Φεβρουαρίου 23, 2024
" Οι ήττες μας δεν αποδεικνύουν
Τίποτα παραπάνω από το ότι
319205339 712219783586309 2265634222543469205 n  Είμαστε λίγοι αυτοί που παλεύουν ενάντια στο Κακό
Και από τους θεατές περιμένουμε
Τουλάχιστον να ντρέπονται"
                                               Μπρεχτ
Nikos Simos

Nikos Simos

Δεν περιγράφουμε. Δεν χρειάζονται λόγια. Δεν υπάρχουν λόγια

Μεγάλο Ρέμα. Περίοδος Φεβρουαρίου Μαρτίου 2020. Κλάδος Πετρέζας, Πικέρμι, Νεκροταφείο Ραφήνας. Μνημεία του νεοελληνικού πολιτισμού

20200303Petreza1

Ποια κλιματική αλλαγή; Ποια περιβαλλοντική κρίση; Ο Κ. Χατζηδάκης, παρουσιάζοντας τους βασικούς άξονες του «περιβαλλοντικού»  νόμου που ετοιμάζει μας παροτρύνει να πιστέψουμε πως ό,τι ζούμε είναι μύθος, δεν υπάρχει περιβαλλοντικό κώλυμα στις ανθρώπινες παρεμβάσεις –αρκεί να φέρνουν κέρδη- και είναι έτοιμος να στρώσει κόκκινο χαλί, πάνω από καμένες και εκχερσωμένες δασικές εκτάσεις. Κόκκινο χαλί πάνω από το οποίο θα παρελάσουν αυθαιρετούχοι, καταπατητές, «επενδυτές» που έχουν αλλεργία στις προστατευτικές για το περιβάλλον διατάξεις και φυσικά βγάζουν φλύκταινες όταν ακούν να γίνεται λόγος για δασική υπηρεσία και περιβαλλοντικές οργανώσεις.

Ετοιμάζει κόκκινο χαλί για να περάσουν οι καταναλωτές του περιβάλλοντος και του μέλλοντος και ο τρόπος που το κάνει είναι σε δύο κατευθύνσεις.

Πρώτα βάζοντας χέρι και τροποποιώντας τον Ν.3937/2011  (τον νόμο για τη βιοποικιλότητα) και

Δεύτερον, χειραγωγώντας και ελέγχοντας τουε φορείς διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών.

  • Τα πιο κτηνώδη σημεία των προθέσεων του Χατζηδάκη είναι στις  θέσεις του για:
  • Την προώθηση  των οικιστικών πυκνώσεων
  • Τη νομιμοποίηση  καταπατήσεων σε δασικές εκτάσεις
  • Την αδειοδότηση με συνοπτικές διαδικασίες  αιολικών πάρκων και άλλων εγκαταστάσεων με μεγάλο περιβαλλοντικό αποτύπωμα

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις προέβησαν σε κοινή τοποθέτηση, την οποία παραθέτουμε παρακάτω, όπως την πήραμε από τον ιστότοπο της Greenpeace

από Greenpeace Ελλάδα 18 Φεβρουαρίου 2020

Με αφορμή τις πρόσφατες ανακοινώσεις του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Κ. Χατζηδάκη, στο πλαίσιο προγραμματισμένης συνάντησης με τις περιβαλλοντικές οργανώσεις, σχετικά με την προετοιμασία ενός νέου νόμου-πλαισίου για το περιβάλλον με αντικείμενο νέες ρυθμίσεις που θα αφορούν την περιβαλλοντική αδειοδότηση, τις προστατευόμενες περιοχές, τις οικιστικές πυκνώσεις και τους δασικούς χάρτες, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις ΑΝΙΜΑ, Αρκτούρος, Αρχέλων, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης, Εταιρεία Προστασίας Πρεσπών, Μεσόγειος SOS, Καλλιστώ, Greenpeace, MEDASSET, WWF εξέδωσαν την ακόλουθη κοινή ανακοίνωση:

Μετά τη συνάντηση, για την οποία ευχαριστούμε τον Υπουργό, κυκλοφόρησε ενημερωτικό σημείωμα με τίτλο «Ανεπαρκής η δράση των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών». Αναφορικά με το μονομερές αυτό κείμενο, οι οργανώσεις δηλώνουν τα παρακάτω:

Το σύστημα διαχείρισης των προστατευόμενων περιοχών που βασίζεται στους Φορείς Διαχείρισης έχει προσφέρει αξιοσημείωτο έργο στην προστασία των πυρήνων βιοποικιλότητας της χώρας και αυτό παρά την έλλειψη σταθερής χρηματοδότησης και κεντρικού συντονισμού εκ μέρους του ελληνικού Δημοσίου.

