Πριν από αρκετές δεκαετίες, την εποχή που υπήρχε ακόμη η Σοβιετική Ένωση, στην ανάπαυλα μιας  διπλωματικής συνάντησης, ο αμερικανός διπλωμάτης γύρισε προς τον Σοβιετικό ομόλογό του και του είπε:

- Οφείλω να αναγνωρίσω ότι στον τομέα της προπαγάνδας είστε εξαιρετικά ικανοί

- Ευχαριστώ πολύ, είπε ο Σοβιετικός, αλλά δεν νομίζω πως σας ξεπερνάμε σε αυτό

- Μα εμείς δεν κάνουμε προπαγάνδα, είπε έκπληκτος ο Αμερικανός

- Αυτό ακριβώς εννοώ, απάντησε ο Σοβιετικός χαμογελώντας... Αυτό ακριβώς

«Κάθε πόλεμος, όταν έρχεται ή πριν ακόμα έρθει, δεν παρουσιάζεται ως πόλεμος, αλλά ως μια πράξη αυτοάμυνας ενάντια σε έναν παράφρονα εγκληματία...

Στη σύγχρονη εποχή, ο πολιτικός λόγος και η γραφή χρησιμοποιούνται κυρίως για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.

Αλλά, όπως η σκέψη μπορεί να διαφθείρει τη γλώσσα, έτσι και η γλώσσα μπορεί να διαφθείρει τη σκέψη.

Όλη η πολεμική προπαγάνδα, όλες οι κραυγές, τα ψέματα και το μίσος προέρχονται αναπόφευκτα από ανθρώπους που οι ίδιοι δεν παίρνουν μέρος στη μάχη…»

George Orwell, The Collected Essays, Journalism and Letters of George Orwell: An Age Like This, 1920–1940

Blood brothers - by Mr.Fish

To Infowar μετέφρασε και δημοσιεύει ένα άρθρο του βραβευμένου με πούλιτζερ αμερικανού δημοσιογράφου Κρις Χέτζες (Chris Hedges). Η Attica Voive αναδημοσιεύει το άρθρο σε μια προσπάθεια διάδοσης μιας αλήθειας που υποκρύπτεται συστηματικά και σκόπιμα από τα κυρίαρχα Μέσα (δήθεν) Ενημέρωσης

--------------------------------------------------------------------------

Για άλλη μια φορά, η Αμερική πηγαίνει σε πόλεμο για το Ισραήλ.

Για άλλη μια φορά, πολλοί θα πεθάνουν για το σιωνιστικό κράτος, συμπεριλαμβανομένων και Αμερικανών στρατιωτών.

Για άλλη μια φορά, θα οδηγηθούμε τυφλά σε ένα στρατιωτικό φιάσκο.

Για άλλη μια φορά, θα κάνουμε το θέλημα μιας ξένης δύναμης, της οποίας τα συμφέροντα δεν είναι τα δικά μας, αλλά της οποίας οι λομπίστες έχουν εξαγοράσει την πολιτική μας τάξη, συμπεριλαμβανομένου και του Ντόναλντ Τραμπ.

Για άλλη μια φορά, θα παραβιάσουμε τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, επιτιθέμενοι σε μια χώρα που δεν αποτελεί άμεση απειλή.

Αυτός δεν είναι δικός μας πόλεμος. Είναι μέρος της παράλογης οπτικής του Ισραήλ για ένα Μεγάλο Ισραήλ, το οποίο θα κυριαρχεί στη Μέση Ανατολή. Αλλά το Ισραήλ χρειάζεται το στρατό μας, τα χρήματα των φορολογουμένων μας, τα όπλα μας για να το πετύχει. Και εμείς τους έχουμε δώσει τα κλειδιά του τρομερού οπλοστασίου μας.

Οι αρχιτέκτονες του πολέμου με το Ιράν, τον οποίο η κυβέρνηση δεν θεωρεί απαραίτητο να δικαιολογήσει στο αμερικανικό κοινό ή στη διεθνή κοινότητα, παραδέχονται ότι δεν θα είναι γρήγορος. Ο γερουσιαστής Τομ Κότον, πρόεδρος της Επιτροπής Πληροφοριών της Γερουσίας, δήλωσε στο CBS News το Σάββατο ότι ο στόχος δεν είναι μόνο να περιοριστεί το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, αλλά και να «διαλυθεί το δίκτυο υποστήριξης της τρομοκρατίας»

«Για να γίνει αυτό θα χρειαστεί περισσότερο χρόνο από τις επιθέσεις κατά του πυρηνικού τους προγράμματος το περασμένο καλοκαίρι», είπε ο Κότον. «Πιθανότατα μιλάμε για εβδομάδες, όχι ημέρες, κοινών προσπαθειών από τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ και τους Άραβες εταίρους μας, οι οποίοι επίσης δέχθηκαν επίθεση σήμερα το πρωί».

Οι λακέδες του Ισραήλ στην πολιτική τάξη, μαζί με τους αυλικούς τους στα μέσα ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένου του πρώην υπαλλήλου της Αμερικανικής Επιτροπής Δημόσιων Υποθέσεων του Ισραήλ (AIPAC) Wolf Blitzer, καθώς και της ακαδημαϊκής κοινότητας, είναι λαμπρά παραδείγματα της οφθαλμοφανούς όσο και συχνά παράνομης ανάμειξης του Ισραήλ στο αμερικανικό πολιτικό σύστημα. Ξεχάστε τη Ρωσία. Ξεχάστε την Κίνα. Καμία ξένη κυβέρνηση δεν πλησιάζει την επιρροή του Ισραήλ.

Το σκίτσο είναι του Ινδού καρτουνίστα Satish Acharya και δεν περιλαμβάνεται στο άρθρο του Chris Hedges

Οι ηγέτες του Δημοκρατικού Κόμματος δεν αντιτίθενται στην επίθεση κατά του Ιράν — αντιτίθενται στο να πραγματοποιηθεί η επίθεση χωρίς να έχουν ενημερωθεί. Δύο ντουζίνες Δημοκρατικών σηκώθηκαν όρθιοι και χειροκρότησαν κάθε φορά που ο Τραμπ απειλούσε το Ιράν ή επαινούσε το Ισραήλ στην ομιλία του για την κατάσταση της Ένωσης. Η κυβέρνηση Μπάιντεν και η ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος δεν έκαναν καμία προσπάθεια να επαναφέρουν τη συμφωνία του Μπαράκ Ομπάμα για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Αντίθετα, επικεντρώθηκαν στη διατήρηση της γενοκτονίας στη Γάζα. Χαιρέτισαν την αποκεφαλισμό των ιρανικών αντιπροσώπων στο Λίβανο, τη Συρία και την Υεμένη από το Ισραήλ. Η Καμάλα Χάρις, στην ανίκανη και αδιάφορη προεκλογική της εκστρατεία, υποσχέθηκε να συνεχίσει τη χρηματοδότηση της γενοκτονίας, κάτι που αποξένωσε πολλούς ψηφοφόρους, και χαρακτήρισε το Ιράν ως τον πιο επικίνδυνο εχθρό μας.

Ο ατελείωτος πόλεμος είναι ένα δικομματικό εγχείρημα.

Η κατάφωρη παρέμβαση του Ισραήλ στο αμερικανικό πολιτικό σύστημα τεκμηριώνεται στην τετραμερή σειρά του Al-Jazeera «The Lobby», την οποία το Ισραήλ και οι υποστηρικτές του εμπόδισαν να μεταδοθεί. Πειρατικές κόπιες μπορούν να προβληθούν στον ιστότοπο Electronic Intifada. Στο ντοκιμαντέρ, οι ηγέτες του ισραηλινού λόμπι καταγράφονται από την κρυφή κάμερα ενός δημοσιογράφου να εξηγούν πώς, με την υποστήριξη των μυστικών υπηρεσιών του Ισραήλ, δυσφημούν και φιμώνουν τους Αμερικανούς επικριτές τους και χρησιμοποιούν τεράστιες χρηματικές δωρεές για να ελέγχουν την αμερικανική εκλογική διαδικασία και το πολιτικό σύστημα.

