" Οι ήττες μας δεν αποδεικνύουν
Τίποτα παραπάνω από το ότι
  Είμαστε λίγοι αυτοί που παλεύουν ενάντια στο Κακό
Και από τους θεατές περιμένουμε
Τουλάχιστον να ντρέπονται"
                                               Μπρεχτ
Nikos Simos

Nikos Simos

Η τεχνολογική πρόοδος έρχεται να λύσει πολλά προβλήματα σήμερα. Προβλήματα περιβαλλοντικά, κοινωνικά, οικονομικά. Για παράδειγμα, το κολοσσιαίο περιβαλλοντικό πρόβλημα της διαχείρισης αποβλήτων σε έναν τόπο ή και υπερτοπικά, έχει αναπτυχθεί μία πλήρης τεχνολογία η οποία προβλέπει διαδικασίες και εγκαταστάσεις που αμβλύνου το αποτύπωμα της ανθρώπινης δραστηριότητας πάνω στη γη. Για τα στερεά απόβλητα (αστικά – οικιακά  απορρίμματα, υλικά κατεδαφίσεων, οργανικά υπολείμματα, παραπροϊόντα βιομηχανικής δραστηριότητας και άλλα) έχουν αναπτυχθεί λογικές και τεχνολογίες που επιτρέπουν τον διαχωρισμό τους και -ανάλογα με τη δυνατότητα- την ανακύκλωση ή την επαναχρησιμοποίηση μεγάλου μέρους τους,. Αυτό που απομένει προορίζεται για ταφή και παράδοση του στον φυσικό κύκλο της αποσύνθεσης, πάντα μακριά από τις κατοικίες των ανθρώπων ή αυτών που εξακολουθούν να θεωρούνται ακόμα άνθρωποι από την βαθιά, ηθικά κατακερματισμένη κοινωνία μας. Αυτά συμβαίνουν στις λεγόμενες «πολιτισμένες χώρες» και όσο πιο «πολιτισμένη» είναι μία χώρα, τόσο μικρότερο ποσοστό απορριμμάτων διοχετεύει στη διαδικασία της ταφής, ενώ όσο πιο απολίτιστη, το ποσοστό αυτό μεγαλώνει. Οι τριτοκοσμικές χώρες μάλιστα αυξάνουν το ποσοστό ταφής απορριμμάτων με εισαγωγές των υπολειμμάτων των «πολιτισμένων» χωρών, οι οποίες δεν έχουν κανένα πρόβλημα στην ανήθικη αυτή συνδιαλλαγή.

Τα υγρά απόβλητα ακολουθούν μία, σχεδόν ίδια διαδικασία. Με τις Εγκαταστάσεις Επεξεργασίας Λυμάτων (ΕΕΛ) επεξεργάζονται τα λύματα (υγρά απόβλητα) των σύγχρονων πόλεων και -αφού τα επεξεργαστούν- τα διοχετεύουν ξανά στο περιβάλλον, σε φυσικούς αποδέκτες όπως η θάλασσα, προκειμένου να αναλάβει τα υπόλοιπα η μητέρα Φύση.

Μέχρι εδώ έχουμε τη θεωρία, που θεωρείται καλή και αγία. Και από την θεωρία περνάμε στην πράξη. Την πράξη η οποία έχει πολλές και σκοτεινές πτυχές. Μία σκοτεινή πτυχή βιώνουμε  τον τελευταίο καιρό στην ανατολική Αττική και πιο συγκεκριμένα στη Ραφήνα, με το αντλιοστάσιο λυμάτων που η ΕΥΔΑΠ επέλεξε να εγκαταστήσει εντός προστατευόμενου υγροτόπου (λες και έχουμε πολλούς), δηλαδή στο παραθαλάσσιο έλος των Μαρικών και στο αμμοθινικό τους σύστημα, στην παραλία Μαρίκες.

Κατά παράλογο τόπο η ΕΥΔΑΠ έδειξε έκπληξη όταν κάτοικοι εναντιώθηκαν στην καταστροφή που ετοίμαζε. Η ΕΥΔΑΠ μάλλον είχε συνηθίσει στην αδιαφορία των κατοίκων, όπου πήγαινε και εγκαθιστούσε ό,τι ήθελε, με άλλοθι μία βολική για τον σχεδιασμό της, Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων. Τώρα που είδε την αντίδραση, ανακάλυψε πως  οι ¨ενοχλητικοί» ευαισθητοποιημένοι για το περιβάλλον άνθρωποι έχουν αυξηθεί και γι’ αυτό οργάνωσε ολόκληρο τμήμα δημοσίων σχέσεων (συνεννόησης με τις τοπικές κοινωνίες το λένε) για να περάσει τα σχέδια της «με το μαλακό».

