Η φωτογραφία είναι από συγκέντρωση νεοναζί στη Θεσσαλονίκη προ τριετίας ενάντια στη Συμφωνία των Πρεσπών, κατά την οποία , μεταξύ των άλλων, βεβήλωσαν το Μνημείο του Εβραϊκού Ολοκαυτώματος

 

Νέα εγκληματική επίθεση έγινε σήμερα στη Θεσσαλονίκη από τις νεοναζιστικές ομάδες που γνωρίσαμε μέσα από τα γεγονότα στο ΕΠΑΛ Σταυρούπολης. Η επίθεση έγινε εναντίον μελών του ΚΚΕ και της ΚΝΕ που μοίραζαν φυλλάδια και ενημερωτικό υλικό στην πλατεία Ελευθερίας στην Ηλιούπολη Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα με μαρτυρίες, οι ακροδεξιοί χρησιμοποίησαν αλυσίδες και taser και τραυμάτισαν τουλάχιστον τέσσερα άτομα, ένα εκ των οποίων διακομίστηκε με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο νοσοκομείο Παπανικολάου.

 

«Αναρχικοί και μπολσεβίκοι. Αυτή η Γη δε σας ανήκει». Έτσι φώναζαν τα ανθρωπόμορφα φίδια στη Σταυρούπολη της Θεσσαλονίκης υψώνοντας το χέρι, με τον ίδιο αποκρουστικό τρόπο που το σήκωνε ο αρχηγός τους ο Αδόλφος πριν αιματοκυλίσει ολόκληρο τον κόσμο και καταστρέψει και την ίδια του τη χώρα

Και σε ποιους ανήκει άραγε αυτή η Γη; Στους απόγονους του Χίτλερ; Στους συνεργάτες των Γερμανών; Στους Χίτες; Στους ταγματασφαλίτες; Στους γερμανοτσολιάδες; Σ΄αυτούς που αιματοκύλισαν το Δίστομο και τα Καλάβρυτα; Το Κομμένο και την Κάνδανο;

Τα φίδια του ναζισμού είναι ζωντανά. Δεν ψόφησαν ποτέ. Μπορεί να έκλεισαν τους Κασιδιάρηδες και τους Μιχαλολιάκους στη φυλακή, όμως τα φίδια που γεννήσανε είναι εδώ. Σιχαμερά, αηδιαστικά, γλοιώδη, απόκοσμα, απάνθρωπα. Σέρνονται μέχρι να βρουν την ευκαιρία να σηκωθούν στα πόδια τους και να υψώσουν τα αιματοβαμμένα χέρια τους

Και την ευκαιρία αυτή τη βρήκαν τα φίδια της Σταυρούπολης. Τους την έδωσε η διεύθυνση του σχολείου που παρακολουθεί αμήχανη, η αστυνομία που δεν επεμβαίνει, η δικαιοσύνη που αδρανεί, την ώρα που οι ναζί μπαινοβγαίνουν στο σχολείο με μαχαίρια και σιδηρογροθιές και χρησιμοποιούν το σχολείο ως ορμητήριο για επιθέσεις

Το προστατευτικό περιβάλλον όμως για τους ναζί, έχει φροντίσει να το εξασφαλίσει η ίδια η κυβέρνηση της Νέα Δημοκρατίας. Έχοντας βάλει σε υπουργικές θέσεις τρεις ακροδεξιούς νοσταλγούς της χούντας που προπαγανδίζουν ακόμη και τις δολοφονίες των προσφύγων στα σύνορα, που έχουν δηλώσει πως οι πρόσφυγες δεν δικαιούνται ανθρωπιστική βοήθεια και άλλα τέτοια μεσαιωνικά και απάνθρωπα, έχει κλείσει το μάτι σε όλα αυτά τα εγκληματικά στοιχεία και τους έχει ανοίξει διάπλατα το δρόμο.

 

kanonikapaidia

"Τα κανονικά παιδιά γεννιούνται κανονικά, μεγαλώνουν κανονικά, ονειρεύονται κανονικά, ερωτεύονται κανονικά και πεθαίνουν κανονικά" ... Τρύπες

 

Μια φωτογραφία από το κοντινό αλλά συνάμα και τόσο μακρινό 2015. Μια φωτογραφία από τη Συκαμιά της Λέσβου, τότε που κατέφταναν εκεί τα κύματα των απελπισμένων προσφύγων. Μια φωτογραφία με δύο πρόσωπα που δε θα περίμενε κανείς να δει δίπλα-δίπλα. Και αν για το ένα από αυτά, μάθαμε την τραγική κατάληξή του, για το άλλο χρειάστηκε να ψάξουμε λίγο για να βρούμε πού βρίσκεται και τι κάνει τώρα

