Στη Ραφ Τάουν μπορεί όλο το χρόνο να έχουμε καρναβάλι, την Κυριακή όμως θα έχουμε τη Μεγάλη Παρέλαση. Η Raf West Journal ετοίμασε για το σκοπό αυτό τον Ύμνο του Καρναβαλιού. Συντονιστείτε με το ρυθμό της Σάμπα και χορέψτε μαζί με τους Μεγάλους Καρνάβαλους

Η φωτογραφία είναι από τη συγκέντρωση συμπαράστασης των εργαζομένων της "Βιολάντα" στο αφεντικό τους και τη διατράνωση της πιστής αφοσίωσής τους σε αυτόν μέχρι θανάτου, όπως φαίνεται

''Την ηθική των αφεντικών την αντιπάθησα όσο και την ηθική των δούλων. Μια τρίτη ηθική έβλεπα να διαμορφώνεται μέσα μου: Δίνε το χέρι σου σε όποιον σηκώνεται!'' ( Μαξίμ Γκόρκι)

Στο θεατρικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη "Ο πιστός άνθρωπος", ο μεγαλοαστός (ο Σπυρίδων ) συνομιλεί με την καθαρίστρια του σπιτιού του (τη Στέλλα).

ΣΤΕΛΛΑ:  Όλα θα σας τα πάρουν, όλα!

ΣΠΥΡΙΔΩΝ:  Όλα οι κομπλεξικοί, όλα!

ΣΤΕΛΛΑ:  Και πού θα βρίσκουμε εμείς μεροκάματο, πώς θα ζήσει ο φτωχός;

ΣΠΥΡΙΔΩΝ: Είμαστε καταδικασμένοι αμφότεροι.

ΣΤΕΛΛΑ: Λένε πως το κάνουνε για το φτωχό! Μα άμα φτωχύνει ο πλούσιος, ποιος θα δίνει του φτωχού ένα κομμάτι ψωμί;

ΣΠΥΡΙΔΩΝ: Το φτωχό εμείς τον σκεφτόμαστε, όχι αυτοί! Ουδείς φτωχός έχει τη δυνατότητα να σκεφτεί τον άλλο φτωχό.

ΣΤΕΛΛΑ: Από πού τρώμε τόσα χρόνια, από σας δεν τρώμε; Άμα δεν είστε εσείς, χαθήκαμε.

Εκεί που έλεγες ότι ως κοινωνία έχουμε πιάσει τόπο, έρχονται και άλλες οδυνηρές ειδήσεις για να σου δείξουν ότι ο κοινωνικός κατήφορος δεν έχει πάτο. Έρχονται για να σου εξηγήσουν  γιατί ο Καραμανλής εκλέχθηκε ξανά βουλευτής στις Σέρρες, γιατί ο Άδωνις Γεωργιάδης έχει κόψει αλυσίδα και δεν υπολογίζει τίποτα, γιατί ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ακόμη πρωθυπουργός

Χθες λοιπόν, οι εργάτες της ΒΙΟΛΑΝΤΑ μαζεύτηκαν έξω από το αστυνομικό τμήμα όπου μεταφέρθηκε το πρώην αφεντικό τους – όχι για να διαμαρτυρηθούν για τις άθλιες και δολοφονικές συνθήκες κάτω από τις οποίες δούλευαν, όχι για να εκφράσουν την αγανάκτησή τους για τον άδικο τρόπο με τον οποίο χάθηκαν οι συνάδελφοί τους, αλλά για να τον υποστηρίξουν

Αντί να αναλογιστούν ότι θα μπορούσαν αυτοί οι ίδιοι να ήταν στη θέση των νεκρών συναδέλφων τους, αντί να σκεφτούν με τι μούτρα θα αντικρίσουν τους συγγενείς των νεκρών, αυτοί προτίμησαν να δείξουν την υποταγή και την αφοσίωση στο αφεντικό τους

Καταλαβαίνουμε το άγχος τους για την επερχόμενη ανεργία, όμως κάπου έπρεπε να υπάρχει και λίγη ντροπή, λίγη τσίπα, λίγο φιλότιμο απέναντι στους πέντε συναδέλφους τους που ανατινάχθηκαν

Ντράπηκε και η ντροπή

Όλη αυτή η ιστορία μας θύμισε το “Working class hero”, το περίφημο τραγούδι του John Lennon. Αντί λοιπόν να πούμε και άλλα εμείς, θα αφήσουμε τον Lennon να μιλήσει.

Το κομμάτι γράφτηκε από τον ίδιο τον Lennon, ηχογραφήθηκε από τις 26 Σεπτεμβρίου μέχρι τις 23 Οκτωβρίου του 1970 και εμπεριέχεται στο δίσκο “John Lennon/Plastic Ono Band”, που κυκλοφόρησε στις 11 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους.

Οι στίχοι του είναι επηρεασμένοι από την έντονη πολιτικοποίηση του πρώην μέλους των Beatles.

“Nομίζω πως είναι ένα επαναστατικό τραγούδι. Βασικά, η σημασία του είναι επαναστατική. Ελπίζω να μιλήσει πραγματικά στην καρδιά των εργαζομένων και να μη λάβει άλλο νόημα. Ελπίζω να δημιουργήσει τέτοια ταύτιση όπως το Give Peace a Chance. Αλλά δεν ξέρω. Από την άλλη, ίσως και να αγνοηθεί. Νομίζω πως απευθύνεται στους ανθρώπους σαν εμένα, τους ανθρώπους της εργατικής και της μεσαίας τάξης. Είναι η εμπειρία μου και ελπίζω να λειτουργήσει ως προειδοποίηση στους ανθρώπους, τους ήρωες της εργατικής τάξης.” 

Αν μας προκαλεί εντύπωση τo ότι ο Lennon κατατάσσει τον εαυτό του στην εργατική και στη μεσαία τάξη, ας μην ξεχνάμε ότι ο ίδιος μεγάλωσε σε μια εργατική συνοικία του Liverpool

Οι στίχοι του τραγουδιού επιτίθενται στην ταξική ανισότητα και στους μηχανισμούς ελέγχου και αποχαύνωσης της εργατικής τάξης … “Keep you doped with religion and sex and TV … And you think you're so clever and classless and free … But you're still fucking peasants as far as I can see”

Σε πολλά σημεία οι στίχοι του τραγουδιού είναι ειρωνικοί και σαρκαστικοί. Στίχοι όπως  “A working class hero is something to be” ή  “If you want to be a hero well just follow me”,  στην πραγματικότητα έχουν το ακριβώς αντίθετο νόημα από ότι αν κανείς τους εκλάβει ρεαλιστικά.

Ας ακούσουμε όμως το τραγούδι του Lennon, όχι όμως από τον ίδιο, αλλά από την  Marian Faithfull που με τη δραματικότητα της φωνής της απογείωσε πραγματικά το αίσθημα που θέλει να αποδώσει το τραγούδι

As soon as you're born they make you feel small

By giving you no time instead of it all

'Til the pain is so big you feel nothing at all

A working class hero is something to be

A working class hero is something to be

They hurt you at home and they hit you at school

They hate you if you're clever and they despise a fool

'Til you're so fucking crazy you can't follow their rules

A working class hero is something to be

A working class hero is something to be

When they've tortured and scared you for twenty odd years

Then they expect you to pick a career

When you can't really function you're so full of fear

A working class hero is something to be

A working class hero is something to be

Keep you doped with religion and sex and TV

And you think you're so clever and classless and free

But you're still fucking peasants as far as I can see

A working class hero is something to be

A working class hero is something to be

There's room at the top they are telling you still

But first you must learn how to smile as you kill

If you want to be like the folks on the hill

A working class hero is something to be

A working class hero is something to be

If you want to be a hero, well, just follow me

If you want to be a hero, well, just follow me

Η Επιτροπή για την ανάδειξη και την υπεράσπιση της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών και της συλλογικής τους μνήμης αναδεικνύει 10+1 μύθους και αλήθειες για τα προσφυγικά της Λ. Αλεξάνδρας.

Αναλυτικά:

10 + 1 ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ ΤΗΣ Λ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ… ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΚΚΕΝΩΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ ΛΟΓΟ

1. “Τα Προσφυγικά είναι ετοιμόρροπα.”

Όχι! Τα Προσφυγικά είναι απολύτως ανθεκτικά αλλά προφανώς χρειάζονται εξωτερική συντήρηση. Ο λόγος που παραμένουν σε τόσο καλή κατάσταση στατικότητας και έχουν αντέξει χωρίς ζημιές όλους τους σεισμούς της Αθήνας των τελευταίων 100 ετών είναι η εξαιρετική αρχική τους κατασκευή σε συνδυασμό με το γεγονός ότι συντηρούνται διαρκώς εσωτερικά από τους κατοίκους και την τεχνική δομή της Κοινότητας εδώ και δεκαετίες.

2. “Τα Προσφυγικά είναι εγκαταλελειμμένα, κανείς δε μένει εκεί.”

Όχι! Τα Προσφυγικά είναι από τις πιο ζωντανές και ενεργές γειτονιές της Αθήνας -και όχι μόνο-, όπου κατοικούν πάνω από 400 άνθρωποι. Άνθρωποι από τα κάτω, τόσο ελληνικής καταγωγής όσο και 27 διαφορετικών εθνικοτήτων που συμβιώνουν αρμονικά. δημιουργώντας ένα μοναδικό μωσαϊκό και έναν κόσμο που χωράει πολλούς κόσμους. Με το πλάνο που έχει εκδώσει η περιφέρεια Αττικής, όλοι αυτοί οι άνθρωποι θα υποστούν βίαιη εκκένωση και θα βρεθούν στον δρόμο.

3. “Στα Προσφυγικά μένουν μόνο αναρχικοί.”

Όχι! Στα Προσφυγικά μένουν άνθρωποι πολλών και διαφορετικών πολιτικών ιδεολογιών, μεταξύ των οποίων και αναρχικοί/ες.

4. “Στα Προσφυγικά κυριαρχεί ανομία και επιθετικότητα.”

Όχι! Στα Προσφυγικά κυριαρχεί η άμεση δημοκρατία, η αυτοοργάνωση, η αλληλεγγύη, η αλληλοβοήθεια και η αρμονική συμβίωση εκατοντάδων διαφορετικών ανθρώπων. Η μόνη επιθετικότητα που υπάρχει στη γειτονιά είναι από την αστυνομία, που έχει προβεί σε κατασταλτικές επιθέσεις πολλές φορές, πνίγοντας με χημικά τη γειτονιά και χωρίς να υπολογίζουν ούτε τα 50 παιδιά (από 4 μηνών μέχρι 17 χρονών), τους ηλικιωμένους και τους άρρωστους, ούτε και τους ασθενείς και τους εργαζόμενους του αντικαρκινικού νοσοκομείου “Ο Αγιος Σάββας” και του νοσοκομείου ΕΛΠΙΣ, που βρίσκονται ακριβώς δίπλα.

5. “Στα Προσφυγικά μένουν χρήστες ουσιών και γίνεται διακίνηση ναρκωτικών.”

Όχι! Καμία διακίνηση ουσιών δεν γίνεται στα Προσφυγικά, καθώς το 2010 οι κάτοικοι οργανώθηκαν ακριβώς πάνω στην ανάγκη να αντιμετωπιστούν οι ναρκομαφίες, τις οποίες εκδίωξαν από τη γειτονιά με πολύ μεγάλο αγώνα. Στο καταστατικό πλαίσιο της Κοινότητας, που συγκροτήθηκε εκείνη την περίοδο και ισχύει μέχρι και σήμερα, μεταξύ άλλων δεν επιτρέπεται η εμπορία ουσιών.

Επίσης, είναι χαρακτηριστικό ότι παρόλο που στο νοσοκομείο ΕΛΠΙΣ στεγάζεται μονάδα του ΟΚΑΝΑ, η συγκεκριμένη είναι η μόνη μονάδα έξω από την οποία δεν γίνεται διακίνηση από ναρκομαφίες, γιατί οι κάτοικοι περιφρουρούν τη γειτονιά και δεν το επιτρέπουν. Όσο για τα άτομα που είναι χρήστες και χρήστριες ουσιών, η Δομή Υγείας της Κοινότητας σε συνεργασία με δομές του 18άνω, ψυχιάτρους και ψυχολόγους, φροντίζουν για την απεξάρτησή τους.

