Από το τμήμα Πολιτισμού του δήμου Ραφήνας Πικερμίου, χθες 20/8/2026 εξεδόθη το ακόλουθο δελτίο τύπου:

Πρεμιέρα για την Κινηματογραφική Λέσχη «Σινέ Σχολείο» στο Πικέρμι

Την Τρίτη 25 Αυγούστου η πρώτη προβολή με την πολυβραβευμένη ταινία του Κεν Λόουτς «Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι»

Μια νέα κινηματογραφική παρέα ξεκινά στον Δήμο Ραφήνας-Πικερμίου.

Η Κινηματογραφική Λέσχη «Σινέ Σχολείο», που δημιουργείται στο ΚΑΠΗ Πικερμίου σε συνεργασία με το Σινέ Σχολείο Πικερμίου και την Κινηματογραφική Λέσχη Ραφήνας-Πικερμίου, ανοίγει τις πόρτες της την Τρίτη 25 Αυγούστου 2026, στις 20:00, με την προβολή της βραβευμένης ταινίας του Κεν Λόουτς «Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι» (The Wind That Shakes the Barley, 2006).

Η νέα κινηματογραφική λέσχη φιλοδοξεί να αποτελέσει έναν ανοιχτό χώρο συνάντησης, προβληματισμού και διαλόγου για όλους όσοι αγαπούν τον κινηματογράφο. Μέσα από επιλεγμένες ταινίες και συζητήσεις, στόχος είναι να γνωρίσουμε σημαντικά έργα της έβδομης τέχνης, να μοιραστούμε σκέψεις και απόψεις και, κυρίως, να απολαύσουμε μαζί τη δύναμη του κινηματογράφου.

Η πρώτη ταινία

«Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι», που απέσπασε τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών, μεταφέρει τον θεατή στην Ιρλανδία των αρχών της δεκαετίας του 1920, την περίοδο του Πολέμου της Ανεξαρτησίας και του εμφυλίου που ακολούθησε.

Στο επίκεντρο βρίσκονται δύο αδέλφια, ο Ντάμιεν και ο Τέντι. Ο Ντάμιεν, ένας νεαρός γιατρός που ετοιμάζεται να φύγει για το Λονδίνο, αποφασίζει να ενταχθεί στον IRA, συγκλονισμένος από τη βία και την καταστολή των βρετανικών δυνάμεων. Μαζί με τον αδελφό του συμμετέχει στον αγώνα για την ανεξαρτησία της Ιρλανδίας.

Η υπογραφή της Αγγλοϊρλανδικής Συνθήκης του 1921 θα αποτελέσει το σημείο καμπής. Τα δύο αδέλφια θα βρεθούν σε αντίπαλα στρατόπεδα, καθώς ο Τέντι αποδέχεται τη Συνθήκη ως έναν αναγκαίο συμβιβασμό, ενώ ο Ντάμιεν επιμένει στο όραμα μιας πλήρως ανεξάρτητης Ιρλανδίας.

Ο Κεν Λόουτς, με τη γνωστή πολιτική οξύτητα και τον ρεαλισμό του, φωτίζει τη σύγκρουση ανάμεσα στον ιδεαλισμό και τον συμβιβασμό, την πολιτική επιλογή και την ανθρώπινη απώλεια. Μια ταινία για την ελευθερία, την πολιτική, την αδελφοσύνη και το τραγικό τίμημα του εμφυλίου.

Σκηνοθεσία: Ken Loach.

Σενάριο: Paul Laverty.

Με τους: Cillian Murphy, Pádraic Delaney, Liam Cunningham, Orla Fitzgerald, Mary O'Riordan, Mary Murph

Η προβολή θα πραγματοποιηθεί στο ΚΑΠΗ Πικερμίου, την Τρίτη 25 Αυγούστου 2026, στις 20:00.

Στη συνέχεια, οι συναντήσεις της Κινηματογραφικής Λέσχης «Σινέ Σχολείο» θα πραγματοποιούνται κάθε Τρίτη, την ίδια ώρα και στον ίδιο χώρο.

Η συμμετοχή είναι ελεύθερη.

Ο Δήμος Ραφήνας-Πικερμίου καλεί τους δημότες, τους κατοίκους της περιοχής και όλους τους φίλους του κινηματογράφου να στηρίξουν τη νέα αυτή πρωτοβουλία και να γίνουν μέρος μιας ζωντανής κινηματογραφικής κοινότητας.

Ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, η Δεξιά και η Αριστερά

Γράφει το «Χωρίς Εφημερίδα» - [18.8.2026]

(απάντηση του Κωνσταντίνου Τσουκαλά στο ερώτημα των δημοσιογράφων  της ομάδας του Ιού για το τι σημαίνει αυτή η επαγγελία της πολιτικής «υπέρβασης», η προβολή της άρσης του χάσματος Δεξιά-Αριστερά και ο ρόλος των ΜΜΕ σ’ αυτή την προοπτική)

   1. Η προσφυγή σε όρους όπως «υπέρβαση», «ήθος», «θεσμοί» κ.λπ. δεν είναι καθόλου αθώα και έχει συγκεκριμένο πολιτικό περιεχόμενο. Χωρίς να το λέει, είναι μια πολιτική που επαγγέλλεται την αποπολιτικοποίηση μέσω της εξουδετέρωσης του παραδοσιακού περιεχομένου των πολιτικών λεξιλογίων, και της απομάκρυνσης του πολιτικού παιγνίου από οποιαδήποτε ουσιαστικά κοινωνικά διακυβεύματα. Στόχος είναι να αμβλυνθεί η εμβέλεια του νοητού ιδεολογικού άξονα Δεξιάς-Αριστεράς γύρω από τον οποίο εννοιοποιούνται τα αντιπαρατιθέμενα κοινωνικά προτάγματα. Όμως, έστω και αν οι παραδοσιακές πολιτικές κρυσταλλώσεις εμφανίζονται πιο προβληματικές απ’ ό,τι στο παρελθόν, τα καίρια ζητήματα της ανακατανομής των πόρων, της άμβλυνσης των ανισοτήτων και της κοινωνικής δικαιοσύνης και επιείκειας δεν μπορεί παρά να βρίσκονται στο επίκεντρο των κοινωνικών αγώνων. Αυτό ακριβώς είναι εκείνο που επιδιώκεται να «ξεπεραστεί» και ει δυνατόν να εκβληθεί οριστικά από το πολιτικό παιχνίδι. Η εμμονή στη συνθηματολογία της «υπέρβασης» και της «αρετής» ως βασικών αιτημάτων μιας πολιτικής κίνησης υπαινίσσεται λοιπόν ότι η πολιτική δεν «πρέπει» να έχει παρεμβατικές βλέψεις, ότι αρκεί να προστατεύει τους «θεσμούς» και ότι ο ρόλος της πρέπει να εξαντλείται σε μια απλή τίμια διαχείριση, οπότε και το ύψιστο αιτούμενο είναι η εξασφάλιση της καθαρότητας της διαχείρισης αυτής, η οποία έχει ως αντικείμενο το υφιστάμενο σύστημα των κοινωνικών και οικονομικών εξουσιών. Έτσι ακριβώς επιχειρείται η υποβάθμιση της όποιας πολιτικής λειτουργίας της πολιτικής. Μια «απλώς» ενάρετη πολιτική διαχείριση είναι συνώνυμη με μια πολιτική χωρίς πρόγραμμα και χωρίς πρόταγμα, δηλαδή με μια πολιτική που έχει ως μόνο πρόγραμμα τη συντήρηση, μια πολιτική που αυτοαναιρείται ως πολιτική.

     2. Είναι αλήθεια ότι τα ΜΜΕ φαίνεται ότι μπορούν να «κατασκευάζουν» πολιτικές κινήσεις με όρους διαφορετικούς απ’ ό,τι στο παρελθόν. Πράγματι, αντίθετα με τον έντυπο λόγο, η τηλεοπτική εικόνα μπορεί να δημιουργεί και να προωθεί με την απλή προβολή και δημοσιότητα. Τα ΜΜΕ δημιουργούν το υπάρχον χωρίς να χρειάζεται να επιχειρηματολογήσουν και χωρίς να προσφύγουν στον λόγο.

