Ο δικός μου Χριστός

Γεννήθηκε στη Δραπετσώνα

Μεγάλωσε στην Κοκκινιά

Περιπλανήθηκε στην Ευριπίδου

Στην Ομόνοια, στην Πειραιώς,

Πωλούσε κουλούρια στην οδό Αθηνάς,

κάστανα στην πλατεία Θεάτρου

Αντάμωσε συντρόφους του στα Εξάρχεια

Έκλαψε στον τοίχο της Καισσαριανής

Κατέθεσε ένα γαρύφαλλο στην πύλη του Πολυτεχνείου

Μάζεψε βαμβάκι στη Θεσσαλία

και καπνά στη Θράκη

Πολέμησε στην Πίνδο

Εξορίστηκε στα ξερονήσια

Ψάρεψε στα νησιά

Προσευχήθηκε σε ξωκλήσια στις Κυκλάδες

Χόρεψε στην Κρήτη

Τραγούδησε στη Ζάκυνθο

Ερωτεύτηκε στη Θεσσαλονίκη

Μετανάστευσε στη Γερμανία

Επαναπατρίστηκε στην Ελλάδα

Πλήρης

και νικητής του φόβου

(του Giorgos Kalogirou)

 

Αν υπάρχει αυτό που αποκαλούμε “πνεύμα των Χριστουγέννων”, είναι βέβαιο ότι ένα μέρος του έχει αποτυπωθεί στο έργο του Κύπριου εικαστικού Γιώργου Γαβριήλ.

Ο καλλιτέχνης αντλεί στοιχεία από την ιστορία της τέχνης  και  προσπαθεί να τα επικαιροποιήσει. Αγαπημένα θέματα του Γιώργου Γαβριήλ είναι πρόσωπα από τη βυζαντινή εικονογραφία - και ιδίως τα πρόσωπα του Ιησού και της Παναγίας, Στα πρόσωπά τους βλέπει σύγχρονα ανθρώπινα δράματα. Δράματα που πολλές φορές προκαλούνται από ανθρώπους που παριστάνουν τους χριστιανούς

Ο Γιώργος Γαβριήλ είδε τον Ιησού πρόσφυγα, πίσω από τα κάγκελα ενός κέντρου κράτησης. Είδε την Παναγία να κρατάει στην αγκαλιά το παιδάκι της μέσα σε μια θαλασσοδαρμένη βάρκα – από αυτές που εμβολίζει το ελληνικό Λιμενικό Σώμα. Την είδε να θρηνεί το νεκρό παιδί της – νεκρό από κάποιον βομβαρδισμό, ίσως στη Γάζα, ίσως κάπου αλλού, δεν έχει σημασία. Την είδε να βομβαρδίζεται στη φάτνη από Ισραηλινά αεροπλάνα

Όπως ήταν φυσικό, οι κλειδοκράτορες της πίστης – οι σύγχρονοι Γραμματείς και Φαρισαίοι – αντέδρασαν έντονα και η έκθεση που διοργάνωσε σε γκαλερί στην Πάφο κατέβηκε έπειτα από αντιδράσεις και απαίτηση δεξιών, ακροδεξιών και νεοναζιστικών στοιχείων.

Ακολούθησε μάλιστα, μετά από μερικές ημέρες, επίθεση με εκρηκτικά, στο σπίτι του, ενώ βρισκόταν εκεί με την οικογένειά του!

Από τις πολιτικές δυνάμεις της Κύπρου, αυτές που αντέδρασαν στο έργο του Γαβριήλ ήταν το κεντροδεξιό Δημοκρατικό Κόμμα (ΔΗΚΟ), ο δεξιός Δημοκρατικός Συναγερμός (ΔΗΣΥ), και το ακροδεξιό – και κατά δική δήλωση κατά την εμφάνισή του - Χρυσαυγίτικο Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο (ΕΛΑΜ), υποστηρίζοντας ότι μέσα από τα έργα “βεβηλώνονται” ο Χριστός, η Παναγία και ιερά σύμβολα της Ορθόδοξης πίστης.

Δεν είναι βέβαιο εάν ο Χριστός υπήρξε ποτέ. Είναι όμως βέβαιο πως αν κάποτε υπήρξε και αν κάποια στιγμή ξαναεμφανιστεί, οι πρώτοι που θα τον σταυρώσουν θα είναι που μιλούν στο όνομά του

Αυτοί, που το “Αγαπάτε Αλλήλους” το έχουν μετατρέψει σε “Σταύρωσον Αυτόν”.

Και αυτοί που δίνουν το χέρι στο σύγχρονο Ηρώδη, γιατί έτσι νομίζουν ότι τους συμφέρει

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ο πίνακας είναι του Πολωνού καλλιτέχνη Zdzislaw Beksinski και 

το κείμενο είναι της Φραγκίσκας Μεγαλούδη

ο τίτλος του άρθρου είναι ένα απόφθεγμα από τον "Ιούλιο Καίσαρα" του Σαίξπηρ

 

Τον τελευταίο καιρό, σε μια προσπάθεια να γεμίσω το κενό της ζωής μου στη Γερμανία, άρχισα να διαβάζω την ιστορία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Τα γεγονότα λίγο-πολύ τα ξέρουμε όλοι. Αυτό που πραγματικά με εξέπληξε, όμως, ηταν κυρίως όσα έγιναν -ή δεν έγιναν- στις διαπραγματεύσεις, η κυνικότητα των αρχιτεκτόνων του πολέμου και η βαθιά τους περιφρόνηση για την ανθρώπινη ζωή.

Νιώθω ότι, σε έναν βαθμό, ξαναζούμε αυτον τον κυνισμο και την περιφρόνηση σήμερα. Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποια ψυχοπαθολογική εξήγηση για να ερμηνεύσει κανείς την εμμονή των «ηγετών» της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τον πόλεμο. Σίγουρα, όμως, υπάρχουν πολιτικοοικονομικές εξηγήσεις.

Το να ακούμε από τον Rutte ή τον Bauer ότι «δεν είμαστε έτοιμοι για αυτό που έρχεται σε 4–5 χρόνια» ή ότι πρέπει να προετοιμαζόμαστε για σενάρια πολέμου, μπορεί κανείς να το δει ως… αναπτυξιακή στρατηγική του ΝΑΤΟ - άλλωστε αυτός είναι ο μοναδικός λόγος ύπαρξής του. Το να ακούς όμως Ευρωπαίους πολιτικούς να μιλούν για θυσίες και ρυθμούς πολέμου στο όνομα της “προστασίας των ευρωπαϊκών αξιών”, εκτός από σχιζοφρενικό παραλήρημα, δεν ξέρω πώς αλλιώς να το ονομάσω.

Ή μάλλον ξέρω.

Ένας πόλεμος -ακόμα κι αν δεν εξελιχθεί ποτέ σε πόλεμο με την παραδοσιακή του μορφή αλλά παραμείνει σε εκείνη την υβριδική κατάσταση της μόνιμης απειλής και της έκτακτης ανάγκης - θα επιτρέψει στους αποτυχημένους ηγέτες της ακόμα πιο αποτυχημένης ΕΕ να επιβιώσουν. Όπως τότε με τον Covid — μόνο που τώρα δεν θα λέγεται Covid, αλλά Ρωσία. Και έτσι θα υπάρχει η τέλεια δικαιολογία για την ακρίβεια, την ενεργειακή φτώχεια, την εξαθλίωση, τις περικοπές σε υγεία, παιδεία και κοινωνικές δαπάνες. Γιατί μόνο αν τα χάσουμε όλα αυτά θα «προστατεύσουμε τις αξίες της Ευρώπης». Και έτσι η ΕΕ μετατρέπει την αποτυχία της σε κάθε επίπεδο σε μια “ιστορική αποστολή”: να «απελευθερώσει» την Ουκρανία -μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό, φυσικά.

Σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να δούμε και τη μανιώδη προσπάθεια κατάσχεσης των ρωσικών assets: ως μια πρόβα για έναν κόσμο αποπαγκοσμιοποίησης, όπου η ΕΕ θα μπορεί να χρηματοδοτεί πολέμους χωρίς φορολογία, να μεταφέρει το κόστος σε «εχθρούς» και να παρακάμπτει κοινοβούλια. Έτσι, τα σκυλιά του πολέμου δίνουν το φιλί της ζωής σε μια ξεπεσμένη και ξεπουλημένη Ευρώπη που έχει χάσει παραγωγικότητα, βιομηχανία, τεχνολογία και κάθε γεωπολιτικό βάρος. Αναβάλλει τη χρεοκοπία της μέχρι την επόμενη κρίση.

Η Ουκρανία δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια buffer zone μεταξύ Ρωσίας και δυτικού μπλοκ. Είναι ζώνη σύγκρουσης αυτοκρατοριών σε καθυστέρηση. Ένας χώρος φθοράς της Ρωσίας, χωρίς άμεση σύγκρουση ΝΑΤΟ–Ρωσίας. Ένα πειραματικό πεδίο για όπλα, logistics και πόλεμο πληροφοριών, αλλά και μια τεράστια δεξαμενή χρήματος, όπου επιτρέπονται ανεξέλεγκτοι εξοπλισμοί και δαπάνες που συγκεντρώνονται στα χέρια συγκεκριμένων εταιρειών, κρυμμένων πίσω από τις «ευρωπαϊκές αξίες».

Γι’ αυτό και η Ουκρανία δεν έχει κανέναν έλεγχο πάνω στην έξοδο από τον πόλεμο. Ο Ζελένσκι μπορεί να περιφέρεται στα ευρωπαϊκά σαλόνια με το στρατιωτικό αμπέχονο παριστάνοντας τον μπαρουτοκαπνισμένο στρατιώτη, αλλά το μόνο που ελέγχει είναι πόσες χρηματοδοτήσεις μπορεί να αποσπάσει από τους Ευρωπαίους. Όπως τα πρόσφατα 90 δισ., από τα οποία κάποια θα καταλήξουν σε όπλα αγορασμένα από τις ΗΠΑ και κάποια χρυσές λεκάνες σε βίλες.