Ο θανάσιμος εναγκαλισμός του Ισραήλ στο πολιτικό μας σύστημα τεκμηριώνεται επίσης στο «The Israel Lobby and U.S. Foreign Policy» των John Mearsheimer και Stephen Walt. «Αν παρεκκλίνεις από την επίσημη γραμμή και αρχίσεις να κριτικάρεις το Ισραήλ, όχι μόνο δεν θα πάρεις χρήματα, αλλά το AIPAC θα κάνει τα πάντα για να βρει κάποιον που θα σου αντιταχθεί», λέει ο Mearsheimer, καθηγητής πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου, στο ντοκιμαντέρ. «Και θα υποστηρίξουν αυτόν τον άνθρωπο πολύ γενναιόδωρα. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι πιθανότατα θα χάσεις τη θέση σου στο Κογκρέσο».

Το Ισραήλ μεταφέρει εκατοντάδες μέλη του Κογκρέσου, συχνά μαζί με τις οικογένειές τους, στο Ισραήλ για πολυτελείς διακοπές σε παραθαλάσσια θέρετρα. Αυτά τα μέλη του Κογκρέσου συσσωρεύουν ατομικά έξοδα που συχνά υπερβαίνουν τα 20.000 δολάρια. Ο νόμος «Honest Leadership and Open Government Act» του 2007 προσπάθησε να περιορίσει τους λομπίστες από το να προσφέρουν πληρωμένα ταξίδια διάρκειας άνω της μίας ημέρας σε μέλη του Κογκρέσου. Ωστόσο, το AIPAC,το οποίο δεν υποχρεώθηκε ποτέ να εγγραφεί ως ξένος παράγοντας, χρησιμοποίησε την επιρροή της για να εισαγάγει μια ρήτρα στον νόμο που εξαιρεί τα λεγόμενα εκπαιδευτικά ταξίδια που οργανώνονται από φιλανθρωπικές οργανώσεις που δεν προσλαμβάνουν λομπίστες. Η φιλανθρωπική οργάνωση που συνδέεται με το AIPAC και χρησιμοποιείται για να εκμεταλλευτεί αυτό το κενό ονομάζεται American Israel Education Foundation.

Η επένδυση του Ισραήλ αξίζει τα λεφτά της. Το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών ενέκρινε το 2016 ένα πακέτο αμυντικής βοήθειας ύψους 38 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως για το Ισραήλ για την περίοδο 2019-2028. Σπαταλήσαμε 4 έως 6 τρισεκατομμύρια δολάρια σε άσκοπους πολέμους που προώθησαν το Ισραήλ και το λόμπι του στη Μέση Ανατολή. Το Κογκρέσο ενέκρινε επίσης στρατιωτική βοήθεια ύψους 21,7 δισεκατομμυρίων δολαρίων προς το Ισραήλ για τη συνέχιση της γενοκτονίας.

Ο Θεός ξέρει το κόστος αυτού του πολέμου, αλλά πιθανότατα θα ανέλθει σε δισεκατομμύρια δολάρια.

Επιστρέψαμε στο σημείο όπου βρισκόμασταν το 2003, με έναν πόλεμο του οποίου ο ουτοπικός στόχος είναι η αλλαγή καθεστώτος. Δεν πέτυχε τότε. Δεν θα πετύχει ούτε τώρα.

Τα ίδια ανόητα ψέματα έχουν ξαναβγεί στην επιφάνεια για να δικαιολογήσουν αυτόν τον πόλεμο, με τον απεσταλμένο των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, Steve Witkoff, να δηλώνει στο Fox News ότι το Ιράν είναι «πιθανώς μια εβδομάδα μακριά» από το να έχει τα απαραίτητα υλικά για να κατασκευάσει μια πυρηνική βόμβα.

Αυτό είναι το μότο του Νετανιάχου και του ισραηλινού λόμπι εδώ και τρεις δεκαετίες.

Δεν ξέρω πώς πρέπει να το πιστέψουμε αυτό, αφού ο Τραμπ ανακοίνωσε τον περασμένο Ιούλιο, μετά τις αεροπορικές επιδρομές των ΗΠΑ, ότι «και οι τρεις πυρηνικές εγκαταστάσεις στο Ιράν καταστράφηκαν ολοσχερώς (oblitarated). Θα χρειαστούν χρόνια για να ξανατεθούν σε λειτουργία…».

Το ένα ψέμα διαδέχεται το άλλο.

Για άλλη μια φορά, υποσχόμαστε να βομβαρδίσουμε μια χώρα για να την απελευθερώσουμε, με τον Τραμπ να λέει ότι το μόνο που θέλει είναι «ελευθερία για τον λαό» του Ιράν.

Το συγκρότημα του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, βομβαρδίστηκε και, σύμφωνα με ισραηλινούς αξιωματούχους, ο ίδιος σκοτώθηκε. Το Ιράν επιμένει ότι παραμένει ζωντανός.

Ο ισραηλινός πρωθυπουργός, όπως και ο Τραμπ, καλεί τους Ιρανούς να αδράξουν την «ευκαιρία που παρουσιάζεται μια φορά σε κάθε γενιά» για να «βγουν μαζικά στους δρόμους, να ολοκληρώσουν το έργο της ανατροπής του καθεστώτος που κάνει τη ζωή σας μίζερη».

«Είναι η στιγμή να ενώσετε τις δυνάμεις σας για να ανατρέψετε το καθεστώς, να εξασφαλίσετε το μέλλον σας», δήλωσε ο Νετανιάχου.

Δεν καταλαβαίνουν ότι κάθε άλλη απόπειρα αλλαγής καθεστώτος στη Μέση Ανατολή είχε καταστροφικά αποτελέσματα. Αυτή τη φορά, υπόσχονται, θα πετύχει.

Μπορεί να μην έχουμε συγκροτήσει μια χερσαία δύναμη, όπως έκανε ο Μπους το 2003 για τον πόλεμο στο Ιράκ, αλλά μόλις ανοίξεις το κουτί της Πανδώρας του πολέμου, ο πόλεμος σε ελέγχει. Δεν τον ελέγχεις εσύ.

Αμερικανοί στρατιώτες πιθανότατα θα σκοτωθούν, καθώς το Ιράν στοχεύει τις αμερικανικές βάσεις στην περιοχή. Το ιρανικό ναυτικό ανακοίνωσε ότι θα κλείσει το στενό του Ορμούζ, το σημαντικότερο σημείο διακίνησης πετρελαίου στον κόσμο, από το οποίο διέρχεται το 20% του παγκόσμιου εφοδιασμού πετρελαίου. Αυτό ενδέχεται να διπλασιάσει ή να τριπλασιάσει την τιμή του πετρελαίου και να καταστρέψει την παγκόσμια οικονομία. Θα χτυπηθούν οι πετρελαϊκές εγκαταστάσεις, καθώς και τα αμερικανικά πλοία και οι στρατιωτικές βάσεις στην περιοχή.

Το Ιράν έχει ήδη εκτοξεύσει πυραύλους κατά της αεροπορικής βάσης Al Udeid στο Κατάρ, της αεροπορικής βάσης Al-Salem στο Κουβέιτ, της αεροπορικής βάσης Al-Dhafra στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, του αρχηγείου του Πέμπτου Στόλου των ΗΠΑ στο Μπαχρέιν και των αμερικανικών βάσεων στην Ιορδανία. Έχουν αναφερθεί εκρήξεις στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας.

Χιλιάδες αθώοι θα πεθάνουν. Το Ισραήλ χτύπησε ένα δημοτικό σχολείο θηλέων το Σάββατο στο Μινάμπ, μια πόλη στην επαρχία Χορμοζγκάν στο νότιο Ιράν. Το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Tasnim News Agency ανέφερε ότι ο αριθμός των νεκρών ανέβηκε σε 85.