6. “Το κράτος θέλει να κάνει κοινωνικές κατοικίες στα Προσφυγικά.”

Όχι! Το κράτος στοχευμένα αποσιωπεί ότι τα Προσφυγικά είναι ήδη κοινωνικές κατοικίες εδώ και δεκαετίες, και μάλιστα οι μόνες ουσιαστικά που υπάρχουν στην Ελλάδα, καθώς μένουν άνθρωποι από πολλές ευάλωτες ομάδες (ηλικιωμένοι/ες, ασθενείς, άστεγοι/ες, άνθρωποι με ψυχικό πόνο, πρόσφυγες, μετανάστες/τριες, μονογονεϊκές οικογένειες, παιδιά). Εξάλλου, το κράτος ήταν αυτό που προσπάθησε να βάλει βίαια τέλος στον εναπομείναντα κοινωνικό χαρακτήρα στέγασης των Προσφυγικών μέσω των αναγκαστικών απαλλοτριώσεων που επέβαλε, τρομοκρατώντας και εκδιώχνοντας τους περισσότερους κατοίκους στα τέλη της δεκαετίας του ‘90, επιδιώκοντας μάλιστα να τα κατεδαφίσει και να τα χαρίσει σε επιχειρηματίες παρακάμπτοντας την ιστορική τους αξία. Είναι σαφές πως το κράτος θέλει να εκμεταλλευτεί ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά φιλέτα στο κέντρο της Αθήνας και να “εξευγενίσει” ολόκληρη τη γειτονιά των Αμπελοκήπων, μετατρέποντας την περιοχή σε τουριστικό οικόπεδο και ανεβάζοντας το κόστος ζωής, γεγονός που θα επηρεάσει τη ζωή όλων των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής.

7. “Το κράτος θέλει να κάνει δομές φιλοξενίας για τους συγγενείς των θεραπευόμενων του αντικαρκινικού νοσοκομείου “Ο Άγιος Σάββας”.

Όχι! Στα Προσφυγικά υπάρχουν ήδη Δομές Φιλοξενίας θεραπευόμενων και συνοδών, τις οποίες έχουν φτιάξει οι ίδιοι οι κάτοικοι σε συνεργασία με τον Σύλλογο Εργαζομένων του αντικαρκινικού νοσοκομείου “Ο Αγιος Σάββας”. Το κράτος δεν ενδιαφέρεται καθόλου για τους ασθενείς και τους συνοδούς τους, εφόσον υπάρχουν αμέτρητα ακίνητα στην ιδιοκτησία κράτους και εκκλησίας πέριξ του νοσοκομείου. Κάποια από αυτά είναι αναξιοποίητα και κάποια τα εκμεταλλεύονται αισχροκερδώντας σε βάρος ανθρώπων σε ανάγκη. Φυσικά στην απαξίωση των ζωών των ασθενών προστίθεται η υποστελέχωση και η υποβάθμιση των νοσοκομείων και η ολοκληρωτική διάλυση του δημόσιου συστήματος υγείας. Επομένως, το μόνο που ενδιαφέρει το κράτος είναι να εκδιώξει τους κατοίκους των Προσφυγικών, χρησιμοποιώντας τα κοινωνικά αντανακλαστικά μέσω προσχηματικών και υποκριτικών επιχειρημάτων και ανακοινώσεων.

8. “Το κράτος θέλει να δώσει 15 εκατομμύρια για τα Προσφυγικά, γιατί νοιάζεται για την πολιτιστική κι εθνική κληρονομιά.”

Όχι! Το κράτος δεν νοιάζεται για καμία πολιτιστική κληρονομιά. Νοιάζεται μόνο για έργα βιτρίνας. Εκδιώχνοντας τους πρώτους κατοίκους των Προσφυγικών στα τέλη της δεκαετίας του ΄90, δημιούργησε μια γειτονιά – φάντασμα κι άφησε σκόπιμα τα κτήρια και τον περιβάλλοντα χώρο να ρημάζουν. Η Τεχνική Δομή των Προσφυγικών είναι αυτή που εδώ και χρόνια συντηρεί τα κτήρια, προστατεύοντάς τα από τη φθορά του χρόνου και ολόκληρη η Κοινότητα διατηρεί τα Προσφυγικά ως μνημείο ζωντανής ιστορίας και μνήμης, με τη διοργάνωση δεκάδων εκδηλώσεων μέσα στα χρόνια και τη συνεργασία με πολιτιστικούς φορείς και συλλόγους της γειτονιάς και ευρύτερα. Μάλιστα, η Κοινότητα έχει αποφασίσει και σχεδιάσει την εξωτερική αποκατάσταση και και συντήρηση των κτηρίων, με δική της εργασία και χρήματα, τα οποία φυσικά δεν θα είναι σε καμία περίπτωση 15 εκ., οπότε επιβεβαιώνουμε ότι πρόκειται για μεγάλη μπίζνα…

9. “Τα Προσφυγικά είναι ένα γκέτο, κλειστό και περιχαρακωμένο και δεν μπορεί κάποιος να πάει.”

Όχι! Τα Προσφυγικά είναι μια ανοιχτή ζωντανή γειτονιά που παράγει πολιτιστικό, πολιτικό και κοινωνικό έργο, όχι μόνο για τους κατοίκους της, αλλά για το σύνολο της κοινωνίας. Μπορεί κανείς να επισκεφθεί τα Προσφυγικά οποιαδήποτε στιγμή, σε μία από τις συχνές προγραμματισμένες ξεναγήσεις, σε κάποια δράση μιας από τις 22 αυτοοργανωμένες δομές της, για να παρακολουθήσει ταινίες από τη Δομή Σινεμά, για να πιει καφέ στο συλλογικό καφενείο κάθε Πέμπτη, Σάββατο και Κυριακή, για να επισκεφθεί τον Αυτοοργανωμένο Φούρνο, για να παρακολουθήσει την ανοιχτή συνέλευση των κατοίκων.

10. “Τα Προσφυγικά είναι υπόθεση λίγων περιθωριακών ατόμων.”

Όχι! Τα Προσφυγικά είναι υπόθεση όλων μας. Είναι ένα μοναδικό εγχείρημα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, που έχει γίνει αντικείμενο έρευνας και μελέτης από πανεπιστήμια ως ένα αξιόλογο μοντέλο κοινωνικής αυτοοργάνωσης, το οποίο μπορεί να αποτελέσει έμπνευση και σε άλλες γειτονιές για να αυτοοργανωθούν. Η υπεράσπιση των Προσφυγικών είναι αγώνας για την υπεράσπιση της ίδιας της ζωής!

+1 μύθος και 1 αλήθεια..

11. “Καλά όλα αυτά, αλλά στο τέλος τα Προσφυγικά θα τα πάρει το κράτος.”

Όχι! Με τίποτα! Τα προσφυγικά θα παραμείνουν στο σύνολο των κατοίκων τους, σε ολόκληρη την κοινωνία, στην Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών που παίρνει την ευθύνη και θα σηκώσει το κόστος αυτού του αγώνα.

Η Κοινότητα αυτή μετράει 16 χρόνια ζωής, μετράει 22 αυτοοργανωμένες δομές, μετράει πάνω από

27 εθνικότητες και αντίστοιχες γλώσσες, μετράει πολλές θρησκείες, μετράει αμέτρητες ώρες συνελεύσεων, μετράει ζωές πολλών ανθρώπων οι οποίες “μετράνε” μέσα σε αυτά τα 14,5 στρέμματα πολύ περισσότερο από ό,τι “μετράνε” μέσα στα κρατικά κτήρια, στα σύνορα ή στα νερά του Αιγαίου, μετράει πολλά γέλια παιδιών, μα κυρίως μετράει τα άστρα ενός ουρανού που ονειρεύτηκαν πολλοί άνθρωποι πολλών εποχών και πολλών γεωγραφιών.

Η επιτροπή μέσω της καμπάνιας #saveprosfygika καλεί όλη την κοινωνία να σταθεί στο πλευρό των κατοίκων των Προσφυγικών και να στηρίξει τον δίκαιο αγώνα τους.

Θα είμαστε εκεί, με κάθε τρόπο, γιατί αν χαθούν τα προσφυγικά θα χαθεί ένα κομμάτι της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας και ξέρουμε καλά ότι από την ελευθερία και την αξιοπρέπεια δεν μπορεί να λείψει ούτε ένα κομμάτι.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ’ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ

Πηγή: thepressproject.gr

Καισαριανή, 1 Μάη 1944. Οι μελλοθάνατοι εισέρχονται στον κυρίως χώρο του Σκοπευτηρίου της Καισαριανής όπου θα εκτελεστούν.

Χθες, ένας πωλητής από το Βέλγιο έβαλε για δημοπρασία στο ebay μια από τις πιο μαύρες σελίδες της ιστορίας μας – την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του 1944

Για πρώτη φορά έχουμε την ευκαιρία να δούμε τα πρόσωπα αυτών των ηρώων χάρη σε οκτώ φωτογραφίες που αναρτήθηκαν προς πώληση στο eBay – βλέπετε το χρήμα έχει αναγορευθεί σε υπέρτατη αξία παραμερίζοντας  ηθικούς ενδοιασμούς και αξιοπρέπεια

Οι εικόνες φέρεται πως προέρχονται από το άλμπουμ του Υπολοχαγού Χέρμαν Χόϊερ που υπηρετούσε τότε στο 1012 Festungs-Bataillon με έδρα τη Μαλακάσα.

Οι 200 κομμουνιστές εκτελέστηκαν  ως αντίποινα για τον θάνατο ενός Γερμανού στρατηγού, τριών συνοδών του αξιωματικών και τον τραυματισμό πολλών στρατιωτών σε επίθεση ανταρτών στους Μολάους της Λακωνίας, στις 27 Απριλίου του 1944.

Οι περισσότεροι από αυτούς προέρχονταν από το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Χαϊδαρίου. Ήταν πολιτικοί κρατούμενοι του φασιστικού καθεστώτος του Ιωάννη Μεταξά και είχαν συλληφθεί πριν από την Κατοχή για τη δράση ή τις ιδέες τους, κυρίως ως μέλη ή στελέχη του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Μετά την είσοδο των Γερμανών στην Ελλάδα το 1941, οι ελληνικές αρχές, αντί να τους απελευθερώσουν, τους παρέδωσαν στις κατοχικές αρχές οι οποίες τους χρησιμοποιούσαν ως αντίποινα.

Οι εικόνες είναι συγκλονιστικές. Όπως γράφει ο ιστορικός Ιάσονας Χανδρινός σε σχετική του ανάρτησή στο fb

«Είμαι συγκλονισμένος. Είναι τα μοναδικά οπτικά τεκμήρια για το γεγονός 80 χρόνια μετά, και όχι μόνο δεν είναι αφηρημένες λήψεις, αλλά κάδρα γεμάτα ευκρινείς μικρές λεπτομέρειες. Καλοντυμένοι και κουρεμένοι γουλί φτάνουν με φορτηγά από το Χαϊδάρι. Ένας Ιταλός βοηθητικός της Βέρμαχτ με τσιγάρο μπροστά σε ένα φορτηγό.

Τα πρόσωπα των μελλοθανάτων φαίνονται καθαρά. Έξω από την είσοδο του Σκοπευτηρίου, κάτι πεταμένα ρούχα (αυτών που προηγήθηκαν). Παράστημα στητό. Βλέμμα σταθερό. Μισάνοιχτα στόματα κατά το βάδισμα -κάτι τραγουδούν. Ένας σηκώνει το χέρι σε γροθιά. Ένας αστυνομικός στην πύλη του Σκοπευτηρίου χαμογελάει. Είναι επειδή χαιρετά τους φίλους τους τους Γερμανούς ή κάποιος από τους μελλοθάνατους του λέει χαρούμενος "πάμε για καθαρό αέρα" ή κάτι τέτοιο;

Ο ψυχρός φακός του κατακτητή συναντά το αγέρωχο βλέμμα των κομμουνιστών αγωνιστών, όπως οδηγούνται σε ομάδες για να τουφεκιστούν. Λέξεις όπως "ηρωισμός" που μέχρι τώρα ήταν επενδύσεις νοήματος και επικοί τόνοι πάνω στην ιστορική ανάμνηση, τώρα γίνονται εικόνα αδιάψευστη. Και μια από τις πιο εμβληματικές στιγμές της Κατοχής και της Αντίστασης, μια σελίδα της εθνικής ιστορίας, αποκτά ήχο, παλμό, σχεδόν χρώμα.