Πολλά μπορεί να πει κανείς ακόμη για τα τεράστια κέρδη των ΗΠΑ, για την πολεμική βιομηχανία, για τις εταιρείες τεχνολογίας, για τη Ρωσία. Όμως τίποτα από αυτά δεν αλλάζει το κυρίαρχο αφήγημα: η ΕΕ προσπαθεί να στηρίξει ένα σύστημα που τελειώνει. Όταν ένα σύστημα δεν μπορεί πια να υποσχεθεί ανάπτυξη, κοινωνική άνοδο και ασφάλεια, αλλάζει στόχο. Δεν προσπαθεί να πάει μπροστά· προσπαθεί να μη διαλυθεί. Εκεί μπαίνει ο πόλεμος.

Μόνο που ο πόλεμος ποτέ δεν αφορά αυτούς που τον σχεδιάζουν, αλλά τους άλλους. Και πάντα θα βρίσκουν τους δουλοπρεπείς υποτακτικούς τους να τους στηρίζουν - είτε γιατί θα κερδίσουν από τα ψίχουλα των μεγάλων είτε γιατί απλώς είναι, εκ φύσεως, δούλοι.

Και έτσι το μόνο που μπορώ πλέον να σκεφτώ είναι να φωνάξω κι εγώ την περίφημη φράση του Σαιξπηρ στον Ιουλίο Καίσαρα: “Cry ‘Havoc!’ and let slip the dogs of war.”

 

 

Ο Κυριάκος Πιερρακάκης (πιο νέος και πιο αδύνατος), δίπλα από τον Γιώργο Παπανδρέου, χειροκροτεί τον Σημίτη

 

Έχω προλάβει την εποχή που κάποιες συνοικίες της Αθήνας είχαν ακόμη βόθρους. Εκείνες τις εποχές μάλιστα, τα βοθρατζίδικα έφεραν πάνω τους ευφάνταστους τίτλους που έχουν αφήσει ιστορία. Ένας από αυτούς που επιχειρούσε στη γειτονιά μου ήταν ο περίφημος «Πρόθυμος»

Αυτόν μου θύμισε ο Πιερρακάκης – τον Πρόθυμο βόθρο. Γιατί κι αυτός είναι πρόθυμος για να κάνει τη βρώμικη δουλειά - με το αζημίωτο φυσικά. Όπως όλοι οι κατά καιρούς οσφυοκάμπτες γυμνοσάλιαγκες πρόθυμοι

Όπως σημειώνει ο δημοσιογράφος Νίκος Σβέρκος: «Για να επιβιώσεις πολιτικά πρέπει να έχεις τρία βασικά στοιχεία. τρεις πολύτιμες ικανότητες: Να διαβλέπεις τις “ευκαιρίες”. Να είσαι διατεθειμένος να προσκολληθείς σε κάποιον ισχυρό. Να μην έχεις ιδεολογική και πολιτική “ραχοκοκαλιά”. Ο Κυριάκος τα είχε και τα τρία»

Ας αφήσουμε όμως το λόγο του Νίκου Σβέρκου να μας ταξιδέψει σε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον αφιέρωμα στο “σοφό παιδί” – που διετέλεσε στο πλάι του Σημίτη, του Παπανδρέου, του Βενιζέλου και εσχάτως του Μητσοτάκη. Αλλάζοντας καράβι συνεχώς σαν τα ποντίκια

-------------------------------------------------------------------------

Η εκλογή του Κυριάκου Πιερρακάκη στην προεδρία του Eurogroup μου ξύπνησε μνήμες. Μην πάει ο νους σας στα προφανή, δηλαδή στις δύσκολες διαπραγματεύσεις στις Βρυξέλλες το 2015, τις μαραθώνιες συνεδριάσεις του οργάνου που καλύψαμε με ακριβούς συναδέλφους ή τις σφαλιάρες και τις απειλές που έτρωγαν όλοι οι Έλληνες Υπουργοί Οικονομικών από τους προέδρους του στα οκτώ χρόνια της “ελληνικής κρίσης”

Οι μνήμες αφορούν προσωπικά τον Κυριάκο Πιερρακάκη, τον οποίο τυγχάνει να γνωρίζω από πάρα πολύ παλιά. Γι αυτό συγχωρήστε το μακρόν του κειμένου ή το ασαφές των ημερομηνιών και των χρονολογιών. Ελπίζω όταν φτάσετε στο τέλος να καταλάβετε και το λόγο της ανασκόπησης.

 

Μαθητής

Τον Πιερρακάκη τον γνώρισα πρώτη φορά περίπου στα μέσα της δεκαετίας του '90 μέσω γνωριμίας με συγγενή μου. Ακριβή χρονιά δεν θυμάμαι, αλλά πηγαίναμε σχολείο. Παρά την μικρή του ηλικία ο Κυριάκος ασχολείτο με την πολιτική, πηγαίνοντας όμως από τότε ένα βήμα παραπέρα από το ενδιαφέρον που μας κληροδοτούσε ένα πολιτικά συνειδητοποιημένο σπίτι. Με απλά λόγια, στα σπίτια μας συζητούσαμε πάντα για την πολιτική αντιπαράθεση, οι γονείς μας μάς τροφοδοτούσαν με σαφή άποψη, αλλά ο Κυριάκος -όποτε αραιά τον ξανάβλεπα- φαινόταν να ξεπερνά τις αγνές διαχωριστικές γραμμές και να εισέρχεται με ορμή στο κομματικό σύστημα και τα τερτίπια του.

Ύστερα από λίγα χρόνια ήρθε η ώρα του Πανεπιστημίου. Οι κοινοί μας άνθρωποι μου είπαν ότι στην Πληροφορική της ΑΣΟΕΕ σπουδάζει ήδη και ο Κυριάκος. Τον είδα μια από τις πρώτες μέρες στη σχολή, όταν ΠΑΣΠίτης πια είχε δραστηριοποιηθεί στα συνδικαλιστικά. Προσπάθησε να με προσεγγίσει, αλλά για λίγο καθώς γρήγορα με ”τράβηξε” η Αριστερά.

 

Φοιτητής

Την επόμενη χρονιά η ΠΑΣΠ ΑΣΟΕΕ πέρασε μια μεγάλη κρίση. Ο Κυριάκος διεγράφη με συνοπτικές διαδικασίες από την παράταξη, καθώς κατηγορήθηκε πως οργάνωσε φράξια για να πάρει την ηγεσία και να την “πάει” στο σημιτικό μπλοκ. Μαζί του διεγράφησαν και οι ΠΑΣΠίτες ακόμα δυόμισι τμημάτων, με αποτέλεσμα τότε εκλογικά η παράταξη να υποστεί μεγάλη φθορά. Ναι, μπορεί όλα αυτά να μοιάζουν περίεργα, αλλά η ΠΑΣΠ του πανεπιστημίου μου ήταν μαζική, σκληρή οργάνωση και σχετικά αυτονομημένη από την υπόλοιπη ΠΑΣΠ. Θεωρητικά ήταν και πιο αριστερή, αλλά την κατάληξή της σήμερα την ξέρουμε, οπότε δεν θα ασχοληθώ άλλο εδώ.

Ο Κυριάκος εξαφανίστηκε από τη σχολή εν μια νυκτί. Για να το πω πιο συγκεκριμένα, εξαφανίστηκε από το υπόγειο της σχολής, εκεί όπου χτυπούσε η καρδιά του φοιτητικού συνδικαλισμού. Και τα πράγματα για το ΠΑΣΟΚ δεν πήγαιναν αντίστοιχα καλά. Η οκταετία του Σημίτη πήγαινε προς τη δύση της και λίγο πριν τις εκλογές αποφάσισε να δώσει το “δαχτυλίδι” στον Γιώργο Παπανδρέου. Η επίσημη παράδοση της προεδρίας του ΠΑΣΟΚ έγινε τον Φεβρουάριο του 2004, σε έκτακτο συνέδριο του κόμματος.

Στο πλάι του Παπανδρέου

Στην εξέδρα του γυμναστηρίου της Νίκαιας καθόταν ο Γιώργος Παπανδρέου πλαισιωμένος από νέους και νέες. Δίπλα του καθόταν ένα ψηλό παιδί με γυαλιά, που σηκώθηκε και χειροκρότησε τον νέο πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Ήταν ο Κυριάκος. (στην φωτό μπορείτε να τον διακρίνετε)

Οι φήμες που ακούγονταν πως «ο Κυριάκος πήγε στο γραφείο του Γιώργου» επιβεβαιώνονταν.

Αλλά ο Κυριάκος ξαναχάθηκε. Οι φήμες έλεγαν πως πήρε συστατική από τον μετέπειτα πρωθυπουργό για να πάει να σπουδάσει στην Αμερική. Πέρασε πρωτοφανώς γρήγορα τα μπόλικα μαθήματα που του είχαν μείνει και πράγματι πήγε στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, όπου έκανε δύο μεταπτυχιακά.

 

Εκλεκτός του Βενιζέλου

Έξι χρόνια αφού αποφοίτησε από την Αμερική, το 2013, “συνάντησα” τον Κυριάκο μακριά πια από τα παιδικά δωμάτια, τα φοιτητικά αμφιθέατρα ή τα κομματικά συνέδρια. Εκείνος ήταν πλέον πολιτικός κι εγώ δημοσιογραφούσα. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, αντιπρόεδρος πλέον της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, αναθέτει στον Χρήστο Πρωτόπαπα και τον Πιερρακάκη να εκπροσωπούν την Χαριλάου Τρικούπη στο άτυπο δικομματικό όργανο, όπου λύνονταν διάφορες μικροκομματικές “διευθετήσεις” με τη Νέα Δημοκρατία.

Μαζί άρχισαν και τα επαινετικά δημοσιεύματα στον φιλοκυβερνητικό Τύπο. Θυμόμουν ένα που μου είχε εντυπωθεί, χωρίς να γνωρίζω τα παιχνίδια που παίζει η ζωή. Το “σοφό παιδί” του ΠΑΣΟΚ, σύμφωνα με τον Μιχάλη Τσιντσίνη των Νέων, βάπτισε τον σκύλο του Βίτο «επειδή έχει κάτι από το μαφιόζικο ταμπεραμέντο του Δον Βίτο Κορλεόνε». Ο ίδιος έλεγε, δε, πως διαβάζει «το βιβλίο του δημοσιογράφου του "Guardian" Luke Harding για το πώς ο Σνόουντεν έφερε στο φως τα μυστικά των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών»

 

Η πτώση των άλλων

Το ΠΑΣΟΚ συρρικνώθηκε στις εκλογές του 2015 και ο Κυριάκος έψαξε αλλού την τύχη του. Ανέλαβε το ερευνητικό κέντρο «διαΝέοσις» που τότε ήταν το think tank των αντιλαϊκιστών (δηλαδή αντιαριστερών). Αρκετές φορές μέχρι τότε έπεφτα πάνω του σε κουβέντες με διαφόρων ειδών “παράγοντες”. Θυμάμαι έναν πρώην υπουργό του ΠΑΣΟΚ, από τους πλέον αποτυχημένους, να λέει ότι ο Πιερρακάκης θα γίνει κάποτε πρωθυπουργός. Ακουγόταν επίσης πως ο Κυριάκος ήταν έμμισθος σε ισχυρούς επιχειρηματίες που ήθελαν να παίξουν ρόλο στα πολιτικά πράγματα στην περίοδο της κρίσης.

