Xalkenteros

Εδώ και μερικά χρόνια, ειδικά με την είσοδο της χώρας στη μνημονιακή στενωπό και με μηδενικές προοπτικές εξόδου ακόμα και σήμερα, η εργασία και πιο συγκεκριμένα η αξία της εργασίας, βρίσκεται στο ναδίρ. Βρίσκεται στην απόλυτη απαξίωση και επιπλέον στην διαλυμένη (απορρυθμισμένη τη λένε) οικονομική διαδικασία, η εργασία έφτασε να είναι «ελαστικό κόστος». Ένα λάστιχο δηλαδή, που ο αιώνια άεργος υπουργός εργασίας, Χατζηδάκης το κατάντησε την μικρότερη δαπάνη στο σύνολο εκείνων που διαμορφώνουν τις τιμές  αγαθών και υπηρεσιών. Αφού δεν έχουν τον τρόπο, τη δύναμη, τη σκέψη ή τελικά την πρόθεση να παρέμβουν σε μία συμπίεση του κόστους πρώτων υλών ή άλλων υλικών (πως να συμπιέσεις χρηματιστηριακές αξίες σε περίοδο άγριου καπιταλισμού;), το μέγεθος που την πληρώνει είναι η εργασία. Δηλαδή το λαϊκό εισόδημα.

Σε αντίστιξη με την απαξίωση της εργασίας και τον εξευτελισμό του λαϊκού εισοδήματος, μία αόριστη έννοια «εργασίας» ακμάζει. Έχουμε βαρεθεί τη ζωή μας να ακούμε από τα  φερέφωνα των εξουσιαστών παντός τύπου, πως «ο πρωθυπουργός δουλεύει νυχθημερόν», «ο υπουργός ξενυχτάει στο υπουργείο» και ένα σωρό κλισέ και παπαρολογίες. Και βέβαια επειδή η κεντρική πολιτική σκηνή διαμορφώνει μόδες και τελικά παγιώνει ήθη, ακόμα και στον μικρόκοσμο των δήμων και φυσικά και των περιφερειών, όλοι οι «υπεύθυνοι» (και πάντα αναρμόδιοι) «δουλεύουν 24/7» Που σημαίνει στην αργκό των «υπεραπασχολημένων» 24 ώρες τη μέρα, 7 μέρες την εβδομάδα! Τρομάρα τους. Αυτό που αποκαλούν δουλειά, δεν είναι τίποτα άλλο από  κακής ποιότητας lobbying αρχαρίων (για να χρησιμοποιήσουμε λέξη της διαλέκτου τους). Διαδρομισμός και δημόσιες σχέσεις δηλαδή, του φαίνεσθαι. Πράξεις κενές περιεχομένου και ειδικού βάρους.

Aypnia

Oloimazi 

Επειδή γίνεται πολύς λόγος για την αναγκαία «ομοψυχία» και την «εθνική συνεννόηση» που κάλεσε ο ανεκδιήγητος Κούλης, που δεν αξίζει να ονομάζεται πρωθυπουργός της δύστυχης χώρας, είπαμε να ρίξουμε μία ματιά στην ουσία. Όχι στις ανοησίες περί ομοψυχίας αλλά στην πικρή αλήθεια που είναι το ότι σε αυτόν τον τόπο, αυτοί που κυβερνούν, βρίσκονται πάντα φορτωμένοι στην πλάτη ενός λαού που δεινοπαθεί. Και δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη όσο δεν υπάρχει Δικαιοσύνη και αυτό το ξέρουν ακόμα και οι πέτρες.

Αφορμή μας δόθηκε από ένα έξυπνο γραφιστικό που εντοπίσαμε στο διαδίκτυο και προέρχεται από έναν/μία  χρήστη του twitter με το όνομα Nickher@. O/Η  Nickher στην δημιουργία του αναρωτιέται

«Και πότε ήμαστε ενωμένοι δηλαδή; Εμείς με τον ΕΛΑΣ,αυτοί με τους ναζί. Μετά τον πόλεμο, εμείς σε διωγμό και αυτοί να τρώνε το σχέδιο Μάρσαλ. Το 67 εμείς στα ξερονήσια και αυτοί με τον Παττακό. Το ‘15 εμείς με τον λαό, αυτοί «βάστα Σόιμπλε». Ποτέ δεν ήμασταν μαζί»

 

Poioi trone

Η ανάρτηση του/της  Nickher

 

Πολύ εύστοχη ανάρτηση, αλλά μας άφηνε την αίσθηση πως κάτι έλειπε. Σκεφτήκαμε λοιπόν να συμπληρώσουμε την περίοδο που λείπει από την ανάρτηση, όσο γίνεται πιο συμπυκνωμένα.

 

typos02

 

Στις τελευταίες θέσεις, ανάμεσα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε ό,τι αφορά την ελευθερία του Τύπου, παραμένει η Ελλάδα, σύμφωνα με τον δείκτη των Δημοσιογράφων χωρίς Σύνορα. Συγκεκριμένα, η χώρα μας, από όλες της χώρες της ΕΕ, βρίσκεται στην τέταρτη θέση από το τέλος. Μόνο η Μάλτα, η Ουγγαρία και η Βουλγαρία βρίσκονται σε χειρότερη θέση

Πιστεύουμε πως κανείς δεν έπεσε από τα σύννεφα, έτσι δεν είναι; Ας παρακολουθήσουμε, όμως, τα γεγονότα των τελευταίων ημερών στο χώρο του Τύπου, που απλά επιβεβαιώνουν απλά αυτό που όλοι γνωρίζουμε

Πριν από μερικές ημέρες, η δημοσιογράφος Έλενα Ακρίτα παραιτήθηκε από την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ επειδή ένα άρθρο της, αυτό που έλεγε πως στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί, πως με άλλα λόγια δεν δικαιούται να μιλά για τη νοικιασμένη βίλα του Τσίπρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης με τα 32 ακίνητα, λογοκρίθηκε και κόπηκε.

