Πριν από αρκετές δεκαετίες, την εποχή που υπήρχε ακόμη η Σοβιετική Ένωση, στην ανάπαυλα μιας  διπλωματικής συνάντησης, ο αμερικανός διπλωμάτης γύρισε προς τον Σοβιετικό ομόλογό του και του είπε:

- Οφείλω να αναγνωρίσω ότι στον τομέα της προπαγάνδας είστε εξαιρετικά ικανοί

- Ευχαριστώ πολύ, είπε ο Σοβιετικός, αλλά δεν νομίζω πως σας ξεπερνάμε σε αυτό

- Μα εμείς δεν κάνουμε προπαγάνδα, είπε έκπληκτος ο Αμερικανός

- Αυτό ακριβώς εννοώ, απάντησε ο Σοβιετικός χαμογελώντας... Αυτό ακριβώς

«Κάθε πόλεμος, όταν έρχεται ή πριν ακόμα έρθει, δεν παρουσιάζεται ως πόλεμος, αλλά ως μια πράξη αυτοάμυνας ενάντια σε έναν παράφρονα εγκληματία...

Στη σύγχρονη εποχή, ο πολιτικός λόγος και η γραφή χρησιμοποιούνται κυρίως για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.

Αλλά, όπως η σκέψη μπορεί να διαφθείρει τη γλώσσα, έτσι και η γλώσσα μπορεί να διαφθείρει τη σκέψη.

Όλη η πολεμική προπαγάνδα, όλες οι κραυγές, τα ψέματα και το μίσος προέρχονται αναπόφευκτα από ανθρώπους που οι ίδιοι δεν παίρνουν μέρος στη μάχη…»

George Orwell, The Collected Essays, Journalism and Letters of George Orwell: An Age Like This, 1920–1940