Δεν θα μπούμε περισσότερο σε ό,τι διαδραματίζεται αυτές τις μέρες στις Μαρίκες (ή που θα συμβεί και αλλού) αλλά θα επισκεφτούμε ένα αντίστοιχο παραλιακό αντλιοστάσιο λυμάτων και μάλιστα σε μία τουριστική περιοχή, για να δώσουμε μία σχετική εικόνα του τι σχεδιάζει η ΕΥΔΑΠ για τις Μαρίκες. Θα πάμε μέχρι την Χαλκιδική και την παραλία της Σίβηρης, μίας πολύ όμορφης περιοχής, που γνωρίζει κάθε καλοκαίρι μεγάλη αύξηση οικιστών, παραθεριστών και επισκεπτών.

ΘέσηΕντοπισμός του αντλιοστασίου λυμάτων στον ορθοφωτοχάρτη

 

Επιλέξαμε τη Σίβηρη, όχι μόνο γιατί είναι όμορφη, αλλά περισσότερο γιατί πληθυσμιακά βρίσκεται κοντά στη Ραφήνα, το πληθυσμιακό ισοδύναμο που εξυπηρετεί το αντλιοστάσιο λυμάτων είναι περίπου ίδιο, αλλά και στην παραλία της εκβάλλουν ρέματα συνεχούς και περιοδικής ροής. Επιπλέον, από το 2000  περίπου, στην παραλία της έχει εγκατασταθεί και ένα αντλιοστάσιο λυμάτων και μάλιστα δίπλα σε ρέμα συνεχούς ροής, το ρέμα Ποτόκι (potok = ρυάκι στα σλάβικα)

Από τον μώλο Αριστρά το ρέμαΗ Σίβηρη όπως φαίνεται από τον μώλο της. Το ζωγραφισμένο κτήριο είναι το αντλιοστάσιο λυμάτων και αριστερά του η εκβολή του ρέματος Ποτόκι

Ο περαστικός από την παραλία της Σίβηρης, περνώντας δίπλα από το αντλιοστάσιο, ξεχνάει την εικόνα της θάλασσας, την ομορφιά του ρέματος, ακόμα και την πείνα του αν πηγαίνει να φάει σε μία από τις ωραίες ψαροταβέρνες. Τα ξεχνάει γιατί η οσμή είναι από τις κυρίαρχες αισθήσεις του ανθρώπου και το αντλιοστάσιο φροντίζει να την ερεθίσει ικανά.

Από Νότο προς Βορρά

Νότια όψηΤο αντλιοστάσιο λυμάτων, όπως φαίνεται από Νότο προς Βορρά. Αριστερά η παραλία και κάτι που μοιάζει με γαλάζια σημαία

Είναι αντλιοστάσιο καλοσυντηρημένο, εξωτερικά έχει επιχειρηθεί ο εξωραϊσμός του (το βλέπετε και στις φωτογραφίες ζωγραφισμένο) και λόγω του τουρισμού και των επιχειρήσεων εστίασης που λειτουργούν στην παραλία, σχετικά προσεγμένο. Οι οσμές όμως που αναδύει, ειδικά νωρίς το πρωί, εκμηδενίζουν τα όρια αντοχής (και ανοχής) του ανθρώπου.

Επιπλέον είναι χτισμένο μέσα στην εκβολή του ρέματος συνεχούς ροής.

Εκβολή και αντλιοστάσιοΤο αντλιοστάσιο λυμάτων, χτισμένο πάνω στην εκβολή ου ρέματος Ποτόκι (μπροστά) 

Θαλάσσια όψη προς Βορρά

Εκβολή σε πρώτο πλάνο και πίσω το αντλιοστάσιο

ΠοτόκιΤο ρέμα Ποτόκι από τη γέφυρα

Δεν θα σχολιάσουμε άλλο τίποτα. Δυστυχώς δεν μπορούμε να σας μεταδώσουμε τη μυρωδιά μέσω διαδικτύου. Απλά παραθέτουμε φωτογραφίες για να καταλάβουν και οι κάτοικοι της Ραφήνας και ειδικά των Μαρικών, τι σημαίνει παραθαλάσσιο αντλιοστάσιο λυμάτων. Ακόμα και αν δεν δίνουν δεκάρα για τον πολύτιμο και αναντικατάστατο υγρότοπο (τα παιδιά κάποτε θα το καταλάβουν και θα μας καταριούνται) , θα σκεφτούν κάτι παραπάνω για το αύριο που φέρνει η ΕΥΔΑΠ στον τόπο.

Σημειώνουμε για όσους βρίσκονται σε σύγχυση, πως άλλο η Εγκατάσταση Επεξεργασίας Λυμάτων (ΕΕΛ) δηλαδή το συνολικό έργο και άλλο ένα αντλιοστάσιο, δηλαδή ένα «δάχτυλό» του το οποίο μπορεί να γίνει και άλλου, έστω και με λίγο αυξημένο κόστος κατασκευής ή λειτουργείας.