Δεν ξέρω ποιος ήταν ο Γερμανός που απαθανάτισε τους δεσμώτες της Ακροναυπλίας -κάποιοι μετρούσαν 8 χρόνια στα σίδερα- που πάνε περήφανοι να στηθούν μπροστά στη μάντρα που ο Βάρναλης αποκάλεσε "το σύνορο του κόσμου" και τι είχε στο μυαλό του. Εκτελούσε υπηρεσία προπαγανδιστικής τεκμηρίωσης; Ήθελε να τις δείχνει στα παιδιά του μετά τον Πόλεμο και να λέει "να πώς μοιάζουν οι Έλληνες εγκληματίες"; Να τις βλέπει και να αναπολεί τη θητεία του στην Ελλάδα; Ή τον παρακίνησε κάποιος μικρός κρυφός θαυμασμός για τους εχθρούς που αντίκρισαν κατάματα και αλύγιστοι τον θάνατο;»

Λίγο πριν την εκτέλεση μια σειράς από τους 200 Ελληνες κομμουνιστές. Όλοι στητοί, άφοβοι και περήφανοι.

Ένας υψώνει τη γροθιά του και ένας άλλος τεντώνει το κορμί του όσο ψηλά μπορεί 

Μελλοθάνατοι περνούν την πύλη του Σκοπευτηρίου. Τα πεταμένα ρούχα είναι αυτών που είχαν ήδη εκτελεστεί.

Οι φωτογραφίες αυτές αποτελούν ντοκουμέντο μεγάλης ιστορικής αξίας. Για πρώτη φορά βλέπουμε τα πρόσωπα αυτών των ηρώων που μέχρι τώρα μαθαίναμε γι αυτους μόνο από μαρτυρίες και από περιγραφές, όπως εκείνη τη συγκλονιστική περιγραφή της Μέλπως Αξιώτη στις “Πρωτομαγιές 1886 – 1945” όταν μιλάει για στην Πρωτομαγιά του 1944.

«Απ’ το κατώφλι κι ύστερα, τους τρέχανε μες στα μαύρα καμιόνια οι Γερμανοί, κι εκείνοι τραγούδαγαν. Μπρουμουτισμένοι, στοιβαγμένοι, σα να ‘ταν κιόλας ψόφιο πράμα, κι ωστόσο τραγούδαγαν. Ο έξω κόσμος ωσάν αστραπή το ‘μαθε. “Κουβαλούν μελλοθάνατους από το Χαϊδάρι στο Θυσιαστήριο!” (…) Οι μελλοθάνατοι συνέχεια τραγούδαγαν “40 παλικάρια” , “έχε γεια, καημένε κόσμε” και τον εθνικό ύμνο μας. Στο πέρασμά τους πέταξαν ένα δαχτυλίδι με τ’ όνομα, ξέσκισε μια γυναίκα λουρίδα απ’ το ρούχο της και την πέταξε, και πολλοί επιμένουν πως πέταξαν κι ένα άσπρο κουρέλι όπου με αίμα είχανε γραμμένα: “Πεθαίνουμε για τη Λευτεριά και τη Λαοκρατία”. Δεν επιτρέπονταν μολύβι και χαρτί απάνω τους»

Με τις φωτογραφίες αυτές αποκτά σάρκα και οστά το περίφημο χαρακτικό του Τάσσου 

"Είθε οι δυσκολίες αυτών των καιρών να μην μας κάνουν να χάσουμε την τρυφερότητα στις καρδιές μας"

Ο Τάκης Πολίτης είναι Καθηγητής, πρώην Κοσμήτορας της Σχολής Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Είναι γνωστός για την ακαδημαϊκή του δράση, τη συμμετοχή του σε ανθρωπιστικές αποστολές (π.χ. Γάζα) και την έντονη ακτιβιστική του δράση, ενώ έχει βρεθεί αντιμέτωπος με απαγορεύσεις εισόδου από τις ΗΠΑ λόγω της πολιτικής του στάσης.

Εδώ και τέσσερεις μήνες ο Τάκης Πολίτης ζει στην Κούβα και εργάζεται στο πανεπιστήμιο της Σάντα Κλάρα. Στο παρακάτω κείμενο περιγράφει την κατάσταση αυτή τη στιγμή στην Κούβα, λόγω της ασφυκτικής πίεσης που υφίσταται από τους «γρίνγκος», όπως υποτιμητικά και απαξιωτικά αποκαλούν τους κατοίκους των Ηνωμένων Πολιτειών οι Ισπανόφωνοι Αμερικάνοι. Ήδη πάντως το Μεξικό αποφασίζει να σπάσει τον αποκλεισμό που επιβάλλουν οι γκρίνγκος και στέλνει στο περήφανο νησί της Κούβας δύο πλοία με 800 τόνους τρόφιμα, φάρμακα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης

Ακολουθεί το κείμενο του Τάκη Πολίτη

-------------------------------------------------------------------------------------------

Από σήμερα Δευτέρα 9/2 η πανεπιστημιακή εκπαίδευση στην Κούβα αλλάζει τρόπο υλοποίησης. Προχθές Παρασκευή, το Υπουργείο Ανώτατης Εκπαίδευσης εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία αναφέρει την ανάγκη συνέχισης του εκπαιδευτικού έργου, παρά την κλιμάκωση του οικονομικού και ενεργειακού πολέμου που επιβάλλουν οι ΗΠΑ στη χώρα, και τεκμηριώνει την αναγκαία αναδιοργάνωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας με αποκέντρωση των πανεπιστημιακών δραστηριοτήτων και την ορθολογική χρήση των ενεργειακών πόρων.

Η εκπαιδευτική διαδικασία, λοιπόν, μετατρέπεται σε ημιδιαζώσης, δηλ. τα μαθήματα που θα συνεχίσουν να γίνονται δια ζώσης θα είναι μόνο αυτά που η φυσιογνωμία τους το απαιτεί (πχ μαθήματα χειρουργικής της Ιατρικής Σχολής). Οι κύριοι τρόποι εργασίας θα είναι η εξ αποστάσεως εργασία και η τηλεργασία, όπου αυτό είναι δυνατό. Οι αλλαγές αυτές -που είχαν εφαρμοστεί και στην περίοδο του Covid- αφορούν μόνο στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση, ενώ τα μαθήματα της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης συνεχίζονται κανονικά με φυσική παρουσία των μαθητών στα σχολεία.

Η αναγκαία αυτή τροποποίηση της εκπαιδευτικής διαδικασίας προέρχεται από τα πολύ περιορισμένα αποθέματα καυσίμων που διαθέτει πλέον η χώρα, μετά την απόφαση Τραμπ να κάνει ό,τι μπορεί για να εμποδίσει την εισαγωγή πετρελαίου στην Κούβα, σε συνδυασμό με την κρατική πρόνοια για δωρεάν μεταφορά στα ανώτατα ιδρύματα -με χρήση κρατικών λεωφορείων- φοιτητών, καθηγητών και προσωπικού, οι οποίοι στην πλειονότητά τους ζουν στην ίδια περιφέρεια, αλλά όχι και στην πόλη που εδρεύει το πανεπιστήμιο.

Στη Σάντα Κλάρα, το Universidad Central “Matra Abreu” de Las Villas -το πανεπιστήμιο που ανακήρυξε επίτιμο διδάκτορα τον Τσε και που έχω την τιμή να διδάσκω φέτος ως προσκεκλημένος καθηγητής- από την προηγούμενη Πέμπτη διέκοψε τη χρήση των πανεπιστημιακών λεωφορείων για την μεταφορά φοιτητών, καθηγητών και προσωπικού στο πανεπιστημιακό campus που βρίσκεται 9 χιλιόμετρα έξω από την πόλη. Θα ήθελα να υπενθυμίσω μια θερμή παράκληση που απεύθυνα πριν από 2 μήνες περίπου σε φίλους και φίλες που καταρχάς νοιώθουν αλληλέγγυοι και αλληλέγγυες με την Κούβα, που εργάζονται σε φορείς του δημόσιου ή ιδιωτικού τομέα που αντικατέστησαν πρόσφατα (ή πρόκειται να αντικαταστήσουν σύντομα) υπολογιστές τους και που μπορούν να αναλάβουν εκ μέρους του φορέα τους την απόφαση δωρεάς των μεταχειρισμένων αυτών υπολογιστών στο κουβανικό πανεπιστήμιο, να μου στείλουν σχετικό mail στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Η Κούβα πιέζεται, πιέζεται από τις ΗΠΑ, τον ιμπεριαλισμό, την αμερικάνικη νεοαποικιοκρατική αντίληψη και πρακτική. Πιέζεται σήμερα από έλλειψη καυσίμων, πιθανόν να πιεστεί αύριο και από έλλειψη τροφίμων. Όμως η Κούβα ανθίσταται, το φρόνημα του κουβανικού λαού είναι σταθερά υψηλό, «οι γκρίνγκος δεν θα υποτάξουν ποτέ το λαό μας» ακούω σε κάθε κουβέντα που ανοίγω εδώ.

Η Κούβα περνά tiempos difíciles, ίσως πιο δύσκολους και από αυτούς που ακολούθησαν την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, όπως είπε την περασμένη Πέμπτη ο Προέδρος της χώρας Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ σε συνέντευξή του σε διεθνή και εθνικά ΜΜΕ. Είναι η ώρα που η χώρα του Φιντέλ χρειάζεται, από κοντά ή από μακριά, την με κάθε τρόπο υποστήριξη και αλληλεγγύη μας, τουλάχιστον όσων από εμάς θεωρούμε ότι οι λαοί εξακολουθούν να έχουν το δικαίωμα να καθορίζουν το μέλλον τους και να μην το μαθαίνουν από λίστες τύπου Έπστιν.

Η γενοκτονία των Παλαιστινίων -στην προσπάθεια δημιουργίας του μεγάλου Ισραήλ- συνεχίζεται με κάθε τρόπο. Ενώ στη Γάζα η γενοκτονία συνεχίζεται με βομβαρδισμούς, ελεύθερους σκοπευτές και πείνα, στη Δυτική όχθη το ξερίζωμα των Παλαιστινίων από τη γη τους δεν σταματά. Στις πρώτες 40 ημέρες του 2026, περισσότεροι από 900 Παλαιστίνιοι εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους στην Δυτική Όχθη.

Εν τω μεταξύ, το Ισραήλ αλλάζει το νομικό καθεστώς στη Δυτική Όχθη, προετοιμάζοντας το έδαφος για την πλήρη προσάρτηση της Δυτικής όχθης στο Ισραήλ. Γράφει ο .Qassam Muaddi, Παλαιστίνιος συντάκτης του Mondoweiss, ενός ανεξάρτητου, μη κερδοσκοπικού ειδησεογραφικού ιστότοπου με έδρα τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο οποίος εστιάζει στην κάλυψη των εξελίξεων στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη, καθώς και στην αμερικανική εξωτερική πολιτική στη Μέση Ανατολή. Στόχος του είναι να παρέχει ειδήσεις και αναλύσεις που, σύμφωνα με τους ιδρυτές του, δεν καλύπτονται επαρκώς ή παρουσιάζονται στρεβλά από τα κυρίαρχα δυτικά μέσα ενημέρωσης, εστιάζοντας στα ανθρώπινα δικαιώματα των Παλαιστινίων. Ιδρύθηκε από τον δημοσιογράφο Philip Weiss και υποστηρίζει ότι παρέχει μια φωνή από μια "προοδευτική εβραϊκή οπτική" που αμφισβητεί την παραδοσιακή σιωνιστική ιδεολογία. (Πηγή BDS Greece)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

QASSAM MUADDI | 11.2.2026 | Mondoweiss.net 

Το Ισραήλ μόλις διέγραψε με νόμο την ύπαρξη των Παλαιστινίων από τη Δυτική Όχθη, και αυτό δεν είναι υπερβολή.