Η σκηνική παρουσία αρκεί για την κατασκευή ειδώλων. Πράγμα που ενισχύεται με την «αντικειμενικότητα» των εικόνων που επιλέγονται χωρίς να φαίνεται η αυστηρότατη διαδικασία της επιλογής. Στο πλαίσιο αυτό, ή επίφαση της αποστασιοποίησης του λόγου-σχολίου επιτείνει τη δύναμη της εικόνας-είδησης. Χαρακτηριστική είναι η μέθοδος της τηλεοπτικής σφυγμομέτρησης του κοινού: αυστηρότατα επιλεγμένες και σκηνοθετημένες «απαντήσεις» εμφανίζονται ως ουδέτερη κοινή γνώμη, κατασκευάζοντας έτσι μια «πραγματική» κοινή γνώμη. Έτσι, όπου η πλασματική ουδετερότητα του παρουσιάζειν «αντικειμενικές» εικόνες συνοδεύεται από μιαν εξίσου πλασματική αλλά υποβολιμαία απο-πολιτικοποίηση και απο-κοινωνικοποίηση του πολιτικού διακυβεύματος, επιτείνεται το επιδιωκόμενο διαζύγιο ανάμεσα στην πολιτική πράξη και τον κοινωνικό λόγο. Αν με την επικράτηση της εικονογραφημένης πολιτικής ειδησεογραφίας δομούνται πολιτικές κινήσεις και πολιτικά κόμματα, ταυτόχρονα απο-δομείται το πολιτικό φαινόμενο.

    3. Η παρέμβαση των ΜΜΕ δεν θα μπορούσε να είναι αποτελεσματική αν δεν ήταν ομόφωνη. Αντίθετα με την εφημερίδα γνώμης που αρθρώνει το δικό της λόγο, τα κατ’ επίφασιν ουδέτερα ΜΜΕ συντονίζονται ηθελημένα ή αθέλητα στην κατασκευή των ειδησεογραφικών διακυβευμάτων.

Ο ανταγωνισμός ανάμεσα στα ΜΜΕ δεν είναι ιδεολογικός ή πολιτικός, αλλά καθαρά εμπορικός. Αν σκεφτούμε λοιπόν ότι, τουλάχιστον στην Ελλάδα, όλα σχεδόν τα ΜΜΕ είναι συγκροτημένα σε ένα παγιωμένο ολιγοπώλιο, πίσω από το οποίο κρύβονται πανίσχυρα οικονομικά συμφέροντα, δεν θα πρέπει να απορούμε γιατί το πολιτικό μήνυμα που εκπέμπουν είναι παραπλήσιο.

Περισσότερο από οτιδήποτε άλλο η οικονομική ολιγαρχία φοβάται την αναγέννηση της πολιτικής, η οποία και μόνο θα ήταν δυνατόν να ανατρέψει τα δεδομένα πλέγματα εξουσιών. Είναι προφανές ότι μόνο οι εμπεδωμένοι κυρίαρχοι του εξουσιαστικού παιχνιδιού έχουν συμφέρον να απο-πολιτικοποιήσουν και να θεατροποιήσουν τον πολιτικό λόγο, να εξουδετερώσουν τον άξονα Δεξιά-Αριστερά και να ενισχύσουν εκ του αφανούς πολιτικούς λόγους που το μόνο που επιχειρούν να «υπερβούν» είναι την ίδια την πολιτική. Όταν η πολιτική γίνει οριστικά διαχείριση και μόνον, τότε και οι πολιτικοί θα μπορούν να ελέγχονται ή να αντικαθίστανται. Είμαστε άραγε πολύ μακριά;

Πηγή κειμένου Χωρίς εφημερίδα

Το λοιμοκαθαρτήριο Σύρου, γνωστό ως Λαζαρέτα, είναι το κτίριο που θεμελιώθηκε το 1839 σε σχέδια και επίβλεψη του Βαυαρού αρχιτέκτονα του Όθωνα, Βίλχελμ φον Βάιλερ (Wilhelm von Weiler). Εκεί υποβάλλονταν σε υγειονομική κάθαρση οι επιβάτες και τα εμπορεύματα που έρχονταν από την ανατολή, πριν συνεχίσουν το ταξίδι τους στη Δύση.  Παρέμεναν για περίπου μία εβδομάδα, οι ταξιδιώτες που προέρχονταν από την Τουρκία ή την Αίγυπτο προκειμένου να αποφευχθεί η πιθανότητα μετάδοσης σοβαρών ασθενειών όπως η πανούκλα.

Τα Λαζαρέτα, λειτούργησαν από το 1840 έως το 1961 με ποικίλες χρήσεις. Σε αυτά τα 120 ταραγμένα χρόνια της ελληνικής ιστορίας, χρησιμοποιήθηκαν: ως λοιμοκαθαρτήριο, ως καταφύγιο για τους πρόσφυγες της Κρήτης, ως φυλακή για εγκληματίες και πολύ αργότερα για πολιτικούς κρατούμενους και τέλος ως ψυχιατρείο.