Οι συνεχείς απώλειες και η τεράστια αύξηση των τιμών του πετρελαίου θα επιδεινώσουν την απογοήτευση του Τραμπ και των Ισραηλινών συμμάχων του. Αυτή η απογοήτευση, όπως και εκείνη που επικράτησε κατά τη διάρκεια των δύο δεκαετιών πολέμου στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, θα πυροδοτήσει έναν παρατεταμένο περιφερειακό πόλεμο.

Το Ιράν, υπό συνεχή επίθεση, θα μπορούσε τελικά να κατακερματιστεί και να διαλυθεί, στέλνοντας εκατομμύρια πρόσφυγες πέρα από τα σύνορά του και πυροδοτώντας το χάος που δημιουργήσαμε στη Λιβύη. Αλλά το Ισραήλ, του οποίου ο στόχος είναι να υποβαθμίσει τις στρατιωτικές δυνατότητες των γειτόνων του, θα πάρει αυτό που θέλει.

Εμείς θα μείνουμε με το χάος.

24 χρόνια μετά τη μεγάλη αδικία που υπέστη ο Μιχάλης Ρακιντζής στο διαγωνισμό της Eurovision, ο Σπύρος-Άδωνις Γεωργιάδης αποφασίζει να φρεσκάρει το τραγούδι με νέο αίμα και να το βγάλει κυριολεκτικά στο δρόμο κάνοντας πράξη τον τίτλο του

Γιατί ο Άδωνις Γεωργιάδης μας αγαπά όλους. Εκτός από τους κομμουνιστές - άνθρωπος είναι, δεν είναι και Θεός

Δείτε το συγκρότημα του Σπύρου – Άδωνι σε πλήρη ΔΡΑΣΗ 

του δικηγόρου Θανάση Καμπαγιάννη

Η απόφαση του Β’ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, του δικαστηρίου πλημμελημάτων στο οποίο η ανώτατη εισαγγελική αρχή της χώρας νόμιζε πως θα “παρκάρει” το σκάνδαλο των υποκλοπών με κατηγορίες κατά τεσσάρων ιδιωτών (και κανενός κρατικού αξιωματούχου), είναι ιστορική, όχι μόνο για την καταδίκη ούτε για τις ποινές. Ακόμα και με τη μετατροπή του “κατ’ εξακολούθηση” σε “κατά συρροή”, η ανώτατη έκτιση για τα πλημμελήματα δεν ξεπερνά τα οκτώ έτη (παρά την καμπάνα των 126 χρόνων για κάθε κατηγορούμενο). Και βέβαια η ποινική απαξία των πράξεων στο συγκεκριμένο σκάνδαλο υπερβαίνει κάθε πλημμεληματική ποινή.

Το μείζον της απόφασης έγκειται στη διαβίβαση των πρακτικών της δίκης στην Εισαγγελία για τη διερεύνηση αξιόποινων πράξεων και προσώπων που δεν είχαν διερευνηθεί, και σε κάθε περίπτωση για τα οποία δεν είχαν απαγγελθεί κατηγορίες από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου.

Στα αδικήματα περιλαμβάνονται και τα κακουργήματα των άρθρων 146 και 148 του Ποινικού Κώδικα περί παραβίασης μυστικών της πολιτείας και κατασκοπείας. Κάποιοι νόμιζαν ότι τα συγκεκριμένα αδικήματα αφορούν μόνο κάποιους διασώστες προσφύγων και εργαζόμενους σε ανθρωπιστικές οργανώσεις στο Αιγαίο. Τώρα, ο πρωτοδίκης που δίκασε την υπόθεση Νίκος Ασκιανάκης, μετά από πρόταση του Εισαγγελέα Δημήτρη Παυλίδη, επανεκκινεί τη διερεύνηση και την αποκαθιστά στις πραγματικές της διαστάσεις.

Ταπεινωμένοι από τη σημερινή απόφαση στέκουν περιέργως οι "δικαιωμένοι", οι – κατά το κατηγορητήριο – στόχοι των παρακολουθήσεων που όμως δεν έκαναν μήνυση και δεν παρέστησαν προς υποστήριξη της κατηγορίας, πιθανόν γιατί γνωρίζουν τους δράστες ή/και ήρθαν σε συνεννόηση μαζί τους.

Ξεχωρίζουν στον μακρύ κατάλογο:

- ο στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος, τέως Αρχηγός ΓΕΕΘΑ

- ο Νίκος Δένδιας, τότε Υπουργός Εξωτερικών και νυν Υπουργός Εθνικής Άμυνας,

- ο Γιώργος Γεραπετρίτης, νυν Υπουργός Εξωτερικών,

- ο Άκης Σκέρτσος, νυν Υπουργός Επικρατείας,

- ο Μάκης Βορίδης, τέως Υπουργός Επικρατείας και Εσωτερικών,

- ο Κωστής Χατζηδάκης, νυν Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.

Οι απόντες από την ακροαματική διαδικασία θα κληθούν τώρα από την Εισαγγελία για να ερωτηθούν αν αντιλήφθησαν τη σε βάρος τους παρακολούθηση και αν υποπτεύονται τους πιθανούς δράστες τους οποίους θα κληθούν να κατονομάσουν.

Κόλαφος.

Και βέβαια, παρόμοια ταπείνωση μοιράζονται ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αχιλλέας Ζήσης και η τέως Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεωργία Αδειλίνη που υποβάθμισαν (τόσο κατά χαρακτηρισμό όσο και κατ’ άτομο) και αρχειοθέτησαν την υπόθεση όσον αφορά τους υψηλά ιστάμενους κυβερνητικούς και κρατικούς αξιωματούχους. Ένας πρωτοδίκης τούς δίδαξε κάτι παραπάνω από μαθήματα Γενικού Ποινικού Δικαίου τρίτου εξαμήνου. Τους δίδαξε δίκαιο.

Αναντίλεκτο φιάσκο.

Τιμή σε όσες και όσους έδωσαν τη μάχη για να ξανανοίξει η υπόθεση, παθόντες, μάρτυρες, δικηγόρους, δημοσιογράφους, δημοσιολόγους, απλούς πολίτες. Τιμή στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, που το Α και το Β τμήμα του συνεδριάζει τιμητικά στις αίθουσες των θαρραλέων δικαστών Τερτσέτη και Πολυζωίδη στο κτίριο 9 της παλιάς Σχολής Ευελπίδων.

Κανένα δικαστήριο δεν είναι “μικρό” όπως λέγεται. Τα δικαστήρια τα “μικραίνουν” ή τα “μεγαλώνουν” οι λειτουργοί τους.

Κύριε Μητσοτάκη και κύριε Δημητριάδη, έχετε το τεκμήριο της αθωότητας. Τα δικαιώματά σας θα γίνουν σεβαστά. Αλλά θα κληθείτε να λογοδοτήσετε. Η υπόθεση τώρα αρχίζει.

Οι υγειονομικοί εκφράζουν την αλληλεγγύη τους στον συνάδελφό τους, Δημήτρη Ζιαζιά, και συλλέγουν υπογραφές για την άμεση αποπομπή του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη. όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν : "Ο Άδωνις Γεωργιάδης έχει υπερβεί κάθε όριο στις απειλές, στην τοξικότητα, στην κατάχρηση εξουσίας. Δεν μας αξίζει σαν υγειονομικοί και κοινωνία η διαρκής τοξικότητα για να εξυπηρετούνται ιδιοτελή συμφέροντα.  Δεν μας αξίζει ένας τέτοιος υπουργός υγείας.  Να αποπεμφθεί άμεσα"

Ο σύνδεσμος για τη συλλογή υπογραφών εδώ

ΚΕΙΜΕΝΟ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΑΠΟ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΥΣ

Δεν μας αξίζει να έχουμε για Υπουργό Υγείας τον Άδωνη Γεωργιάδη – Να αποπεμφθεί άμεσα

Είμαστε δίπλα στον συνάδελφό μας Δημήτρη Ζιαζιά που στοχοποιήθηκε με χυδαίο τρόπο από τον Υπουργό Υγείας Γεωργιάδη. Μετά από όλα αυτά, ο Άδωνης Γεωργιάδης δεν μπορεί να παραμείνει στη θέση του. Όχι μόνο επειδή είπε ψέματα για τον Δημήτρη Ζιαζιά, αλλά και επειδή έχει υπερβεί κάθε όριο στις απειλές, στην τοξικότητα, στην κατάχρηση εξουσίας.