Μέχρι τώρα ήταν συνηθισμένο να λέγεται ότι η προσάρτηση της Δυτικής Όχθης από το Ισραήλ είναι γεγονός αλλά δεν έχει επισημοποιηθεί καθώς στην πράξη είχε ήδη δημιουργηθεί μια κατάσταση de facto προσάρτησης, παρόλο που η Δυτική Όχθη εξακολουθούσε να θεωρείται νομικά ξεχωριστή. Αυτό άλλαξε την Κυριακή.

Αν και το Ισραήλ δεν ανακοίνωσε τη νομική προσάρτηση της Δυτικής Όχθης, έθεσε τις νομικές βάσεις για αυτό. Το υπουργικό συμβούλιο ασφαλείας της ισραηλινής κυβέρνησης έλαβε μια σειρά αποφάσεων την Κυριακή που άλλαξαν το νομικό καθεστώς στη Δυτική Όχθη, περιορίζοντας δραματικά την ήδη περιορισμένη εξουσία του αυτοδιοικούμενου οργάνου που είναι γνωστό ως Παλαιστινιακή Αρχή (PA). Αυτό σηματοδοτεί την πρακτική έναρξη της επίσημης προσάρτησης της Δυτικής Όχθης — ξεκινώντας από συγκεκριμένες περιοχές.

Το νομοσχέδιο που απονέμει αυτές τις εξουσίες στο Ισραήλ εγκρίθηκε από το υπουργικό συμβούλιο στην τελική του μορφή και θα τεθεί σε ψηφοφορία από την ισραηλινή Κνέσετ. Όταν ψηφιστεί, το Ισραήλ θα έχει την εξουσία να επιβάλλει τον ισραηλινό νόμο σε περιοχές της Δυτικής Όχθης που ήταν υπό τον έλεγχο της Παλαιστινιακής Αρχής, ιδίως νόμους που ρυθμίζουν τις οικοδομικές άδειες. Το νομοσχέδιο, που αρχικά κατατέθηκε το 2023 και είναι γνωστό ως «Νομοσχέδιο για τις Αρχαιότητες», αφορά δεκάδες παλαιστινιακούς ιστορικούς χώρους στη Δυτική Όχθη. Επιπλέον, το ισραηλινό υπουργικό συμβούλιο αποφάσισε την Κυριακή να επιτρέψει στους Ισραηλινούς να αγοράζουν ακίνητα σε αυτές τις περιοχές, ανοίγοντας το δρόμο για μελλοντική ισραηλινή εγκατάσταση σε παλαιστινιακά δημογραφικά κέντρα.

Ιστορικό: Πώς χωρίζεται η Δυτική Όχθη

Σύμφωνα με τις Συμφωνίες του Όσλο του 1993, η Δυτική Όχθη χωρίστηκε σε τρεις διοικητικές περιοχές, καθεμία υπό διαφορετικό καθεστώς. Περίπου το 61% της Δυτικής Όχθης, που ταξινομείται ως Περιοχή C, τέθηκε υπό τον άμεσο στρατιωτικό και πολιτικό έλεγχο του Ισραήλ, και οι παλαιστινιακές κοινότητες που ζουν εκεί έχουν εκτοπιστεί συστηματικά από τα σπίτια τους με πρωτοφανείς ρυθμούς τα τελευταία δύο χρόνια. Είναι στην Περιοχή C όπου απαγορεύεται στους Παλαιστινίους να χτίζουν — και γίνονται τακτικά κατεδαφίσεις — ενώ οι ισραηλινοί οικισμοί επεκτείνονται εδώ και δεκαετίες.

Η Περιοχή Β, που αποτελεί το 22% της Δυτικής Όχθης, υπάγεται στον κοινό έλεγχο του Ισραήλ και της Παλαιστινιακής Αρχής, με την Παλαιστινιακή Αρχή να διαχειρίζεται τις πολιτικές υποθέσεις χωρίς την παρουσία της αστυνομίας και τον ισραηλινό στρατό να ελέγχει την ασφάλεια. Το υπόλοιπο 18% του εδάφους της Δυτικής Όχθης υπάγεται στην Περιοχή Α, συμπεριλαμβανομένων των αστικών κέντρων περίπου 15 πόλεων που λειτουργούν ως κέντρα εξουσίας της Παλαιστινιακής Αρχής.

Αυτή η διοικητική διαίρεση της Δυτικής Όχθης αποτελεί ουσιαστικά το status quo από το 1993, αλλά το Ισραήλ λαμβάνει τώρα νομικά μέτρα για να υπονομεύσει την εξουσία της Παλαιστινιακής Αρχής στις περιοχές που ελέγχει εν μέρει — τις περιοχές Α και Β — και όσο περισσότερο υπονομεύει αυτές τις αρχές, τόσο περισσότερο το Ισραήλ καταργεί ουσιαστικά τη νομική διάκριση μεταξύ της Δυτικής Όχθης και του Ισραήλ.

Σημαντική αλλαγή: Αγορά γης από Ισραηλινούς στη Δυτική Όχθη

Το πρώτο μέρος της απόφασης που έλαβε το ισραηλινό υπουργικό συμβούλιο την Κυριακή είναι η κατάργηση ενός νόμου της περιόδου της Ιορδανικής κατοχής που απαγόρευε στους μη ντόπιους να αγοράζουν ακίνητα, εκτός εάν είχαν ειδική άδεια από την κυβέρνηση. Τώρα, οι Ισραηλινοί μπορούν να αγοράζουν απευθείας ακίνητα στις περιοχές Α και Β, κάτι που ήταν ήδη δυνατό στο παρελθόν.

Οι Ισραηλινοί έποικοι έχουν από καιρό τη δυνατότητα να αποκτούν τον έλεγχο παλαιστινιακής γης στη Δυτική Όχθη, αλλά συχνά με αθέμιτα μέσα. Από το 1967, το Ισραήλ έχει διοχετεύσει γη στους Ισραηλινούς εποίκους μετατρέποντας παλαιστινιακή γη σε «στρατιωτικές ζώνες» και αργότερα σε οικισμούς. Επιπλέον, οι Ισραηλινοί έχουν επίσης επιδιώξει να αγοράσουν γη μέσω εγγεγραμμένων εταιρειών με ασαφή ιδιοκτησία, οι οποίες στη συνέχεια μεταβίβασαν την ιδιοκτησία στους εποίκους. Οι οργανώσεις Ισραηλινών εποίκων έχουν επίσης καθιερώσει την πρακτική της αναζήτησης Παλαιστινίων που έχουν δικαίωμα κληρονομιάς ακινήτων, ζουν εκτός της χώρας, και της επικοινωνίας μαζί τους μέσω εταιρειών για να τους κάνουν προσφορές αγοράς.

Ωστόσο, οι νέες αλλαγές σημαίνουν ότι οι Ισραηλινοί πολίτες δεν θα χρειάζεται πλέον να καταφεύγουν σε τέτοιες αμφιλεγόμενες πρακτικές για να αποκτήσουν παλαιστινιακή γη στη Δυτική Όχθη.

Αν και η νομική κίνηση του υπουργικού συμβουλίου δεν σημαίνει ότι η ισραηλινή κυβέρνηση μπορεί πλέον να αρχίσει να χτίζει οικισμούς στο κέντρο των παλαιστινιακών πόλεων, σημαίνει ότι οι Ισραηλινοί μπορούν να επικοινωνούν απευθείας με τους Παλαιστινίους που κατέχουν ακίνητα σε αυτές τις πόλεις και να τα αγοράζουν.

Με αυτόν τον τρόπο, Ισραηλινοί πολίτες ή οργανώσεις μπορούν να επικοινωνούν απευθείας με Παλαιστινίους στην Παλαιστίνη ή στη διασπορά και να τους πιέζουν να πουλήσουν τους τίτλους ιδιοκτησίας τους. Αυτό συμβαίνει ήδη στην Ιερουσαλήμ, παρόλο που η παλαιστινιακή κοινότητα της Ιερουσαλήμ παραμένει κοινωνικά αντίθετη στην πώληση ακινήτων σε Ισραηλινούς, θεωρώντας την ως μια μορφή αποικιακής κατάσχεσης. Ωστόσο, έχουν πραγματοποιηθεί περιστασιακά αμφιλεγόμενες πωλήσεις γης μεταξύ Ισραηλινών με ξένα διαβατήρια και Παλαιστινίων της Ιερουσαλήμ, ειδικά όταν οι πωλήσεις αυτές υπογράφηκαν από μη παλαιστινιακές θρησκευτικές αρχές στην Ιερουσαλήμ, όπως ο Έλληνας Ορθόδοξος Πατριάρχης της Ιερουσαλήμ, Θεόφιλος Γ΄, και ο Αρμένιος Πατριάρχης της Ιερουσαλήμ, Νουρχάν Μανουγκιάν.

Δεδομένου ότι αυτό είναι πλέον εφικτό για παλαιστινιακές ιδιοκτησίες στις Ζώνες Α και Β, ανοίγει ο δρόμος για τους ισραηλινούς εποίκους να ιδρύουν εύκολα προκεχωρημένους οικισμούς μέσα σε παλαιστινιακές πόλεις και κωμοπόλεις, φέρνοντας μαζί τους ισραηλινή στρατιωτική παρουσία για λόγους ασφαλείας. Αυτό συμβαίνει ήδη στην Παλιά Πόλη της Χεβρώνας, σε μια περιοχή γνωστή ως H1, όπου το Ισραήλ έχει διαχωρίσει τους παλαιστινιακούς κατοίκους της πόλης από τους εβραίους ισραηλινούς εποίκους και έχει συρρικνώσει τον φυσικό χώρο που είναι διαθέσιμος για τη ζωή και την κυκλοφορία των Παλαιστινίων. Οι Παλαιστίνιοι έχουν επίσης υποβληθεί σε αυστηρό ισραηλινό στρατιωτικό έλεγχο, επιδρομές σε σπίτια, συλλήψεις και παρακολούθηση, εκτός από την καθημερινή παρενόχληση από βίαιους ισραηλινούς εποίκους.

Από την αγορά γης έως την επέκταση των οικισμών

Για να ιδρυθεί ένας οικισμός εποίκων σε μια παλαιστινιακή πόλη, πιθανότατα δεν θα ξεκινούσε με την αγορά ακινήτου. Οι έποικοι θα επέβαλαν την παρουσία τους σε αυτές τις περιοχές με άλλα προσχήματα. Εδώ μπαίνει σε παιχνίδι το δεύτερο μέρος της απόφασης του ισραηλινού υπουργικού συμβουλίου της Κυριακής.

Με την έγκριση του τελικού σχεδίου του νομοσχεδίου για τις αρχαιότητες, το Ισραήλ προετοιμάζει το έδαφος για την ανάληψη του διοικητικού ελέγχου των ιστορικών χώρων στις παλαιστινιακές πόλεις. Οι ισραηλινοί έποικοι εισβάλλουν ήδη τακτικά σε αυτούς τους χώρους, συνήθως επικαλούμενοι θρησκευτικούς λόγους.

Ένα παράδειγμα είναι ο Τάφος του Ιωσήφ στη Ναμπλούς. Σύμφωνα με τους ντόπιους, ο τάφος περιέχει τα λείψανα ενός τοπικού αγίου του 19ου αιώνα, του Γιουσέφ Ντουεϊκάτ, ενώ οι ισραηλινοί έποικοι ισχυρίζονται ότι είναι ο τόπος ανάπαυσης του βιβλικού προσώπου, του Ιωσήφ. Από το 2021, οι ισραηλινές δυνάμεις πραγματοποιούν τακτικά επιδρομές στη Ναμπλούς με μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις, προκειμένου να συνοδεύσουν τους ισραηλινούς εποίκους για να πραγματοποιήσουν προσευχές, τραυματίζοντας και σκοτώνοντας Παλαιστίνιους πολλές φορές κατά τη διαδικασία. Η απόφαση του υπουργικού συμβουλίου της Κυριακής θα επιτρέψει, από νομική άποψη, στους εποίκους να εγκαταστήσουν μόνιμη βάση στο ιερό, δημιουργώντας μια κατάσταση παρόμοια με αυτή στο H1 της Χεβρώνας.