Τα προβλήματα που αντιμετώπισε το υπάρχον σύστημα ήταν, σε μεγάλο βαθμό, αποτέλεσμα της διαχρονικής απαξίωσης των Φορέων Διαχείρισης και της απροθυμίας για ουσιαστική προστασία και διαχείριση των προστατευόμενων περιοχών από διαδοχικές κυβερνήσεις της χώρας και εν πολλοίς καθρεφτίζουν ανεπάρκειες της Διοίκησης.

Το σημείωμα που διακινήθηκε από το ΥΠΕΝ στις 13 Φεβρουαρίου αδικεί ένα σύστημα και πολλούς ανθρώπους, ανάμεσά τους και τις Διοικήσεις των Φορέων Διαχείρισης, όπως και τις περιβαλλοντικές οργανώσεις που στελέχωσαν πολλά από τους Διοικητικά Συμβούλια, που έδωσαν διαχρονικό αγώνα για την αποτελεσματική προστασία και επιστημονικά τεκμηριωμένη διαχείριση του οικολογικού πλούτου της Ελλάδας, σε εποχές που η Διοίκηση έδειχνε ολιγωρία για έναν τόσο σημαντικό για την Ελληνική φύση θεσμό.

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις επιφυλάσσονται για ειδικότερα σχόλια επί του νέου συστήματος, όταν τεθεί το νομοσχέδιο σε δημόσια διαβούλευση και γίνουν γνωστές οι αναλυτικές αλλαγές που φαίνεται να προωθούνται.

Αναφορικά με τις δηλώσεις του υπουργού σχετικά με το επερχόμενο νομοσχέδιο για την περιβαλλοντική αδειοδότηση και τις οικιστικές πυκνώσεις, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις επισημαίνουν τα παρακάτω:

Το νομικό εφεύρημα των «οικιστικών πυκνώσεων» -των άτυπων και αυθαίρετων οικισμών, που σημειώνονται με μωβ περίγραμμα και εξαιρούνται από τους δασικούς χάρτες- το οποίο επί της ουσίας επιβραβεύει την αυθαίρετη δόμηση σε δάση και δασικές εκτάσεις, έχει δικαστικά καταρρεύσει καθώς με σαφέστατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, έχει κριθεί αντισυνταγματικό. Καλούμε τον Υπουργό να μην επαναφέρει την απαράδεκτη αυτή ρύθμιση αλλά να επιταχύνει την κύρωση των δασικών χαρτών και την ολοκλήρωση του δασολογίου, βάζοντας τέλος σε κάθε αυθαίρετη επιβουλή επί της δασικής γης.

Σε σχέση με το επερχόμενο νομοσχέδιο για την περιβαλλοντική αδειοδότηση που ανακοίνωσε ο Υπουργός, οι οργανώσεις θεωρούν απαραίτητο να μην υποβαθμιστούν σε κανένα σημείο οι δικλείδες περιβαλλοντικής ασφάλειας για τη βιοποικιλότητα και τις προστατευόμενες περιοχές. Ειδικά υπό τη σκιά της κλιματικής κρίσης, η φύση προσφέρει τις πλέον αποτελεσματικές και χαμηλού κόστους υπηρεσίες θωράκισης από σημαντικές καταστροφές (nature-based solutions). Ως εκ τούτου, θεωρούμε επιβεβλημένη όχι μόνο την επιτάχυνση αλλά και την ενίσχυση των διαδικασιών ελέγχου μέσω μελετών εκτίμησης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων, ουσιαστικής διαδικασίας αδειοδότησης και βεβαίως της δημόσιας διαβούλευσης. Αυτό πρέπει να ισχύει ειδικά για τα έργα και τις δραστηριότητες που σχεδιάζεται να γίνουν εντός του εθνικού συστήματος προστατευόμενων περιοχών, φυσικής ή πολιτισμικής αξίας.