Μια έκπληξη ήρθε όμως το 2017, αν θυμάμαι καλά. Βρίσκομαι σε φιλικό μου σπίτι και ακούω από συνδαιτυμόνες πως ο Κυριάκος σε άλλο τραπέζωμα έχει συμφωνήσει με τον άλλον Κυριάκο, τον Μητσοτάκη, πως θα γίνει υπουργός στην κυβέρνησή του. Μου φάνηκαν αδιανόητα δύο πράγματα. Αφενός η ευκολία που ο “πασόκος” Κυριάκος έγινε κολλητός ενός Μητσοτάκη. Και αφετέρου πως ο ίδιος διαφήμιζε την μελλοντική υπουργοποίησή του, αν και -παρά τις ευχές των “μενουμευρωπαίων”- η κυβέρνηση Τσίπρα φαινόταν πως δεν θα εγκατέλειπε την κυβέρνηση πριν το 2019.

 

Στην κυβέρνηση Μητσοτάκη

Ακόμα μεγαλύτερη ήταν η έκπληξή του 2019 όταν επιβεβαιώθηκε το σχέδιο που είχα ακούσει σε εκείνο το σπίτι δυόμισι χρόνια νωρίτερα. Τα κατάφερε ο Κυριάκος, σκέφτηκα, σκεπτόμενος την θαυμαστή πορεία που διέγραψε μέσα σε δέκα χρόνια δίπλα σε τρεις πολιτικούς αρχηγούς και διαπλέοντας τα αγριεμένα νερά δύο σκληρών κομμάτων.

Ο Κυριάκος, όμως, κατάφερε να τιθασεύσει και άλλα αγριεμένα νερά επί υπουργίας του, παρά το γεγονός πως βρέθηκε στη δίνη του κυκλώνα σε πολύ κρίσιμες στιγμές. Δεν αναφέρομαι στις πληροφορίες που τον έφεραν να είναι ο “τροχονόμος” του Σχεδίου “Ελλάδα 2.0” για τα λεφτά του Ταμείου Ανάκαμψης - αυτά του προσέδιδαν κύρος και ισχύ. Αναφέρομαι στα όσα αφορούσαν τον ίδιο και το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης του οποίου προΐστατο.

 

Οι δουλειές

Τα θυμίζω τηλεγραφικά: Ο Πιερρακάκης ήταν κουμπάρος με τον Γρηγόρη Δημητριάδη και ταυτόχρονα κουμπάρος και με τον Γιάννη Λαβράνο της Krikel των υποκλοπών (τον τελευταίο τον είχε επισκεφθεί και στο γραφείο του). Επί υπουργίας του λειτουργούσε το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator στον ελληνικό χώρο (μην σας μπλέξω με τα τεχνικά), ενώ πόροι από το Ταμείο Ανάκαμψης είχαν διατεθεί για την ίδρυση και λειτουργία του ΚΕΤΥΑΚ που είχε σύμβαση με την Krikel. Ο Πιερρακάκης και ο Λαβράνος, δε, συνέχιζαν σύμφωνα με δημοσιεύματα να έχουν επαφές και να ενημερώνονται για τα όσα έλεγε το τότε στέλεχος της Meta και παρακολουθούμενη, Άρτεμις Σίφορντ.

 

Η δυστοπία

Ο Πιερρακάκης, όμως, βρέθηκε στο επίκεντρο και για άλλες υποθέσεις. Θα θυμίσω την κατ' εμέ πιο τρομακτική. Ήταν ο υπουργός που επί πανδημίας σύναψε σύμβαση με την Palantir για λογαριασμό της κυβέρνησης. Δεν μάθαμε ποτέ τι αφορούσε ακριβώς αυτή η σύμβαση. Μόνο ότι ήταν σχετική με την παρακολούθηση της κίνησης των πολιτών. Σημειωτέον, η Palantir θεωρείται από διεθνή μέσα ως η «πιο τρομακτική εταιρία στη Δύση»

Ο Κυριάκος από την μέρα που πήγε στο Υπουργείο Οικονομικών δεν εγκατέλειψε το ενδιαφέρον του για την δυστοπία. Σε πολλές από τις τελευταίες του ομιλίες αναφέρει πως πρέπει η Ελλάδα να επενδύσει στην "silver economy". Μην πάει ο νους σας στο καλό. ο υπουργός Οικονομικών θεωρεί τεράστια αναπτυξιακή ευκαιρία την εργασία των σημερινών συνταξιούχων ως απάντηση στην γήρανση του πληθυσμού.

Το συμπέρασμα

Μετά από αυτήν την αναδρομή, καταλήγω και πάλι στο εξής συμπέρασμα. Για να επιβιώσεις πολιτικά πρέπει να έχεις τρία βασικά στοιχεία. τρεις πολύτιμες ικανότητες: Να διαβλέπεις τις «ευκαιρίες». Να είσαι διατεθειμένος να προσκολληθείς σε κάποιον ισχυρό. Να μην έχεις ιδεολογική και πολιτική «ραχοκοκαλιά».

Ο Κυριάκος τα είχε και τα τρία

«Για ποιάν Ιθάκη και ποιο τέρμα μου μιλάς.

Ό,τι ονειρεύτηκες ποτέ δεν το πουλάς.

Για ό,τι αγωνίστηκες θα το `βρεις στα χαλάσματα.

Καινούργιος κόσμος θα `ναι μόνο τα φαντάσματα

Ετοιμαζόταν από χρόνια το Κακό.

Κανείς δεν είδε κάτι το σημαδιακό.

Όσοι μιλούσανε σωστά τους κοροϊδεύανε.

Γίνανε στόχος των ληστών. Τους σημαδεύανε.

Κι εσύ μιλάς για μιαν Ιθάκη ουτοπία.

Κουφέτα γάμου, τα γαλάζια της τοπία…»

Μάνος Ελευθερίου, από το δίσκο του Σταύρου Ξαρχάκου “7 Ελεγείες και Σάτυρες” (2017)

 

 

Ο Αλέξης Τσίπρας επέλεξε να επιστρέψει στο 2015. Όχι για να κάνει αυτοκριτική, αλλά για να κάνει κριτική σε όλους τους υπόλοιπους

Ας επιστρέψουμε κι εμείς λοιπόν. Σχεδόν χωρίς κρίσεις – μόνο με ημερολογιακή παράθεση γεγονότων. Εμείς θα πάμε και λίγο πιο πίσω. Τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ είχε καβαλήσει το κύμα που ξεσήκωσε η λαϊκή οργή και φσινόταν ως η σίγουρη εναλλακτική απέναντι στα δύο κόμματα που χρεοκόπησαν τη χώρα και φτωχοποίησαν το λαό της

Τότε που ο Αλέξης Τσίπρας έλεγε πολλά - για τα οποία δεν έκανε την αυτοκριτική του

 

Νοέμβριος του 2012 - Με ένα νόμο, σε ένα άρθρο

Αλέξης Τσίπρας: "Το πρόγραμμα δεν βγαίνει και το χρέος δεν είναι βιώσιμο"

 

 

Αλέξης Τσίπρας: " Η μόνη ρεαλιστική και σωτήρια εναλλακτική πρόταση είναι η κατάργηση με ένα νόμο και σε ένα άρθρο, όλων των μέτρων λιτότητας"

 

 

Απρίλιος του 2014: Go back κυρία Μέρκελ

Πρωθυπουργός είναι ο Aντώνης Σαμαράς και η Άνγκελα Μέρκελ επισκέπτεται τη χώρα μας. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι προ των πυλών της κυβερνητικής εξουσίας, ο Αλέξης Τσίπρας πρωτοστατεί σε διαδηλώσεις και δηλώσεις

Από τη Μυτιλήνη, όπου βρίσκεται εκείνες τις ημέρες, εκτοξεύει την περίφημη φράση: «Go back κυρία Μέρκελ, go back κύριε Σόιμπλε, Go back κυρίες και κύριοι της συντηρητικής νομενκλατούρας της Ευρώπης. Go back κύριοι της τρόικας. Η Ελλάδα δεν είναι πειραματόζωο»

 

 

 Δεκέμβριος του 2014: Νταούλια και ζουρνάδες

Σε προεκλογική συγκέντρωση στο Ηράκλειο της Κρήτης, ο Αλέξης Τσίπρας δηλώνει ότι αυτός θα βαράει το ζουρνά και οι αγορές θα χορεύουν στο ρυθμό του

«Μας λένε ότι οι αγορές θα τιμωρήσουν τους Έλληνες αν δεν ψηφίσουν αυτό που οι ίδιες επιθυμούν. Μας λένε ότι θα μας τιμωρήσει επίσης η Ευρώπη. Οι αγορές κάνουν τη δουλειά τους. Δουλειά τους είναι να κερδίζουν κι εμείς κάνουμε τη δουλειά μας. Δουλειά μας είναι να εξυπηρετούμε τα συμφέροντα του ελληνικού λαού …

«Εμείς θα παίζουμε το ζουρνά κι αυτοί θα χορεύουν. Κι επειδή είμαστε στην Κρήτη, θα παίζουμε τη λύρα και θα χορεύουν πεντοζάλη οι αγορές»

 

 

25 Ιανουαρίου 2015: Ο ΣΥΡΙΖΑ γίνεται κυβέρνηση

:Ο ΣΥΡΙΖΑ εκλέγεται πρώτο κόμμα με 36,34% και 149 έδρες και σχηματίζει κυβέρνηση συνεργασίας με το κόμμα «Ανεξάρτητοι Έλληνες» του Πάνου Καμμένου που συγκέντρωσε 4,75% και 13 έδρες. Την πρωθυπουργία αναλαμβάνει ο Αλέξης Τσίπρας. Κεντρική δέσμευση η αλλαγή της πολιτική λιτότητας και αναδιαπραγμάτευση χρέους/μνημονίου