Στην Χεβρώνα, οι πρώτοι Ισραηλινοί έποικοι μετακόμισαν στην Παλιά Πόλη το 1979 με θρησκευτικούς ισχυρισμούς ότι τους επιτρέπεται να ζουν κοντά στο Τζαμί Ιμπραήμ, το οποίο στεγάζει τους τάφους των πατριαρχών που έχουν θρησκευτική σημασία για τους Μουσουλμάνους, τους Εβραίους και τους Χριστιανούς. Από τότε, οι Παλαιστίνιοι δέχονται συνεχείς πιέσεις από τους Ισραηλινούς εποίκους να πουλήσουν τις περιουσίες τους στην Παλιά Πόλη, όπου ήδη αντιμετωπίζουν διακρίσεις, παρενόχληση από τους εποίκους και περιορισμούς στη ζωή τους.

Σύμφωνα με αυτές τις νέες αποφάσεις, σε περιοχές όπως η Χεβρώνα, η ισραηλινή πολιτική διοίκηση θα είναι πλέον υπεύθυνη για την έκδοση οικοδομικών αδειών στην Παλιά Πόλη, αντί του παλαιστινιακού δήμου της Χεβρώνας. Αυτό σημαίνει περισσότερους περιορισμούς για τους Παλαιστινίους όσον αφορά την κατασκευή ή την επέκταση των σπιτιών τους, και ευκολότερη έκδοση εντολών κατεδάφισης για τα υπάρχοντα. Η Πολιτική Διοίκηση θα δημιουργήσει επίσης ένα δημοτικό όργανο για τους Ισραηλινούς εποίκους που έχουν αποικίσει την Παλιά Πόλη από το 1979. Η απόφαση έρχεται έξι μήνες μετά από μια προηγούμενη απόφαση της ισραηλινής κυβέρνησης να μεταβιβάσει την διοικητική εξουσία επί του τεμένους Ιμπραήμ στους Ισραηλινούς εποίκους. Η προηγούμενη απόφαση από τον Ιούλιο του περασμένου έτους είχε ανακαλέσει την εξουσία του ισλαμικού ιδρύματος επί του ιερού τόπου.

Μια άλλη πόλη που θα επηρεαστεί άμεσα είναι η Βηθλεέμ, όπου η διοικητική εξουσία επί του θρησκευτικού χώρου του τάφου της Ραχήλ, που βρίσκεται μόλις εκατοντάδες μέτρα μακριά από το κέντρο της παλαιστινιακής πόλης, μεταβιβάστηκε στους Ισραηλινούς εποίκους. Το Ισραήλ μπορεί πλέον να ελέγχει τις οικοδομικές άδειες στην περιοχή γύρω από τον χώρο, την οποία οι ισραηλινές αρχές έχουν ήδη επεκτείνει κατά 10 dunams (1 εκτάριο).

Αυτή η περιοχή είναι πολύ πιθανό να χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή οικιστικών μονάδων για τους εποίκους, ακριβώς δίπλα στην αστική περιοχή της Βηθλεέμ. Η πόλη είναι ήδη αναγκασμένη να ζει με έναν ισραηλινό στρατιωτικό πύργο στη μία πλευρά ενός κεντρικού δρόμου, ως μέρος του τείχους που απομονώνει την περιοχή του Τάφου της Ραχήλ από την πόλη. Δεδομένης της πιθανότητας πρόσθετης παρουσίας εποίκων πίσω από το τείχος, η στρατιωτική παρουσία του Ισραήλ και οι επιδρομές του στην πόλη θα αυξηθούν επίσης.

Η κατάληψη ιστορικών τοποθεσιών στερεί επίσης από τους Παλαιστινίους την πρόσβαση στο δικό τους πολιτιστικό κληροδότημα, ενισχύοντας περαιτέρω την ισραηλινή παρουσία στην περιοχή. Για παράδειγμα, τον Νοέμβριο του περασμένου έτους, το Ισραήλ αποφάσισε να κατασχέσει 1.800 dunams (180 εκτάρια) στην παλαιστινιακή πόλη Σεβάστεια, βόρεια της Ναμπλούς, όπου βρίσκονται αρχαιολογικοί χώροι από την εποχή των Χαναανιτών, των Ρωμαίων, των Βυζαντινών και των Μουσουλμάνων. Οι ισραηλινοί έποικοι εισβάλλουν όλο και πιο συχνά στους αρχαιολογικούς χώρους της Σεβάστειας από πέρυσι, και το Ισραήλ έχει αρχίσει να σχεδιάζει την κατασκευή ενός ισραηλινού αρχαιολογικού πάρκου στην περιοχή. Η Σεβάστεια αποτελεί σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο για τους Παλαιστινίους στη Δυτική Όχθη, και ο τουρισμός είναι η κύρια πηγή εισοδήματος για την πόλη. Η κατάσχεση της αρχαιολογικής περιοχής από το Ισραήλ θα το τερματίσει.

Η απόφαση της Κυριακής θα επηρεάσει 13 παλαιστινιακούς ιστορικούς χώρους σε όλη τη Δυτική Όχθη.

Η «πιο σημαντική» απόφαση των εποίκων από το 1967

Η κίνηση αυτή έχει χαρακτηριστεί από το συμβούλιο των ισραηλινών εποίκων ως «η πιο σημαντική από το 1967», καθώς μετατρέπει την προσάρτηση της Δυτικής Όχθης από το Ισραήλ από μια μη αναγνωρισμένη πρακτική πραγματικότητα σε κάτι νομικά εδραιωμένο. Η απόφαση μετατρέπει επίσης την Παλαιστινιακή Αρχή σε μια ομάδα δημοτικών φορέων συνδεδεμένων με μια κεντρική διοίκηση, στερημένη από τις περιορισμένες εξουσίες που μέχρι τώρα ισχυριζόταν ότι ασκούσε στις περιοχές Α και Β.

Αυτό σημαίνει ότι το Ισραήλ έχει αφαιρέσει επίσημα κάθε συλλογική ύπαρξη των Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη, διοικητική ή πολιτική, από το νομικό του πλαίσιο. Από νομική άποψη, ορισμένες περιοχές της Δυτικής Όχθης που κατοικούνται από Παλαιστινίους μπορούν πλέον να θεωρηθούν μέρος του Ισραήλ.

Τη Δευτέρα, ο Ισραηλινός υπουργός Οικονομικών Μπεζαλέλ Σμοτρίτς καυχήθηκε ότι συνέταξε προσωπικά τις αποφάσεις που ενέκρινε το υπουργικό συμβούλιο. Ο Σμοτρίτς δήλωσε ότι το Ισραήλ «εργάζεται μέσα σε ένα σαφές νομικό πλαίσιο για να εξασφαλίσει τον έλεγχό του επί της Δυτικής Όχθης και να δημιουργήσει μια σταθερή πραγματικότητα για τα επόμενα χρόνια», προσθέτοντας ότι το Ισραήλ «βάζει τέλος στην ιδέα ενός αραβικού κράτους τρομοκρατίας στην καρδιά της χώρας».

Οι αποφάσεις του υπουργικού συμβουλίου είναι σύμφωνες με τον δηλωμένο στόχο του Ισραήλ να καταστρέψει την ιδέα ενός παλαιστινιακού κράτους. Η Κνέσετ του Ισραήλ είχε ήδη ψηφίσει τον Ιούλιο του 2025 ένα νομοσχέδιο που επιτρέπει στο υπουργικό συμβούλιο να προσαρτήσει τη Δυτική Όχθη, ένα χρόνο μετά την ψήφιση ενός νομοσχεδίου που απορρίπτει την ίδρυση παλαιστινιακού κράτους οπουδήποτε στην ιστορική Παλαιστίνη. Το 2018, η Κνέσετ ψήφισε τον «Νόμο για το Εθνικό Κράτος», ο οποίος ορίζει ότι το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση μεταξύ του ποταμού και της θάλασσας ανήκει αποκλειστικά στον εβραϊκό λαό.

Τη Δευτέρα, οκτώ αραβικές και ισλαμικές χώρες καταδίκασαν τις αποφάσεις του ισραηλινού υπουργικού συμβουλίου σε κοινή δήλωση. Η Παλαιστινιακή Αρχή καταδίκασε την κίνηση, χαρακτηρίζοντάς την «άκυρη», «παραβίαση των Συμφωνιών του Όσλο» και «πρακτική εφαρμογή των σχεδίων προσάρτησης και εκδίωξης», καλώντας τη διεθνή κοινότητα να παρέμβει για να σταματήσει αυτές τις αποφάσεις. Το Υπουργείο Εξωτερικών της Ιορδανίας καταδίκασε τις αποφάσεις του ισραηλινού υπουργικού συμβουλίου, λέγοντας ότι στοχεύουν στην «επιβολή παράνομης εξουσίας εποικισμού» σε παλαιστινιακό έδαφος.

Η ισραηλινή οργάνωση Peace Now καταδίκασε επίσης την κίνηση, λέγοντας ότι αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής για την εδραίωση του ισραηλινού ελέγχου, τη διακοπή της εδαφικής συνέχειας της Παλαιστίνης και την υπονόμευση οποιασδήποτε μελλοντικής λύσης δύο κρατών.

Qassam Muaddi

Ο Qassam Muaddi είναι ο Παλαιστίνιος συντάκτης του Mondoweiss. Ακολουθήστε τον στο Twitter/X στο @QassaMMuaddi.

της Μαρίας Νάτση

«Ἀνήκω στοὺς λίγους ποὺ πιστεύουν πὼς ὑπάρχει μιὰ μεθοδολογία τοῦ ὀρθῶς πολιτικῶς σκέπτεσθαι, διότι ὑπάρχει καὶ ἕνας σταθερὸς ἀπόλυτος σκοπὸς πρὸς τὸν ὁποῖο πρέπει νὰ κατευθύνεται ἡ πολιτικὴ πράξη, ὅσο θέλομε νὰ ἔχη νόημα καὶ ἀξία ἡ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου» ... Κωνσταντίνος Τσάτσος

Το δίκαιο στις οργανωμένες πολιτείες  λειτουργεί  όχι μόνο ως μέτρο της πολιτικής πράξης αλλά και ως όριο της εξουσίας.

Τι γίνεται όταν αυτό χάνεται και η πολιτική εξουσία ασκείται χωρίς κανέναν ηθικό προσανατολισμό;

Η χώρα μας, όπως και πολλές άλλες, έχει υπογράψει το Δίκαιο της Θάλασσας, με θεμελιώδη αρχή  ότι κάθε άνθρωπος στη θάλασσα έχει δικαίωμα στη ζωή, ανεξάρτητα από εθνικότητα, θρησκεία , καθεστώς ή αν διαθέτει έγγραφα. Η υποχρέωση διάσωσης δεν είναι πράξη φιλανθρωπίας ούτε ζήτημα «καλής θέλησης», αλλά ρητή και αδιαπραγμάτευτη νομική υποχρέωση.

Η αποτροπή σκαφών που βρίσκονται σε κίνδυνο είναι πράξη παράνομη.  

Η εγκατάλειψη ανθρώπων στη θάλασσα είναι πράξη παράνομη.

Η επαναπροώθηση χωρίς εξέταση αιτήματος ασύλου και η χρήση βίας που θέτει σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή, είναι πράξεις παράνομες

Όταν κάποιος προσπαθεί να νομιμοποιήσει  αυτές τις πρακτικές καταργεί το ίδιο το κράτος δικαίου· και όταν οι νόμοι  παύουν να ισχύουν,  αυτό που απομένει δεν είναι η πατρίδα, αλλά η ζούγκλα.