Τελικά, ας αποφασίσουν οι κάτοικοι, αντί να αποφασίζει η ΕΥΔΑΠ και τα Golden Boys της, αλλά ας ξέρουν πρώτα σε τι αναφερόμαστε και να μάθουμε πια να μιλάμε μία κοινή, κατανοητή σε όλους γλώσσα. Για το καλό του παρόντος αλλά και του μέλλοντος

 

Η Κίνηση για την Προστασία & Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας, έστειλε επιστολή - καταγγελία προς όλες τις αρμόδιες υπηρεσίες, προκειμένου να πάρουν θέση και να παρέμβουν προκειμένου να σωθούν οικότοποι κοινοτικής σημασίας, τους οποίους η Ελλάδα έχει δεσμευθεί να προστατεύει απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αμμοθινικό, προστατευόμενο έλος Μαρικών Ραφήνας 3 Οκτωβρίου 2022

Hoe in wetland Traces in wetland4
Wetland ape Traces in wetland cropped

Η ίδια επιστολή στάλθηκε και σε όλες τις περιβαλλοντικές ΜΚΟ, από τις οποίες ζητείται η υποστήριξή τους.

Παράλληλα, η  Κίνηση για την Προστασία & Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας καλεί τους ευαισθητοποιημένους στα περιβαλλοντικά ζητήματα πολίτες, αύριο 4/10/2022 στις 7πμ στον χώρο της καταστροφής  (Ιάσωνος και Ναυσικάς στην παραλία Μαρίκες).

Παρακάτω διαθέσιμη η καταγγελία με τον πλήρη πίνακα αποδεκτών

Είκοσι χρόνια από τότε που ξέσπασε το σκάνδαλο με τα «μαύρα ταμεία» της Siemens, και αφού η εταιρεία καταδικάστηκε να αποζημιώσει με ψίχουλα το ελληνικό δημόσιο, σήμερα γράφτηκε το τέλος της δυσώδους αυτής υπόθεσης με την αθώωση των 20 από τους συνολικά 22 κατηγορουμένους, κυρίως λόγω παραγραφής. Η δικαστική διαδικασία είχε αρχίσει πριν από 15 χρόνια.

(Από την εφημερίδα των Συντακτών 26/9/2022)

Η είδηση της συμμετοχής του Positively Different Short Film Festival και στην τρίτη χρονιά της γιορτής του κινηματογράφου στο cine ΑΕΛΛΩ της Ραφήνας, ήταν μία πολύ μεγάλη και ευχάριστη έκπληξη. Ειδικά η φετινή του θεματολογία, η οποία αφορά τις κοινότητες.

Κοινότητες ανθρώπων που αντιμετωπίζουν την γενικότερη κοινωνική συνθήκη, όπως την κατασκευάζει η βιομηχανία του θεάματος και της διαφήμισης. Των υπηρετών δηλαδή της αγοράς, που δεν είναι τίποτα άλλο από μετεξέλιξη της ζούγκλας, όπως την αντιλαμβανόμαστε πρωτόλεια, με τους θηρευτές και τα θηράματα τους. Αν όμως μπορούμε να αναγνωρίσουμε το άδικο, ποιο ψέμα μας παραπλανά και τελικά γινόμαστε θιασώτες της αδικίας;

Εκεί βρίσκεται η δύναμη της τέχνης του κινηματογράφου, γιατί μπορεί να συνεφέρει τον θεατή από το ψέμα, που αποτελεί το θεμέλιο της ζούγκλας στην οποία ζούμε όλοι μαζί και να του δώσει να καταλάβει πως σε μία ζούγκλα είναι πολύ δύσκολο να μεταμορφωθείς σε θηρευτή, αφού το πιο πιθανό είναι  να είσαι ήδη ένα θήραμα, έτοιμο για το επόμενο γεύμα του αρπακτικού. Έτσι ο μόνος δρόμος που απομένει για να αποφευχθεί αυτή κατάληξη, είναι να επικρατήσει η αλληλεγγύη, η σύμπνοια και η αποδοχή μεταξύ όλων των μελών των κοινοτήτων και των ίδιων των κοινοτήτων μεταξύ τους. Ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας, σεξουαλικής συμπεριφοράς, φυλής, εθνικότητας, θρησκείας, ή αρτιμέλειας. Οι κοινωνικές τάξεις δεν συμπεριλαμβάνονται στο ασύνδετο σχήμα που παραθέσαμε, αφού οι προϋποθέσεις ωρίμανσης της κοινωνίας μοιραία οδηγούν σε κατάργηση των ταξικών διαφορών που χαρακτηρίζουν τη ζούγκλα..

Παρουσιάζουμε το trailer των ταινιών του PDSFF που θα προβληθούν και σας καλούμε να συμμετάσχετε μαζί μας στην 3η γιορτή του κινηματογράφου που οργανώνεται στη Ραφήνα από το Cine Σχολειό Πικερμίου, με την υποστήριξη τη Κίνησης γα την Προστασία και Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας και του Εξωραϊστικού συλλόγου του Νηρέα

 

The market man (L' uomo del mercato)

Σεπτεμβρίου 21, 2022

Η δεύτερη μέρα του φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους στη Ραφήνα, είναι αφιερωμένη στο Positively Different Short Film Festival του 2022 με γενικό θέμα "Κοινότητες".Η ταινία μικρού μήκους "The market man" βρίσκεται στην υποκατηγορία Castaways. Ο αγγλικός όρος περιγράφει τους ναυαγούς και μεταφορικά, τα ναυάγια της κοινωνίας. Τους ανθρώπους που έχουν περιθωριοποιηθεί  και απειλούνται καθημερινά από τη βία και τον αποκλεισμό. Πρόκειται για τους ανθρώπους που οι ζωές τους είναι -για εμάς τους υπόλοιπους- αδιανόητο το  να βιωθούν.