Στο πλαίσιο αυτό, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, επιθυμώντας να συμβάλουν ουσιαστικά στην υλοποίηση των συναφών μέτρων πολιτικής και γόνιμα στον εξελισσόμενο κοινωνικό διάλογο, τονίζουν την ανάγκη η Πολιτεία -επιτέλους- να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, όπως επιβάλλει η κλιματική κρίση και η δραματική απώλεια της βιοποικιλότητας, και να εκπληρώσει τάχιστα την εκπόνηση ειδικών περιβαλλοντικών μελετών, την έκδοση των προεδρικών διαταγμάτων χαρακτηρισμού και οριοθέτησης και την έγκριση των σχεδίων διαχείρισης για τις περιοχές του Δικτύου Natura 2000 – δέσμευση της χώρας έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία εκκρεμεί από το 2006. Στη διαδικασία αυτήν είναι όμως απαραίτητο να διασφαλιστεί η πιο ουσιαστική κοινωνική διαβούλευση και συμμετοχή στα σχήματα διαχείρισης – η ανάγκη για επιτάχυνση του έργου δεν μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία για καμία έκπτωση στην ανάγκη για ουσιαστική κοινωνική συμμετοχή.

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις επιφυλάσσονται για ειδικότερη τοποθέτηση επί των νέων ρυθμίσεων που ανακοίνωσε ο υπουργός για τους δασικούς χάρτες και την περιβαλλοντική αδειοδότηση, όταν τεθούν τα σχετικά νομοσχέδια σε δημόσια διαβούλευση

Τέλος, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις καλούν τον υπουργό σε αυτές τις διμηνιαίες συναντήσεις για έγκαιρη δημοσιοποίηση της θεματολογίας, ώστε να είναι δυνατή η ουσιαστική συμβολή και η διατύπωση λεπτομερέστερων τοποθετήσεων. Σε κάθε περίπτωση, η αποστολή προς δημοσιογράφους μη δημοσιεύσιμων σημειωμάτων που απαξιώνουν σημαντική δουλειά που έχει γίνει για την προστασία της φύσης δεν συμβάλλει στην ενδυνάμωση της συνεργασίας, στο χτίσιμο της απαραίτητης εμπιστοσύνης και στην αξιοποίηση της διαθέσιμης τεχνογνωσίας.

Βρισκόμαστε σε μία διαδικασία ερημοποίησης. Όχι μόνο της ερημοποίησης που εξαπλώνεται λόγω της κλιματικής αλλαγής, αλλά την ερημοποίηση που επιτείνει η δίψα των «επιχειρήσεων»  για υπερκέρδη και που βρήκαν επιτέλους πρόθυμα και υπάκουα κυβερνητικά μειράκια για να τους τα εξασφαλίσουν. Εις βάρος των πολλών και του μέλλοντος του τόπου και του πλανήτη γενικότερα, αλλά ποιος τους ρωτάει αυτούς; Κανείς, όπως αποδεικνύεται και προκύπτει από τις δηλώσεις κάποιου που ξεδιάντροπα αποκαλείται «Υπουργός Περιβάλλοντος»

(πηγή φωτογραφίας Χατζηδάκη: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

Διαβάστε επίσης και το πολύ σχετικό δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΟΝΤΡΑ, από τις 11/2, 2 μέρες πριν παρουσιάσει ο Χατζηδάκης τους "βασικούς άξονες" του και που η εφημερίδα ερωτά γιατί δεν εφαρμόζεται η απόφαση 685/2019 της Ολομέλειας του ΣτΕ, που με συντριπτική πλειοψηφία (26 προς 1) έκρινε ότι οι αποφάσεις με τις οποίες η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΝ (επί ΣΥΡΙΖΑ) επιχείρησε να νομιμοποιήσει την καταπάτηση δασών και την οικοδόμηση πολυτελών βιλών σ’ αυτά, καταπάτηση που πολιτογραφήθηκε με τον όρο «οικιστικές πυκνώσεις» είναι αντισυνταγματικές. Η απάντηση του υψηλόβαθμου στελέχους ήταν ότι σε μερικές εβδομάδες θα αναρτηθούν οι περιβόητες οικιστικές πυκνώσεις στους δασικούς χάρτες. Οταν ρωτήθηκε αν υπάρχει γραπτή απάντηση από την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΝ γι’ αυτό που ανέφερε, το "στέλεχος" απάντησε, ότι η απάντηση της πολιτικής ηγεσίας ήταν προφορική!

Αν δεν κάνουμε λάθος, το στέλεχος  "Έκανε την πάπια" γιατί ήξερε τι θα έλεγε σε δύο μέρες ο πλολιτικός του προϊστάμενος

Katsaros

Η χωματερή ετοιμάζεται να λειτουργήσει σε όλη της την αποκρουστική μεγαλοπρέπεια. Τι και αν ο Πατούλης διατείνεται πως «Η Αττική δεν αντέχει άλλο να θάβει σκουπίδια»; Ο ίδιος είναι που στέλνει τα μηνύματα εκκίνησης της καταστροφής. Στο πνεύμα των δύο προκατόχων του, από τη μία προσποιείται την πενθούσα Περσεφόνη και από την άλλη «το τερματίζει» με δοκιμαστικές και κανονικές λειτουργίες του σκουπιδότοπου.