Τα ερειπωμένα κτίρια που στέκονται εκεί στο νότιο άκρο της Σύρου μαρτυρούν τις συνήθειες και τις κακουχίες μιας άλλης εποχής. Σε πολλά ταξιδιωτικά ημερολόγια της εποχής αναφέρονται και περιγράφονται λεπτομερώς οι συνθήκες διαβίωσης των φιλοξενούμενων του Λοιμοκαθαρτηρίου που έφταναν στην Ερμούπολη ψάχνοντας την περιπέτεια και άλλους ορίζοντες ή απλώς για επαγγελματικούς λόγους.

Σήμερα το μνημείο αυτό της νεότερης ιστορίας που καταρρέει εγκαταλειμμένο από όλους τους υπεύθυνους διαχειριστές του, είναι το αντικείμενο της μικρής ταινίας που κοινοποιούμε και σας παρουσιάζουμε εδώ. Για την ταινία συνεργάστηκαν: Τέος Ρόμβος, Χαρά Πελεκάνου, Φανή Ναλμπάντη.

Μπορείτε να επισκεφθείτε σχετικά και το Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, την ιστοσελίδα ΟΜΙΛΩ

Η RAF-WEST Journal πάει διακοπές και σας χαιρετά μαζί με τον εθνικό τουρίστα και τον εθνικό καραγκιόζη, που εθεάθησαν ο ένας με μπουρνουζοπετσέτα και τον φραπέ στο χέρι και ο άλλος φορώντας τα έξυπνα γυαλιά, ενώ σέρνεται για να προϋπαντήσει την ανάπτυξη που έχει απλωθεί πια σε κάθε καμένο στρέμα αυτής της γης.

Διαβάστε στο φύλλο #156 της RAF-WEST Journal:

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2026: Όλα βαδίζουν βάσει σχεδίου. Η κυβέρνηση έχει προνοήσει. Εμείς ας ασχοληθούμε με τις μεταγραφές του καλοκαιριού και με τα πανηγύρια

ΟΙ ΜΠΑΓΛΑΜΑΔΕΣ ΤΗΣ ΡΑΦΗΝΑΣ: Το έπος της Ραφ Τάουν μεγαλώνει.  Αναζητούνται ραψωδοί για τη διάδοσή του. 

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ: Νέα καλαίσθητη πινακίδα τοποθετήθηκε για να μας υπενθυμίζει ποιος κάνει κουμάντο σ΄αυτό τον τόπο. Ποιος κάνει; Ποιος Μάκης; Φωτογραφία εντός

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΤΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ: Αν έχει μείνει τίποτε όρθιο

Διαβάστε σήμερα, 5/8/2026, το διακοποτεύχος #156 της RAF-WEST Journal

Λιμενικά αντισταθμιστικά. Τι θα πάρει η Ραφ Τάουν

Κυκλοφόρησε το κατασκοπευτικό φύλλο της RAF-WEST Journal, της Νo.2 εφημερίδας της ανατολικής Αττικής. 

Διαβάστε στο φύλλο #155 της RAF-WEST Journal:

BIG DUMMY IS WATCHING YOU: Ο Άδωνις Γεωργιάδης φοράει γυαλιά με κάμερα και παρακολουθεί: «Είναι πιο έξυπνα κι από μένα. Είδωλό μου ο Αρτέμης Μάτσας» δηλώνει από το βήμα της Βουλής το βλήμα της Βουλής

ΟΙ ΜΠΑΓΛΑΜΑΔΕΣ ΤΗΣ ΡΑΦΗΝΑΣ: Το έπος της Ραφ Τάουν μεγαλώνει.  Αναζητούνται ραψωδοί για τη διάδοσή του. Πληροφορίες inbox

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ: Τα έξυπνα γυαλιά με κάμερα έφτασαν και στη Ραφ Τάουν. Πρώτος που τα δοκίμασε ο πρώην Σερίφης, Φωτογραφία εντός

ADONIS COMICS: Νέο τεύχος της επιτυχημένης σειράς κόμικς με πρωταγωνιστή τον γνωστό τηλεϋπουργό

Διαβάστε σήμερα, 2/8/2026, το κατασκοπευτικό φύλλο #155 της RAF-WEST Journal

Δημοσιεύουμε δελτίο τύπου για την περιοδεία της επιτυχημένης θεατρικής παράστασης  

«ΚΑΘΕ ΠΕΜΠΤΗ ΚΥΡΙΕ ΓΚΡΗΝ»

του Τζεφ Μπάρον

Η επιτυχημένη παράσταση «Κάθε Πέμπτη Κύριε Γκρην» του Jeff Baron, σε σκηνοθεσία Κώστα Γάκη, επιστρέφει το καλοκαίρι του 2026 σε περιοδεία σε όλη την Ελλάδα.