Το πρώτο πρόσωπο της φωτογραφίας είναι ο Δημήτρης ή η Δήμητρα από τη Λέσβο, αυτός που από πολύ μικρή ηλικία ένιωσε πως ήταν μια γυναίκα παγιδευμένη στο σώμα ενός άντρα. Κι αν και ήταν σε θέση να αντιληφθεί πως αυτό θα ήταν κάτι πολύ δύσκολο να το αποδεχτεί ο οικογενειακός και κοινωνικός του περίγυρος, σίγουρα δε θα μπορούσε να φανταστεί το μέγεθος της επίθεσης και του χλευασμού που θα δεχόταν, ακόμη και από μικρά παιδιά δώδεκα και δεκατεσσάρων χρονών. Σήμερα ο Δημήτρης ή η Δήμητρα δεν ζει. Xάθηκε κάποια μέρα απ΄ το Δρομοκαΐτειο όπου κάποιοι τον είχαν κλείσει για “θεραπεία”, για να βρεθεί τελικά, θανάσιμα χτυπημένος και εγκαταλελειμμένος, στο οδόστρωμα της παραλιακής οδού. Το πτώμα του αναγνωρίστηκε δυο μήνες μετά, στα αζήτητα του νεκροτομείου.

Το δεύτερο πρόσωπο της φωτογραφίας είναι ο Χριστόφορος Σουφ, ο οποίος εκείνη την εποχή ήταν ένας Ορθόδοξος ιερέας. Η εικόνα και η δράση του υπέρ των προσφύγων εκείνη την εποχή στη Λέσβο, είχε τραβήξει τα βλέμματα όλων. Ένας λιπόσαρκος, ψιλόλιγνος παπάς, με παλιωμένα ράσα και ένα ξύλινο σταυρό να κρέμεται από το λαιμό του, εξέπεμπε μια εικόνα οπωσδήποτε διαφορετική από τη συνηθισμένη ενός μέσου ιερέα. Σίγουρα διαφορετικός από τους περισσότερους ιερείς, πόσο μάλλον από τον ιερέα που προχθές στη Μονή Πετράκη έριξε καυστικό υγρό στους Μητροπολίτες ή από εκείνον που συνελήφθη χθες στο Αγρίνιο για το βιασμό ενός ανήλικου κοριτσιού ή από αυτόν που κυνηγούσε σήμερα στην Κρήτη τη σύζυγό του με μαχαίρι. Αλλά και από τους περισσότερους ιερείς που πιστεύουν πως η αγάπη του Θεού τους περιορίζεται μόνο σε όσους είναι Έλληνες Ορθόδοξοι.

Σήμερα ο Χριστόφορος δεν είναι ιερέας. Το ιερατικό σχήμα δεν μπορούσε να χωρέσει τους προβληματισμούς και τις θέσεις του για την ομοφυλοφιλία και το δικαίωμα επιλογής φύλου.  

 

Από τον Ιανουάριο του 2021, την χώρα έχουν ταράξει 6 εγκλήματα ιδιαίτερα σκληρά. Έξι γυναικοκτονίες . Πρόκειται για ανθρωποκτονίες εντελώς ειδικής μορφής.  Σύντροφοι  σκότωσαν τις συντρόφους τους , τις συζύγους τους, ως τελική έκβαση μίας σχετικά μακράς (όπως αποδείχθηκε στις μέχρι σήμερα διερευνηθείσες περιπτώσεις) κακοποιητικής συμπεριφοράς του θύτη προς το θύμα.

Εκτός από το καθαυτό έγκλημα, η κάθε περίπτωση είχε την επίδραση της στην κοινωνία και σε άλλες πτυχές της. Μία από τις πιο άσχημες όψεις των εγκλημάτων αυτών, ήταν το ότι χρησιμοποιήθηκαν από μερίδα των ΜΜΕ για να εμπεδώσουν στην κοινωνία την ξενοφοβία και τον ρατσισμό, που ούτως ή άλλως καλλιεργούν επί χρόνια. Τα μέσα πανελλαδικής απήχησης που χαρακτηρίζονται από συγκαλυμμένο ρατσιστικό λόγο (κάτι σαν τη διπλή γλώσσα της ακροδεξιάς)  είναι λίγο πολύ γνωστά.  Μάλιστα πλείστα από τα θέματα με τα οποία ασχολούμαστε στο παρόν, έχουν ως αρχικές πηγές τις ναυαρχίδες του ακροδεξιού ως απολίτικου λαϊκισμού και της χυδαιότητας. Το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ και την Espresso. Σπανιότερα πηγές μπορεί να είναι άλλα μέσα, αρκεί να δημοσιεύσουν κανένα «πιασάρικο» θέμα, επιδεχόμενο κίτρινης αξιοποίησης.  Πηγές όμως για ποιον;  Μα φυσικά για όποιο μέσο δεν παράγει πρωτογενή δημοσιογραφική δουλειά και περιορίζεται στις αναδημοσιεύσεις, παίζοντας εκουσίως τον ρόλο του αναμεταδότη.