Ο Μάριο, ο πρωταγωνιστής του L’ uomo del mercato (The Market Man – ο άνδρας της αγοράς) είναι ένας άνθρωπος που αγωνίζεται να επιβιώσει μαζεύοντας και πουλώντας τελάρα από την αγορά της πόλης του. Είναι ένας ρακοσυλλέκτης που ζει καθημερινά μέσα στην αγορά και το περιθώριο της. Αντιμετωπίζει την αδιαφορία των άλλων, αλλά κυρίως την έχθρα του υπόλοιπου περιθωρίου. Την έχθρα των υπόλοιπων ναυαγίων. Επειδή είναι αγαθός άνθρωπος και η ζούγκλα της αγοράς φτύνει τους αθώους. Τους αποβάλλει στο δικό της, ιδιαίτερο, δηλητηριώδες περιθώριο. Εκεί που ακόμα και ο πιο αθώος, όπως ο Μάριο, μπορεί να μεταμορφωθεί σε θηρίο, για να επιβιώσει.

Όπου υπάρχει κόσμος σίγουρα υπάρχει και υπόκοσμος και όπου υπάρχει κοινωνία υπάρχει και περιθώριο. Όχι νομοτελειακά, αλλά γιατί ο άνθρωπος, όσο και αν προοδεύσει και βλέπει στην άλλη όχθη του ωκεανού -εκεί που δεν έφτασε ποτέ- την κοινωνία του δικαίου και της ισότητας, εξακολουθεί να φτιάχνει την αγορά του, τη δική του ζούγκλα. Ίσως επειδή κατάγεται από αυτήν και θα την κουβαλάει μέσα του όσο υπάρχει.

 

The market man (L’ uomo del mercato)

The market man (L’ uomo del mercato) – Ιταλία 2021

Σκηνοθεσία: Paola Cireddu
Σενάριο: Paola Cireddu
Παραγωγή: Maurizio Abis

Παίζουν
Mario Tocco, Alessio Arais, Ester Cassula

Αναδημοσιεύουμε από το ιστολόγιο Δασαμάρι SOS την τεκμηρίωση του πολλαπλού εγκλήματος που τέλεσε ο δήμος της Ραφήνας στο ορεινό Πικέρμι και το ανατολικό Πεντελικό. Δίχως αιδώ, δίχως συνείδηση, παρά μόνο με την επίφαση των άμεσων μέτρων και με μία σύμβαση που υποστήριζε οικονομικά την κλιμάκωση των δενδροκτονιών. Μία σύμβαση και μία διάτρητη μελέτη η οποία αντί να προωθεί τον ενδελεχή έλεγχο του δενδρώδους κεφαλαίου, προωθούσε την ανεξέλεγκτη επέκταση των υλοτομιών και αντίστοιχα του ...εργολαβικού ανταλλάγματος. Και οι αρμόδιοι; Το "αρμόδιο" δασαρχείο Πεντέλης; Εν λευκώ παρέδωσε στα χέρια μαινόμενων ξυλοκόπων, νεκρά και ζωντανά δέντρα, προκειμένου να μετατραπούν σε "εκταμιεύσεις" και παρακαταθήκη καταστροφής για το μέλλον του βουνού και του τόπου.

Τα πειστήρια του εγκλήματος  (από το ιστολόγιο Δασαμάρι SOS)

Πέρασαν δύο μήνες από τo έγκλημα της 19ης-20ής Ιουλίου, την πυρκαγιά που έκαψε για πολλοστή φορά το Πεντελικό βουνό και έφτασε μέχρι τη δασική έκταση Δασαμάρι. Το δασικό Δασαμάρι κάηκε απροστάτευτο, αφού αποτελούσε «γκρίζα» ζώνη για την πολιτική προστασία του Δήμου Ραφήνας. Για το έγκλημα αυτό ήδη έχει ξεκινήσει προκαταρκτική ανάκριση από εισαγγελείς ώστε να προσδιοριστούν οι ευθύνες...

Ενα δεύτερο έγκλημα ακολούθησε αμέσως μετά την πυρκαγιά, με τη γενικευμένη δενδροκτονία στα καμένα. Όπως έχουμε καταγγείλει, εργολάβοι του Δήμου Ραφήνας πετσόκοβαν ανεξέλεγκτα τα δέντρα είτε ήταν καμένα, είτε είχαν καψαλισμένο φλοιό ή φύλλωμα, είτε ήταν υγιή. Η αρμόδια δασική υπηρεσία όχι μόνο ήταν απούσα κατά τη δενδροκτονία, αλλά έδωσε και ε ν  λ ε υ κ ώ  ά δ ε ι α  στο Δήμο Ραφήνας να προχωρήσει τα καταστροφικά σχέδιά του στο ορεινό Πικέρμι.