 

26 Ιανουαρίου: Καισαριανή

Ο Αλέξης Τσίπρας ορκίζεται πρωθυπουργός με πολιτικό όρκο – για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία - και την ίδια ημέρα πηγαίνει στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής για να αποτίσει φόρο τιμής στους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές του 1944

 

30 Ιανουαρίου 2015: Μόλις σκότωσες την τρόικα

Ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης συναντά στην Αθήνα τον τότε επικεφαλής του Eurogroup και υπουργό Οικονομικών της Ολλανδίας, Γερούν Ντάισελμπλουμ και δηλώνει πως η ελληνική κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να μη συνεχίσει την εφαρμογή του μεσοπρόθεσμου προγράμματος δημοσιονομικής στρατηγικής και να μη συνεργαστεί με τη “σαθρά δομημένη επιτροπή” της τρόικα. Ο Ντάισελμπλουμ αιφνιδιάζεται δυσάρεστα και αποχωρώντας λέει στον έλληνα ομόλογό του: “Mόλις σκότωσες την τρόικα”

 

 

Ο Γιάνης Βαρουφάκης, με την αντισυμβατική του στάση, γίνεται παγκόσμιος σταρ. Ακόμη και τραγούδια ενέπνευσε σε Γερμανούς - όπως τα παρακάτω που σατιρίζουν όλες τις πλευρές και εν πάσει περιπτώσει αποτυπώνουν το κλίμα της εποχής 

 

 

 

16 Φεβρουαρίου 2015: Ο Αλέξης Τσίπρας απολογείται για μια γελοιογραφία

Ο Σόιμπλε μπαίνει στο στόχαστρο των γελοιογράφων και ο Αλέξης Τσίπρας νιώθει την ανάγκη να απολογηθεί. Μιλώντας στην Κ.Ο, αναφέρεται  σε ένα σκίτσο του Τάσου Αναστασίου, γελοιογράφου της Αυγής, ασκώντας του κριτική. Η γελοιογραφία είχε σαν κεντρικό ήρωά της τον Β.Σόιμπλε

 

«Δεν μας χωρίζει τίποτα με τον γερμανικό λαό και δεν βοηθά ένα εκατέρωθεν κλίμα αντιπαράθεσης που κάποιοι διαμορφώνουν. Όπως δεν βοηθά και δεν μας εκφράζει το προκλητικό πολιτικό μήνυμα που εξέπεμψε μια ατυχής γελοιογραφία που απεικόνιζε τον Σόιμπλε με στολή ναζί. Ήταν μια ατυχέστατη στιγμή που δεν εκφράζει σε καμία περίπτωση την ελληνική κυβέρνηση και τον ελληνικό λαό».

 

20 Φεβρουαρίου 2015: Παράταση της δανειακής σύμβασης

Ύστερα από συνεχείς διαπραγματεύσεις, επιτυγχάνεται προκαταρκτική συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και δανειστών. Αφορά τετράμηνη παράταση της δανειακής σύμβασης, με την ελληνική κυβέρνηση να αναλαμβάνει την υποχρέωση υποβολής λίστας μεταρρυθμίσεων ώστε να εγκριθεί η καταβολή της τελευταίας δόσης, να επαναλαμβάνει τη δέσμευση αποπληρωμής προς όλους τους πιστωτές και να παραιτείται από “μονομερείς ενέργειες”

 

25 Φεβρουαρίου 2015: Η Τρόικα πιέζει

H ελληνική κυβέρνηση στέλνει λίστα μεταρρυθμίσεων στο Eurogroup. Στους επόμενους μήνες η Τρόικα είτε θα ζητά αλλαγή μέτρων είτε επιβολή νέων, με την ελληνική πλευρά να υποχωρεί διαρκώς

 

6 Μαρτίου 2015: Αποπληρωμή δόσης στο ΔΝΤ

Aποπληρώνεται η δόση των 310 εκ. ευρώ προς το ΔΝΤ

 

18 Μαρτίου 2015: Η Τρόικα δεν ανέχεται  "μονομερείς ενέργειες"

Το EuroWorking Group χαρακτηρίζει μονομερή ενέργεια την ψήφιση του νομοσχεδίου για την ανθρωπιστική κρίση και για τις 100 δόσεις και ζητά από την κυβέρνηση Τσίπρα να το αποσύρει. Αν και τελικά ψηφίζεται από τη Βουλή, ύστερα από διευκρινιστικές δηλώσεις ευρωπαίων αξιωματούχων ότι το ζήτημα θα έπρεπε πρώτα να συζητηθεί με τους “θεσμούς”, το μήνυμα που στέλνεται στην ελληνική κυβέρνηση είναι “δεν θα κάνετε ό,τι θέλετε”

 

 

25 Μαρτίου 2015: Νέες πιέσεις από την Τρόικα

Από το EuroWorking Group τίθεται ξανά η απαίτηση για κατάθεση νέας λίστας μέτρων ώστε να εκταμιευτεί το ποσό των 1,2 δις ευρώ από τον ESM

 

 

5 Απριλίου 2015: Φήμες για παρεμβάσεις Ευρωπαίων αξιωματούχων

Σε άρθρο των Financial Times αναφέρεται πως Ευρωπαίοι αξιωματούχοι ζητούν την αποπομπή από τον ΣΥΡΙΖΑ της “άκρας Αριστεράς” του και σχηματισμό κυβέρνησης με το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι για την επίτευξη συμφωνίας

 

8 Απριλίου 2015: Επίσκεψη στη Μόσχα

Ο Τσίπρας - μαζί με μεγάλη αντιπροσωπεία - επισκέπτεται τη Μόσχα, προβαίνοντας σε μια κίνηση που οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι την εκλαμβάνουν ως επιθετική πρώτον γιατί οι σχέσεις Ευρώπης-Ρωσίας δεν είναι καλές (έχουν ξεκινήσει οι κυρώσεις λόγω Κριμαίας) και δεύτερον – και σημαντικότερο - μια πιθανή συμφωνία για οικονομική βοήθεια από τη Ρωσία ανεξάρτητα από την Τρόϊκα δεν θα μπορούσε να γίνει ανεκτή. Η συνάντηση καταλήγει σε συμφωνία για τα ενεργειακά και ανάπτυξη εμπορικών σχέσεων

 

 

 

9 Απριλίου 2015: Αποπληρωμή δόσης στο ΔΝΤ

Η ελληνική κυβέρνηση προχωρά στην αποπληρωμή μιας ακόμα δόσης στο ΔΝΤ χωρίς να έχει επιτευχθεί συμφωνία

 

24 Απριλίου 2015: Σύνοδος της Ρίγα

Στο Eurogroup που συγκαλείται στη Ρίγα της Λετονίας το κλίμα είναι συγκρουσιακό. Οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης εκφράζουν έντονη δυσαρέσκεια για την "αργή πρόοδο". Η Τρόικα αναφέρει πως η ελληνική πρόταση είναι ανεπαρκής και ο Γιάνης Βαρουφάκης βρίσκεται στο στόχαστρο των δανειστών

Κατόπιν αυτού, η ελληνική κυβέρνηση αποφασίζει να αποσύρεοι τον Γιάννη Βαρουφ'άκη από την κεντρική διαπραγμάτευση - παρόλο που εξακολουθεί να είναι υπουργός Οικονομικών - και τη θέση του στις διαπραγματεύσεις παίρνει ο Ευκλείδης Τσακαλώτος

 

 

Υπερψηφίζεται στη Βουλή η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ) για τη μεταφορά των ταμειακών διαθέσιμων των Φορέων της Γενικής Κυβέρνησης στην Τράπεζα της Ελλάδας. Δημιουργείται έτσι τεχνητή ρευστότητα με εσωτερικό δανεισμό για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις

 

29 Απριλίου 2015: Πρώτη νύξη για δημοψήφισμα

Στο κεντρικό άρθρο της η Αυγή, “προειδοποιεί” ότι αν δεν επέλθει ένας έντιμος συμβιβασμός, το λόγο θα λάβει ο λαός με δημοψήφισμα

 

7 Μαΐου 2015: Η ελληνική πλευρά εκφράζει αισιοδοξία

Σε συνέντευξή του στον Guardian, ο Γιάννης Δραγασάκης δηλώνει την αισιοδοξία του για συμφωνία στο ερχόμενο Eurogroup. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Βαρουφάκης δηλώνει στο BBC ότι “η συμφωνία θα κλειστεί εντός 2 εβδομάδων”

 

11 Μαΐου 2015: Αποπληρωμή δόσης στο ΔΝΤ

Η ελληνική κυβέρνηση προχωρά στην αποπληρωμή 750 εκ ευρώ δανείου σε ΔΝΤ. O ΣΥΡΙΖΑ εξαπολύει βολές στον Στουρνάρα της Τράπεζας της Ελλάδας (ΤτΕ) για υπονόμευση του έργου της κυβέρνησης. Παράλληλα, η ΚΕΔΕ αρνείται να εφαρμόσει την ΠΝΠ και να μεταβιβάσει τα αποθεματικά της στην ΤτΕ. Ακόμη μία συνεδρίαση του Eurogroup καταλήγει χωρίς συμφωνία

 

24 Μαΐου 2015: "Οι άνθρωποι είναι πάνω από το χρέος"

Συνεδριάζει η ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ. Στην απόφασή της σημειώνεται: “Αν συνεχιστεί η πιστωτική ασφυξία και τα πράγματα οδηγηθούν σε οριακό σημείο, ας μην έχει κανείς αμφιβολία ότι η πληρωμή μισθών και συντάξεων έχει απόλυτη προτεραιότητα έναντι των δόσεων των δανείων. Οι άνθρωποι είναι πάνω από το χρέος”

 

28 Μαΐου 2015: Το ΔΝΤ ζητά την απόλυση των επαναπροσληφθεισών καθαριστριών

Το ΔΝΤ ζητάει να παρθεί πίσω η επαναπρόσληψη των καθαριστριών του Υπουργείου Οικονομικών. Η Τρόικα διαρκώς πιέζει για επίτευξη συμφωνίας, ενώ διαρκώς ζητάει αλλαγές σε επιμέρους μέτρα της ελληνικής κυβέρνησης, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο για Grexit