Μέσα σε αυτό το κενό δικαίου αντηχούν οι φωνές μίσους πολιτικών «συνοριοφυλάκων», πρόθυμων να επιδείξουν σκληρότητα απέναντι σε ανυπεράσπιστους.. Οι ένθερμοι αυτοί υπερασπιστές της πατρίδας είναι βέβαιο ότι θα εξαντλήσουν όλη τη βαναυσότητα τους σε κάθε εξαθλιωμένο και αδύναμο που θα βρεθεί στο διάβα τους. Είναι όμως άλλο τόσο βέβαιο ότι, αν έρθει η ώρα να υπερασπιστούν αληθινά  την πατρίδα από έναν πραγματικό  εχθρό, ισχυρότερο από αυτούς, θα είναι οι πρώτοι που θα την παραδώσουν.

Αυτοί οι ιδιότυποι πατριώτες δεν φαίνεται να  ενοχλούνται με το ξεπούλημα της χώρας κομμάτι-κομμάτι σε όσους διαθέτουν τα χρήματα να την αγοράσουν. Μόνο το πρώτο εξάμηνο του 2025 έχουν εκδοθεί 17.254 Golden Visa. Οι Τούρκοι έρχονται δεύτεροι στις αγορές ακινήτων μετά τους Κινέζους, με ιδιαίτερη προτίμηση στη Βόρεια Ελλάδα.

Εξίσου αδιάφοροι είναι και για το γεγονός ότι ο πληθυσμός της χώρας αναμένεται έως το 2050 να μειωθεί κατά 1,5 εκατομμύριο και ο αριθμός των ανθρώπων σε εργατική ηλικία (20-64 ετών) θα συρρικνωθεί δραματικά.

Και αυτό δεν οφείλεται στις βαρκούλες που καταφθάνουν από το Αιγαίο.

Οι γεννήσεις στην Ελλάδα έπεσαν κατακόρυφα από το 2021 και μετά — με σχεδόν 20% λιγότερα μωρά το 2024 σε σχέση με το 2021, ενώ  ο δείκτης γονιμότητας  είναι από τους χαμηλότερους στην Ευρώπη με περίπου 1,3 παιδιά ανά γυναίκα, πολύ κάτω από το 2,1 που απαιτείται για σταθερό πληθυσμό. 

Όμως αυτά τα ζητήματα απαιτούν ριζικές αλλαγές και αληθινή κοινωνική πολιτική. Κι αυτό είναι δύσκολο. Πιο εύκολο είναι να φτιάχνεις εχθρούς και να μετατοπίζεις τη συζήτηση αλλού. Η ρητορική μίσους είναι εύκολη, εύπεπτη, αφομοιώνεται  χωρίς δυσκολία. Δεν απαιτεί προσπάθεια, δεν προϋποθέτει παιδεία. Δεν χρειάζεται καν σκέψη.

Η χώρα δεν απειλείται από τις βάρκες των εξαθλιωμένων, αλλά από την πολιτική επιλογή της εγκατάλειψης του δικαίου.

Οι πολιτικοί "συνοριοφύλακες" έθεσαν  μάλιστα ένα δίλημμα εξίσου φτωχό και αδιέξοδο με την πολιτική τους σκέψη:

«Είστε με τους λιμενικούς ή με τους διακινητές;» 

Κι ο νους μας στέκει για λίγο  γελώντας μπροστά σε αυτήν την παιδαριώδη κακοφτιαγμένη  παγίδα των λέξεων.

Όμως λίγο πιο κάτω  έρχεται αντιμέτωπος με το αληθινό δίλημμα της εποχής που μας καλεί να επιλέξουμε:

«Πολιτισμός ή Βαρβαρότητα;»

Στις 3 Φεβρουαρίου του 2026,  η Εισαγγελία Πρωτοδικών Χαλκίδας αποφάσισε να βάλει στο αρχείο την υπόθεση της τεράστιας πυρκαγιάς στη Βόρεια Εύβοια, απορρίπτοντας τις μηνύσεις και μη ασκώντας σε κανέναν ποινική δίωξη

Αυτό σημαίνει ότι δεν ασκήθηκαν κατηγορίες ούτε επιβλήθηκαν ποινές σε συγκεκριμένα πρόσωπα για την καταστροφική πυρκαγιά που κατέκαψε πάνω από 500.000 στρέμματα δάσους. Η απόφαση αυτή, όπως αναμενόταν, έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις σε συλλογικότητες της περιοχής

Το «Σχέδιο» είναι μια ανεξάρτητη ομάδα που καταπιάνεται με την έρευνα και δημοσιογραφία. Η ομάδα ασχολείται με θέματα περιβαλλοντικά, υγειονομικά, κοινωνικά κ.ά., που έχουν ξεκάθαρο πολιτικό σχεδιασμό και επιπτώσεις στην κοινωνία}

Η ομάδα αυτή παρήγαγε δύο πολύ ενδιαφέροντα ντοκιμαντέρ σχετικά με το θέμα της καταστροφικής πυρκαγιάς στη Βόρεια Εύβοια.

Στο πρώτο μέρος με μαρτυρίες και ντοκουμέντα,  αποδεικνύεται πώς μια φωτιά που θα μπορούσε να περιοριστεί έγκαιρα, κατάφερε με μηδενικό άνεμο και “εντολές μη διακινδύνευσης”, που ισοδυναμεί με εντολές μη παρέμβασης, να κατακάψει περισσότερα από 520 χιλιάδες στρέμματα γης.

Στο δεύτερο μέρος , που πλέον είναι ελεύθερο από τις 4 Νοεμβρίου 2022, στοιχειοθετείται  το "γιατί" κάψανε τουλάχιστον 520.000 στρέμματα και τα όνειρα των ανθρώπων της Βόρειας Εύβοιας, τι σχεδιάζουν για την καμένη περιοχή και από πότε αυτά τα σχέδια είναι έτοιμα.

Η ίδια ομάδα, στην ιστοσελίδα της, δημοσιεύει ανακοίνωση της "Πρωτοβουλίας για τη Δικαιοσύνη στη Βόρεια Εύβοια", η οποία καταγγέλλει το γεγονός της αρχειοθέτησης της υπόθεσης και αποδομεί το σκεπτικό της απόφασης

-------------------------------------------------------

“Ουδείς υποχρεούται στα αδύνατα”, αποφάνθηκε η ελληνική Δικαιοσύνη και, αφού “η πυρκαγιά είχε ακραία συμπεριφορά”, κανείς από τους ιθύνοντες δεν φταίει για την μεγάλη καταστροφή. Δεν χρειάζεται λοιπόν να γίνει δίκη για τις ευθύνες στη Βόρεια Εύβοια, η υπόθεση μπαίνει στο αρχείο. Όλα καλά καμωμένα λοιπόν στη Βόρεια Εύβοια, φταίει ο κακός μας ο καιρός. Α! Και οι ιδιοκτήτες των ιδιωτικών δασικών τεμαχίων που δεν τα είχαν καθαρίσει.

Ύστερα από 4,5 χρόνια από την μεγάλη καταστροφική πυρκαγιά στη Βόρεια Εύβοια, εκδόθηκε η απόφαση της Εισαγγελίας Χαλκίδας που βάζει την υπόθεση στο αρχείο. Η πρωτοφανής καταστροφή του Αυγούστου 2021 δεν είχε άλλη αιτία παρά μόνο τις περιβαλλοντικές συνθήκες (καύσωνας και ύπαρξη πεσμένων κλαδιών από χειμωνιάτικη κακοκαιρία) σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, αν και αποσιωπάται ότι η φωτιά έκαιγε σε καθεστώς σχετικής άπνοιας επί 10 μέρες. Έτσι, οι 8 μηνυτήριες αναφορές ( και ατομικές) πολιτών καθώς και η αυτεπάγγελτη προανακριτική εξέταση που είχε διαταχτεί οδηγήθηκαν στο αρχείο ως αβάσιμες, μην καταλογίζοντας καμία ευθύνη, ούτε για την πρόληψη ούτε για την κατάσβεση, σε κανέναν αρμόδιο ανάμεσα στους επικεφαλής της Πυροσβεστικής, της Πολιτικής Προστασίας, των δασαρχείων, της Περιφέρειας ή των Δήμων. Στο μεταξύ, η Εισαγγελία αγνόησε τα αιτήματα των εναγόντων να λάβουν αντίγραφο της δικογραφίας, με αποτέλεσμα αυτοί να βρίσκονται τώρα στη θέση να μην προλαβαίνουν να κινηθούν νομικά στο στενό περιθώριο των 15 ημερών που τους δίνεται.

Η απόφαση υπογράφτηκε στις 5/1/2026, από την Εισαγγελέα Πρωτοδικών Χαλκίδας κα. Χριστίνα. Ι. Γαβρίλη.

Αναλυτικά η απόφαση:

“Ουδείς υποχρεούται στα αδύνατα”: Καμία αξιόποινη πράξη για εμπρησμό από αμέλεια ή δια παραλείψεως, ή για έκθεση κατά συρροή δεν καταλογίζεται σε πολιτικά πρόσωπα, δημοσίους και κρατικούς υπαλλήλους, και η υπόθεση μπαίνει στο αρχείο αγνώστων δραστών. Αυτό διότι η πυρκαγιά ήταν ένα “ακραίο φαινόμενο”.

Η πυρκαγιά “προκλήθηκε από σπινθηρισμούς κατά τη χρήση αλυσοπρίονου από άτομο/α που σκοπό είχαν την παράνομη υλοτόμηση”.

Υπήρξε ανάπτυξη “ακραίας συμπεριφοράς της πυρκαγιάς” με υψηλή δυναμική από το ξεκίνημά της, κάτι που “αποτελεί συνήθως εξέλιξη μιας επιφανειακής πυρκαγιάς μεγάλης έντασης”. Στη συνέχεια αναβαθμίστηκε με τη δημιουργία πυροσωρείτη (σύννεφου με προϊόντα καύσης) με αποτέλεσμα να δημιουργεί νέες εστίες – εκ τούτου αποκλείεται ο ισχυρισμός για εμπρησμό κατά την εξέλιξη της πυρκαγιάς. Η πυρκαγιά αναβαθμίστηκε στη συνέχεια σε mega-fire.

Την ακραία συμπεριφορά δημιούργησαν οι “ιδιαίτερα ευνοϊκές συνθήκες”, που οφείλονται στους εξής παράγοντες:

α) ο παράγοντας καύσιμα: η ύπαρξη πυκνού δάσους, και δύο ακραία φαινόμενα που είχαν προηγηθεί, η χιονόπτωση Μήδεια του Φεβρουαρίου 2021 (όπου πολλά κλαριά έσπασαν και δημιούργησαν συσσώρευση καύσιμης ύλης) και ο παρατεταμένος καύσωνας που προηγήθηκε της πυρκαγιάς.

β) ο παράγοντας θερμοκρασία: Ισχυρός καύσωνας σε όλη τη χώρα και στον πλανήτη.

γ) ο παράγοντας σχετική υγρασία: τα χαμηλά επίπεδα υγρασίας εξαιτίας του καύσωνα συνεισέφεραν στην αύξηση της καύσιμης ύλης.

δ) ο συνδυασμός περιβαλλοντικών παραγόντων: η ύπαρξη ξηρής καύσιμης ύλης αποτελεί προϋπόθεση έναρξης πυρκαγιάς με οποιαδήποτε αφορμή (εμπρησμό, κεραυνό κλπ). Μετά οι “πυρομετεωρολογικές συνθήκες” (δηλαδή η καύσιμη ύλη όταν είναι επαρκής και ξηρή) μετατρέπουν την πυρκαγιά σε ακραίο συμβάν.

Οι χάρτες πρόβλεψης της πυρκαγιάς ανέφεραν υψηλό κίνδυνο.

Σε όλη τη χώρα υπήρχαν πολλά συμβάντα πυρκαγιάς, “γεγονός που προκάλεσε πολυδιάσπαση δυνάμεων”.