Ακόμα και αν έκαναν βαφτίσια, με ένα Υ να διώχνει το Α από το αρκτικόλεξο  που οροθετεί την έρημο που σχεδιάζουν για την ανατολική Αττική, παραδέχονται πως ο ΧΥΤΑ που ετσιθελικά αποφάσισε ο Σγουρός και ολοκλήρωσε η Δούρου, θα λειτουργήσει με Πατούλη στο τιμόνι.

Στην αλατόμητη φύση της βορειοανατολικής Αττικής,

πάνω σε ρέμα που εκβάλει στον πολύπαθο νότιο Ευβοϊκό,

πάνω από αρχαιολογικούς χώρους,

με το μνημείο  των θυμάτων που της τραγωδίας του Ήλιος να υποδέχεται τα σκουπίδια στην πύλη του σκουπιδότοπου

το έγκλημα οδεύει προς την ολοκλήρωση του.

Μέγα μάθημα αυτό που αποτελεί αρχή του ολοκληρωτισμού και του φασισμού, τον οποίο τελικά υπηρετούν με τις πράξεις τους. Πως όλοι είναι ίδιοι. Τρία πρόσωπα σε ένα.

trimurti 

Σγουροπατουλοδουραίοι, ένα trimurti, σαν την τριάδα των θεών: Βράχμα, τον δημιουργό, Βίσνου, τον συντηρητή, και Σίβα, τον καταστροφέα..  Τι κι αν και οι τρείς ήταν τελικά γνήσια αντίγραφα του Σίβα. Του ελληνικού αφανιστή

«Μήνυμα ότι «οι κουμανταδόροι» στο δρυοδάσος της Φολόης Ηλείας είναι αυτοί… έστειλαν προς το Δασαρχείο του Πύργου, τα σκοτεινά κυκλώματα των λαθρουλοτόμων που καταστρέφουν τα τελευταία χρόνια οργανωμένα, το μοναδικό ανέπαφο δάσος από τις καταστροφικές πυρκαγιές της Ηλείας το 2007, με σκοπό το κέρδος.» Documento 13/12/2019

 «Είναι ένας υγρότοπος υψίστης αξίας όχι μόνο για τα ελληνικά αλλά και για τα διεθνή δεδομένα. Στα νερά του, κολυμπούν χελώνες Caretta Caretta, ενώ στους βάλτους και στις εκβολές των ποταμών ζουν εκατοντάδες είδη σπάνιων πουλιών και θηλαστικών. 291 είδη πουλιών έχουν καταγραφεί από τα οποία 75 είναι υπό απειλή ή εξαφάνιση. Η Χαλκόκοτα, η Χουλιαρομύτα, ο Αργυροπελεκάνος και η Βαλτόπαπια είναι μερικά από αυτά. Αυτά τα πουλιά, όμως είναι και ο στόχος, που σε κάθε κυνηγετική περίοδο και όχι μόνο, που βάζουν οι «γνωστοί – άγνωστοι» των υγροτόπων του Αμβρακικού.»  Ηχώ της Άρτας – 19/12/2019

«Εντός απαγορευμένης για άσκηση θήρας περιοχής εντοπίστηκαν να κυνηγούν δύο άτομα στην περιοχή «Καματίρα» Ψαθοτοπίου του δήμου Αρταίων, κατά τη διάρκεια περιπολιών της Ομοσπονδιακής Θηροφυλακής στον Αμβρακικό κόλποdasarxeio.com 19/12/2019


«Όλες αυτές οι ενέργειες «στρίμωξαν» τους λαθροϋλοτόμους και πριν λίγες μέρες έκαναν μια ανόητη κίνηση απελπισίας ώστε να κόψουν – «ξαπλώσουν» τέσσερα πανέμορφα δένδρα σε δασική έκταση στην οδό Πύργου - Δίβρης κοντά στην διασταύρωση προς Φολόη (Γιάρμενα).

«Πρόκειται για σκοτεινούς εγκληματίες που έκοψαν την περίφραξη και άφησαν στην άκρη του δρόμου τους κομμένους κορμούς ως μήνυμα εκδίκησης προς το δασαρχείο αλλά και σε όλους εμάς που αγαπάμε και έχουμε ως σκοπό μας την προστασία του δάσους.»  