Pic1

Ήδη, μετά από δύο μήνες, εντοπίζουμε κορμούς δέντρων καρατομημένων μέχρι το επίπεδο του εδάφους, οι οποίοι αναβλασταίνουν! Δέντρα πανύψηλα, με κορμό διαμέτρου πάνω από 40 εκατοστά, υγιή και ολοζώντανα, που καρατομήθηκαν με τιμολόγιο 200€ το δέντρο [ΑΔΑ 9ΙΚ6Ω16-ΖΒΘ], επειδή έτσι ήθελαν ένας εργολάβος και ο εντολέας του. Δέντρα που θα μπορούσαν να τους είχαν κλαδέψει μόνο τα καμένα κλαδιά και να έχουν αναβλαστήσει καθ' όλο το ύψος τους, τα ισοπέδωσαν για χάρη των «σεληνιακών» οραμάτων ενός ανεύθυνου και ανίκανου δημάρχου που επιβαρύνεται με δύο πυρκαγιές στή θητεία του.

Πόσες δεκαετίες θα χρειαστούν αυτοί οι ισοπεδωμένοι κορμοί για να ξαναγίνουν δέντρα;

Pic2   Pic3

 

Οι παραπάνω φωτογραφίες πιστοποιούν το δεύτερο έγκλημα που τελέστηκε στο ορεινό Πικέρμι μετά την πυρκαγιά. Αποτελούν ατράνταχτα πειστήρια ενός εγκλήματος μαζικής δενδροκτονίας, το οποίο τελείται ατιμωρητί έως σήμερα.

 

Πλημμέλημα... χαρακτήρισαν την εκατόμβη του Ματιού.

 

Πηγή: Δασαμάρι SOS

Στις 24/9/2022, ημέρα Σάββατο, ο κινηματογράφος ΑΕΛΛΩ ανοίγει για να υποδεχτεί τους θεατές της πρώτης μέρας του 3ου φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους της Ραφήνας.

Η πρώτη μέρα είναι αφιερωμένη στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας και θα προβληθεί το πρόγραμμα "Το φεστιβάλ Δράμας ταξιδεύει" με τις διακριθείσες ταινίες του περσινού φεστιβάλ (2021) του DISFF44.

To Cine Σχολειό Πικερμίου, με τη συνεργασία της Light in the box, έφτιαξε το trailer  των ταινιών της πρώτης ημέρας, το οποίο παρουσιάζουμε σήμερα

 

 

Από την κινηματογραφική λέσχη Πικερμίου Cine Σχολειό λάβαμε και δημοσιεύουμε το πρόγραμμα της πρώτης ημέρας των προβολών ταινιών μικρού μήκους από το 44ο φεστιβάλ της Δράμας, μαζί με μία μικρή εισαγωγή

 

Η 3η γιορτή του κινηματογράφου στη Ραφήνα θα συμπεριλάβει και πάλι ταινίες από το φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους της Δράμας. Πως θα μπορούσε άλλωστε να μη τις συμπεριλάβει αφού:

Το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας (DISFF) αποτελεί πια ένα από τα πλέον διακεκριμένα ευρωπαϊκά φεστιβάλ του χώρου του κινηματογράφου.

Οι ταινίες που παρουσιάζονται στη Δράμα είναι κάθε χρόνο και καλύτερες και αποτελούν πραγματικές οάσεις της τέχνης του κινηματογράφου, ειδικά στην εποχή μας που η τέχνη στη χώρα δοκιμάζεται σκληρά. Η φρεσκάδα των ταινιών μικρού μήκους, ο συμπυκνωμένος χρόνος, ο ευφυής συνδυασμός εικόνας, φωτογραφίας, ήχου και σεναρίου δεν συναντώνται σχεδόν ποτέ, σε μία κινηματογραφική ταινία, είτε αυτή ανήκει στις λεγόμενες εμπορικές είτε ανήκει στις προορισμένες για πιο ειδικό κοινό. Ειδικά η ελληνική παραγωγή ταινιών μικρού μήκους ανταγωνίζεται ευθέως την παραγωγή άλλων χωρών, με μεγαλύτερες υποδομές και παράδοση στην τέχνη του κινηματογράφου. Αυτό είναι κάτι το οποίο οι αποκαλούμενοι "φορείς πολιτισμού" της χώρας αγνοούν, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Έτσι τα σχετικά φεστιβάλ στην Ελλάδα, λιγότερο ή περισσότερο οργανωμένα, αποτελούν μοναδικές ευκαιρίες για την επαφή του κοινού με τις φρέσκες και ζωντανές αυτές παραγωγές.

Το Cine Σχολειό Πικερμίου, αγαπά τον κινηματογράφο και έχει και μία λατρεία στις ταινίες μικρού μήκους. Έτσι με τη βοήθεια και τη στήριξη της Κίνησης για την Προστασία και Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος της Ραφήνας και με την υποστήριξη και του εξωραϊστικού συλλόγου του Νηρέα, εδώ και τρία χρόνια συμμετέχει ως μία ακόμα στάση στο πρόγραμμα ¨Το Φεστιβάλ Δράμας ταξιδεύει. 