Αυτός ο άνθρωπος δεν μπορεί να είναι Υπουργός Υγείας – πρέπει να αποπεμφθεί άμεσα από τον πρωθυπουργό. Δεν μπορεί να είναι επικεφαλής στο υπουργείο υγείας ένας άνθρωπος που επιχειρεί την ηθική εξόντωση και σπίλωση εργαζομένων της δημόσιας υγείας και χαρακτηρίζει όσους αγωνίζονται ως «μέλη συμμορίας». Ένας άνθρωπος που δεν έχει τον παραμικρό ενδοιασμό να λέει ψέματα και να κατασκευάζει τερατολογίες, με στόχο την παραγωγή τοξικού ψηφιακού περιεχομένου.

Θα έπρεπε ήδη να του έχει απαγορευτεί δια βίου οποιαδήποτε επαφή με το Υπουργείο Υγείας γιατί στην πρώτη του θητεία έκλεισε νοσοκομεία (μεταξύ αυτών και νοσοκομεία εξειδικευμένα στα λοιμώδη νοσήματα), απέλυσε χιλιάδες εργαζόμενους, στραγγάλισε οικονομικά το ΕΣΥ, διέλυσε την Πρωτοβάθμια Υγεία. Έχει τεράστιο μερίδιο ευθύνης για την αποψίλωση της υγειονομικής άμυνας της χώρας που στοίχισε χιλιάδες ανθρώπινες ζωές μέσα στην πανδημία. Ζωές που θα μπορούσαν να έχουν σωθεί.

Στη δεύτερή του θητεία, κατάργησε τον θεμελιώδη νόμο του ΕΣΥ, γυρνώντας μας στην προ-Γεννηματά εποχή, νομιμοποίησε το φακελάκι με τα απογευματινά επί πληρωμή χειρουργεία και ιατρεία, εκχώρησε δημόσιες δομές σε ιδιώτες. Δεν διστάζει να λέει ψέματα ότι δήθεν διπλασίασε τις κρατικές δαπάνες υγείας, όταν επί υπουργίας του το μόνο που διπλασιάστηκε είναι ο τζίρος των ιδιωτικών θεραπευτηρίων. Ότι δήθεν αυξήθηκε το προσωπικό στο ΕΣΥ, ενώ η χώρα κατάκτησε πανευρωπαϊκές πρωτιές σε όλους τους δείκτες υγειονομικής εξαθλίωσης του πληθυσμού.

Η όξυνση που επιχειρεί σήμερα, στοχεύει στο να συνεχιστεί το έργο διάλυσης του ΕΣΥ, της απώλειας του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα του, της ενίσχυσης του ιδιωτικού κεφαλαίου στην υγεία, χωρίς να ορθώνει κανείς ανάστημα. Ακόμα και τα εγκαίνια υγειονομικών δομών -πάντα με λεφτά των φορολογούμενων- που διαφημίζει, έχει ήδη συμφωνήσει να εκχωρηθούν στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρίες. 

Γιατροί, νοσηλευτές, υγειονομικοί από δημόσιο και ιδιωτικό τομέα δεν έχουμε άλλο δρόμο από αυτόν του αγώνα και της διεκδίκησης για να μείνει το ΕΣΥ όρθιο. Ξέρουμε ότι αν φύγει ο Γεωργιάδης, κάποιος άλλος θα συνεχίσει το έργο του. Όμως, είναι πιο επιτακτικό από ποτέ να φύγει.  Γιατί αν μείνει κι άλλο, δεν θα υπάρχει τίποτα να παραδώσει στο διάδοχό του, παρά καμένη γη. Αν καταφέρουμε να αποπεμφθεί θα πάρουμε μια τεράστια ανάσα για να συνεχίσουμε τον αγώνα μας.

Καθημερινά συγκρούονται δύο κόσμοι. Απ’ τη μια, το αποκρουστικό πρόσωπο του Άδωνη Γεωργιάδη: Ψέματα, συκοφαντίες, ανέντιμες επιθέσεις, απαξίωση του δημόσιου συστήματος υγείας. Απ’ την άλλη, το καθαρό, φωτεινό και αποφασιστικό πρόσωπο των γιατρών, νοσηλευτών και όλων των υγειονομικών που επιλέγουν με κόστος να υπηρετήσουν τη δημόσια υγεία.

Δεν μας αξίζει σαν υγειονομικοί και κοινωνία η διαρκής τοξικότητα για να εξυπηρετούνται ιδιοτελή συμφέροντα.  Δεν μας αξίζει ένας τέτοιος υπουργός υγείας.  Να αποπεμφθεί άμεσα.

Ο φετινός διαγωνισμός της Eurovision θα έχει πέντε χώρες λιγότερες σε σχέση με πέρυσι: την Ισπανία, την Ιρλανδία, την Ολλανδία, τη Σλοβενία και την Ισλανδία – σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη συμμετοχή του Ισραήλ

Η Ελλάδα, όπως αναμενόταν με βάση την προκλητικά φιλοϊσραηλινή στάση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, θα λάβει μέρος στο διαγωνισμό με ένα τραγούδι που αναδείχθηκε μέσα από τη γνωστή διαδικασία ανυπόφορης ελαφρότητας και κάκιστης αισθητικής – που φέτος συνέβαλε σε αυτό και η παρουσία της Αμερικανίδας πρέσβειρας Κίμπερλυ Γκιλφόιλ

Την ώρα διεξαγωγής του τελικού διαγωνισμού, στις 15/02/26,  πραγματοποιήθηκε έξω από το χώρο διεξαγωγής μία συγκέντρωση διαμαρτυρίας, η οποία αγνοήθηκε πανηγυρικά. Ο Γιώργος Καπουτζίδης μάλιστα, ένας εκ των παρουσιαστών της βραδιάς, έδειξε έντονα την ενόχλησή του σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφου. Είναι φαίνεται από αυτούς που κάποια ανθρώπινα δικαιώματα έχουν αξία και κάποια άλλα όχι

Το ευχάριστο πάντως είναι ότι – κάτω από το φόβο των αντιδράσεων και των διαμαρτυριών που κλιμακώνονται σε όλη την Ευρώπη - ακυρώνεται το Eurovision Live Tour 2026, ένας θεσμός που είχε ως σκοπό τη συντήρηση στην επιφάνεια του διαγωνισμού της Eurovision και την επιμήκυνση του χρόνου της εμπορικής εκμετάλλευσης του διαγωνισμού

Όπως σημειώνει σε σχετική του ανακοίνωση το BDS , ένα παγκόσμιο κίνημα που καλεί σε μποϊκοτάζ κάθε ενέργειας Ισραηλινών συμφερόντων :

Ακυρώνεται η ευρωπαϊκή περιοδεία Live Tour 2026!

Μια ακόμα νίκη του κινήματος μποϊκοτάζ της Eurovision λόγω της συμμετοχής του γενοκτόνου Ισραήλ!

Η Ευρωπαϊκή Ένωση Ραδιοτηλεόρασης (EBU - European Broadcasting Union) ανακοίνωσε την ακύρωση της ευρωπαϊκής περιοδείας Eurovision Live Tour 2026, μιας σειράς ζωντανών συναυλιών που συνδέονταν με τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision και είχαν προγραμματιστεί για τον εορτασμό της εβδομηκοστής επετείου του διαγωνισμού. Συναυλίες είχαν προγραμματιστεί να πραγματοποιηθούν σε αρκετές μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 2026, μετά την ολοκλήρωση της κύριας έκδοσης του διαγωνισμού στη Βιέννη τον Μάιο του ίδιου έτους.

