Ο κόσμος του Όργουελ στο 1984 είναι ένας κόσμος στέρησης της γνώσης και της πληροφορίας, διαστρέβλωσης της αλήθειας και απαγόρευσης της έκφρασης. Στον κόσμο αυτό κυβερνά ο Μεγάλος Αδελφός μέσω της προπαγάνδας, της επιτήρησης, της τρομοκράτησης και της καταστολής της διαφωνίας

Ενώ στον κόσμο του Όργουελ οι άνθρωποι ελέγχονται με τον φόβο και την τιμωρία, στον «Θαυμαστό καινούργιο κόσμο» του Χάξλεϋ ελέγχονται με την πρόκληση ευχαρίστησης – αληθινής ή ψεύτικης δεν έχει σημασία αν ο άλλος την αντιλαμβάνεται ως αληθινή. Στον κόσμο αυτό δεν υπάρχει κανένας λόγος να απαγορευτεί ένα βιβλίο, γιατί δεν θα υπάρχει κανείς που να θέλει να διαβάσει ένα βιβλίο. Στον κόσμο αυτό η αλήθεια πνίγεται μέσα σε μια θάλασσα ασήμαντων και άσχετων πληροφοριών. Εδώ, οι άνθρωποι έχουν μετατραπεί σε εγωκεντρικά παθητικά καταναλωτικά όντα χωρίς καμία διάθεση αμφισβήτησης ή δημιουργικότητας

Μέχρι πριν από λίγα χρόνια θα μπορούσε να πει κανείς πως στο δυτικό κόσμο είχε επικρατήσει αδιαμφισβήτητα η δυστοπία του Χάξλεϋ. Οι άνθρωποι μετατρέπονταν σε δούλους-καταναλωτές χωρίς να χρειάζεται τρομοκράτηση, πίεση ή καταστολή - σε γενικές γραμμές τουλάχιστον. Μέχρι που ήρθε η γενοκτονία στη Γάζα και χώρες της Δυτικής Ευρώπης – όπως η Μεγάλη Βρετανία και η Γερμανία – αντιλήφθηκαν ότι το μοντέλο του Χάξλεϋ δεν επαρκεί 

Στις χώρες αυτές, όποιος πλέον εκφράζει τη συμπάθειά του προς το δικαίωμα των Παλαιστινίων για αυτοδιάθεση και κατακρίνει το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ συλλαμβάνεται. Και όχι μόνο …

Ο Χουσεΐν Ντογρού είναι Γερμανός πολίτης τουρκικής καταγωγής και ιδρυτής του Red, ενός ανεξάρτητου μέσου που κάλυπτε δημοσιογραφικά τον πόλεμο στη Γάζα, ασκώντας κριτική στη στήριξη της ΕΕ και της Γερμανίας προς το Ισραήλ και έδωσε βήμα σε παλαιστινιακές οργανώσεις

Αυτό ήταν αρκετό για να αντιμετωπίσει από το γερμανικό κράτος την κατηγορία πως  «έδωσε πλατφόρμα σε τρομοκρατικές οργανώσεις», πως «διέδωσε τρομοκρατικά σύμβολα», πως «υποκίνησε κοινωνική διχόνοια» και πως αποτελεί κίνδυνο «αποσταθεροποίησης της ευρωπαϊκής ενότητας»

Χωρίς δικαστήριο, χωρίς ακρόαση, χωρίς υπεράσπιση και πρόσβαση σε δικηγόρο, ο Χουσεΐν Ντογρού καταδικάστηκε σε κυρώσεις που θυμίζουν τον ολοκληρωτισμό του «1984» του Όργουελ και τον παραλογισμό της «Δίκης» του Κάφκα. Δεν μπορεί να ταξιδέψει πουθενά, δεν έχει πρόσβαση σε τραπεζικό λογαριασμό, δεν μπορεί να εργαστεί. Θεωρητικά, του επιτρέπουν να κάνει ανάληψη 600 δολάρια τον μήνα από τον δικό του λογαριασμό, αλλά στην πράξη η τράπεζά του έχει επανειλημμένα μπλοκάρει ακόμη και αυτό. Σε κάθε περίπτωση όμως, 600 δολάρια δεν επαρκούν σε μια ακριβή πόλη όπως το Βερολίνο. Το ενοίκιο δεν μπορεί να το πληρώσει ο ίδιος. Το πληρώνει η σύζυγός του, με χρήματα που λαμβάνει από φίλους, συγγενείς ή επιδόματα που αφορούν αποκλειστικά εκείνη και τα παιδιά.