Θέλουμε να ευχαριστήσουμε την κυρία Ελευθερία Καβακά, υπεύθυνη του Φεστιβάλ, για τη βοήθεια της στην παραχώρηση του προγράμματος, τον σκηνοθέτη κ. Μένο Δελιοτζάκη από την ΕΡΤ για τις πολύτιμες συμβουλές του και όλους τους σκηνοθέτες και παραγωγούς τν ταινιών που περιλαμβάνοται στο πρόγραμμα, αλλά και όλους τους "μικρομηκάδες" για τη χαρά και την απόλαυση του κινηματογράφου μκρού μήκους, που μας χαρίζουν κάθε χρόνο.

Ciné Σχολειό Πικερμίου

 

Ακολουθεί σε pdf αρχείο το έντυπο που συνοδεύει το πρόγραμμα "Το Φεστιβάλ Δράμας ταξιδεύει", με πληροφορίες για τις ταινίες, τους συντελεστές και τους δημιουργούς

 

Η ταινία μικρού μήκους προβάλλεται, προωθείται,αναδεικνύεται και χειροκροτείται στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας αναγνωρίζοντας την ανάγκη για την περαιτέρω προβολή της μικρού μήκους ταινίας εντάσσει στον ετήσιο προγραμματισμό του τη διοργάνωση προβολών ταινιών μικρού μήκους σε πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού.
Εδώ και είκοσι επτά χρόνια, οι βραβευμένες και διακριθείσες ταινίες του ετήσιου Φεστιβάλ Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας εντάσσονται σ’ ένα “μακρύ ταξίδι” επαφής με το κινηματογραφόφιλο κοινό, που κάθε χρόνο αποδεικνύει το ολοένα και μεγαλύτερο ενδιαφέρον του για το “μικρό”. Η Γερμανία, η Αίγυπτος, η Κύπρος, η Αυστραλία , οι ΗΠΑ, η Γαλλία, η Ιταλία, , η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, καθώς και 80 πόλεις της ελληνικής περιφέρειας έχουν αποτελέσει σταθμούς, λιμάνια και προορισμούς του ταξιδιού του Φεστιβάλ Δράμας. 
Η θέση του Φεστιβάλ Δράμας στο εγχώριο κινηματογραφικό τοπίο, ως το κορυφαίο φεστιβάλ στο είδος του, αλλά και η διεθνής του αναγνώριση, συμβάλλουν σημαντικά στην  επιτυχία των “ταξιδιών” του, που καίριο σκοπό έχουν την προβολή και διάδοση του έργου των νέων κινηματογραφιστών.

(από την εισαγωγή του κειμένου παρουσίασης των ταινιών του προγράμματος)

Ούτε πράσινο φύλλο δεν πρόκειται να μείνει στο καμένο ανατολικό Πεντελικό.

Δεν πρόλαβαν να κατακαθίσουν οι στάχτες από την πυρκαγιά της 19/20 Ιουλίου 2022 και οι πρώτοι αυτόκλητοι «αναδασωτές» εμφανίστηκαν για να ολοκληρώσουν την καταστροφή που άφησαν πίσω τους:

  1. η πυρκαγιά καθαυτή,
  2. το υλοτομικό μένος ενός δημάρχου που έχει ανακαλύψει πως η περιβαλλοντική ζημιά που προκαλεί, ξεπλένεται εικονικά με «βραβεία» από την υπεραγορά (mall) των «οικολογικών» οργανώσεων” των οποίων έχει γίνει ο καλύτερος πελάτης

και τώρα εμφανίστηκαν και οι eco image makers με την τάκα-τάκα αναδάσωση που σχεδιάζουν (υπό την αιγίδα του εμπρηστή δήμου) και που αποτελεί την χαριστική βολή στις πρώην δασωμένες πλαγιές της Πεντέλης.

Τρία τα κακά της μοίρας του καμένου τόπου και ειδικότερα του κατακαημένου Πεντελικού και δεν φαίνεται καμία προοπτική να γλιτώσει ο τόπος από τα σχέδια τους. Οι δε κάτοικοι του, υπνωτισμένοι από όσα δημοσιεύουν οι πλασιέ προσώπων και εξουσιών, χαμογελούν μακάρια για την «προσπάθεια» αυτών που δήθεν αγαπούν τη Φύση, να την ξαναζωντανέψουν. Σε έναν ανθρωποκεντρικό κόσμο η Φύση είναι αδρανής. Έτσι πιστεύει ο ανθρωπάκος που αγνοεί το μεγαλείο της Φύσης. Η Φύση όμως χαμογελάει μέσα στο μαύρο πέπλο που της φόρεσαν οι άνθρωποι και τους κοροϊδεύει για την άγνοια, την αμετροέπεια και το θράσος τους.