H απόφαση ακύρωσης ελήφθη εν μέσω κλιμακούμενης πίεσης και εκστρατειών μποϊκοτάζ λόγω της συμμετοχής του Ισραήλ, το οποίο εξακολουθεί να διαπράττει γενοκτονία και εθνοκάθαρση στην Παλαιστίνη, ισχυροποιεί το καθεστώς απαρτχάιντ και προχωρά στην προσάρτηση της Δυτικής όχθης εκτοπίζοντας με άγρια βία τον Παλαιστινιακό λαό.

Η ατιμωρησία και η στήριξη από τις ΗΠΑ και άλλα δυτικά κράτη που νομιμοποίησαν την προσχηματική “εκεχειρία” εξαχρειώνει όλο και περισσότερο τη δολοφονική μηχανή του Ισραήλ. Όμως το κίνημα μποϊκοτάζ δυναμώνει και σημειώνει νέες νίκες που συμβάλλουν στο διεθνές κίνημα για δικαιοσύνη για την Παλαιστίνη! ?

Πέντε ευρωπαϊκές χώρες αποχώρησαν φέτος από την Eurovision: Ισπανία, Ιρλανδία, Ολλανδία, Σλοβενία και Ισλανδία. Εκατοντάδες καλλιτέχνες και σωματεία παίρνουν θέση υπέρ του μποϊκοτάζ. Το Nemo επέστρεψε το βραβείο που πήρε το 2024. Πληθαίνουν οι φωνές για τον αποκλεισμό του Ισραήλ. Στην Ελλάδα στις 15.02.26 πραγματοποιήθηκε μαζική συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το χώρο διεξαγωγής του τελικού διαγωνισμού. Στον απόηχο όλων αυτών είχαμε την ακύρωση του Eurovision Live Tour 2026.

Συνεχίζουμε δυναμικά!

Κανένα τραγούδι για τη γενοκτονία — με την Παλαιστίνη ως την ελευθερία!

Εδώ και τώρα μποϊκοτάζ, κυρώσεις — έξω το Ισραήλ απ’ τις διοργανώσεις!

Συνεχίζουμε τη συλλογή υπογραφών για την αποβολή του Ισραήλ από τη Eurovision https://shorturl.at/Ilhys

Η Κοινότητα των Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας μας χρειάζεται για την υλοποίηση ενός αυτοοργανωμένου και αυτοχρηματοδοτούμενου πλάνου συντήρησης και αποκατάστασης των κτηρίων των Προσφυγικών .

Για το σκοπό αυτό διοργανώνουν καμπάνια οικονομικής ενίσχυσης και καλούν όσους πιστεύουν σε αυτό το εγχείρημα συνύπαρξης, αλληλεγγύης και αλληλοϋποστήριξης να βοηθήσουν. Όποιος ενδιαφέρεται και μπορεί να βοηθήσει, μπορεί να μπει στον παρακάτω σύνδεσμο και να δώσει την προσφορά του. Στο σύνδεσμο αυτό μπορεί να δει χρήσιμες πληροφ ορίες για τις δομές βοήθειας που λειτουργούν στα κτήρια των Προσφυγικών

Όπως αναφέρει σε σχετική ανακοίνωση η Κοινότητα:

Η Κοινότητα γίνεται όλο και πιο δυνατή, αλλά το ίδιο ισχύει και για την κατάσταση καταστολής. Τα εταιρικά «megaprojects» και ο εξευγενισμός που πολιορκούν την Αθήνα έχουν θέσει τη γειτονιά στο επίκεντρο μιας ολοκληρωτικής επίθεσης που εξαπέλυσε το κράτος και το κεφάλαιο εναντίον της κοινωνίας στο σύνολό της. Το καλοκαίρι του 2025, η περιφέρεια ξεκίνησε κρυφά, μέσω σύμβασης, το σχέδιο εκκένωσης των τεσσάρων πρώτων μπλοκ της κοινότητας και ανακαίνισής τους στο πλαίσιο εξευγενισμού της περιοχής.

Εδώ και περίπου ένα χρόνο η Κοινότητα μαζί με την επιτροπή #saveprosfygika και την ομάδα αλληλέγγυων μηχανικών και αρχιτεκτόνων που έχει συσταθεί σχεδιάζει και υλοποιεί  το δικό μας αυτοοργανωμένο και αυτοχρηματοδοτούμενα πλάνο συντήρησης και αποκατάστασης των κτηρίων των Προσφυγικών.

Βήμα προς βήμα, η αποκατάσταση θα καταστεί δυνατή με τη βοήθεια και την υποστήριξη όλων μας.

Με αυτήν την καμπάνια στοχεύουμε να συγκεντρώσουμε 20.000 ευρώ, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν στις άμεσες επερχόμενες εργασίες αποκατάστασης, οι οποίες αποτελούν το πρώτο μέρος της συνολικής ανακαίνισης.

Στα σχόλια το λινκ αν θέλετε να μας ενισχύσετε.

ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΜΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ’ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ

#saveprosfygika

Ο Τάκης Πολίτης είναι Καθηγητής, πρώην Κοσμήτορας της Σχολής Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Εδώ και πέντε μήνες ο Τάκης Πολίτης ζει στην Κούβα και εργάζεται στο πανεπιστήμιο της Σάντα Κλάρα.

Στο παρακάτω κείμενο αναφέρει μερικά μόνο από τα πράγματα διεθνιστικής ανθρωπιστικής αλληλεγγύης που έχει επιδείξει κατά καιρούς αυτή η μικρή, αλλά τόσο περήφανη χώρα

Ως αντάλλαγμα, αυτή τη στιγμή το νησί της Κούβας βρίσκεται κυριολεκτικά περικυκλωμένο από αμερικανικά πολεμικά πλοία που εμποδίζουν την παροχή πετρελαίου στη χώρα, προσπαθώντας να την στραγγαλίσουν ενεργειακά

Αλήθεια, πού είναι το φιλότιμο και η αλληλεγγύη της Ιταλίας που τόσο πρόθυμα δέχτηκε τη γενναιόδωρη κουβανική βοήθεια όταν πληττόταν από τον Covid και τώρα αδιαφορεί εντελώς για τη θηλειά που έχουν βάλει οι Αμερικανοί στο λαιμό της χώρας;

Ακολουθεί το κείμενο του Τάκη Πολίτη 

--------------------------------------------------

2014-Έμπολα: Όταν ο Έμπολα εμφανίστηκε, και πολύ γρήγορα άρχισε να εξαπλώνεται στις χώρες της Δυτικής Αφρικής θερίζοντας καθημερινά δεκάδες ανθρώπους, όταν οι ισχυρές και προηγμένες χώρες του κόσμου εξαντλούσαν την συνεισφορά τους σε αποστολή ιατρικού και υγειονομικού υλικού, εκείνη την κρίσιμη πρώτη περίοδο της θανατηφόρας επιδημίας, η Κούβα πήρε μια απόφαση που καμία άλλη χώρα δεν τόλμησε να πάρει. Έστειλε πρώτη και την μεγαλύτερη κρατική ιατρική αποστολή.

Εκατοντάδες Κουβανοί και Κουβανές γιατροί και νοσηλευτές, στο πλαίσιο της Ταξιαρχίας Henry Reeve -μια εξειδικευμένη ομάδα ιατρικής και ανθρωπιστικής βοήθειας που ίδρυσε το 2005 ο Φιντέλ Κάστρο- έφτασαν εθελοντικά στη Γουινέα, τη Σιέρα Λεόνε και τη Λιβερία για να σώσουν συνανθρώπους μας. Χιλιάδες άνθρωποι πέθαναν από τον ιό, όμως πολλαπλάσιες χιλιάδες άλλοι σώθηκαν από τις υπηρεσίες των Κουβανών γιατρών που δυστυχώς πολλοί από αυτούς δεν γύρισαν ποτέ στο νησί.

