από το Παρατηρητήριο Πειραϊκής

Η Αστική Θερμική Νησίδα στον Πειραιά έχει ένα ιδιαίτερο, μοναδικό χαρακτηριστικό που δεν συναντάμε σε άλλες πόλεις: το ίδιο το λιμάνι λειτουργεί ως θερμικός κινητήρας. Το καλοκαίρι, η πόλη δεν υποφέρει μόνο από το τσιμέντο των δρόμων της, αλλά και από την έντονη παρουσία των πλοίων –και κυρίως των κρουαζιερόπλοιων– που ελλιμενίζονται συνεχώς.

Αυτά τα μεγαθήρια επιβαρύνουν το μικροκλίμα του Πειραιά με τρεις τρόπους:

Πρώτον, μέσω της Εκπομπής Θερμότητας 24/7, δηλαδή 24 ώρες καθημερινά καθώς οι γιγάντιες μηχανές τους δεν σβήνουν ποτέ, αλλά λειτουργούν ασταμάτητα για να ηλεκτροδοτούν ολόκληρες πλωτές πολιτείες, εκλύοντας τεράστια θερμικά φορτία απευθείας στην ατμόσφαιρά μας.

Δεύτερον, λόγω του «Εφέ του Καθρέφτη» (Albedo Effect), καθώς οι απέραντες επιφάνειες από μέταλλο και γυαλί ανακλούν την ηλιακή ακτινοβολία με τεράστια ένταση, στέλνοντάς την πίσω στον αστικό ιστό αντί να την απορροφά η θάλασσα.

Τρίτον, μέσω της Φραγής της Θαλάσσιας Αύρας, αφού με ύψος που ξεπερνά τους 15 ορόφους, τα πλοία αυτά δημιουργούν ένα τεχνητό τείχος κατά μήκος του λιμανιού που μπλοκάρει τη σωτήρια θαλάσσια αύρα, εμποδίζοντας τις γειτονιές του Πειραιά να δροσιστούν, ακόμα και κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Όπως αποτυπώνεται καθαρά και στο διάγραμμα η κατάσταση επιβαρύνεται δραματικά από τις εκπομπές Οξειδίου του Αζώτου (NOx). Τα οξείδια του αζώτου, που απελευθερώνονται σε τεράστιες ποσότητες επί 24ώρου βάσεως από τις καύσεις των πλοίων, δεν αποτελούν απλώς μια σοβαρή πηγή αέριας ρύπανσης, αλλά αντιδρούν στην ατμόσφαιρα και συμβάλλουν στη δημιουργία δευτερογενών ρύπων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να εγκλωβίζεται ακόμη περισσότερη θερμότητα πάνω από την πόλη, εκτινάσσοντας τις θερμοκρασίες σε ακραία επίπεδα.

Ο Πειραιάς χρειάζεται επειγόντως ένα συνολικό σχέδιο αποτσιμεντοποίησης (Depaving) και πράσινων υποδομών. Η επιστροφή του χώματος και της βλάστησης στις γειτονιές είναι η μόνη λύση για να λειτουργήσει το έδαφος ως φυσικό κλιματιστικό και να πάρει ανάσα η πόλη απέναντι σε αυτή τη μοναδική θερμική πίεση.