Η συνταγή είναι γνωστή. Όταν το ψέμα αναπαράγεται μαζικά και με αυτοπεποίθηση, όσο μεγάλο και αν είναι, εγγράφεται τελικά στο μυαλό του δέκτη ως αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα

Παράλληλα με την πολεμική επίθεση των ΗΠΑ και Ισραήλ εναντίον του Ιράν, διεξάγεται ταυτόχρονα και ένας πόλεμος προπαγάνδας από τις δύο αυτές δυνάμεις και τους δορυφόρους τους (μέσα στους οποίους δυστυχώς εντάσσεται και η Ελλάδα του Κυριάκου Μητσοτάκη)

Στον πόλεμο αυτό παίρνουν μέρος οι πρεσβείες των δύο χωρών και οι πολιτικοί ηγέτες καθώς και οι ελαγχόμενοι και χειραγωγούμενοι δημοσιογράφοι και Μεγάλα Μέσα Ενημέρωσης (sic), ώστε να πειστεί τελικά ο δέκτης ότι το μαύρο είναι άσπρο, ότι ο πόλεμος είναι ειρήνη και ότι ο επιτιθέμενος είναι στην ουσία αμυνόμενος και προασπιστής των ανθρώπινων δικαιωμάτων

Ο πόλεμος αυτός είναι επιστημονικά μελετημένος. Δεν εστιάζει τόσο στην συγκάλυψη της αλήθειας, όσο στον τρόπο διατύπωσης της είδησης ώστε αυτή να πυροδοτήσει μόνη της τα επιδιωκόμενα ερεθίσματα στον δέκτη και να νομίζει ότι έφτασε μόνος του στο επιθυμητό από τον προπαγανδιστικό μηχανισμό συμπέρασμα

Για του λόγου το αληθές, παραθέτουμε δύο εξώφυλλα των New York Times, που το ένα περιγράφει χτύπημα του Ισραήλ και το άλλο χτύπημα του Ιράν

Διαβάζουμε για το πρώτο: “Το Ιράν υποστηρίζει (σ.σ δηλαδή μπορεί και να μην είναι αλήθεια) ότι δεκάδες σκοτώθηκαν σε χτύπημα (σ.σ ποιος είναι ο δράστης;) σε σχολείο” .

Ενώ για το δεύτερο: “Εννιά άνθρωποι σκοτώθηκαν στο Ισραήλ (σ.σ αναφέρεται ως αδιαμφισβήτητο γεγονός αυτό) μετά από χτύπημα ιρανικού πυραύλου (σ.σ τώρα γνωρίζουμε τον δράστη)”

Η δημοσιογράφος και συγγραφέας Φραγκίσκα Μεγαλούδη, έγραψε τον δεκάλογο αυτής της προπαγάνδας με τον τίτλο «10 συμβουλές για να καλύπτεις την επίθεση στο Ιράν όπως  κάνουν τα "έγκυρα"  δυτικά ΜΜΕ». Ένας πολύτιμος οδηγός για κάθε φέρελπι δημοσιογράφο που θέλει να ανέβει ψηλά

1. Όταν βομβαρδίζεται το Ιράν, μην αναφέρεις ποιός το κάνει.  Ποτέ μην γράψεις «Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ βομβάρδισαν…». Προτίμησε: «Εκρήξεις συγκλόνισαν την Τεχεράνη» ή  Σκοτώθηκαν δεκάδες σε επιθέσεις». Οι πύραυλοι εμφανίζονται μόνοι τους (ενίοτε και οι άνθρωποι - στο Ιράν - σκοτώνονται μόνοι τους).

2. Πρόσθεσε πάντα “σύμφωνα με ιρανικά κρατικά μέσα”.  Ακόμη κι αν μιλάμε για αριθμό νεκρών παιδιών. Η λέξη “κρατικά” φτάνει για να δείξεις ότι η είδηση δεν είναι αξιόπιστη (αφού το λένε οι Ιρανοί και όχι οι New York Times ψέμα ειναι)

3. Αντί για “παράνομη επίθεση”, γράψε “κλιμάκωση”.   Η νομιμότητα δεν χρειάζεται ανάλυση. Όλα είναι απλώς “εντάσεις στην περιοχή”. Τις οποίες βέβαια προκάλεσε το Ιράν.

4. Αν το Ιράν απαντήσει, χρησιμοποίησε ενεργητική φωνή και δείξε τον αποτροπιασμό σου.  «Το Ιράν εξαπέλυσε επίθεση», «Το Ιράν έπληξε»,  «Το Ιράν σπέρνει χάος».

5. Χρησιμοποίησε συναισθηματική περιγραφή μόνο για τα “σωστά” θύματα :  Αν πληγεί ισραηλινή πόλη: «Τρόμος», «φρίκη», «ισοπεδωμένο σχολείο». Αν πληγεί ιρανική πόλη: «Στρατιωτικές εγκαταστάσεις επλήγησαν»

6. Μίλα για “μετασχηματισμό του Ιράν”. Μην πεις «αλλαγή καθεστώτος». Πες «προσπάθεια να μεταμορφωθεί η περιοχή» ή ακόμα καλύτερα «να περιοριστεί η απειλή».

7. Ανάφερε συνεχώς το πυρηνικό πρόγραμμα - ακόμη κι αν είναι άσχετο με το ρεπορτάζ. Κάθε άρθρο χρειάζεται μια υπενθύμιση ότι “το Ιράν προσπαθούσε να αποκτήσει πυρηνικά”. Και φυσικά συμπλήρωσε ότι το "Ιράν δεν δεχόταν να διαπραγματευτεί" ακόμα και εάν είναι ψέμα. Και τι έγινε; μήπως θα ενδιαφερθεί κανείς;

8. Αν σκοτωθούν Ιρανοί πολίτες, δώσε μόνο αριθμούς. Όχι πρόσωπα, όχι ιστορίες, όχι οικογένειες. Μόνο αριθμοί και φυσικά κόλλησε και δίπλα ένα "σύμφωνα με τις ιρανικές αρχές" ώστε εάν οι αριθμοί είναι μεγάλοι, να μην ακουστούν αξιόπιστοι.

9. Απόφυγε τη λέξη “πόλεμος” για την επίθεση των ΗΠΑ και  Ισραήλ.  Πες «στοχευμένα πλήγματα», «επιχείρηση»,  "απάντηση». Και εάν είσαι τολμηρός πες το "άμυνα" (από τις απειλές του Ιράν και τα πυρηνικά φυσικά).

10. Κλείσε με “ανησυχίες για περιφερειακή αστάθεια:  Όχι για παραβίαση διεθνούς δικαίου.   Όχι για προηγούμενα Ιράκ ή Λιβύης.  Πες απλά “εύθραυστη ισορροπία”.

και μια έξτρα συμβουλή:

Μην ξεχάσεις τα “δικαιώματα των γυναικών”!

Θες πόλεμο; Πες «απελευθέρωση».

Θες κυρώσεις; Πες «φεμινισμός».

Θες αλλαγή καθεστώτος; Πες «οι γυναίκες του Ιράν».

Μπράβο λοιπόν! Έτοιμη η ανάλυση!