Στον ρόλο του κυρίου Γκρην ο Γιώργος Κωνσταντίνου, σε μια ερμηνεία που αγαπήθηκε ιδιαίτερα από το κοινό, ενώ τον ρόλο του Ρος ερμηνεύει ο Θανάσης Πατριαρχέας.

Η παράσταση παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία για δύο συνεχόμενες θεατρικές περιόδους (2023/2024 & 2024/2025) στην Αθήνα, στο Θέατρο Αργώ, καθώς και στη Θεσσαλονίκη, στο Θέατρο Radio City, αποσπώντας θερμές κριτικές και σημειώνοντας έντονη ανταπόκριση από το κοινό. (για εισιτήρια υπάρχει ο σύνδεσμος και στο τέλος του παρόντος)

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ:

Ο κύριος Γκρην, ένας μοναχικός Νεοϋορκέζος, έχει αποσυρθεί από τη ζωή μετά τον θάνατο της γυναίκας του και ζει απομονωμένος στο διαμέρισμά του στο Μανχάταν. Εκεί δέχεται, κάθε Πέμπτη, τις επισκέψεις ενός νεαρού άνδρα, του Ρος, που εργάζεται σε μια μεγάλη πολυεθνική εταιρεία. Αυτό που ξεκινά ως μια τυπική υποχρέωση, εξελίσσεται σε μια σχέση που θα αλλάξει για πάντα και τους δύο.

Η απρόσμενη αυτή συνάντηση θα τους σύρει έξω από τη ζώνη ασφαλείας τους, θα κλονίσει τις βεβαιότητές τους, θα απαλύνει τα αγκάθια και τις άμυνές τους. Οι δύο τόσο γνώριμοι σε όλους μας χαρακτήρες — ο ηλικιωμένος Γκρην και ο νεαρός Ρος — που ήρθαν κοντά εξαιτίας ενός επιπόλαιου ατυχήματος, θα διανύσουν ολόκληρη την ανθρώπινη διαδρομή: από το ξεκαρδιστικό γέλιο έως τα πιο λυτρωτικά δάκρυα συγκίνησης.

Μαζί θα καταργήσουν την απόσταση που τους χωρίζει και θα γίνουν, με έναν τρόπο βαθύ και αμετάκλητο, συγγενείς.

Ένα θεατρικό έργο–ύμνος στη διαφορετικότητα, που έχει παρουσιαστεί σε περισσότερες από 50 χώρες και έχει αποσπάσει πολλαπλά θεατρικά βραβεία. Μια σύγχρονη ιστορία που προτείνει την ανθρώπινη τρυφερότητα ως ουσιαστικό όπλο αντίστασης στις θηριωδίες του παρελθόντος και στις αγκυλώσεις του παρόντος.

Δύο μοναξιές που συναντιούνται για να βγουν μαζί από το καβούκι τους — προς το φως.

Ερμηνεύουν:

Γιώργος Κωνσταντίνου & Θανάσης Πατριαρχέας

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Μετάφραση: Τζεφ Μπάρον & Κώστας Γάκης

Σκηνοθεσία / Μουσική σύνθεση: Κώστας Γάκης

Σκηνογραφία: Αντώνη Χαλκιάς

Ενδυματολογία: Μάριος Ράμμος

Φωτισμοί: Θοδωρής Γκόγκος

Βοηθός Σκηνοθέτη: Νατάσα-Φαίη Κοσμίδου

Βοηθός Σκηνογράφου: Ελεονώρα Καραβανή

Creative Agency: GridFox

Υπεύθυνος επικοινωνίας: Ρίτα Σίσιου (Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.)