 

2 Ιουνίου: Απόρριψη νέου ελληνικού σχεδίου

Η ελληνική κυβέρνηση καταθέτει νέο σχέδιο. Οι δανειστές αντιπροτείνουν κατάργηση ΕΚΑΣ, μείωση συντάξεων και αύξηση ΦΠΑ στο ρεύμα - προτάσεις που δεν γίνονται δεκτές από την ελληνική πλευρά

 

5 Ιουνίου 2015: Αποπληρωμή δόσης 1,2 δις στο ΔΝΤ

Αποπληρώνεται δόση 1,2 δισ ευρώ στο ΔΝΤ

 

8 Ιουνίου 2015: Ανησυχία στη σύνοδο των G7

Το ελληνικό ζήτημα συζητιέται εκτός ατζέντας στη Σύνοδο των G7. Οι ΗΠΑ διατυπώνουν την ανησυχία τους για τυχόν αποσταθεροποίηση της Ευρωπαϊκής οικονομίας, η οποία θα συμπαρασύρει και την παγκόσμια οικονομία

 

14 Ιουνίου 2015: Απόρριψη των ελληνικών συμπληρωματικών προτάσεων

Η ελληνική αντιπροσωπεία καταθέτει συμπληρωματικές προτάσεις, τις οποίες απορρίπτουν οι “θεσμοί”, διακόπτοντας τις διαπραγματεύσεις και επιμένοντας στις δικές τους προτάσεις αύξησης του ΦΠΑ και μειώσεων στις συντάξεις

 

18 Ιουνίου 2015: Αδιέξοδο στο Eurogroup

Το Eurogroup για ακόμη μια φορά δεν καταλήγει σε συμφωνία

Οι ελληνικές αρχές δηλώνουν ότι οι προτάσεις τους είναι βιώσιμες και ζητούν θετική πολιτική βούληση από την απέναντι μεριά

Το ΚΚΕ σε ανακοίνωσή του ζητά μονομερή διαγραφή του χρέους, ρήξη με την ΕΕ και το κεφάλαιο.

Συγκέντρωση στην Αθήνα των “Μένουμε Ευρώπη”

 

19 Ιουνίου 2015: Ανησυχία στο NATO

Στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, διατυπώνεται η άποψη ότι πιθανό Grexit θα είναι κίνδυνος ασφάλειας για το ΝΑΤΟ

Ο Αλέξης Τσίπρας, στο Διεθνές Οικονομικό Φόρουμ της Αγ. Πετρούπολης, τοποθετεί το πρόβλημα της Ελλάδας ως ευρωπαϊκό πρόβλημα

 

24 Ιουνίου 2015: Τελεσίγραφο της Τρόικα

Το βράδυ της 24ης Ιουνίου, στο έκτακτο Eurogroup, η Τρόικα, με μορφή τελεσιγράφου, δίνει προθεσμία στην ελληνική κυβέρνηση να αποδεχτεί τη συμφωνία που της προτείνει μέχρι  το μεσημέρι της επομένης, Πέμπτης 25 Ιουνίου

 

25 Ιουνίου 2015: Η εληνική αντιπροσωπεία αποχωρεί από το Eurogroup

Η πρόταση που καταθέτουν η ΕΚΤ, η ΕΕ και το ΔΝΤ δεν γίνεται δεκτή από την ελληνική αντιπροσωπεία η οποία αποχωρεί

 

26 Ιουνίου 2015:  Ανακοινώνεται το δημοψήφισμα

Συγκαλείται υπουργικό συμβούλιο και το ίδιο βράδυ, χαράματα προς 27η Ιουνίου, ο Αλέξης Τσίπρας ανακοινώνει, αιφνιδιαστικά, την απόφασή του να γίνει δημοψήφισμα, καλώντας τους Ελληνες πολίτες να τοποθετηθούν στο ερώτημα:

«Πρέπει να γίνει αποδεκτό το σχέδιο συμφωνίας, το οποίο κατέθεσαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στο Eurogroup της 25.06.2015 και αποτελείται από δύο μέρη, τα οποία συγκροτούν την ενιαία πρότασή τους;

Το πρώτο έγγραφο τιτλοφορείται «Reforms for the completion of the Current Program and Beyond» («Μεταρρυθμίσεις για την ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος και πέραν αυτού») και το δεύτερο «Preliminary Debt sustainability analysis» («Προκαταρκτική ανάλυση βιωσιμότητας χρέους»)

Όσοι από τους πολίτες της χώρας απορρίπτουν την πρόταση των τριών θεσμών ψηφίζουν: ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΕΤΑΙ/ΟΧΙ

Όσοι από τους πολίτες της χώρας συμφωνούν με την πρόταση των τριών θεσμών ψηφίζουν: ΕΓΚΡΙΝΕΤΑΙ/ΝΑΙ»

Το Eurogroup σε νέα συνεδρίαση του αποφασίζει τη μη παράταση του προγράμματος στήριξης στην Ελλάδα πέραν της 30/6

 

27 Ιουνίου 2015: H ελληνική Βουλή εγκρίνει τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος

27/6/2015: To Σάββατο 27 Ιουνίου προς Κυριακή 28 Ιουνίου, στην ονομαστική ψηφοφορία που διεξάγεται στη Βουλή, 178 βουλευτές ψηφίζουν υπέρ της διεξαγωγής του δημοψηφίσματος και 120 κατά, ενώ δύο βουλευτές δεν ψηφίζουν  

Υπέρ της διεξαγωγής ψηφίζουν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ καθώς και βουλευτές της Χρυσής Αυγής. Η Νέα Δημοκρατία μαζί με το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι ψηφίζουν κατά, ενώ το ΚΚΕ τάχθηκε συνολικά κατά, ζητώντας να συμπεριληφθεί στο δημοψήφισμα η πρότασή του για αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ένωση και για κατάργηση όλων των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων, ωστόσο η πρόταση αυτή απορρίπτεται

 

28 Ιουνίου 2015: Capital controls

Ύστερα από την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να μην αυξήσει το ποσό της ρευστότητας που χορηγούσε στις ελληνικές τράπεζες μέσω ELA (Μηχανισμός Επείγουσας Παροχής Ρευστότητας) το υπουργικό συμβούλιο στην Αθήνα κηρύσσει  “τραπεζική αργία” το διάστημα έως και την επομένη του δημοψηφίσματος, στις 6 Ιουλίου, επιβάλλοντας τα λεγόμενα “capital controls”

Πιο συγκεκριμένα, ανακοινώνεται ότι από το πρωί της επομένης, Δευτέρας 29 Ιουνίου: «οι τράπεζες θα παραμείνουν κλειστές μέχρι και τη Δευτέρα 6 Ιουλίου, σύμφωνα με την σχετική πράξη νομοθετικού περιεχομένου. (…) Από το μεσημέρι της 29 Ιουνίου θα λειτουργούν τα ATM με ημερήσιο όριο ανάληψης 60€ ανά κάρτα, που αντιστοιχούν σε 1.800€ το μήνα»

 

29 Ιουνίου 2015: Ουρές στις τράπεζες και ανησυχία

Οι τράπεζες είναι κλειστές και έξω από αυτές χιλιάδες πολίτες σε όλη τη χώρα, μη εξοικειωμένοι με τις ηλεκτρονικές συναλλαγές, περιμένουν στην ουρά των ΑΤΜ για να κάνουν ανάληψη μετρητών

 

 

Αναταραχή στα χρηματιστήρια

Ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Σούλτς δηλώνει ότι θα κάνει εκστρατεία υπέρ του ΝΑΙ, ενώ ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, δήλωσε ότι «στο δημοψήφισμα οι Έλληνες πολίτες καλούνται να απαντήσουν αν θα παραμείνουν στο Ευρώ ή θα επιστρέψουν στην δραχμή», μια άποψη που συμμερίστηκαν οι κυβερνήσεις των μεγάλων δυνάμεων της Ευρώπης, όπως της Γερμανίας, της Ιταλίας και της Γαλλίας

 

30 Ιουνίου 2015: Λήγει το πρόγραμμα στήριξης

Λήγει το πρόγραμμα στήριξης. Το αίτημα Τσίπρα για ανανέωση απορρίπτεται από το Eurogroup και η δόση προς το ΔΝΤ που λήγει την ίδια μέρα δεν αποπληρώνεται

 

2 Ιουλίου 2015: Τα ΜΜΕ συντάσσονται υπέρ του ΝΑΙ

Οι δημοσκοπήσεις προβλέπουν τη νίκη του ΝΑΙ. Υπέρ του ΝΑΙ συντάσσονται επίσης Τα συστημικά μέσα συντάσσονται αναφανδόν υπέρ του ΝΑΙ. Χαρακτηριστική έχει μείνει η αμίμητη φράση της δημοσιογράφου Σαράφογλου στο συνομιλητή της ηθοποιό Κλέωνα Γρηγοριάδη στο MEGA: “Τι φταίμε εμείς που όλες οι κοινωνικές ομάδες είναι με το ΝΑΙ;”

 

Χαρακτηριστικές είναι οι αήθεις επιθέσεις -σε σημείο αισχρής προπαγάνδας -  που δέχονται από τα συστημικά ΜΜΕ τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που εμφανίζονται "αδιάλλακτα"  

 

 

 

3 Ιουλίου 2015: Διάγγελμα του Αλέξη Τσίπρα και συγκεντρώσεις

Διάγγελμα του Αλέξη Τσίπρα , με το οποίο καλεί τους πολίτες να ψηφίσουν υπέρ του ΟΧΙ

 

 

 

Τεράστια συγκέντρωση πραγματοποιείται στην πλατεία Συντάγματος υπέρ του ΟΧΙ, πολλαπλάσια της αντίστοιχης υπέρ του ΝΑΙ που πραγματοποιείται την ίδια ώρα στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Τα Μέσα ενημέρωσης παρουσιάζουν ως ισοδύναμες τις συγκεντρώσεις.