(Ηλεία Live 22/12/2019)

 

Όσον αφορά στη βλάστηση, οι κύριες επιπτώσεις που θα προξενηθούν (sic) κατά ρτη φάση κατασκευής του προτεινόμενου έργου σχετίζονται με την αποψίλωση της παρόχθιας βλάστησης και την κατάληψη της υφιστάμενης κοίτης καθώς και του σώματος του φράγματος ανάσχεσης πλημμυρών. Οι εν λόγω επιπτώσεις έχουν ως επί το πλείστον μόνιμο χαρακτήρα και είναι μόνο μερικώς (sic) αναστρέψιμες.

(από τη Μελέτη Επιπτώσεων στο Περιβάλλον ΜΠΕ των έργων διευθέτησης του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας  $2.7 Επιπτώσεις στο φυσικό περιβάλλον)

Κατά τα υπόλοιπα μας ανησυχεί η κλιματική αλλαγή. Η ολομέτωπη επίθεση στη Φύση και στην ισορροπία που εκείνη έχει επιτύχει με την πάροδο των ετών, μία επίθεση ανθρωπογενής και ξεκάθαρα ληστρική, μοιάζει να μη μας απασχολεί. Μάλιστα η υποκρισία και η αναισχυντία του ανθρώπινου είδους φτάνει να εκφράζεται και με τερατολογίες και ψέματα όπως η αναφορά της ένταξης του βανδαλισμού πάνω στη Φύση, που σχεδιάζεται για το Μέγα Ρέμα της Ραφήνας, στην «υποχρέωση της Πολιτείας για την προστασία της ανθρώπινης ζωής και της περιουσίας προκύπτει από το Σύνταγμα και στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η προστασία από ακραία φαινόμενα όπως οι πλημμύρες, φαινόμενα που όπως προκύπτει από πληθώρα διεθνών εκθέσεων και μελετών εντείνονται από την κλιματική αλλαγή»

Loading...

Οι σελίδες 55,56,57 της ΜΠΕ για το τσιμέντωμα του Μεγάλου Ρέματος. Μνημείο χυδαιότητας και κυνισμού

Loading...

Η σελίδα 68 της ΜΠΕ με τον πίνακα επιπτώσεων και τη σχετική αναφορά στην αποψίλωση μεγάλων και σπανίων δασικών σχηματισμών

Loading...

Οι σελίδες της ΜΠΕ με τον πίνακα επιπτώσεων σε νερά και άλλα στοιχεία του φυσικού περιβάλλοντος

Και η κωμωδία παίρνει ουρανομήκεις διαστάσεις όταν στη "μελέτη" υπόσχεται πως θα αποκαταστήσει το βλαστητικό προφίλ, από δέντρα και σχηματισμούς ετών, με μία "φυτοτεχνική διαμόρφωση",  δηλαδή φυτεύοντας μερικά δεντράκια φυτωρίου, ως άλλοθι του εγκληματος εις βάρος του παρόντος και τιου μέλλοντος

Με λίγα λόγια, τα τέρατα υποκρισίας και προσωπικής τους κερδοσκοπίας, προκρίνουν επεμβάσεις που επιτείνουν την κλιματική αλλαγή για να μας προστατεύσουν –δήθεν- από αυτήν.

Η επίθεση στο φυσικό περιβάλλον είναι ολομέτωπη. Έκνομες δραστηριότητες, όπως η λαθροθηρία ή η λαθροϋλοτομία ή ακόμα και η εξοντωτική συλλογή βοτάνων (ακόμα και είδη που είναι μοναδικά, ενδημικά και προστατευόμενα) είναι η μία όψη. Η όψη που ευτυχώς δεν έχει ιδρύσει ακόμα συντεχνία ή lobby που να την στηρίζει και να την προωθεί.

Η άλλη όψη είναι εκείνη των «νόμιμων» εκχερσωτών  ρεμάτων και παραποταμίων περιβαλλόντων. Των αφανιστών  των πλημμυρικών πεδίων ποταμών και ρεμάτων, στο όνομα ενός ψέματος περί «αντιπλημμυρικής προστασίας» και αντιμετώπισης «των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής», ενώ ο πραγματικός στόχος είναι η κερδοσκοπία των ολίγων και η συγκέντρωση περισσότερης και υψηλής αξίας οικοπεδικής, εμπορεύσιμης γης .  Συγκέντρωση της στα χέρια των ολίγων που έχουν μεθοδεύσει την καταλήστευση αυτή του περιβάλλοντος.