Σήμερα, στις τρεις προαναφερόμενες αφρικανικές χώρες, κλινικές έχουν πάρει ονόματα Κουβανών γιατρών που πέθαναν εκεί προσβεβλημένοι από τον ιό, προσφέροντας έμπρακτα και ανιδιοτελώς την αλληλεγγύη τους, θυσιάζοντας χωρίς κανένα δισταγμό την ίδια τους τη ζωή, βάζοντας την ανθρωπιά πάνω από όλα.

2020-Covid: Τον Μάρτιο ο Covid εμφανίστηκε στην Ευρώπη, το Μπέργκαμο έγινε η πόλη-αναφορά της σφοδρότητας της αρχικής φάσης της πανδημίας. Τον ίδιο μήνα κατέφθασαν στην Ιταλία -πριν από κάθε άλλη διεθνή αποστολή βοήθειας- δεκάδες Κουβανοί γιατροί εντατικολόγοι, λοιμωξιολόγοι, πνευμονολόγοι και εξειδικευμένοι νοσηλευτές μονάδων εντατικής θεραπείας της Ταξιαρχίας Henry Reeve. Επί μήνες έμειναν στο Μπέργκαμο προσφέροντας τις υπηρεσίες τους, σώζοντας ανθρώπινες ζωές μαζί με τους Ιταλούς συναδέλφους τους.

Τον ίδιο μήνα, τον Μάρτιο του 2020, το βρετανικό κρουαζιερόπλοιο MS Braemar, με 1000 περίπου επιβαίνοντες, βρισκόταν στην Καραϊβική με επιβεβαιωμένα κρούσματα Covid. Καμιά χώρα δεν δεχόταν τον ελλιμενισμό του πλοίου και την ιατρική περίθαλψη των προσβληθέντων. Το έκανε μια χώρα που δεν ήταν καν στη διαδρομή του πλοίου, η Κούβα. Το πλοίο έδεσε στο λιμάνι του Mariel, δυτικά της Αβάνα, ιατρική ομάδα με υψηλά πρωτόκολλα ασφαλείας παρέλαβε και περιέθαλψε σε πρώτο χρόνο τους ασθενείς πριν επιστρέψουν στην πατρίδα τους.

Ένα χρόνο αργότερα, το καλοκαίρι του 2021, όταν ο Covid έπληξε και το νησί, η χώρα -παρόλο που είχε ήδη αναπτύξει τα δικά της εμβόλια- αντιμετώπισε το πιο θανατηφόρο κύμα της πανδημίας λόγω έλλειψης συρίγγων εξ αιτίας του αμερικανικού εμπάργκο.

2026: Αυτήν την μικρή μοναδική χώρα, με την τεράστια ηθική αξία, με το μοναδικό της παράδειγμα ανιδιοτέλειας, με αυτούς τους υπέροχους ανθρώπους που επανειλημμένα έχουν δείξει έμπρακτα ότι ο ανθρωπισμός και η αλληλεγγύη δεν γνωρίζουν σύνορα, δεν επιλέγουν φυλή, θρησκεία και χρώμα, αλληλεγγύη που προσφέρουν απλόχερα στις πιο σκοτεινές γωνιές του κόσμου, αυτό τον υπερήφανο λαό, προσπαθεί σήμερα η αμερικανική κυβέρνηση να στραγγαλίσει.

Στους δρόμους της Αβάνα και της Σάντα Κλάρα που περπατάω, στις κουβέντες που ανοίγω με απλούς ανθρώπους, η εικόνα αντοχής και αξιοπρέπειας αυτού του λαού είναι ξεκάθαρη στα μάτια μου.

Αλλά, πέρα από τις αντοχές του κουβανικού λαού, η δική μας υποχρέωση, η υποχρέωση όλων εμάς των δυτικών που αυτοπροσδιοριζόμαστε ως δημοκράτες, είναι να βρούμε τρόπους να σταματήσουμε το σφίξιμο της θηλειάς γύρω από το λαιμό του κουβανικού λαού.

Όταν η Κούβα ασφυκτιά, μαζί της ασφυκτιά και η ανθρωπιά. Και την ανθρωπιά αυτού του κόσμου οφείλουμε να την σώσουμε.

Αριστερά: Δ.Ζιαζιάς, γιατρός παθολόγος στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας

Δεξιά: Α.Γεωργιάδης, υπουργός Υγείας και πωλητής νανογιλέκων

Ο Δημήτρης Αλικάκος είναι αρχισυντάκτης των "Ellinika Ηoaxes". Τη φιλοκυβερνητική του θέση δεν την κρύβει – άλλωστε αυτός ήταν και ο λόγος της αποχώρησης του γνωστού συγγραφέα και μεταφραστή Νίκου Σαραντάκου από τη θέση του επιστημονικού συμβούλου των Ellinika Hoaxes,

Όπως είχε δηλώσει τότε ο Νίκος Σαραντάκος «όταν είσαι επικεφαλής μιας προσπάθειας που στόχο έχει τη διασφάλιση της αντικειμενικότητας, δεν μπορείς να εκφράζεσαι εναντίον πολιτικών δυνάμεων [σ.σ του ΣΥΡΙΖΑ] και μάλιστα με μεγάλη οξύτητα».

Αυτός όμως ακριβώς είναι και ο λόγος για τον οποίο η άποψή του Δημήτρη Αλικάκου για τον Άδωνι Γεωργιάδη αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. Σε μια μακροσκελή ανάρτηση στο fb, ο αρχισυντάκτης των Hellenic Hoaxes, αποδομεί την πολιτική πρακτική του Άδωνι Γεωργιάδη , μια πρακτική που στηρίζεται – όπως αναφέρει – στον τοξικό λόγο και στην παραπληροφόρηση. Μιλάει επίσης και για την απάτη με τα "θαυματουργά" νανογιλέκα που πουλούσε ο Γεωργιάδης στο μεσοδιάστημα μεταξύ των θητειών του ως Υπουργός Υγείας, αλλά και για τη στοχοποίηση εκ μέρους του αθώων ανθρώπων

Της ανάρτησης αυτής είχε προηγηθεί άρθρο στα Hellenic Hoaxes που καταρρίπτει τους ισχυρισμούς του Γεωργιάδη πως ο γιατρός Δ. Ζιαζιάς τον γρονθοκόπησε

Ακολουθεί το κείμενο του Δημήτρη Αλικάκου 

-------------------------------------------------------

Παρακολουθώ το φαινόμενο Γεωργιάδης χρόνια. Ο Άδωνις κάνει ό,τι μπορεί για να προκαλεί τους πολιτικούς αντιπάλους του με λόγο τοξικό και συχνά παραπληροφορώντας. Το κάνει τόσο συγκροτημένα και με τόση συνέπεια που είναι να απορεί κανείς: Γιατί το κάνει;

Γιατί αναπαράγει κάθε μπούρδα που βρίσκει μπροστά του; Γιατί, εν τέλει, φτάνει στο σημείο να στοχοποιεί ανθρώπους (αυτό για μένα είναι πολύ πιο σημαντικό από το να σηκώσει μια fake φωτογραφία ή βίντεο -έχει δημοσιεύσει κάμποσα).