Οι εικόνες προδίδουν την εμφανή διαφοροποίηση των δύο κοινών

 

 

 

 

 

Όλες οι δημοσκοπήσεις προβλέπουν, ακόμη και την τελευταία στιγμή, έστω και μικρή επικράτηση του ΝΑΙ

 

 

5 Ιουλίου 2015: Μεγάλη νίκη του ΟΧΙ

Με συμμετοχή που αγγίζει το 62%, προσέρχονται στις κάλπες περίπου 6 εκατομμύρια πολίτες. Το 61,31% αυτών ψηφίζει υπέρ του «ΟΧΙ» και 38,69% ψηφίζει υπέρ του «ΝΑΙ»

 

 

Η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ χαρακτηρίζει απογοητευτικό το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, ενώ ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δηλώνει πως είναι επιλογή των Ελλήνων να μη θέλουν να συνεχίσουν εντός Ευρωζώνης.

Ο Αντώνης Σαμαράς γνωστοποιεί την παραίτησή του από την ηγεσία της Ν.Δ και ορίζεται μεταβατικός πρόεδρος της ΝΔ ο Ευάγγελος Μεϊμαράκης, ο οποίος δηλώνει απειλητικά “οι πολίτες της αστικής τάξης περιμένουμε τον κ. Τσίπρα να φέρει την συμφωνία εντός 48 ωρών”

Στην πλατεία Συντάγματος και άλλα κεντρικά σημεία της χώρας στήνονται χοροί σε πανηγυρικό κλίμα, χωρίς να γνωρίζουν αυτά που πρόκειται να συμβούν μέσα σε λίγες μόλις ώρες

 

 

Ο Αλέξης Τσίπρας, σε διάγγελμά του, δηλώνει πως ερμηνεύει το “ΟΧΙ” ως εντολή του ελληνικού λαού για επίτευξη συμφωνίας και όχι ρήξης, παγώνοντας τα χαμόγελα στα χείλη των μελών στα κατά τόπους γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ

 

 

Ο Γιάνης Βαρουφάκης, με έντονα καταγγελτικό λόγο για τη στάση των δανειστών, αλλά και με αιχμές κατά του Αλέξη Τσίπρα, που δήλωσε πως η αποχώρηση Βαρουφάκη ίσως βοηθήσει στην επίτευξη συμφωνίας, παραιτείται από υπουργός Οικονομικών και τη θέση του παίρνει ο Ευκλείδης Τσακαλώτος.

Όσοι έχουν πολιτικό αισθητήριο αντιλαμβάνονται για το τι θα επακολουθήσει – όπως και το ότι όλα είχαν προαποφασιστεί άσχετα με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος

 

6 Ιουλίου 2015: Συμβούλιο πολιτικών αρχηγών

Συγκαλείται συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών,  στο οποίο συμμετέχουν οι: Αλέξης Τσίπρας (ΣΥΡΙΖΑ), Βαγγέλης Μεϊμαράκης (Νέα Δημοκρατία), Σταύρος Θεοδωράκης (Ποτάμι), Δημήτρης Κουτσούμπας (ΚΚΕ), Πάνος Καμμένος (Ανεξάρτητοι Έλληνες), Φώφη Γεννηματά (ΠΑΣΟΚ). Όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί, πλην του Δημήτρη Κουτσούμπα, υπογράφουν κοινή δήλωση σύμφωνα με την οποία το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος δεν αποτελεί λαϊκή εντολή για ρήξη.

Ξεκινά νέος κύκλος πολυήμερων διαπραγματεύσεων μεταξύ δανειστών και ελληνικής κυβέρνησης.

 

13 Ιουλίου 2015: Συμφωνία με τους δανειστές

Ύστερα από 17 ώρες διαπραγματεύσεων, το πρωί της 13ης Ιουλίου, h ελληνική κυβέρνηση και oi δανειστές φτάνουν σε συμφωνία, η οποία επικυρώνεται από την ελληνική βουλή στις 15 προς 16 Ιουλίου, με 229 «ναι», 64 «όχι» και 6 «παρών». Παρά την αποδοχή της συμφωνίας με μεγάλο ποσοστό, το κλίμα στον ΣΥΡΙΖΑ ήταν ιδαίτερα βαρύ, καθώς 32 βουλευτές του ψήφισαν «ΟΧΙ», 6 δήλωσαν «παρών» και είχε και μία απουσία.

Παρόλα αυτά, η κυβερνητική συνοχή δεν κατέβηκε κάτω από τους 120 βουλευτές (110+13 των ΑΝΕΛ του Καμμένου) - ένα όριο που είχαν θέσει για να μην παραιτηθεί η κυβέρνηση

Λίγες ανεξάρτητες φωνές αντιδρούν και απορούν

 

 

 

 

13 προς 14 Αυγούστου 2015: Εγκρίνεται το τρίτο Μνημόνιο

H ελληνική βουλή εγκρίνει το τρίτο Μνημόνιο με 222 ΝΑΙ, 64 ΟΧΙ και 11 ΠΑΡΩΝ. Τη συμφωνία ψήφισαν ομόφωνα η Ν.Δ., το Ποτάμι, το ΠΑΣΟΚ και οι ΑΝΕΛ. Ως ειρωνεία, ειπώθηκε κατόπιν ότι "το αριστερό μνημόνιο είναι ισχυρότερο των άλλων προηγούμενων δύο, αφού ψηφίστηκε με 229 βουλευτές, ενώ το πρώτο μνημόνιο με 172 και το δεύτερο 199 βουλευτές"

Αξίζει να τονιστεί ιδιαίτερα πως η κυβερνητική συνοχή έπεσε κάτω και από το φραγμα των 120 εδρών. Από τους 149 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, το τρίτο Μνημόνιο ψήφισαν ΜΟΝΟΝ οι 106, καθώς 32 βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος ψήφισαν ΌΧΙ και 11 δήλωσαν «παρών». ήταν πλέον σαφές ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ δεν μπορούσε να συνεχίσει κάτω από αυτές τις συνθήκες

 

 

 

20 Αυγούστου: Εκλογές ξανά

Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, με διάγγελμά του, προκηρύσσει πρόωρες εθνικές εκλογές.

Στις 21 Αυγούστου 2015, 25 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ανεξαρτητοποιούνται και σχηματίζουν το αντιμνημονιακό κόμμα «Λαϊκή Ενότητα». Μετά την παραίτηση της κυβέρνησης και σύμφωνα με το Σύνταγμα δόθηκαν διερευνητικές εντολές για το σχηματισμό της κυβέρνησης και εφόσον δεν κατέληξαν, σχηματίστηκε η υπηρεσιακή κυβέρνηση της Βασιλικής Θάνου, ώστε να οδηγηθεί η χώρα στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου.

 

20 Σεπτεμβρίου: Και πάλι νικητής ο ΣΥΡΙΖΑ

Ο ΣΥΡΙΖΑ εκλέγεται και πάλι πρώτο κόμμα με 35,46% και 145 έδρες και σχηματίζει κυβέρνηση συνεργασίας με το κόμμα του Πάνου Κάμμενου, «Ανεξάρτητοι Έλληνες»

 

 

Το τρίτο Μνημόνιο είναι γεγονός. Για πρώτη φορά Αριστερό

".. ο νέος Ουίνστον κοίταξε το τεράστιο πρόσωπο. Του χρειάστηκαν πάνω από σαράντα χρόνια για να μάθει τι είδους χαμόγελο κρυβόταν πίσω από το μαύρο μουστάκι. Ω σκληρή, ανώφελη παρεξήγηση! Ω πεισματάρη που εξορίστηκες με τη θέλησή σου από την πατρική αγκαλιά! Δυο δάκρυα που μύριζαν τζιν κύλησαν στα πλάγια της μύτης του. Αλλά όλα ήταν εντάξει, όλα πήγαιναν καλά, ο αγώνας είχε τελειώσει. Είχε κερδίσει τη μάχη με τον εαυτό του. ΑΓΑΠΟΥΣΕ το Μεγάλο Αδελφό."

 

 

Πηγές:

https://www.antapocrisis.gr/%CF%84%CE%BF-%CF%87%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%88%CE%B7%CF%86%CE%AF%CF%83%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%82/

https://www.tovima.gr/2025/07/05/istoriko-arxeio/xronologio-gia-to-dimopsifisma-tou-2015-ti-proigithike-ti-akolouthise/

https://www.kathimerini.gr/politics/563111539/9-chronia-apo-to-dimopsifisma-toy-2015-ta-gegonota-mesa-apo-to-istoriko-archeio-tis-k/

https://www.tovima.gr/2015/07/16/politics/psifistike-apo-perissoteroys-boyleytes-to-aristero-mnimonio/

https://www.in.gr/2019/07/04/politics/kyvernisi/5-iouliou-2015-xroniko-enos-diapseysthentos-dimopsifismatos/

https://www.news247.gr/ekloges/o-tsipras-prothipourgos-proti-fora-politikos-orkos-kai-episkepsi-sto-skopeftirio-tis-kaisarianis/

https://www.protothema.gr/blogs/bas-anastasopoylos/article/854586/go-back-madame-merkel/

https://www.iefimerida.gr/news/182613/o-syriza-tha-varaei-ntaoyli-kai-oi-agores-tha-horeyoyn

http://mavrioxia.blogspot.com/2015/07/blog-post_25.html#more

Είχανε μάθει να έχουν αντιμέτωπους φοιτητές, συνταξιούχους και κοπέλες

Όπως στην πορεία για τον Αλέξη Γρηγορόπουλο

Γιατί αυτό είναι το κοινό σε τέτοιες πορείες. Οι "παραγωγικές" ηλικίες είναι είτε στη δουλειά τους είτε στην ξεκούραση από την εξοντωτική δουλειά 

Όταν όμως η δουλειά καταστρέφεται, τότε θα βγουν και αυτές οι ηλικίες στο δρόμο. Και θα γίνει αυτό που έγινε στην Κρήτη. Και, όπως το πάει η εγκληματική οργάνωση του Μητσοτάκη, έτσι θα πάει και αλλού

Είχανε μάθει οι πάνοπλοι γορίλες να κλείνουν τα παιδιά και τις κοπέλες στα στενά, να τους εκτοξεύουν χημικά και να τους στήνουν παγίδες θανάτου

Σακατεύοντάς τους, εξευτελίζοντάς τους, γυμνώνοντάς τους, τραβώντάς τους από τα μαλλιά, δέρνοντάς τους ακόμη και όταν τους είχανε συλλάβει - ρίχνοντάς τους πισθάγκωνα στο δρόμο, με σκισμένα ρούχα, με πεταμένα παπούτσια, με σπασμένα χέρια και κεφάλια

Είχανε μάθει να δέρνουν χωρίς έλεος, με την αλαζονεία του ατιμώρητου.