Οργάνωση Παραγωγής: Χριστιάνα Σακαρέλη (6906 140 378)

Παραγωγή: Non Grata Productions

ΔΙΑΡΚΕΙΑ

• 90 Λεπτά

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

-        Κανονικό: 20€

-        Μειωμένο: 18€

Για εισιτήρια ακολουθήστε τον παρακάτω σύνδεσμο

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/kathe-pempti-kyrie-gkrin-periodeia/

Φωτογραφίες

Ένα ενδιαφέρον φθινόπωρο προμηνύεται για το Πικέρμι. Και ένας επίσης ενδιφέροντας χειμώνας όπως φαίνεται από το δελτίο τύπου που εξέδωσε το τμήμα Πολιτισμού του δήμου Ραφήνας Πικερμίου. Συγκεκριμένα το τμήμα πολιτισμού ενημερώνει πως:

Ο Δήμος Ραφήνας-Πικερμίου επενδύει στον πολιτισμό και την κινηματογραφική παιδεία

Μία νέα πολιτιστική δράση, αφιερωμένη στην τέχνη του κινηματογράφου, ξεκινά στον Δήμο Ραφήνας-Πικερμίου με την ίδρυση της Κινηματογραφικής Λέσχης «Σινέ Σχολείο» στο ΚΑΠΗ Πικερμίου, σε συνεργασία με το Σινέ Σχολείο Πικερμίου.

Η νέα λέσχη δημιουργείται με στόχο να αποτελέσει έναν ανοιχτό χώρο συνάντησης για όλους όσοι αγαπούν τον κινηματογράφο, ανεξαρτήτως ηλικίας. Μέσα από επιλεγμένες προβολές, συζητήσεις και ανταλλαγή απόψεων, οι συμμετέχοντες θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν σημαντικά έργα της έβδομης τέχνης, να εμβαθύνουν στην κινηματογραφική γλώσσα και να μοιραστούν την εμπειρία της μεγάλης οθόνης.

Την ευθύνη λειτουργίας της Κινηματογραφικής Λέσχης έχουν οι Νίκος Σίμος, Νίκος Σταυρόπουλος και Χρήστος Κωστούλας,

οι οποίοι θα συντονίζουν τις προβολές και τις συζητήσεις, συμβάλλοντας στη δημιουργία μιας ζωντανής κοινότητας φίλων του κινηματογράφου.

Η πρώτη συνάντηση της Κινηματογραφικής Λέσχης θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 25 Αυγούστου 2026, στις 20:00, στο ΚΑΠΗ Πικερμίου.

Στη συνέχεια, οι συναντήσεις θα διεξάγονται κάθε Τρίτη, την ίδια ώρα και στον ίδιο χώρο.

Με τη δημιουργία της νέας Κινηματογραφικής Λέσχης, ο Δήμος Ραφήνας-Πικερμίου ενισχύει το πολιτιστικό του αποτύπωμα, προωθώντας τη δια βίου μάθηση,

την εξωστρέφεια και τη συμμετοχή των πολιτών σε δράσεις που καλλιεργούν τη γνώση, τον διάλογο και τη δημιουργική έκφραση.

Η συμμετοχή είναι ελεύθερη.

Ο Δήμος Ραφήνας-Πικερμίου καλεί όλους τους δημότες και τους φίλους του κινηματογράφου να αγκαλιάσουν τη νέα αυτή πρωτοβουλία και να γίνουν μέλη μιας παρέας που μοιράζεται την αγάπη για την έβδομη τέχνη.

Εδώ θέλουμε να σημειώσουμε πως η ανάγκη του τόπου για τη διοργάνωση και τη συμμετοχή σε πολιτιστικά δρώμενα, ενώνει τους ανθρώπους που οι προσπάθειες τους στο κομμάτι αυτό της ζωής, έχουν καταγραφεί από καιρό. Έτσι, ήταν μάλλον νομοτελειακή η συνεργασία του τμήματος πολιτισμού του δήμου -από τη στιγμή που άνθρωπος του πολιτισμού ανέλαβε την τύχη του- με το Cine Σχολειό που εκτός από τις παλιές του προβολές, οργανώνει εδώ και 6 χρόνια την ετήσια γιορτή στο ΑΕΛΛΩ  με ταινίες μικρού μήκους από το φεστιβάλ Δράμας, το Positively Different SFF κ.ά. και βέβαια με την κινηματογραφική λέσχη Ραφήνας η οποία οργανώνει  εδώ και μερικά χρόνια, ελεύθερες προβολές αξιόλογων, ποιοτικών ταινιών στη Ραφήνα.