Αυτό το τελευταίο ήταν και ο λόγος να δουλέψαμε Κυριακή μαζί με την εξαιρετική δημοσιογράφο και fact checker Elena Vatala που έγραψε το άρθρο. https://www.ellinikahoaxes.gr/.../analysi-vinteo-den.../

Επανέρχομαι: Γιατί όμως το κάνει;

Η απάντηση είναι απλή και μου την έδωσε κάποτε ο ίδιος με κυνικό τρόπο όταν τον ρώτησα σχετικά, τη μία και μοναδική φορά που τον συνάντησα: «Δεν με νοιάζει. Εγώ επικοινωνώ με τους ψηφοφόρους μου με δεκάδες τουίτ την ημέρα. Αν τώρα κάποια από αυτά είναι fake τι να κάνουμε, δεν μπορώ να τα ελέγχω χάνοντας χρόνο. Ανεβάζω ό,τι βλέπω και συνολικά είμαι κερδισμένος»

Προσπάθησα να του εξηγήσω ότι είναι λάθος αυτή η στρατηγική επικοινωνίας (γιατί περί αυτού πρόκειται), αλλά τίποτα. Δεν ήθελε να καταλάβει.

Προσοχή. Δεν είναι αφελής, δεν πιστεύει απαραίτητα όλα αυτά που αναπαράγει. Απλά δεν τον νοιάζει αν είναι αλήθεια. Σημασία έχει να "γίνεται δουλειά" με τις συνεχείς αναρτήσεις του και να εξυπηρετείται ο στόχος της αποδόμησης του αντιπάλου στο ακροατήριο της λαϊκής δεξιάς στο οποίο απευθύνεται και επιθυμεί να συσπειρώνει.

Έλα όμως, που εκτός από σχετικά ανώδυνες fake ειδήσεις (φωτο και βίντεο που σηκώνει) βάζει στόχο και απλούς ανθρώπους. Και δεν είναι η πρώτη φορά τώρα με τον γιατρό που υποτίθεται τον γρονθοκόπησε.

Θυμάμαι μια ακόμα οδυνηρή στοχοποίηση ανθρώπου τον Σεπτέμβριο του 2017 (ναυάγιο του πλοίου “Αγία Ζώνη ΙΙ), όταν ο κ. Γεωργιάδης κατηγόρησε έναν χαμηλόμισθο απλό υπάλληλο της ναυτιλιακής εταιρίας ως «μέλος της ομάδας διαχείρισης του πλοίου», και έπεσε η μισή Ελλάδα να τον "φάει", χαρακτηρίζοντάς τον: «Στέλεχος-μέλος του Σύριζα» (τότε έψαχναν όλοι ποιοι ήταν οι υπεύθυνοι της τεράστιας ρύπανσης στο Σαρωνικό)

Στην έρευνα, που έκανα ο ίδιος, δεν βρήκα καμία απόδειξη για τους παραπάνω ισχυρισμούς. Σε αυτό το άρθρο αποκαταστήσαμε την αλήθεια https://www.ellinikahoaxes.gr/.../09/17/navagio-agia-zoni-2/ με αποτέλεσμα ο Άδωνις να του ζητήσει δημόσια συγγνώμη. (Όσο για το θύμα που πέρασε έναν "εφιάλτη" (δική του λέξη), τον κ. Μάνθος Γ. δεν με ξεχνάει ποτέ και αυτό με συγκινεί)

Για τα Ελληνικά Hoaxes, και μένα προσωπικά που έχω την ευθύνη της ομάδας, η σπίλωση ανθρώπων, όπου κι αν ανήκουν, συνιστά ανήθικη πράξη και αιτία να σταματήσουμε ό,τι κάνουμε εκείνη τη στιγμή και να ασχοληθούμε με αυτή.

Το ίδιο ανήθικη ήταν και η εκμετάλλευση συμπολιτών μας με τα περίφημα νανογιλέκα. Και σε αυτή την περίπτωση, με εξαντλητική έρευνα που κάναμε για τα γιλέκα-απάτη, το 2017, του τελειώσαμε τη μπίζνα. https://www.ellinikahoaxes.gr/2017/11/15/georgiadis-gileko/

Όσοι λοιπόν πέφτουν απ’ τα σύννεφα, έχοντας μνήμη χρυσόψαρου ή πιπιλώντας την καραμέλα της ακροδεξιάς και της ασόβαρης αριστεράς, λέγοντας «βρε μέχρι και τα κυβερνητικά HOAXES τον κατέρριψαν», προτείνω την φράση:

«Βρε ΜΟΝΟ τα Ελληνικά Hoaxes τον καταρρίπτουν σε μόνιμη βάση»

Αυτή είναι η αλήθεια.

Οι περισσότεροι τους αποκαλούν λαθρομετανάστες και θεωρούν ότι είναι εισβολείς. Κάποιοι άλλοι τους συμπονούν μεν, αλλά τους θεωρούν θύματα των διακινητών που εκμεταλλεύονται την ανάγκη τους και πλουτίζουν από αυτό.

Ενοχλημένοι ιδιαίτερα είναι οι κάτοικοι των νησιών που βρίσκονται απέναντι από τις τουρκικές ακτές. Γιατί το σημερινό δρομολόγιο προσφυγιάς είναι Τουρκία - Ελλάδα. Κάποτε όμως ήταν το ακριβώς αντίθετο. Από την Ελλάδα στην Τουρκία, με διακινητές, βάρκες, απωθήσεις, ναυάγια, πείνα και θάνατο

Οι αναλογίες είναι συγκλονιστικές και φέρνουν στην επιφάνεια μια ιστορική πραγματικότητα άγνωστη εν πολλοίς. Πως η προνομιακή θέση των νησιών που βρίσκονταν απέναντι από την ουδέτερη τότε Τουρκία σε σχέση με την ολοκληρωτικά ναζιστοκρατούμενη Ευρώπη έδινε την ευκαιρία σε πολλούς Έλληνες να αποτολμήσουν ένα –ακατανόητο για όσους δεν έχουν βρεθεί σε παρόμοια θέση - ταξίδι στο άγνωστο για να γλιτώσουν από την πείνα και τον πόλεμο. Ακριβώς σαν κι αυτό που κάνουν τώρα οι σημερινοί “λαθρομετανάστες”

Ο Σταύρος Τζίμας από την Καθημερινή, σε ένα άρθρο  του από το 2016, περιγράφει ένα τέτοιο ταξίδι, θυμίζοντας ότι η Ιστορία κάνει κύκλους. Κάποτε ήμασταν εμείς που βρεθήκαμε στην ανάγκη, τώρα είναι κάποιοι άλλοι και τίποτα δεν αποκλείει ότι θα ξαναβρεθούμε σε αυτή τη θέση – και θα πληρώνουμε διακινητές, θα δεχόμαστε δολοφονικές απωθήσεις, θα πνιγόμαστε στη θάλασσα.

Δυστυχώς, το μοναδικό πράγμα που φαίνεται πως μας διδάσκει η Ιστορία είναι πως εμείς οι άνθρωποι δεν διδασκόμαστε τίποτα από αυτήν

--------------------------------------

Η κηδεία έγινε καταμεσής του πελάγους. «Ένα παιδάκι από τα Καρδάμυλα ξεψύχησε. Ένας παπάς που ήταν πάνω στο καράβι τού διάβασε μια νεκρώσιμη ευχή και κατόπιν το πτώμα του ρίχθηκε στη θάλασσα…»

Ήταν Μεγάλη Πέμπτη, 2 Απριλίου 1942, όταν μια μεγάλη ομάδα Χιωτών έφυγε νύχτα για την Τουρκία με βάρκες. Ο πόλεμος και η πείνα τούς εξώθησαν σε φυγή «απέναντι» και από εκεί για τη Μέση Ανατολή.

Φθάνοντας στις τουρκικές ακτές στη Σμύρνη, οι τουρκικές αρχές τούς έβαλαν σε ένα λαθρεμπορικό καράβι με προορισμό την Κύπρο. Τριακόσια άτομα για πέντε ολόκληρα μερόνυχτα έπλεαν κάτω από δύσκολες συνθήκες προς το νησί της Αφροδίτης.