Είχανε μάθει να περνάνε χειροπέδες σε μεσήλικές γυναίκες, αντιμετωπίζοντάς τους σαν να είναι κοινωνικός κίνδυνος, όπως πριν από ένα μήνα σε μεσήλικη γυναίκα με καρδιακό πρόβλημα

Είχανε μάθει να γρονθοκοπάνε 13χρονα παιδιά, όπως προχθές στο Ίλιο

Είχανε μάθει να ψεκάζουν στα μούτρα το γέροντα Γλέζο

Είχανε μάθει να γελάνε όταν οι δαρμένοι φώναζαν “πονάω!”  και τους παρακαλούσαν να σταματήσουν

Είχανε μάθει να σηκώνουν το μεσαίο τους δάχτυλο προκαλώντας τα παιδιά που είχανε απέναντί τους

Ας μάθουν τώρα και την ανάποδη και ας πάψουν να αποκαλούν «έγκλημα» αυτό που κάποτε θεωρούσαν δικό τους, νόμιμο προνόμιο 

Γιατί, σήμερα, η δαρμένη και εξευτελισμένη Ελλάδα γελάει

 

 

Για μιαν ακόμη φορά, η Αθήνα έγινε κατεχόμενη πόλη

Για μιαν ακόμη φορά, τα Εξάρχεια περικυκλώθηκαν από χιλιάδες ένστολους γορίλες

Για μιαν ακόμη φορά, τα ΜΑΤ επιτέθηκαν αναίτια σε διαδήλωση

Για μιαν ακόμη φορά, οι ένστολοι γορίλες χτύπησαν στο ψαχνό δολοφονικά, τυφλά και αδιάκριτα

Για μιαν ακόμη φορά, οι ένστολοι γορίλες σακάτεψαν κόσμο

Για μιαν ακόμη φορά, οι ένστολοι γορίλες χτύπησαν κόσμο που προσπαθούσε να διαφύγει από την παγίδα θανάτου που του είχαν στήσει

Για μιαν ακόμη φορά, αγόρια και κορίτσια βρέθηκαν με δεμένα τα χέρια πίσω, πεσμένα καταγής στο δρόμο – ακόμη και πολύ μακριά από το χώρο των συγκρούσεων

Για μιαν ακόμη φορά, οι γουρουνόμορφοι γορίλες έγιναν εχθροί του λαού

Για μιαν ακόμη φορά, η ελληνική αστυνομία έβγαλε ανακοίνωση με χονδροειδή ψέματα, που υποτιμά τη νοημοσύνη όσων βρέθηκαν εκεί

Για μιαν ακόμη φορά τα Μέσα Εξημέρωσης την αναπαρήγαγαν άκριτα και ασχολίαστη

Για μιαν ακόμη φορά οι κυρ Παντελήδες κούνησαν το κεφάλι τους και είπαν πως αυτοί που έφαγαν ξύλο «πήγαιναν γυρεύοντας» – και ίσως πολλοί από αυτούς χαμογέλασαν χαιρέκακα

Αυτά είναι τα όπλα της κυβέρνησης. Τα δολοφονικά χέρια της αστυνομίας, τα πληρωμένα στόματα των εξαγορασμένων Μέσων και η ανοχή των εθελόδουλων κυρ Παντελήδων

Και είναι πολλοί οι κυρ Παντελήδες - αμέτρητοι. Γιατί, αν δεν ήτανε πολλοί, ούτε η αστυνομία θα έφτανε για να την σώσει, ούτε τα πληρωμένα στόματα των Μέσων

Γι αυτή τη – φαινομενικά ανεξήγητη - συμπεριφορά των κυρ Παντελήδων έχει μιλήσει εύστοχα ο Αλμπέρ Καμύ

”Μια από τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας είναι η λύσσα και η ποταπή επιθυμία να δεις να υποκύπτει, αυτός που τολμάει να αντιστέκεται σ’ αυτό που σε συνθλίβει.”

 

 

 

View this post on Instagram

A post shared by Vedat Yeler (@yelervedat)

του Νίκου Μπελαβίλα, Καθηγητή Πολεοδομίας και Ιστορίας της Πόλης στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και Διευθυντή του Εργαστηρίου Αστικού Περιβάλλοντος

 

Στη Μάνδρα το πρόβλημα δεν είναι η πλημμύρα, αλλά η ίδια η Μάνδρα. Όσες και όσοι γνωρίζουν να διαβάζουν χάρτες μπορούν να το διαπιστώσουν ιδίοις όμμασι: ο χάρτης της πόλης του 19ου αιώνα σε αντιπαραβολή με τον χάρτη της πόλης του 21ου αιώνα. Η παλιά αρβανίτικη κωμόπολη ήταν κτισμένη και επιβίωσε εκαντοντάδες χρόνια επάνω σε έναν λόφο, ανάμεσα σε δύο ρέματα. Τα σπίτια βρίσκονταν 10–20 μέτρα ψηλότερα από τις κοίτες τους. Εκείνοι οι προπαππούδες δεν έχτισαν μέσα στη διαδρομή της πλημμύρας, μέσα στο νερό — κι ας μην γνώριζαν υδρογεωλογία. Αυτά μας δείχνει ο περίφημος χάρτης των Curtius και Kaupert του 1884.

Ωστόσο, η μεταπολεμική Μάνδρα απλώθηκε επάνω στις κοίτες των ρεμάτων. Στο γύρισμα του 20ου-21ου αιώνα, όταν το Θριάσιο εξεράγη με βιομηχανικές και μεταφορικές χρήσεις και οι ελαιώνες μετατράπηκαν σε κτίρια, η οικιστική–βιομηχανική ζώνη όχι μόνο συνέχισε να καλύπτει τις φυσικές πλημμυρικές κοίτες, αλλά επεκτάθηκε και επάνω στη συμβολή των δύο κλάδων που κατεβαίνουν από το όρος Πατέρας: των ρεμάτων Αγίας Αικατερίνης και Σούρες. Στραγγαλίζοντάς τα. Αυτό μας το δείχνει ο χάρτης του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου του 2003. To κόκκινο σχήμα στα δεξιά είναι το νέο προβλεπόμενο κέντρο και βρίσκεται επάνω στο ρέμμα, όπως και το μώβ διαγραμμισμένο τρίγωνο κάτω που είναι η βιομηχανική ζώνη αλλά και το νοτιοανατολικό τμήμα με περιοχές κατοικίας

 

 

Φέτος η Μάνδρα ήταν σχετικά τυχερή, καθώς τα 200–300 χιλιοστά βροχής έπεσαν λίγο νοτιότερα, προς τη θάλασσα στη Βλυχάδα και όχι στη βόρεια πλαγιά του βουνού. Έτσι ευτυχώς βιώσαμε μια μεγάλη πλημμύρα, αλλά όχι τον Αρμαγεδδώνα του 2017. Αλλιώς θα είχαμε τα ίδια αποτελέσματα, παρότι τόσο η τότε Περιφερειακή Αρχή της Ρένας Δούρου όσο και η επόμενη του Γιώργου Πατούλη κατασκεύασαν τα προβλεπόμενα έργα. Όπως όμως γνωρίζουμε, τέτοιοι χείμαρροι δεν τιθασεύονται σε υπόγεια κανάλια. Υπερχειλίζουν και βγαίνουν στην επιφάνεια, μετατρέποντας τους δρόμους σε ποτάμια.

Με όλο τον σεβασμό στις περιουσίες των ανθρώπων και στις προσπάθειες της αυτοδιοίκησης, όσο αντιπλημμυρικά έργα κι αν κατασκευαστούν, αν δεν κατεδαφιστούν κτίρια — σπίτια, αποθήκες, σούπερ μάρκετ — και αν δεν ξηλωθούν δρόμοι ώστε να απελευθερωθούν οι φυσικές διαδρομές του νερού, η πόλη θα πνίγεται με κάθε τέτοια βροχή.

Διαδηλωτές γύρω από τις σορούς θυμάτων της 3ης Δεκεμβρίου 1944

 

Ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι η μέγιστη προσωποποίηση της βαθιάς κατάπτωσης του πολιτικού συστήματος της χώρας. Όταν μια χώρα βάζει στη θέση του Υπουργού Υγείας έναν άνθρωπο που ασκούσε το επάγγελμα του εκδότη και τηλεπωλητή αμφιβόλου αξίας και ηθικής βιβλίων και διαφήμιζε από την τηλεόραση νανογιλέκα για πάσα νόσο και για πάσα … χρήση, η χώρα αυτή αναμφίβολα έχει τεράστιο πρόβλημα

Προχθές, 3^η του Δεκέμβρη, ο απεραντολόγος τηλεμαϊντανός έσπευσε να δοξάσει τη δολοφονική επίθεση των δοσιλόγων, των χιτών, των ταγματασφαλιτών, των φιλοβασιλικών και των Άγγλων αποικιοκρατών ενάντια στον άμαχο ελληνικό λαό που διαδήλωνε ειρηνικά

Αισθάνθηκε μάλιστα την υποχρέωση να ευχαριστήσει του Άγγλους "συμμάχους" και προσωπικά τον βρετανό πρωθυπουργό Ουίνστον Τσώρτσιλ, ο οποίος τα ξημερώματα της 5ης Δεκεμβρίου έστειλε τηλεγράφημα στον βρετανό στρατηγό Σκόμπι δίνοντάς του την εντολή: «Αντιμετωπίστε την Αθήνα ως κατακτηθείσα πόλη!»

Εμείς, ως απάντηση στις ιταμές δηλώσεις του εκδότη βιβλίου που αρνείται το Ολοκαύτωμα, του αρνητή των νεκρών του Πολυτεχνείου, του αρνητή της γενοκτονίας της Γάζας και του αρνητή του εγκλήματος των Τεμπών παραθέτουμε την άποψη του μεγάλου Χατζιδάκι για τα Δεκεμβριανά:

«Τα Δεκεμβριανά δεν ήταν αντίδραση των κομμουνιστών . Ήταν η αγανάκτηση των παιδιών της γαλαρίας που βλέπαν τους συντρόφους τους και τα όνειρά τους στα φέρετρα, από σφαίρες που ρίξαν δοσίλογοι και φασίστες, φορώντας γαλάζιους μανδύες εθνικοφροσύνης.