Οι πρώτοι (λαθροθήρες, λαθροϋλοτόμοι, ακόμα και λαθρολατόμοι) αποτελούν το κοινό περιβαλλοντικό έγκλημα και είναι εγκληματίες του «κοινού περιβαλλοντικού δικαίου» όπως θα λέγαμε σε αντίστιξη με εκείνους του απλού ποινικού δικαίου.

Οι δεύτεροι αποτελούν το οργανωμένο περιβαλλοντικό έγκλημα. Το εγκλημα με τα υπερκέρδη και την οργανωμένη μαφία του, με βραχίονες και ρίζες  σε όλους τους τομείς της κοινωνικής, πολιτικής, επιστημονικής σφαίρας. Είναι το έγκλημα που πείθει για τη  «νομιμότητα» του γιατί διαθέτει τα κατάλληλα μέσα. Χρήμα και ισχύ.

Ζούμε σε επικίνδυνους καιρούς. Ζούμε την αρχή του τέλους του μέλλοντος του τόπου και της χώρας. Αν είναι λοιπόν να ευχηθούμε κάτι για το 2020, εμείς επιλέγουμε αυτό. Το σταμάτημα όλης αυτής της καταστροφής που συμβαίνει στη χώρα μας. Σε μικρή και μεγάλη κλίμακα. Από τον λαθροθήρα, τον μικροεκχερσωτή και τον λαθροϋλοτόμο, μέχρι τους μεγάλους καταστροφείς που φορούν συνήθως τα προσωπεία των «γκουρού της ανάπτυξης» και δεν τιμωρούνται για τα περιβαλλοντικά εγκλήματα τους απλά και μόνο γιατί έχουν οικονομική, διαφημιστική, επικοινωνιακή, πολιτική δύναμη. Και επειδή οι ευχές δεν πιάνουν από μόνες τους, ας γίνουμε πιο ενεργοί και πιο αποφασισμένοι να προστατέψουμε τη Φύση που παραμένει αλατόμητη. Γιατί αν επιτρέψουμε την απώλεια της, ο δρόμος δεν θα έχει επιστροφή.


ΥΓ Το μεγάλο έγκλημα της χωματερής του Γραμματικού δεν το περιλαμβάνουμε στις σκέψεις μας εδώ. Χρειάζεται μία ξεχωριστή ανάρτηση και υπερπροσπάθεια για να αντέξει κανείς τους πρωτοστάτες της οικολογικής καταστροφής που σχεδίασαν και υλοποιούν σε αγαστή συνεργασία, Σγουρός Δούρου και Πατούλης, αποδειkνύοντας πως η καταστροφή είναι ο κοινός τους τόπος και το ότι δεν υπήρξε ποτέ. ούτε και υπάρχει, καμία διαφορά μεταξύ τους.  Πως να αντέξει κανείς τόση απογοήτευση; Πως να αντέξει κανείς τόση αηδία;

 

Πικροδάφνη, Ερασίνος, Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας:

Τα ρέματα που έχουν σειρά μετά τη νίκη του Ποδονίφτη

Φέτος είναι η χρονιά που κρίνεται η τύχη των ρεμάτων της Αττικής. Πολίτες, σύλλογοι και κινήματα για την προστασία των ρεμάτων έχουν προχωρήσει σε προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας προκειμένου να σταματήσουν τα καταστροφικά για τα ρέματα έργα που προωθούνται από την Περιφέρεια Αττικής και το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών.

Τα έργα αυτά, με το πρόσχημα της αντιπλημμυρικής προστασίας στερούν τη βασανισμένη Αττική από τους τελευταίους ανοιχτούς φυσικούς δρόμους του νερού απ’ τα βουνά που περιβάλλουν το Λεκανοπέδιο προς τη θάλασσα. Η Περιφέρεια Αττικής και το Υπουργείο Υποδομών προωθούν πανάκριβα έργα που καλύπτουν τις κοίτες, φτωχαίνουν τον υδροφόρο ορίζοντα, στεγνώνουν την αττική γη, επιδεινώνουν το κλίμα και στενεύουν τους φυσικούς ελεύθερους χώρους που λειτουργούν ευεργετικά για την ποιότητα ζωής μας και όπου ζει σημαντική χλωρίδα και πανίδα.

Ήδη έχουν εκδικαστεί οι προσφυγές για Ποδονίφτη, Ερασίνο και Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας και στις 4/12 εκδικάζεται για πολλοστή φορά αίτηση ακύρωσης που αφορά την Πικροδάφνη. Ήδη έγιναν αποδεκτές από το ΣτΕ οι προσφυγές κατά του έργου στον Ποδονίφτη, ενώ αναμένονται οι αποφάσεις για Ερασίνο και Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας.