Πόσα άλλα παιδιά και πόσοι μεγαλύτεροι πέθαναν ή πνίγηκαν σε τέτοια ταξίδια απελπισίας;

Εβδομήντα χρόνια και πλέον μετά, σαν να μην άλλαξε τίποτα. Οι μαρτυρίες Ελλήνων οι οποίοι βίωσαν το δράμα της προσφυγιάς, καθώς αναγκάζονταν να εγκαταλείψουν τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου για να σωθούν, δεν διαφέρουν από αυτά που ζούμε, αντιστρόφως σήμερα, στις ίδιες θάλασσες, με θύματα πρόσφυγες και μετανάστες από περιοχές που την εποχή εκείνη βρέθηκαν σε ρόλο «οικοδεσπότη», όπως η Ελλάδα τώρα.

Αφηγήσεις που κατέγραψαν ντόπιοι ερευνητές, καταθέσεις κάποιων από τους ελάχιστους εν ζωή προσφύγων τότε στην «Κ», αλλά και αποκαλυπτικές εκθέσεις διπλωματικών υπηρεσιών που καταχωρίζονται, μεταξύ άλλων, στο υπό έκδοση βιβλίο με τίτλο «Τα παιδιά του Οδυσσέα» (Ψυχογιός) του αναπληρωτή καθηγητή Ιστορίας του ΑΠΘ κ. Ιάκωβου Μιχαηλίδη, συνθέτουν την εικόνα μιας τραγωδίας, με βάρκες, λαθρεμπόρους, μπαξίσια, ναυάγια, πείνα και θάνατο, πολύ θάνατο.   

Ο Γιώργος Μαραβέλης από την Καλλιμασιά της Χίου περιέγραψε αργότερα την περιπέτειά του.

«Ξεκινήσαμε από το Βότοπο με τα τρία παιδιά και τη γυναίκα μου. Η βάρκα του Μπελλέ ήταν γεμάτη. Για εισιτήρια του έδωκα τα σπαρμένα χωράφια που κρατούσα.

Μόλις βγήκαμε στην Τουρκία σ’ ένα παραθαλάσσιο σημείο, ήρθαν άλλες τρεις βάρκες με κόσμο. Εκεί μας πήραν μυρωδιά οι Τούρκοι. Φώναξαν τους βαρκάρηδες, τους έβγαλαν τα παπούτσια και τους χτυπούσαν στις πατούσες (σ.σ. φάλαγγα ). “Φτάνει πια”, φώναζαν οι βαρκάρηδες. Τους ακούγαμε. Οι Τούρκοι μάς ξανάβαλαν στις βάρκες για να γυρίσουμε πίσω. Ευτυχώς εκείνη τη νύχτα ήταν μπουνάτσα. Το νερό ήταν τέσσερα δάχτυλα κάτω απ’ τη βάρκα. Και λίγο κύμα να ‘χε θα πνιγόμαστε. Εβγήκαμε πίσω στο νησί, βρεγμένοι έως τα μπούνια και ήρθαμε με τα πόδια στο χωριό. Η πείνα όμως ήταν αβάσταγη. Γι’ αυτό έκαμα και δεύτερη απόπειρα. Επλέρωσα το βαρκάρη και του ‘πα “να με πας να με ‘φήκεις, όσο πιο μακριά μπορείς”. Νύχτα πάλι φτάσαμε σ’ ένα μέρος. Μισοκολύμπησα, έβαλα στον ώμο έναν έναν τους άλλους και τους ήβγαλα στη στεριά. Το πρωί μας βρήκαν οι Τούρκοι, άλλα αυτή τη φορά δεν μας έστειλαν πίσω. Μείναμε έξι μήνες στην Τουρκία και από εκεί πήγαμε στη Συρία και στη συνέχεια στο Κονγκό»

Ο κ. Δημήτρης Μελαχροινούδης, από τη Χίο, που έχει καταγράψει σε βιβλίο αφηγήσεις συγχωριανών του, λέει στην «Κ» πως «οι άνθρωποι τότε πέθαιναν από την πείνα, αναγκάζονταν να φύγουν για την απέναντι στεριά αναζητώντας κάτι καλύτερο. Η διακίνηση γινόταν με βάρκες και, για να φύγουν, έπρεπε να πληρώσουν κάποιο ποσό. Έδιναν ό,τι μπορούσαν, ένας έδωσε το χωράφι που καλλιεργούσε. Μερικοί ντόπιοι αγόραζαν βάρκες γι’ αυτή τη δουλειά».

Καθώς οι τουρκικές αρχές έστελναν πίσω ψαροκάικα και βάρκες με πρόσφυγες, ανάμεσά τους Άγγλοι και Έλληνες αξιωματικοί που έφευγαν για τη Μέση Ανατολή, η ελληνική πρεσβεία στην Άγκυρα προέβαινε σε διαβήματα προς την τουρκική κυβέρνηση, ενώ επιδίωκε τη συνδρομή της  Intelligence Service, αλλά και… τη βοήθεια Τούρκων λαθρεμπόρων. Σε έκθεσή του προς το υπουργείο Στρατιωτικών στην Αθήνα, στις 8 Δεκεμβρίου 1941, με αριθμό πρωτοκόλλου 361, ο τότε στρατιωτικός ακόλουθος Βασίλειος Αποκορίτης ανέφερε ότι συναντήθηκε ο ίδιος με Τούρκους λαθρεμπόρους, οι οποίοι τον βοήθησαν να καταστρώσει ένα σχέδιο διαφυγής. Σύμφωνα με το σχέδιο, θα ναυλώνονταν από τις ελληνικές αρχές πλοία έως πενήντα τόνων, με τουρκική σημαία και πλοιάρχους Τούρκους λαθρέμπορους, οι οποίοι θα φρόντιζαν για την ασφαλή μεταφορά των προσφύγων από τα ελληνικά νησιά, ιδιαίτερα τη Χίο και τη Σάμο, στην Κύπρο.

Τα πλοία θα ταξίδευαν με κανονικά έγγραφα για την εκτέλεση δήθεν εμπορίου μεταξύ Σμύρνης και Μερσίνας. Ως εκ τούτου, θα αναχωρούσαν από τη Σμύρνη και, αντί να κατευθυνθούν στη Μερσίνα, θα πήγαιναν αρχικά στη Σάμο και τη Χίο, όπου θα επιβίβαζαν όσους ήθελαν να διαφύγουν. Ακολούθως θα κατευθύνονταν στην Κύπρο, όπου θα τους περίμεναν οι αγγλικές αρχές. Η συγκεκριμένη «εμπορική» δραστηριότητα θα απέφερε στους λαθρεμπόρους και ένα μεγάλο χρηματικό ποσό ως αντίτιμο της συμμετοχής τους στην όλη επιχείρηση.

Ο Χρήστος Κάργας από τα Θυμιανά της Χίου αφηγήθηκε την τραγική ιστορία της οικογένειάς του. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, οι γονείς του και τα δυο μικρά του αδέλφια από τη Σμύρνη, όπου είχαν καταφύγει με βάρκες, πλήρωσαν και μπήκαν σε ένα καράβι με προορισμό την Κύπρο. Όμως το καράβι προσέκρουσε σε ξέρα και βυθίστηκε, με αποτέλεσμα να πνιγούν και τα τέσσερα μέλη της οικογένειάς του. Μαζί τους επέβαιναν και πάνω από εκατό άλλοι πρόσφυγες. Οι γερμανικές αρχές κρατούσαν ακινητοποιημένες τη νύχτα τις βάρκες, όμως οι διακινητές είχαν κάποιες εφεδρικές κρυμμένες, και έτσι μετέφεραν κόσμο.

«Φύγαμε νύχτα με τους γονείς μου, τους θείους μου και άλλους συντοπίτες με βάρκα που κινούνταν με ενάμιση κουπί. Βγήκαμε στην ακτή, ανάψαμε φωτιά και την άλλη μέρα οι Τούρκοι μάς πήγαν σ’ ένα σπίτι. Φοβόμουν πολύ, είχε κύμα, ευτυχώς γλιτώσαμε», αφηγείται στην «Κ» η κ. Μαριάνθη Ανδρεάδη. Τότε ήταν έξι ετών…