Με κοινό τους άρθρο στον ευρωπαϊκό τύπο – και που στην Ελλάδα δημοσιεύτηκε από την Εφημερίδα των Συντακτών - οι Γιάνης Βαρουφάκης, Brian Eno και Roger Waters καλούν τη γερμανική κυβέρνηση να άρει τις απαράδεκτες και εξωφρενικές για μια δημοκρατία κυρώσεις. Καλούν επίσης πολίτες, κόμματα και οργανώσεις, σε ολόκληρη την Ευρώπη, να κινητοποιηθούν ώστε «να καταργηθούν οι κυρώσεις που φέρνουν την Ευρώπη στα όρια στυγνής δικτατορίας»

------------------------------------------------------------------

«Οι ευρωπαϊκές κυρώσεις κατά του Γερμανού δημοσιογράφου Hüseyin Dogru ως το τέλος της δημοσιογραφίας, της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου»

Ο Γερμανός δημοσιογράφος Hüseyin Doğru, ιδρυτής του red.media, ετέθη υπό καθεστώς «κυρώσεων της Ε.Ε.» στις 20 Μαΐου 2025. Επειδή τόλμησε να δημοσιογραφεί για τη γενοκτονία των Παλαιστινίων στη Γερμανία, κατηγορείται για «συστηματική διάδοση ψευδών πληροφοριών σχετικά με πολιτικά αμφιλεγόμενα θέματα, με σκοπό να σπείρει εθνοτικές, πολιτικές και θρησκευτικές διχόνοιες μεταξύ του κυρίως γερμανικού κοινού στο οποίο απευθύνεται». Σημειωτέον, η γερμανική Δικαιοσύνη δεν έχει κατηγορήσει τον Hüseyin Doğru για κανένα ποινικό αδίκημα· απλά έπεσε θύμα της πολιτικής αυθαιρεσίας των Βρυξελλών.

Η επιβολή κυρώσεων στον Hüseyin Doğru με την αιτιολογία της υποτιθέμενης «συστηματικής χειραγώγησης πληροφοριών» μπορεί να θεωρηθεί μόνο απόπειρα εκφοβισμού ανεξάρτητων δημοσιογράφων και επίθεση κατά της ελευθερίας της έκφρασης. Ακόμη και η διαδικασία επιβολής των κυρώσεων ακολουθεί διαδικασίες που καμία σχέση δεν έχουν με το λεγόμενο κράτος δικαίου.

Οι συνέπειες αυτών των δρακόντειων κυρώσεων έχουν ως εξής: Οι λογαριασμοί του Hüseyin Doğru έχουν κλειδωθεί. Τα περιουσιακά του στοιχεία έχουν παγώσει. Του έχει στερηθεί το δικαίωμα να ταξιδέψει εκτός Γερμανίας, ούτε καν εντός της Ε.Ε. – ένα δικαίωμα που θεωρείται αναφαίρετο για κάθε Ευρωπαίο πολίτη. Του επιτρέπεται μόνο μια ελάχιστη «ανθρωπιστική βοήθεια», δηλαδή παροχή τροφίμων, και μόνο κατόπιν αίτησης και κατά την κρίση των Βρυξελλών. Απαγόρευση οποιασδήποτε οικονομικής ή επαγγελματικής δραστηριότητας.

Επιπλέον, αυτές οι «ευρωπαϊκές» κυρώσεις κατά του Hüseyin Doğru πλήττουν το σύνολο της οικογένειάς του, συμπεριλαμβανομένων τριών μικρών παιδιών. Πρόσφατα, κλειδώθηκε ακόμη και ο λογαριασμός της συζύγου του. Οποιαδήποτε αλληλεγγύη προς τον Hüseyin Doğru, τη σύζυγό του ή ακόμη και τα παιδιά του –είτε οικονομική είτε υπό μορφή υλικής βοήθειας– διώκεται ποινικά. Επί της ουσίας, το ευρω-κράτος αποφάσισε και διέταξε την πολιτική εξόντωση μιας ολόκληρης οικογένειας.

Η νομική γνωμοδότηση της πρώην δικαστού του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, καθηγήτριας δρος Ninon Colneric, και της καθηγήτριας Νομικής δρος Alina Miron του Πανεπιστημίου του Ανζέρ αναφέρει ότι οι κανονισμοί που επέτρεψαν στην Ε.Ε. να επιβάλει αυτές τις κυρώσεις παραβιάζουν το εφαρμοστικό δίκαιο της Ε.Ε. Η Ε.Ε. χρησιμοποιεί σκόπιμα την απόφαση κυρώσεων 2024/2643 για να φιμώσει αντιφρονούντες και, με αυτόν τον τρόπο, βουλιάζει όλο και πιο βαθιά στην παρανομία.

Καλούμε την ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Γερμανίας να σταματήσει την εφαρμογή των κυρώσεων της Ε.Ε. εναντίον πολιτών της και να ψηφίσει στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενωσης υπέρ της άρσης των κυρώσεων. Καλούμε όλες και όλους, πολίτες, κόμματα και οργανώσεις, σε ολόκληρη την Ευρώπη, να κινητοποιηθούν ώστε να καταργηθούν οι κυρώσεις που φέρνουν την Ευρώπη στα όρια στυγνής δικτατορίας.

Η δημοσιογραφία δεν αποτελεί κίνδυνο για την ασφάλεια. Η λογοκρισία δεν προστατεύει τους Ευρωπαίους – προστατεύει μόνο εκείνους που τους καταδικάζουν στη διολίσθηση προς τον ολοκληρωτισμό.

Γ. Βαρουφάκης, Brian Eno, Roger Waters