Ο Ποδονίφτης νίκησε! Η παρέμβαση που είχε δρομολογηθεί στο τελευταίο ανοιχτό τμήμα του που δεν είχε πλημμυρίσει ποτέ ήταν τσιμεντοποίηση, καταστροφή όλης της βλάστησης και αποστέρησή του από τους ζωντανούς οργανισμούς που ζούνε σε αυτόν. Το ΣτΕ έκρινε απαράδεκτο το σχέδιο της Περιφέρειας Αττικής κι αυτό είναι ένα μεγάλο βήμα! Κόβει τη φόρα στα σχέδια εγκιβωτισμού των ρεμάτων με συνοπτικές διαδικασίες που κυριαρχούν τα τελευταία χρόνια. Ελπίζουμε να ακολουθήσουν και τα υπόλοιπα ρέματα. Συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε να αλλάξουν οι πολιτικές διαχείρισης των ρεμάτων και να ακολουθήσει η χώρα μας τα διεθνή παραδείγματα χωρών οι οποίες, έχοντας ήδη βιώσει τις αρνητικές συνέπειες μιας «τεχνικής/εργολαβικής» διαχείρισης, έχουν αρχίσει την προσπάθεια επαναφοράς των ρεμάτων στην πρότερη φυσική κατάσταση .

Στην Ελλάδα, παρά τον εργολαβικό πυρετό δεκαετιών, έχουμε την τύχη να έχουμε ακόμη αρκετά ρέματα και ποτάμια χωρίς μεγάλες κατασκευαστικές επεμβάσεις. Έχουμε την υποχρέωση να τα διατηρήσουμε σε φυσική μορφή και η οποιαδήποτε αντιπλημμυρική, αντιδιαβρωτική ή εξυγιαντική παρέμβαση να γίνεται με μεθόδους Φυσικής Διαχείρισης (Natural Flood Management-NFM) ή Βιώσιμης Διαχείρισης (Sustainable Flood Management-SFM), όπως άλλωστε προτείνουν και αρκετοί πλέον Έλληνες επιστήμονες.

Τα βασικά στοιχεία μιας φυσικής/βιώσιμης διαχείρισης ενός ρέματος είναι:

Α. Οι μελέτες να γίνονται σε επίπεδο υδρολογικής λεκάνης και όχι αποσπασματικά σε κάποιους κλάδους ή ακόμη χειρότερα σε κάποια τμήματα. Οι αποσπασματικές, σημειακές τεχνικές παρεμβάσεις (π.χ. για άρση καταπτώσεων πρανών) κατά κανόνα δε λύνουν, αλλά μεταφέρουν το πρόβλημα πιο ψηλά ή πιο χαμηλά στο ρέμα. Όχι τμηματικές οριοθετήσεις.

Β. Η ανάσχεση και συγκράτηση φερτών στα ορεινά με έργα ορεινής υδρονομίας με φυσικά μέσα (κορμοσειρές και κλαδοπλέγματα, λίμνες κατάκλισης, προστασία καμένων περιοχών για ενίσχυση των φυσικών αναδασώσεων κλπ.)

Γ. Ο σεβασμός στις φυσικές πλημμυρικές ζώνες των ρεμάτων που αποτελούν αναπόσπαστα τμήματα του ρέματος και επιτελούν την κύρια αντιπλημμυρική λειτουργία τους. Η οριοθέτηση των ρεμάτων πρέπει να περιλαμβάνει τις πλημμυρικές ζώνες, ενώ οι χρήσεις γης που σήμερα ισχύουν σ’ αυτές πρέπει να επανεξεταστούν. Οι πλημμυρικές ζώνες είναι ζώνες εκτόνωσης νερού και φερτών υλικών και σημαντικοί υγρότοποι για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας , ενώ επιτελούν καίριο ρόλο ενίσχυσης του υδροφορέα.

Δ. Η απαλλαγή των ρεμάτων από τις ανθρωπογενείς παρεμβάσεις που στενεύουν τις κοίτες τους. Αυτό απαιτεί επισημάνσεις και καθαιρέσεις αυθαιρέτων, απαλλοτριώσεις «νόμιμων» κατασκευών (δρόμων, γηπέδων, αμαξοστασίων δήμων κλπ), διάνοιξη της κοίτης και αλλαγές χρήσεων γης.

Ε. Απελευθέρωση των εκβολών από οτιδήποτε προκαλεί στενώσεις και περιορίζει την απρόσκοπτη ροή του νερού προς τη θάλασσα με παράλληλη προστασία των υγροτόπων των εκβολών, οι οποίοι αποτελούν πολύτιμες εκτάσεις για τη μεταναστευτική ορνιθοπανίδα.