Στη Βόρεια Εύβοια κινητοποιήθηκαν εξ αρχής οχήματα, πεζοπόρα τμήματα και εναέρια μέσα. “Η ραγδαία και προς όλες τις κατευθύνσεις επέκταση της πυρκαγιάς καθιστούσε αδύνατη την τοποθέτηση επαρκών πυροσβεστικών δυνάμεων στο σύνολο της περιμέτρου της πυρκαγιάς”. Επίσης, “ήταν κατά ορισμένα διαστήματα αδύνατη η επιχείρηση εναέριων μέσων λόγω ύπαρξης καπνού”.

“Έγινε εγκαίρως αίτημα προς τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Πολιτικής Προστασίας”.

“Δεν υπήρξε κανένα θύμα”. Ειδικότερα για τους πυροσβέστες, αναφέρεται πως “έχουν καθήκον να καταστείλουν το πύρινο μέτωπο, όχι όμως και να διακινδυνεύσουν την ίδια τους τη ζωή…”.

“Τα δασαρχεία είναι αρμόδια για την εκτέλεση έργων πρόληψης, τα οποία εκτελούνται με βάση τις πιστώσεις που διατίθενται. …Οι πιστώσεις απορροφήθηκαν στο σύνολό τους… ωστόσο αφορούσαν μόνο τα δημόσια δάση”. Οι μεγάλες καταστροφές από τη Μήδεια “εντοπίζονται κυρίως εντός μη δημόσιων δασών, ως προς τα οποία, τα έργα αντιπυρικής προστασίας είναι υποχρέωση του δασοκτήμονα και λόγω της μη χρηματοδότησης του προγράμματος της μη δημόσιας δασοπονίας τα τελευταία έτη… τα έργα αντιπυρικής προστασίας στα δάση αυτά είναι ελάχιστα”. Μάλιστα, “η εν λόγω πυρκαγιά εκδηλώθηκε εντός του διακατεχόμενου (μη δημόσιου) δάσους Μανδανικών, … για το οποίο είχε εγκριθεί έκτακτη κάρπωση από τον Μάιο του 2021 προς αντιμετώπιση των ζημιών από την κακοκαιρία Μήδεια”.

Σε ότι αφορά τα δημόσια δάση, “το Δασαρχείο προχώρησε στη σύνταξη μελέτης αντιπυρικής προστασίας κατά μήκος των δασικών δρόμων του δημόσιου δάσους Παπάδων, η οποία εγκρίθηκε τον Ιούλιο του 2021, πλην όμως ουδέποτε υλοποιήθηκε λόγω της πυρκαγιάς του Αυγούστου του ίδιου έτους”.

Για όλους αυτούς τους λόγους, η απόφαση της εισαγγελέως Χαλκίδας είναι ότι “όλοι οι συναρμόδιοι φορείς προέβησαν άμεσα σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες… βάση των παρεχόμενων μέσων που διέθεταν και βάσει ενός σχεδιασμού που έχει ως επίκεντρο την προστασία της ανθρώπινης ζωής¨, τόσο των πολιτών όσο και των πυροσβεστών.

Η Εισαγγελέας συνάγει τα επιχειρήματά της από την έκθεση των δύο πραγματογνωμόνων της Πυροσβεστικής που διορίστηκαν για την εν λόγω δικογραφία, από τις εκθέσεις των ανακριτικών υπαλλήλων του Περιφερειακού Κλιμακίου και της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού καθώς και του κλιμακίου Πυροσβεστικής Λίμνης Ευβοίας. Με άλλα λόγια, από μία υπηρεσία που μηνύεται για πράξεις και παραλήψεις γνωματεύει για τον εαυτό της ότι δεν έχει καμία ευθύνη!

Η αντίστοιχη δικογραφία για τον κ. Χαρδαλιά (που κρίθηκε χωριστά λόγω της ιδιότητάς του ως Υπουργού) επίσης απορρίφθηκε έναν χρόνο πριν, στις 13/11/2024 από την Εισαγγελέα Πρωτοδικών Χαλκίδας Βάια Ακρίβου, επειδή οι αιτιάσεις των εναγόντων κρίθηκαν ως αόριστες. Ενδιαφέρον έχει το πολύ συνοπτικό σκεπτικό (μιας παραγράφου), που αναφέρει ότι “είναι κρίσιμη η προσκομιδή των αποδεικτικών για το που επιχειρούσαν τα αεροσκάφη και τα ελικόπτερα σε όλη την Ελλάδα, καθώς ίδιες καταγγελίες υπήρχαν και για την Πάρνηθα-Βαρυμπόμπη”!

Δηλαδή η υπεύθυνη να ερευνήσει τις καταγγελίες, μας λέει πως έπρεπε τα επίσημα στοιχεία για τα πτητικά μέσα να τα προσκομίσουν οι μηνυτές και αναφέρει (ως άλλοθι;) ότι παρόμοιες καταγγελίες έγιναν και στην Βαρυμπόμπη.

Δυο λόγια επί της απόφασης

– Η φράση “ουδείς υποχρεούται στα αδύνατα” παραγνωρίζει επιδεικτικά την παρουσία εθελοντών και ντόπιων που περιόρισαν θηριώδεις φλόγες έξω από τα χωριά τους και έσωσαν πολλά σπίτια, χωρίς να διαθέτουν κανέναν εξοπλισμό, ούτε καν νερό. Αν αυτοί με κλάρες στα χέρια δάμασαν, σε σημεία, τη φωτιά, είναι προφανές πως το έργο της πυρόσβεσης στη Βόρεια Εύβοια δεν ήταν καθόλου αδύνατο.

– Σχετικά με τον φυσικό αυτουργό ή αυτουργούς, που παραμένουν άγνωστοι, δεν αιτιολογείται πουθενά ο ισχυρισμός περί παράνομης υλοτόμησης, 40 μέτρα από τον κεντρικό δρόμο Λίμνης και σε ορατό σημείο από το πλησιέστερο πυροφυλάκιο. Πρόκειται για πιθανολόγηση; Υπάρχουν στοιχεία, που όμως δεν έχουν οδηγήσει σε ύποπτο;

– Αγνοούνται οι δεκάδες μαρτυρίες πολιτών που ήταν αυτόπτες μάρτυρες και αναφέρονται μόνο οι εκθέσεις της πυροσβεστικής, χωρίς καμία περαιτέρω επεξεργασία. Άραγε, δεδομένου ότι η ίδια η πυροσβεστική ήταν κατηγορούμενη, πως γίνεται οι καταθέσεις της να αποτελούν μοναδική αναφορά στην απόφαση; Με ποιο σκεπτικό αγνοήθηκαν όλοι οι αυτόπτες μάρτυρες;

– Υπάρχει μια αντιστροφή της πραγματικότητας όταν η απόφαση αναφέρει πως, “η ραγδαία και προς όλες τις κατευθύνσεις επέκταση της πυρκαγιάς καθιστούσε αδύνατη την τοποθέτηση επαρκών πυροσβεστικών δυνάμεων στο σύνολο της περιμέτρου της πυρκαγιάς”. Η πραγματικότητα είναι πως η πυρκαγιά κινούνταν ανεξέλεγκτα προς όλες τις κατευθύνσεις ακριβώς επειδή δεν τοποθετούνταν πυροσβεστικά κλιμάκια σε κομβικά σημεία για να την σταματήσουν. Έτσι, το αποτέλεσμα της απραξίας της πυροσβεστικής αναφέρεται από την Εισαγγελέα ως αιτία.

– Κι αν ήταν “αδύνατη η τοποθέτηση επαρκών πυροσβεστικών δυνάμεων στο σύνολο της περιμέτρου της πυρκαγιάς”, όπως λέει η απόφαση, πώς εξηγείται η ολοσχερής καταστροφή σπιτιού  και συνεργείου στη Λίμνη πάνω στον κεντρικό δρόμο στην είσοδο του χωριού, ενώ τα πυροσβεστικά ήταν 150 μέτρα μακριά χωρίς να ανταποκρίνονται στις εκκλήσεις των πολιτών;

– Αναφέρονται ως πρόσθετοι περιβαλλοντικοί παράγοντες συνεχώς οι ίδιοι, και με την ίδια διατύπωση. Πώς γίνεται να αναφέρονται τέσσερις παράγοντες εξέλιξης της πυρκαγιάς, και οι τρεις να είναι οι ίδιοι; Πώς γίνεται να αγνοείται η ευνοϊκή συγκυρία της άπνοιας;

– Η αναφορά περί πτητικών πυροσβεστικών μέσων είναι αόριστη και αγνοεί τις μαρτυρίες χιλιάδων ντόπιων αλλά  και εκπροσώπων αρχών που κατήγγειλαν την ανυπαρξία τους.

– Το αίτημα προς τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Πολιτικής Προστασίας έγινε την τέταρτη μέρα της πυρκαγιάς, όταν αυτή πλέον είχε περάσει από τον Ευβοϊκό στο Αιγαίο. Είναι γνωστό πως από τημέρα του αιτήματος ως την πραγματική συνδρομή μεσολαβούν τουλάχιστον τρεις μέρες, όσες χρειάζονται για να φτάσουν οι δυνάμεις οδικώς ακόμη κι αν ξεκινήσουν αμέσως. Πράγματι, οι ξένες ενισχύσεις έφτασαν την 7η μέρα της πυρκαγιάς στην Βόρεια Εύβοια.

– Η αναφορά της Εισαγγελίας ότι “oι μεγάλες καταστροφές από τη Μήδεια εντοπίζονται κυρίως εντός μη δημόσιων δασών” δημιουργεί απορία. Δηλαδή η Μήδεια έκανε διακρίσεις μεταξύ δημοσίων και ιδιωτικών δασών; Τα δημόσια δάση στην περιοχή της Λίμνης είχαν άραγε λιγότερες ζημιές;

– Για την μη χρηματοδότηση του καθαρισμού τους δεν υφίστανται άραγε ευθύνες στην κεντρική διοίκηση;

Η πρόγνωση που δίνει άλλοθι

Το πιο ενδιαφέρον σημείο της απόφασης αφορά την πρόληψη. Από τη μία καταλογίζει ευθύνη στους ιδιοκτήτες των ιδιόκτητων δασών για την μη απόληψη της καύσιμης ύλης μετά την χειμωνιάτικη κακοκαιρία Μήδεια (13-17 Φεβρουαρίου 2021), από την άλλη για το ίδιο θέμα σε δημόσιο δάσος, αναφέρει πως είχαν εγκριθεί τα κονδύλια τον Ιούλιο του 2021 και απλώς δεν υλοποιήθηκαν οι εργασίες λόγω της πυρκαγιάς χωρίς να καταλογίζει ευθύνες για την απαράδεκτη αυτή καθυστέρηση και απουσία πρόληψης. Καταρχάς, η έγκριση μελέτης του Δασαρχείου στα τέλη Ιουλίου αποτελεί σοβαρή παράλειψη από μόνη της, δεδομένου πως είχε ήδη ξεκινήσει η αντιπυρική περίοδος. Άλλωστε, η έγκριση μελέτης, λόγω περαιτέρω γραφειοκρατικών διαδικασιών, δεν σημαίνει την αυτόματη έναρξη των απολήψεων καύσιμης ύλης. Τέλος, μιας και η Εισαγγελέας αναγνωρίζει την καύσιμη μάζα ως προϋπόθεση εκδήλωσης της πυρκαγιάς, οι ενέργειες του Δασαρχείου και της Πολιτικής Προστασίας για την πρόληψη της πυρκαγιάς θα σήμαιναν την απόλυτη προτεραιότητα στον καθαρισμό των δασών. Εδώ αντιθέτως αναφέρονται οι καθυστερήσεις και η ανυπαρξία καθαρισμού ως εάν όλα να έγιναν καλώς και να μην συνιστούν αυτές οι ενέργειες ευθύνη και αρμοδιότητα των αντίστοιχων υπηρεσιών.