Επιτέλους το κενό που υπήρχε στο κομμάτι του κινηματογράφου, στη Ραφήνα και στο Πικέρμι θα καλυφθεί ακόμα περισσότερο αφού το καλοκαιρινό ΑΕΛΛΩ μας έδινε την ευκαιρία να δούμε κινηματογράφο στον τόπο μας αλλά μόνο το καλοκαίρι, ή όταν ο καιρός το επέτρεπε. Τώρα με τη λειτουργία και των δύο συλλογικοτήτων, σε Ραφήνα τις Δευτέρες και στο Πικέρμι τις Τρίτες, θα μπορούμε να παρακολουθούμε κινηματογράφο και -γιατί όχι- να συζητάμε για αυτόν και για ό,τι μας έκανε να σκεφτούμε. Γιατί όπως είπαμε, ο πολιτισμός ενώνει τους ανθρώπους

Από τον ιστότοπο του δήμου Ραφήνας Πικερμίου η ευχάριστη είδηση:

Την Τετάρτη 29 Ιουλίου, στις 21:00, η Πλατεία Πικερμίου θα γεμίσει με τους ιδιαίτερους ήχους του αγαπημένου συγκροτήματος, που συνδυάζει με μοναδικό τρόπο την ελληνική μουσική παράδοση με τη gypsy jazz αισθητική.

Η αφίσα της εκδήλωσης

Κάτω από το φως της πανσελήνου, το κοινό θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει ένα ζωντανό πρόγραμμα γεμάτο ρυθμό, μελωδίες και καλοκαιρινή διάθεση.

Τετάρτη 29 Ιουλίου
Πλατεία Πικερμίου
Ώρα έναρξης: 21:00
Είσοδος ελεύθερη

Στην Attica Voice συλλέγαμε πληροφορίες και δημοσιεύματα, όπως και είχαμε κάνει λόγο για την εμπορευματοποίηση των σκουπιδιών από το  2020, το 2021 για το σκοτάδι πίσω από τη ξεριζωμένη Μανόλια του Πικερμίου, ή την υπονόμευση του ΕΟΑΝ,  και τις οσμές του 2023 και το 2025. Η Ανταποδοτική Ανακύκλωση ήταν μία υπόθεση που μύριζε άσχημα. Πολύ άσχημα ήδη από τότε. Η προώθηση της από την αμερικάνικη πρεσβεία – τον πρέσβη Πάιατ αν θυμάστε-  ο οποίος έγινε και υφυπουργός αρμόδιος για τους Ενεργειακούς Πόρους στην κυβέρνηση Μπάιντεν, ήταν ένα πρώτο ανοίκειο σημείο. Μετά, η υποστήριξη και προώθηση της από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τον υπουργό Εσωτερικών Τάκη Θεοδωρικάκο, τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και φυσικά, όπως θυμόμαστε όλοι από τον τότε περιφερειάρχη Γ. Πατούλη, ξεκαθάριζε πως η κατάσταση ήταν προβληματική. 

Από το 2020 οι Reporters United είχαν δημοσιεύσει  πως από έγγραφο (17.11.2020 αριθμός πρωτοκόλλου: 4426/17-11-2020) που είχε φτάσει στα χέρια τους, σύμφωνα με Εισηγητικό Σημείωμα του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης (ΕΟΑΝ), του φορέα του Υπουργείου Περιβάλλοντος που είναι υπεύθυνος για την εφαρμογή πολιτικής ανακύκλωσης, η Ανταποδοτική Ανακύκλωση ΑΕ έχει αποτύχει σχεδόν καθολικά στους στόχους ανακύκλωσης συσκευασιών («Μην επιτυγχάνοντας για κανένα έτος κανέναν από τους επτά στόχους ανάκτησης / ανακύκλωσης αποβλήτων συσκευασίας») και η λειτουργία της παρουσιάζει διαχρονικά προβλήματα. Τα ευρήματα αυτά οδήγησαν τη διεύθυνση Εναλλακτικής Διαχείρισης του ΕΟΑΝ στην απόφαση να μην εισηγηθεί την ανανέωση της άδειας της εταιρείας. Το έργο «έβγαζε γράμματα» και γινόταν ξεκάθαρο πως  -αν μη τι άλλο-  η Ανταποδοτική Ανακύκλωση ήταν μία αποτυχία (επιεικής χαρακτηρισμός για τα όσα έχουν αποκαλυφθεί μέχρι σήμερα).