Και όλα αυτά τα ελληνικά αποβράσματα με την επίσημη υποστήριξη του νεαρού τότε κράτους, είχανε ένα εχθρό: την ψυχή των παιδιών της γαλαρίας.

Εκατομμύρια ελληνικά παιδιά που πιστέψαν στην απελευθέρωση, αλλά βρέθηκαν ευθύς αμέσως απέναντι στον ίδιο χωροφύλακα, στο ίδιο δικαστή, στα ίδια ανάλγητα αρμόδια πρόσωπα που αντιμετώπιζαν πριν λίγα κιόλας χρόνο, όταν ακόμη υπήρχαν Γερμανοί.

Και θέλησαν, πριν αποκλειστούν στη γαλαρία τους, να διαμαρτυρηθούν κραυγάζοντας για τελευταία φορά...»

 

 

Στο ίδιο έργο θεατές εσύ κι εγώ τραγουδιστές

φανατικοί της πιο φευγάτης εξουσίας

οι ήχοι μας διαδηλωτές και τα στιχάκια εμπρηστές

αυτό το έργο είναι παιχνίδι φαντασίας

(στίχοι Αντώνης Ανδρικάκης)

 

Χθες παίχτηκε άλλη μία πράξη ενός έργου στο οποίο συμμετέχει ολόκληρη η χώρα

Λίγα λόγια για το έργο

Πριν από 15 χρόνια, ένα πλοίο που επί τρεις δεκαετίες το κυβερνούσαν εναλλασσόμενα δύο οικογένειες καπεταναίων, έπεσε στα βράχια

Το πλήρωμα του πλοίου εξεγέρθηκε και έβαλε στο τιμόνι έναν νέο δόκιμο καπετάνιο, τον Ελπιδοφόρο που τους υποσχέθηκε πως θα ξεκολλήσει το πλοίο από τα βράχια και θα το οδηγήσει σε ήρεμες και όμορφες θάλασσες.

Ήταν νέος, ωραίος - και έλεγε και ποιήματα. “Η πιο όμορφη θάλασσα”, τους είπε, “είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει”

Δεν γνωρίζουμε εάν ο ίδιος ήξερε ότι το απόσπασμα ήταν του Αζίζ Νεσίν ή αν του το είχε σφυρίξει ο πιστός του φίλος, ο Θανάσης, μια παλιά καραβάνα που ήξερε πολλά πράγματα – όπως το να γράφει βιβλία και να υποστηρίζει πότε το ένα και πότε το αντίθετο. Αυτό που ξέρουμε είναι ότι το πλήρωμα ήταν ενθουσιασμένο και έτοιμο να σηκώσει πανιά

Αμ δε! Οι μέρες περνούσαν, αλλά μάταια περίμεναν το σύνθημα. “Γνωρίζουμε ότι το καράβι είναι στα βράχια, όμως εάν το ξεκολλήσουμε μπορεί να βουλιάξει” τους είπε ο Ελπιδοφόρος. “Ας το αφήσουμε έτσι όπως είναι . Θα τρώμε λιγότερο, θα ψαρεύουμε και λίγο και κάπως θα τη βγάλουμε”

Το πλήρωμα σήκωσε τους ώμους και ένευσε συγκαταβατικά. Όσο για τους αξιωματικούς που πίεζαν για δράση, τους παρέδωσε στην πυρά των δημοσιογράφων  

Πέντε χρόνια έμεινε καπετάνιος ο Ελπιδοφόρος με  το πλοίο κολλημένο στα βράχια. Δεν βούλιαζε, αλλά ούτε και προχωρούσε. Τα ύφαλα είχαν γεμίσει πρασινάδα και στρείδια και το πλήρωμα συνήθισε την ακινησία. Έπαιρνε και καμιά κονσέρβα και βολευόταν - πού να μπλέκεις τώρα με φουρτούνες και καρχαρίες;

Στο τέλος, τόσο είχε συνηθίσει στην ακινησία, που αποφάσισε να αλλάξει καπετάνιο και να βάλει στη θέση του έναν από τις παλιές οικογένεις – αυτές ακριβώς που είχαν ρίξει το πλοί στα βράχια. “Αφού έτσι κι αλλιώς το καράβι δεν κουνιόταν, όποιος και να είναι καπετάνιος το ίδιο κάνει”, σκέφτηκε το πλήρωμα και έστειλε τον Ελπιδοφόρο στην καμπίνα του, όπου αυτός έπεσε σε έναν βαθύ ύπνο

Έξι χρόνια πέρασαν με το νέο καπετάνιο. Το καράβι έγινε ένα με τα βράχια. Η πρασινάδα στα ύφαλα είχε πια γίνει δάσος. Οι προμήθεις του πληρώματος λιγόστευαν. Αντίθετα, ο καπετάνιος, κλεισμένος στην καμπίνα του, μαζί με τους αξιωματικούς, γλεντούσε καθημερινά με χαβιάρι και σαμπάνια. Όποιος τολμούσε να διαμαρτυρηθεί, έτρωγε ξύλο και παραδιδόταν στον Αρη Πορτοσάλτε, τον δήμιο του πλοίου

Οι αναταραχές ξύπνησαν τον Ελπιδοφόρο, που έφτιαξε έναν καφέ, απελευθέρωσε ένα περιστέρι που είχε κλειστεί μαζί του στην καμπίνα και άρχισε να γράφει ένα βιβλίο

Tο πλήρωμα του πλοίου έσπευσε να το αγοράσει. “Τουλάχιστον θα διαβάζουμε για να ξεχνάμε την πείνα μας”, σκέφτηκαν. ”Και ίσως, αν τον ξαναβάλουμε καπετάνιο, μπορεί να τρώμε περισσότερο φαγητό και λιγότερο ξύλο. Είναι κι αυτό μια κάποια λύσις”

Η συνέχεια του έργου σε κάποιο άλλο θέατρο, σε κάποια άλλη πόλη

Σήμερα, Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου στις 19:00 στο Κοινωνικό Κέντρο ΒΟΞ (Αραχώβης και Θεμιστοκλέους, Εξάρχεια), πραγματοποιείται εκδήλωση – συζήτηση με αφορμή το νέο νομοσχέδιο για τον Άγνωστο Στρατιώτη και τις συλλήψεις και καταδίκη μελών του Ρουβίκωνα για το άνοιγμα πανό μπροστά από τη Βουλή

Την εκδήλωση διοργανώνει ο Ρουβίκωνας και συμμετέχουν σε αυτήν ο Φ. Βασιλόγιαννης ( Καθηγητής Φιλοσοφίας του Δικαίου στη Νομική Σχολή του ΕΚΠΑ), ο Ξ. Κοντιάδης (Συνταγματολόγος και Καθηγητής Δημοσίου Δικαίου και Κοινωνικής Διοίκησης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο) και η Α. Παπαρούσου (Δικηγόρος)

Ένας από τους συμμετέχοντες, ο καθηγητής Ξενοφών Κοντιάδης, εξηγώντας τη συμμετοχή του στην εκδήλωση  αναφέρει:

 

Για την έννοια της πολιτικής ανυπακοής και τα όρια της εναντίωσης απέναντι στο μονοπώλιο της θεσμοποιημένης βίας έχουν γραφτεί σπουδαία έργα, από τον Θορώ μέχρι τον Λοκ, τον Γκάντι και τον Κινγκ και από τον Μαρκούζε μέχρι τον Ρωλς. Όμως κάθε θεωρία δοκιμάζεται και αξιολογείται τελικά στην πράξη.

Με τη δράση του Ρουβίκωνα μπορεί κανείς να συμφωνεί ή να διαφωνεί, γενικώς ή κατά περίπτωση, για λόγους πολιτικούς, θεσμικούς ή αισθητικούς. Δεν μπορεί όμως κανείς να ισχυριστεί ότι αποτελεί ένα φαινόμενο χωρίς σημαντικό ενδιαφέρον για την πολιτική φιλοσοφία, την πολιτική επιστήμη και τη συνταγματική θεωρία, αλλά και για κάθε σκεπτόμενο πολίτη.

Πριν από δύο εβδομάδες μέλη του Ρουβίκωνα κράτησαν ένα πανό μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη. Για την ενέργειά τους αυτή καταδικάστηκαν σε 9 μήνες φυλάκιση με βάση τη γνωστή αντισυνταγματική τροπολογία που απαγορεύει απολύτως τη συνάθροιση και την ελεύθερη έκφραση σε ένα μεγάλο δημόσιο χώρο μπροστά από τον Άγνωστο Στρατιώτη και τη Βουλή. Με αυτή την αφορμή και ενόψει της δημόσιας διαφωνίας μου με την τροπολογία και με την συγκεκριμένη ποινική καταδίκη δεχτήκαμε από τον Ρουβίκωνα πρόσκληση σε ανοιχτή συζήτηση-εκδήλωση για τα θέματα αυτά.

 Γνωρίζοντας τις αντιδράσεις που ενδέχεται να προκαλέσει η συμμετοχή μας σε αυτή τη συζήτηση και το όποιο "κόστος" που μπορεί να έχει η αποδοχή της πρόσκλησης, ο καθηγητής Φιλοσοφίας του Δικαίου στη Νομική Σχολή Φίλιππος Βασιλόγιαννης και εγώ αποφασίσαμε να συμμετάσχουμε. Η συζήτηση για την πολιτική ανυπακοή ή για τα όρια της βίαιης εναντίωσης σε κρατικές αυθαιρεσίες δεν μπορεί να γίνεται μόνο σε πανεπιστημιακές αίθουσες και σε κλειστά σεμινάρια.

Η συζήτηση της ερχόμενης Τετάρτης είναι κατά τη γνώμη μου διπλά σημαντική. Αφορά την πολιτική ανυπακοή με αφορμή την άσκηση του δικαιώματος της ελεύθερης έκφρασης σε έναν δημόσιο χώρο, για την οποία επιβλήθηκε ποινική καταδίκη, αλλά είναι επίσης ένας διάλογος με τους ανθρώπους που αποφάσισαν εν γνώσει των αναμενόμενων ποινικών κυρώσεων να εκφράσουν την πολιτική τους ανυπακοή απέναντι σε μία αντισυνταγματική νομοθεσία.