Να σημειωθεί εδώ ότι είχαν κατατεθεί έγγραφα και μαρτυρίες στην Εισαγγελία σωματείων δασεργατών που ζητούσαν να γίνουν αυτές οι εργασίες διότι κινδύνευε η περιοχή από την πυρκαγιά, και κανείς δεν τους απαντούσε, παρά την υποχρέωση της διοίκησης να απαντά στους πολίτες. Τέλος, για τις ευθύνες που δίνονται στους ιδιοκτήτες των ιδιοκατεχόμενων δασών, ο τότε πρόεδρος του σωματείου Ρητινοκαλλιεργητών κ. Βαγγέλης Γεωργατζής έχει αναφέρει ρητώς πως ζήτησαν χρήματα από το Δασαρχείο για να καθαρίσουν στα ιδιοκατεχόμενα δάση, και έλαβαν άρνηση λόγω έλλειψης χρηματοδότησης. Άρνηση έλαβαν και όταν ζήτησαν την άδεια να καθαρίσουν το δάσος με δικά τους έξοδα, πουλώντας την ξυλεία για να βγάλουν τα έξοδά τους, για λόγους γραφειοκρατικούς. Τέλος, κανένας καθαρισμός δεν είχε γίνει στο δημόσιο δάσος για πολλά χρόνια, μας ανέφερε ο ίδιος.

Τέλος, στην απόφαση αναφέρεται ότι “οι χάρτες πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς για την ημέρα έναρξης και τις αμέσως επόμενες μέρες προέβλεπαν πολύ υψηλό ή/και ακραίο κίνδυνο έναρξης και εξάπλωσης φωτιάς”. Αλλά και για τις τεράστιες ζημιές που οδήγησαν στη συσσώρευση μεγάλων ποσοτήτων καύσιμης ύλης από την κακοκαιρία Μήδεια, η απόφαση αναφέρει πως έγινε μία έντονη εισβολή ψυχρών αέριων μαζών, κάτι που “οδήγησε την μονάδα ΜΕΤΕΟ του ΕΑΑ να ονοματίσει την κακοκαιρία ΜΗΔΕΙΑ”. Αυτοί οι παράγοντες, μαζί με όλους τους άλλους, σημαίνουν άραγε ότι το κράτος δεν έφερε ευθύνη; Ή, αντιθέτως, πως αφού είχαν προειδοποιηθεί, όφειλαν εγκαίρως να έχουν κινητοποιηθεί;

Δηλαδή, σε κάθε κακοκαιρία που έχει ανακοινωθεί και… ονοματοδοθεί, ότι και να πάθει ο πολίτης θα φταίει ο ίδιος, που δεν άκουσε τις προειδοποιήσεις, και όχι οι αρχές που όφειλαν να λάβουν μέτρα αφού το γνώριζαν; Παρακάμπτεται το κριτήριο ευθύνης ή/και ενοχής, που προκύπτει από το να έχεις γνώση των επιπτώσεων των πράξεών σου για τους κρατικούς λειτουργούς;

– Γιατί περιορίζει η απόφαση την αναφορά σε οποιαδήποτε ευθύνη μόνο στα δασαρχεία ενώ, βάσει νόμου, οι Δήμοι και οι Περιφέρειες έχουν συγκεκριμένες αρμοδιότητες στην πρόληψη και τον συντονισμό;

Εμπόδια σε τυχόν ένσταση

Οι ενάγοντες μιας από τις μηνύσεις έχουν ζητήσει επανειλημμένως να λάβουν αντίγραφο της δικογραφίας, όπως δικαιούνται. Αρχικώς, τους παρέπεμπαν στα Ειρηνοδικεία όπου είχε σταλεί η δικογραφία για ανακρίσεις, αλλά εκεί τους παρέπεμπαν αλλού, μέχρι που τους είπαν ότι δεν μπορούν να την λάβουν μέχρι να ολοκληρωθεί η ανάκριση. Αφού ολοκληρώθηκε η ανάκριση, κατέθεσαν ξανά αίτηση για να λάβουν αντίγραφο της δικογραφίας, προκειμένου να την δει η δικηγόρος τους. Τους το αρνήθηκαν προφορικώς, λέγοντας πως “την έχει η εισαγγελέας στο σπίτι της για να την εξετάσει”, και να επανέλθουν αργότερα. Τελικώς βγήκε απόφαση να μπει στο αρχείο, με μικρό περιθώριο αντίδρασης (15 ημερών) μέσα στο οποίο πρέπει να λάβουν την ογκώδη δικογραφία χιλιάδων σελίδων, να την διαβάσουν και να αποφασίσουν αν θα υπάρξει άλλη ενέργεια, όπως δικαιούνται. Είναι προφανές πως η όλη διαδικασία αποστερεί στην ουσία την δυνατότητα κάθε περαιτέρω νομικής ενέργειας που οι ντόπιοι δικαιούνται.

Εν τέλει, όπως φαίνεται από την εισαγγελική απόφαση, η κυβέρνηση είχε δίκιο όταν έλεγε πως για την πυρκαγιά φταίει η “κλιματική κρίση”. Αυτά που καταμαρτυρούσαν όλοι ανεξαιρέτως οι ντόπιοι αποτελούν μαζικές φαντασιώσεις. Και φυσικά συνωμοσιολογίες!

Και μετά την πυρκαγιά, η “ανάπτυξη”

Αν και για τα έργα πρόληψης δεν υπήρχαν χρήματα ή χρόνος, αμέσως μετά την πυρκαγιά, για την υλοποίηση της λεγόμενης “ανασυγκρότησης” της Βόρειας Εύβοιας, διατέθηκαν τεράστια ποσά για διάφορες εργολαβίες. Και μην φανταστεί κανείς πως προτεραιότητα υπήρξε η αποζημίωση των πληγέντων και η αποκατάσταση του δάσους. Όχι. Οι πληγέντες δεν έχουν ακόμη αποζημιωθεί πλήρως, και φυσικά ούτε στο δάσος έγιναν οι απαραίτητες ενέργειες, ούτε μέτρα πρόληψης λήφθηκαν για να μην αποτελειωθεί η περιοχή με μια νέα πυρκαγιά – αντιθέτως το πυροσβεστικό κλιμάκιο . Υπήρξε όμως φροντίδα για την άμεση προώθηση σχεδίων που έχουν να κάνουν με ραγδαίες αλλαγές χρήσης γης στη Βόρεια Εύβοια. Σχέδια που είχαν ήδη αποτυπωθεί στο χαρτί  ακριβώς του περιορισμού της πυρκαγιάς και περιελάμβαναν: βιομηχανική ζώνη Α’ όχλησης στο Μαντούδι, κατάργηση γης υψηλής παραγωγικότητας, ανάπτυξη μεγάλων σύνθετων τουριστικών συγκροτημάτων στην παραλιακή ζώνη, ιχθυοκαλλιέργειες, data centers και αποθήκες εφοδιαστικής, ΑΠΕ, κλπ, . Αυτά βέβαια είναι σχετικώς γνωστά τόσο από το σχετικό ντοκιμαντέρ “Βόρεια Εύβοια, Το Σχέδιο”, (σε δύο μέρη –  της πυρκαγιάς και  μετά από αυτήν), όσο και από σχετική αρθρογραφία. Αυτό που είναι λιγότερο γνωστό είναι πως, τα σχέδια αυτά ήρθαν να αποτυπωθούν με τον πιο επίσημο τρόπο με ένα νέο Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο (ΕΠΣ) που συνέταξε ως δωρεά για την περιοχή το «ΔΙΑΖΩΜΑ» με πρόεδρο τον κ. Σταύρο Μπένο. Το ΕΠΣ αυτό μάλιστα  του Δήμου Μαντουδίου-Λίμνης-Αγίας Άννας, τον Ιούλιο του 2025. Το πολεοδομικό αυτό σχέδιο προτάθηκε εξ αρχής, παρά το γεγονός ότι υπήρχε ήδη εκπονημένο πολεοδομικό σχέδιο στον Δήμο, ένα ήδη εγκεκριμένο και άλλα δύο υπό έγκριση. Γι’ αυτά τα δύο, που με μεθοδεύσεις και παραλείψεις οδηγήθηκαν σε μη θεσμοθέτηση, διεξάγεται ήδη προανακριτική εξέταση.

Εναντίον του ΕΠΣ αυτού έχουν προσφάτως προσφύγει τρεις σύλλογοι και δύο δημοτικοί σύμβουλοι στα διοικητικά δικαστήρια. Φαίνεται πως οι πολίτες αυτής της χώρας εξακολουθούν να στρέφονται προς την Δικαιοσύνη, παρά το ότι αυτή τους κλείνει συνεχώς την πόρτα.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΕΥΒΟΙΑ

Στη φωτογραφία του Άγγελου Μπαράι από την Καθημερινή, βλέπουμε ένα από τα παιδιά που χτυπήθηκαν από το περιπολικό του Λιμενικού Σώματος.  Έναν “εισβολέα” κατά τη Μαρία Καρυστιανού, έναν “λαθρομετανάστη” κατά τον Άδωνι Γεωργιάδη, έναν από αυτούς που πρέπει να τους “μπουμπουνάμε” όταν δεν ανταποκρίνονται στο “Αλτ, τις ει;” σύμφωνα με τον Κυριάκο Βελόπουλο, έναν από αυτούς που πρέπει να πεθάνουν ή να τους κάνουμε τη ζωή κόλαση για να μην ξανάρθουν άλλοι σύμφωνα με το Θάνο Πλεύρη

Αυτό το παιδί, ίσως ψάχνει τους γονείς του, ίσως ψάχνει τα αδέρφια του και ίσως τελικά δεν βρει κανέναν από αυτούς. 

Το παρακάτω ποίημα γράφτηκε από τον Sergio Guttilla, δημοσιεύτηκε το 2018 σε ιταλικό διαδικτυακό περιοδικό και είναι αφιερωμένο σε 100 μετανάστες, οι οποίο πνίγηκαν λίγο έξω από την Ιταλία, περιμένοντας κάποιο πλοίο να τους σώσει. Η μετάφραση είναι του Andonis Theocharis Kioukas (Πηγή: ο κλόουν)

Αν ήταν ο γιος σου

θα γέμιζες την θάλασσα

με όλα τα πλοία του κόσμου.

Θα ήθελες όλοι μαζί, μυριάδες,

να γινόμασταν μια γέφυρα

να περπατήσει πάνω μας

και να περάσει απέναντι.

Αν ήταν ο γιος σου

δεν θα τον άφηνες μόνο του ποτέ.

Θα σκίαζες προσεκτικά το πρόσωπό του

να μην το κάψει ο ήλιος.

Θα τον τύλιγες στην αγκαλιά σου

να μη μουσκέψει από την αλμύρα της θάλασσας.

Αν ήταν ο γιος σου,

θα βούταγες στα κύματα,

θα τα βαζες με τον ψαρά που δεν σας

ανεβάζει στη βάρκα του.

Θα φώναζες για βοήθεια,

θα χτυπούσες τις πόρτες της εξουσίας

για να αξιώσεις τη ζωή του.

Αν ήταν ο γιος σου,

σήμερα θα ήσουν βυθισμένος στο πένθος,

θα 'φτανες να μισήσεις τον κόσμο,

για τα δεμένα πλοία στα λιμάνια,

για αυτούς που σας κρατούν μακριά,

και για κείνους που σε λίγο,

θα καλύψουν τα ουρλιαχτά με θαλασσινό νερό.

Αν ήταν ο γιος σου,

θα τους έλεγες απάνθρωπους, δειλούς,

θα τους έφτυνες.

Θα έπρεπε τότε να βρουν τρόπο να σε σταματήσουν, να σε κρατήσουν, να σε αποκλείσουν

γιατί η ανεξέλεγκτη οργή σου θα σε έκανε

να τους πάρεις μαζί σου στο βυθό της ίδιας θάλασσας.

Αλλά μείνε ήσυχος, στο ζεστό σου σπιτάκι

δεν είναι ο γιος σου… δεν είναι ο γιος σου…

Μπορείς να κοιμηθείς ήσυχα

και πάνω από όλα ασφαλής.

Δεν είναι ο γιος σου.

Είναι απλώς ένα παιδί της χαμένης ανθρωπιάς,

ένα παιδί της βρόμικης ανθρωπότητας, που δεν κάνει θόρυβο.

Δεν είναι ο γιος σου… Δεν είναι ο γιος σου…

Κοιμήσου ήσυχος, φυσικά

δεν είναι ο δικός σου.

Όχι ακόμα…