Την ίδια περίοδο, ο τότε δήμαρχος Ραφήνας – Πικερμίου, Μπουρνούς, ξερίζωνε όλο καμάρι μία μεγάλη Μανόλια από την πλατεία του Πικερμίου, καταστρέφοντας και την ίδια την πλατεία με το τερατούργημα της «ανταποδοτικής» που εγκατέστησε φάτσα στη Λ. Μαραθώνος. Εναρμονισμένος με τον Πατούλη και τους υπόλοιπους υποστηρικτές της Ανταποδοτικής εξυπηρέτησε αλλότρια συμφέροντα, που καμία σχέση με το συμφέρον του δήμου τον οποίο όφειλε να υπηρετεί, δεν είχαν. Μάλιστα όταν επί δημαρχίας Τσεβά απομακρύνθηκε ο οικίσκος κανείς δεν έθιξε το παράνομο της ίδιας της «ανταποδοτικής»  (παρόλο που ήταν ήδη γνωστό) και όλοι διαφωνούσαν για το νόμιμο ή το παράνομο της θέσης ή της διαφήμισης που παράγει ο οικίσκος(!!!). Μόνο η δημοτική σύμβουλος από την κίνηση  «Γη & Ελευθερία»  πρότεινε να στείλουν τον οικίσκο πίσω στον ιδιοκτήτη του και να βάλουν στη θέση του εκ νέου,  μία Μανόλια.

Ούτε μία συγγνώμη;

Πέρα από την ιστορία και την προϊστορία της «Ανταποδοτικής Ανακύκλωσης» η οποία αποτέλεσε τρανταχτό παράδειγμα «αρπαχτής» όπως αποδεικνύεται και μετά από:

α) την παρέμβαση και έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας  

β) τις σπασμωδικές αντιδράσεις της εταιρείας που πούλησε τον εξοπλισμό σε πανάκριβες τιμές (300.000 ανά «Σπιτάκι», ενώ διατίθενται με 66.000) και

γ) την εγκατάλειψη από την ίδια εταιρεία του εξοπλισμού (τα «Σπιτάκια») στη μοίρα τους και παράλληλα την αίτηση εκ μέρους της  να αναλάβουν οι δήμοι τη διαχείρισή τους

θα περίμενε κανείς πως όλοι όσοι αναμίχθηκαν στην προώθηση και προβολή της «Ανταποδοτικής» θα ψέλλιζαν (αν όχι μία γενναία συγγνώμη) έστω μία δικαιολογία προς τον κόσμο που πλήρωσε τρελά λεφτά στους «εμπόρους της ευαισθησίας» με πλασιέ αυτούς τους ίδιους αυτοδιοικητικούς και κυβερνητικούς. Αλλά τι περιμένουμε από ανθρώπους που ποντάρουν την όποια καριέρα τους στην έλλειψη μνήμης ενός κοινού που είναι έτοιμο να υποστηρίξει τον οποιοδήποτε του «διορίσει ή τον εξυπηρετήσει» ακόμα και αν αυτός δεν έχει σταματήσει να τον θεωρεί δεδομένο και να τον ξεγελάει σε κάθε ευκαιρία που θα του δίνεται.

Με όσα τρομερά ζούμε τα τελευταία χρόνια δεν μας εκπλήσσει πια αυτή η χυδαία στάση κυβερνητικών, αυτοδιοικητικών και λοιπών αιρετών αλλά ποτέ δεν θα μπορέσουμε να συνηθίσουμε τη στάση των ψηφοφόρων τους. Ίσως γιατί η οικειοθελής απεμπόληση της ιδιότητας του σκεπτόμενου ανθρώπου, του πολίτη,  είναι κάτι που εξακολουθεί να προκαλεί απορία, αν όχι αηδία.

Ανταποδοτική Ανακύκλωση 2018-2026 και το έργο …συνεχίζεται.

ΥΓ: Άσχημη είναι και η εικόνα του Γιάννη Αντετοκούνμπο να βαφτίζεται "πρέσβης της ανακύκλωσης" και να διαφημίζει τα σπιτάκια της ανταποδοτικής αλλά είναι εύκολα κατανοητό αφού επρόκειτο για διαφήμιση - τοποθέτηση προΙόντος χωρίς όμως προειδοποίηση του κοινού. Και όπως και να το κάνουμε, άλλο το να διαφημίζει ένας αθλητής μια εταιρεία και άλλο να τη διαφημίζει ο πρωθυπουργός της χώρας, ο αρχιεπίσκοπος ή ο δήμαρχος μία πόλης

Όλοι οι σύνδεσμοι καιοι παραπομπές βρίσκονται μέσα στο κείμενο