Τα μέσα αυτά επιλέγοντας τις πιο αρμόζουσες στον χαρακτήρα τους (;;;)  δημοσιεύσεις, αυξάνουν την απήχηση τους,  αυξάνοντας έτσι την εμπορικότητα τους. Συνήθως -οι αρχικές πηγές όπως αυτές που αναφέραμε πιο πάνω, εκμεταλλεύονται (κάποιοι λένε  «αξιοποιούν») τα ευτελέστερα ανθρώπινα ένστικτα. Την ηδονοβλεψία, τον εξευτελισμό της ανθρώπινης προσωπικότητας. Αναμεταδίδοντας τη χυδαιότητα, τα.  μικρότερα μέσα, βουτάνε στον ίδιο βάλτο. Και το πράττουν συνειδητά.

Η υπόλοιπη ύλη τους, το «προϊόν» δηλαδή, είναι μικρές έως ασήμαντες  πληροφορίες ή και ειδήσεις τοπικής εμβέλειας ή ειδικού ενδιαφέροντος (ειδικές εκδόσεις) και πολλές διαφημίσεις, πάντα στη λογική του free press, όπως το γνωρίζουμε χρόνια τώρα, με όσα αυτό σημαίνει για την αξιοπιστία, τη χρησιμότητα και τη σοβαρότητα των μέσων.

prosfyges275

 

Ο εκφασισμός της γερμανικής κοινωνίας την εποχή του μεσοπολέμου δεν έγινε από τη μια μέρα στην άλλη. Αποτέλεσε την κατάληξη μιας μακράς πορείας γαλούχησης και εκπαίδευσης της γερμανικής κοινωνίας στην άποψη πως δεν όλοι οι άνθρωποι ίσοι· πως κάποιοι άνθρωποι δηλαδή δεν είναι και τόσο άνθρωποι, οπότε και ο θάνατός τους δεν αξίζει τον πόνο σαν των άλλων ανθρώπων. Αυτός ο εκφασισμός έφερε τον Χίτλερ στην εξουσία, αυτή η πεποίθηση πως υπάρχουν ανώτερα και κατώτερα είδη ανθρώπων έφερε τις ναζιστικές φρικαλεότητες αλλά και την καταστροφή της ίδιας της γερμανικής κοινωνίας

Η ελληνική κοινωνία, εδώ και κοντά 30 χρόνια, με την αρωγή βεβαίως των Μέσων Ενημέρωσης αλλά και κάθε επαγγελματία πατριδέμπορα, επέτρεψε στο δηλητήριο του ρατσισμού να διεισδύσει μέσα της και να την μολύνει. Η κατάσταση μοιάζει μη αναστρέψιμη. Οι πολίτες αυτής της – πονεμένης κατά τα άλλα - χώρας θεωρούν κατά ένα μεγάλο ποσοστό – ίσως και πλειοψηφικό – πως οι πρόσφυγες-μετανάστες δεν αξίζουν ανθρώπινης αντιμετώπισης. Δεν τους ενοχλεί καθόλου που αυτοί οι διωγμένοι άνθρωποι αντιμετωπίζονται σαν εγκληματίες ή – στην καλύτερη περίπτωση – σαν ένα κατώτερο είδος

Δύο τέτοιοι άνθρωποι – από αυτούς που οι περισσότεροι συμπολίτες μας θεωρούν εκπροσώπους ενός κατώτερου είδους - έχασαν τις ζωές τους αυτές τις ημέρες μέσα σε κέντρα κράτησης, κρατούμενοι γιατί προσπάθησαν να αποδράσουν από την κόλαση του κόσμου τους. Δεν φαντάστηκαν πως οι κολασμένοι δεν έχουν δικαίωμα για παράδεισο· και πως, όπου και να βρεθούν, θα συναντούν πάντα την κόλαση

Την προηγούμενη εβδομάδα, στο κέντρο κράτησης της Κω, ο 44χρονος Macky Diabete από τη Γουινέα έχασε τη ζωή του από περιτονίτιδα μετά από κρίση σκωληκοειδίτιδας. Όπως καταγγέλλει  η ΚΕΕΡΦΑ (Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή) … «τρεις μέρες φώναζε και ούρλιαζε από φρικτούς πόνους, αλλά οι φύλακες δεν ανταποκρίθηκαν στο αίτημα για μεταφορά στο νοσοκομείο»

Πριν από τρεις ημέρες, στο κέντρο κράτησης της Κορίνθου, ένας 24χρονος Κούρδος πρόσφυγας, κρεμάστηκε στην τουαλέτα όταν έμαθε πως μετά από 16 μήνες κράτησης η κράτησή του θα συνεχιζόταν επ’ αόριστον.

Ως είθισται, η Ένωση Αστυνομικών αρνήθηκε τις ευθύνες της, τα κανάλια της τηλεόρασης είχαν άλλες προτεραιότητες και οι αθώοι όπως και ανυποψίαστοι πολίτες αυτής της χώρας έσπευσαν να παρακολουθήσουν με εθνική υπερηφάνεια την παρέλαση λίγο πριν ορμήσουν στον μπακαλιάρο και στη σκορδαλιά.