Σε ανάρτησή της στο fb, η Έλενα Ακρίτα αναφέρει «Χτες το πρωί έστειλα επιστολή παραίτησης στον κ. Γιώργο Μαντέλα διευθυντή των Νέων. Ακόμα δεν έχει γίνει δεκτή, δεν έχει καν απαντηθεί

… Στα Νέα ξεκίνησα πριν είκοσι χρόνια με διευθυντή τον Λέοντα Καραπαναγιώτη κι αποχωρώ με σύμβουλο έκδοσης τον Γιώργο Παπαχρήστο»

 

dog

 

1. Όταν βρίσκεστε στο σπίτι, καλό είναι να έχετε μόνιμα ανοιχτή την τηλεόραση και να ακούτε το δελτίο ειδήσεων … του ΣΚΑΪ κατά προτίμηση, αν και τα υπόλοιπα δεν είναι και άσχημα

2. Αν δεν είναι απαραίτητο, καλό είναι να μη βγαίνετε καθόλου από το σπίτι σας .

3. Αν βγείτε, καλό είναι να πρόκειται είτε για δουλειά είτε για ψώνια … και μετά, γρήγορα σπίτι

4. Αν παρόλα αυτά, αποφασίσετε να βγείτε από το σπίτι σας για κάποιο άλλο ακατανόητο λόγο, προσπαθείστε να κρατηθείτε μακριά από διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες

5. Αν παρ’ όλες τις προειδοποιήσεις μας, βρεθείτε κοντά ή μέσα σε διαδήλωση, όταν η αστυνομία κάνει έφοδο, καλό είναι να αρχίσετε να τρέχετε. Δεν είναι σώφρον να δείχνετε εικόνα ανυπακοής

6. Αν κατά τη διάρκεια του κυνηγητού συλληφθείτε, καλό είναι να μην αντιμιλήσετε, γιατί θα διωχθείτε για εξύβριση

7. Αν φάτε καμιά ψιλή, μη διανοηθείτε να αντισταθείτε γιατί θα διωχθείτε για αντίσταση κατά της αρχής

8. Αν φάτε και καμιά χοντρή, πάλι μη διανοηθείτε να αντισταθείτε, γιατί θα διωχθείτε για βία κατά υπαλλήλων και δικαστικών προσώπων

9. Αν φάτε στο κεφάλι κροτίδα κρότου-λάμψης, καλό είναι να μην αντιδράσετε και να μην γκρεμίσετε από τη μηχανή του τον άνθρωπο που σας την πέταξε, γιατί θα συλληφθείτε για απόπειρα ανθρωποκτονίας

10. Αν, παρόλα αυτά, καταφέρετε να επιστρέψετε ζωντανός στο σπίτι, να ευχαριστήσετε το Μεγαλοδύναμο για την καλοτυχία σας και να ανοίξετε πάλι την τηλεόραση. 

Politico

Δεν αποτελεί είδηση. Χρόνια τώρα, όλοι σχεδόν οι Έλληνες ξέρουμε πως για να πληροφορηθούμε έγκυρα (ή σχεδόν έγκυρα), θα πρέπει να ανατρέξουμε σε ιστοσελίδες ξένων μέσων. Από τη μία η δημοσιογραφική δεοντολογία, η οποία επιβιώνει όπως-όπως ακόμα, σε αρκετά μέσα ενημέρωσης του εξωτερικού και από την άλλη το γνωστό πια μπούκωμα με χρήμα, των ελληνικών ΜΜΕ, μας έχουν στρέψει σχεδόν ολοκληρωτικά, στα μέσα του εξωτερικού για να μάθουμε ό,τι διαδραματίζεται στη χώρα μας. Δυστυχώς.

Από κοντά και η αποκαλούμενη «κρίση» που επικρατεί στα ελληνικά ΜΜΕ, τα οποία ξεπουλώντας την αξιοπιστία τους, ξεπούλησαν και το μέλλον τους.

Κυκλοφόρησε πρόσφατα, ευρέως στην Ελλάδα, η δημοσίευση του Politico (ηλεκτρονική έκδοση) για την προκλητική ποδηλατάδα του Κούλη Μητσοτάκη (του petit Koulis της ελληνικής εξουσιαστικής  δυναστείας κατά την έγκυρη Liberation). Το Politico εισάγει το δημοσίευμα του  χρησιμοποιώντας και τη διατύπωση πως (ο Κούλης) «…has come under fire for apparently breaking his own government’s lockdown rules». Ήταν προφανής δηλαδή η παραβίαση του «δικού του « lockdown κατά το Politico. Αυτό δηλαδή που δεν είναι προφανές για τα καλοταϊσμένα, ελληνικά μέσα. Τα ελληνικά μέσα που διαδίδουν  πως «οι περιορισμοί δεν ισχύουν για πολιτικά πρόσωπα» (ακούστηκε από τον Ρ/Σ Παραπολιτικά FM το απόγευμα της 2/12/2020.

ΑΠΕ λοιπόν (Άμα Πιάσει Έπιασε)