Διαβάσαμε πριν από λίγες μέρες πως κάτι «οικολόγοι» αποφάσισαν να φυτέψουν Ντράφι και Διώνη. Έτσι, απλά να φυτέψουν την καμένη γη. Τη γη βέβαια δεν τη ρώτησαν. Ούτε τη γη ρώτησαν ούτε τους ειδικούς ρώτησαν, για να τους πουν πως μία αναδάσωση οργανώνεται μετά την έλευση του απαραίτητου χρονικού διαστήματος. Αλλά τι θα πει αυτό σε αυτούς που βιάζονται να διαφημιστούν για τις εκλογές που έρχονται; Τίποτα. Και έτσι μία ακόμα αποτυχία έρχεται (θυμηθείτε το  Σέιχ Σου του 2007-2008) και μία μεγάλη απειλή ορθώνεται μπροστά μας.

Αλλά ας δούμε τι έγκλημα ετοιμάζονται να διαπράξουν, σε συνέχεια της εγκληματικής αδιαφορίας που οδήγησε στην αρχική καταστροφή και της δολοφονικής αλαζονείας της εξουσίας, που εκφράστηκε με μαζικές υλοτομίες από συνεργεία που εισέβαλαν στον καμένο τόπο, προφανώς αγνοώντας τις βασικές αρχές διαχείρισης καμένων τόπων.

Ας συμβουλευτούμε πρώτα την κυρία Θέκλα Τσιτσώνη, καθηγήτρια Δασοκομίας και Πρόεδρος του Τμήματος Δασολογίας & Φυσικού Περιβάλλοντος του ΑΠΘ. Τα αποσπάσματα που θα χρησιμοποιήσουμε προέρχονται τόσο από συνεντεύξεις της, όσο και από την ομιλία της στην εκδήλωση «Το Νέο Δάσος της Βόρειας Εύβοιας» που πραγματοποιήθηκε στις  13/4/22 στο Μέγαρο Μουσικής Αθήνας.

Μας λέει η κα. Τσιτσώνη:

Όλα τα οικοσυστήματα έχουν μηχανισμούς ανάδρασης. Εάν η καταστροφή φτάνει μέχρι ενός σημείου, μπορούν να επανέλθουν μόνα τους.

Κα αλλού

Ακούμε για αναδασώσεις από σχολεία κλπ. Όμως δεν πρέπει να γίνει με προχειρότητα και σε κάθε περίπτωση πρέπει να είναι κάτω από την επιτήρηση της δασικής υπηρεσίας»,

«το (ΣτΣ αττικό πευκοδάσος) δάσος θα χρειαστεί 25 με 30 χρόνια για να φτάσει στη μορφή που ήταν, διάστημα που όμως θεωρείται μικρό σε σχέση με άλλα είδη, όπως οι δρύες και τα σφενδάμια, που χρειάζονται πάνω από 100 χρόνια να δημιουργήσουν το οικοσύστημα.»

Και αλλού

«Στη Μεσογειακή ζώνη, τα οικοσυστήματα της χαλεπίου Πεύκης, των αειφύλλων πλατυφύλλων αλλά και των θερμόβιων πλατυφύλλων (δρυοδασών) είναι προσαρμοσμένα στις πυρκαγιές και αναγεννώνται εύκολα μετά από αυτές. Συνεπώς στη ζώνη αυτή δεν έχουμε κανένα πρόβλημα φυσικής αναγέννησης, αρκεί οι εκτάσεις να προστατευτούν από τη βόσκηση τουλάχιστον για 5 χρόνια, να υπάρχουν δέντρα ηλικίας άνω των 20 ετών με ώριμα σπέρματα και οι καμένες επιφάνειες να μην έχουν ισχυρές κλίσεις (>50%)».

Στο μεγαλύτερο μέρος τα καμένα δάση χαλεπίου Πεύκης αναμένεται να αποκατασταθούν φυσικά, τα μεν πεύκα με σπόρους, τα δε πλατύφυλλα είδη (φυλλοβόλα και αείφυλλα) με παραβλάστηση.

«Συνεπώς, το πρώτο μέλημά μας δεν είναι η “αναδάσωση”, η οποία πολλές φορές με τον τρόπο που γίνεται προκαλεί μεγαλύτερη ζημιά από ότι η ίδια η πυρκαγιά. Συνήθως μετά από μια τόσο μεγάλης έκτασης καταστροφή όλοι θέλουν να συμμετέχουν αναδασώνοντας. Αυτό όμως συχνά γίνεται βεβιασμένα για επικοινωνιακούς λόγους, χωρίς να μας ενδιαφέρει τι φυτεύεται, αρκεί οι φυτεύσεις να καλύπτουν μεγάλη έκταση. Στο κατεστραμμένο οικοσύστημα καλούνται τα σχολεία, οι φορείς, οι σύλλογοι, οι πολίτες γενικότερα, να συμμετέχουν σε μη ωφέλιμες και πολλές φορές επιζήμιες αναδασώσεις».

Πολλά θα μπορούσαμε να συμπληρώσουμε, για τις καταστροφές που προκαλούν αυτοί οι βιαστικοί αυτοδιαφημιζόμενοι.

Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε την καταστροφή που προκαλείται στη δομή του εδάφους από τους «εθελοντές αναδασωτές», ή την καταστροφή της βιοποικιλότητας από τη φύτευση μη συμβατών με το φυτοκοινωνικό προφίλ ή την προϋπάρχουσα διάπλαση των καμένων συστάδων ή την καταστροφή που προκαλείται στις λεκάνες απορροής αφού τα αρτίφυτρα που βλαστάνουν φυσικά  από τον σπόρο έχουνε μεγαλύτερη δυνατότητα συγκράτησης των εδαφικών οριζόντων (σε αντίθεση με τα βωλόφυτα που φέρνουν οι «καλοθελητές» και που ακόμα και αν επιβιώσουν, δεν διαθέτουν ικανό ριζικό σύστημα. Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε  την αδιαφορία των εθελοντών για πραγματική βοήθεια που θα μπορούσαν να παράσχουν, αν βοηθούσαν συνεργεία δασεργατών να φτιάξουν προστατευτικές επιφανειακές δομές, όπως κλαδοπλέγματα σε ρέματα και κορμοσειρές σε ανοιχτές επιφάνειες. Πάντα με τις οδηγίες και την επιβλεψη της δασικής υπηρεσίας.

Αντί λοιπόν των προηγούμενων προϋποθέσεων, οι διαφημιζόμενοι προτιμούν το «Όλοι μαζί μπορούμε…. να ξεκάνουμε το βουνό» που θα διαφήμιζε και ο ΣΚΑΪ ή -στην προκειμένη περίπτωση- τα «τοπικά μέσα», κάθε τόπου που διψούν για ….προβαλλόμενους.

Η αναδάσωση είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να πέσει στα χέρια του οποιουδήποτε. Και πάντα ακολουθεί τον φυσικό χρόνο. Αρπαχτές και βιασύνες δεν χωρούν. Άλλωστε οι αρπαχτές οδηγούν πάντα σε μεγαλύτερη καταστροφή και αποτυχία του διαφημιστικού εγχειρήματος. Αλλά τότε δεν νοιάζεται κανείς. Οι κάμερες έκαναν τη δουλειά τους και αποχώρησαν.

Αλλά στην αποτυχία οι κάμερες πάντα απουσιάζουν. Αντίθετα, οι κάμερες είναι παρούσες στο καφενείο και την ταβέρνα που μαζεύονται οι οργανωτές του εγκλήματος, για να προβάλλουν την …πρωτοβουλία.

Φτηνή διαφήμιση, εις βάρος όμως του δάσους που προσπαθεί να ξαναγεννηθεί

Είπαμε. Η αναδάσωση είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να πέσει στα χέρια του οποιουδήποτε, πολύ δε περισσότερα στα χέρια «υποψηφίων» και των προαγωγών τους.

Σημείωση: Η "δενδροφύτευση" είναι κάτι σαν "χορηγία", σαν διαφημιστική καμπάνια,  αυστηρά σε αστικούς και μόνο χώρους. Αλλά και πάλι έχει τους κανόνες της, που καμία σχέση δεν έχουν με τη διαφήμιση, αφού σε αντίθεση με αυτήν, δεν είναι κάτι εφήμερο

 

Το "προωθητικό" ενσταντανέ.

Tromos sta kamena

..

«Κανείς δεν πρέπει να εξαιρείται των παρακολουθήσεων και αν ήταν έτσι, το Σύνταγμα θα το προέβλεπε…»

Ένας ανεκδιήγητος, απαντώντας σε δημοσιογράφο, στη συνέντευξη τύπου στη ΔΕΘ 11/9/2022

Πόσο θλιβερός… Πόσο απελπιστικά απαράδεκτος, πόσο Μητσοτάκης

Τι ξεστόμισε; Πως για τις υποκλοπές (και όχι επισυνδεσεις όπως τις αποκαλεί ο Μητσοτάκης, ο Άδωνις και μερικοί γραφικοί) που έγιναν εν γνώσει του, ή και με εντολή του,  ένοχο είναι ....το Σύνταγμα, το οποίο υποτίθεται πως προστατεύει την προσωπική ζωή και το απόρρητο των επικοινωνιών όλων των πολιτών ανεξαιρέτως, στην -έστω κατ’ επίφαση- ανεξάρτητη και δημοκρατική Ελλάδα.

Η προστασία του απορρήτου σε κάθε μορφής επικοινωνία αποτελεί συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα, όμως ο «νόμος των Μητσοτάκηδων» θέλει να προστατεύεται το απόρρητο μόνο συγκεκριμένων προσώπων, τα οποία θα ορίζονται από το ….Σύνταγμα. Θέλει ο φασίστας να κρυφτεί και η χαρά δεν τον αφήνει.

Ας τον μαζέψουν οι σύμβουλοι του γιατί ακόμα και τα ίδια του τα αφεντικά κατάλαβαν πως  έφτασε η ημερομηνία λήξης του.


Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /srv/disk3/2763186/www/atticavoice.gr/templates/ts_news247/html/com_k2/templates/default/user.php on line 269
Σελίδα 1 από 67

Youtube Playlists

youtube logo new

youtube logo new

© 2021 Atticavoice All Rights Reserved.