασμαγορική βερσιόν της (ραγδαίας και ριζικής) «εξέλιξης», σύμφωνα με την ορολογία τόσο της πλαστικής χειρουργικής όσο και της επιχειρηματικής / επενδυτικής / «αναπτυξιακής» αργκό. Ακόμα κι έτσι πάντως δεν παύει να προκαλεί ένα δυσοίωνο προαίσθημα η λέξη, ειδικά όταν δεσπόζει στον τίτλο συνεδρίων υψηλού βεληνεκούς και μεγάλης κλίμακας σαν αυτό που διεξάγεται σήμερα στα Χανιά «με τη συμμετοχή του ΠτΔ, του πρωθυπουργού και μελών της κυβέρνησης, του επικεφαλής της ΤτΕ, άλλων εκπροσώπων της ΕΚΤ καθώς και των εκπροσώπων μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων».

 «Επενδύοντας στην Αλλαγή: Πώς μεταμορφώνεται η Κρήτη» είναι ο πλήρης τίτλος του συνεδρίου, το οποίο διοργανώνεται από τον Economist – για την ακρίβεια, από τον «περιφερειακό βραχίονα» που φέρει την ονομασία The Economist Events for Greece, Cyprus, Malta and south-eastern Europe – και το οικονομικό site powergame.gr. Και βλέποντας την εικονογράφηση που συνοδεύει την αναγγελία της εκδήλωσης είναι σα να βλέπεις την «μεταμόρφωση» να έχει συμβεί ήδη (ήταν τόσο κραυγαλέα η «σήμανση» των στοιχείων που στην αρχή νόμισα ότι ήταν αφίσα κάποιας συλλογικότητας ή κάποιου φορέα που αντιτίθεται στην μετατροπή του νησιού σε ατέλειωτο εργοτάξιο).

Το νησί απεικονίζεται στον χάρτη περικυκλωμένο από μπουλντόζες, εκσκαφείς, ανεμογεννήτριες, γερανούς, μπετονιέρες και πλατφόρμες εξόρυξης έτοιμο να μεταμορφωθεί σε ένα αχανές εργαστήριο ανάπτυξης με «ενεργειακές» προοπτικές, mega projects, κολοσσιαίες επενδύσεις και πλήρη ανάπτυξη και κυριαρχία του μοντέλου της «υψηλής προστιθέμενης αξίας» ή της «πολυτελούς φιλοξενίας» όπως γλαφυρά αποκαλείται ο τουρισμός των πεντάστερων πολυτελών resorts που καταπίνουν στο πέρασμά τους.

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ιδιαιτέρως ευαίσθητος ή ιδιαιτέρως «αριστερός» για να πικρίζει η γεύση του ή για να ξινίζει τα μούτρα του όταν ακούει για «κύματα επενδύσεων» (που σαρώνουν το νησί), για διεθνή brands, για μεγάλα funds, για κέντρα «wellness», για «yachting υποδομές» και για ισχυρούς «hospitality operators» του εξωτερικού (που στρέφουν πλέον το ενδιαφέρον τους στην Κρήτη). Αρκεί η πικρή εμπειρία που έχει ένας μέσος πολίτης από την εφαρμογή τέτοιων μεγαλεπήβολων projects που σπανίως τον  συμπεριλαμβάνουν, ακόμα και όταν φέρουν τον μανδύα του «κοινωφελούς». Κάπως έτσι – ως μέγα όφελος, έστω και μακροπρόθεσμα, και ως υψηλό προνόμιο για όλους  – παρουσιάζεται στο κοινό η «μεταμόρφωση της Κρήτης», για τους περισσότερους κατοίκους της οποίας μπορεί να υποθέσει κανείς, με σχετική ασφάλεια, ότι άλλα είναι τα ζητήματα που τους καίνε, σε κάθε επίπεδο της κοινωνικής ζωής.