ΣΤ. Συγκράτηση και σταθεροποίηση πρανών με φυσικές μεθόδους όπου υπάρχει ανάγκη. Εφαρμογή Βιώσιμης και Φυσικής Διαχείρισης (SFM, NFM) στις προδιαγραφές των μελετών.

Τα ρέματα και τα ποτάμια δεν είναι εμπόδιο στην “ανάπτυξη” των πόλεων, δηλαδή στην πύκνωση του ασφυκτικού κτισμένου περιβάλλοντος, αλλά προϋπόθεση ώστε οι πόλεις μας να είναι βιώσιμες.


20/11/2019, Φορείς και Κινήσεις για την Προστασία των Ρεμάτων- Ρεματτική

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε., fb: Ρεματτική

Μια βελανιδιά που έζησε ως νεαρό αρτίφυτρο την κατάκτηση της Αττικής από τους Φράγκους  (1205 μΧ) της Δ’  Σταυροφορίας (1204 μ.Χ), έζησε την άφιξη των διωκόμενων  Αθηναίων την εποχή του Χασεκή, έζησε και την άφιξη των προσφύγων από τη Μ. Ασία.

Έζησε την παραθεριστική ανάπτυξη των δεκαετιών του 1950, του 1960, του 1970.

Έζησε και την κατασκευή ασφαλτοδρόμων, το διαρκές πήγαινε και έλα των λεωφορείων και τα σύγχρονα μποτιλιαρίσματα των αναχωρούντων ή άρτι αφιχθέντων, προς και από το λιμάνι της Ραφήνας.

Μία υπεραιωνόβια βελανιδιά που σήμερα ζει και την επικρεμάμενη απειλή για την ίδια και τη φυσιογνωμία του τόπου. Την απειλή της άμετρης και ισοπεδωτικής «ανάπτυξης» των ολίγων εις βάρος των πολλών (και της ίδιας βέβαια). Της μοναδικής ανάπτυξης που επαναλαμβάνεται στον τόπο. Της μη βιώσιμης. Της ακραία καταναλωτικής και σπάταλης σε ζωή, σε περιβάλλον και σε μέλλον.

Ας δούμε όμως το θαυμαστό αυτό δέντρο που στέκεται στην άκρη του δρόμου που οδηγεί στη Ραφήνα, με τρόπο τέτοιο που θα έλεγε κανείς πως βλέπει αυτόν τον γίγαντα να κλίνει το κεφάλι του από συστολή και ευγένεια, για να περάσουν τα αφεντικά του τόπου του,  με τα οχήματα τους, από μπροστά του.

Δελτίο τύπου της Κινησης για την Προστασία και Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος

 

Το έντονο ενδιαφέρον του κόσμου της Ραφήνας προσέλκυσε εχθές 19/10 η προβολή που διοργανώθηκε από την Κίνηση για την Προστασία & Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας. Η προβολή είχε θέμα την «Φυσική Αποκατάσταση Ρεμάτων», μιας δουλειάς επιστημόνων του Πανεπιστημίου της Οκλαχόμα. Στην προβολή παρουσιάστηκε με πολύ απλό τρόπο γιατί το δίλλημα «τσιμεντοποίηση ρεμάτων ή πλημμύρες» είναι πλαστό, από τη στιγμή που υπάρχουν τρόποι διαχείρισης και αποκατάστασης των ρεμάτων μας που είναι και αποτελεσματικότεροι και φιλικοί προς το περιβάλλον. Παρουσιάστηκαν παραδείγματα μεθόδων οικο-μηχανικής διαχείρισης, που εδώ και δεκαετίες εφαρμόζονται όχι μόνο στο εξωτερικό, αλλά και σε ορεινές κοίτες ρεμάτων της Ελλάδας από τις δασικές υπηρεσίες και οι οποίες δυστυχώς έχουν υποσκελιστεί από τα εργολαβικά συμφέροντα.

Απογοητευτική ήταν η στάση του Δημάρχου κ.Μπουρνούς, ο οποίος, ενώ βρισκόταν στο χώρο της εκδήλωσης ούτε γύρισε την πλάτη του για να ακούσει μια διαφορετική επιστημονική πρόταση πέραν της τσιμεντοποίησης που έχει υποστηρίξει ένθερμα σε όλα τα στάδια της δημόσιας διαβούλευσης. Είναι άξιο απορίας πώς ο Δήμος συντάσσεται τυφλά με προτάσεις που αποδεδειγμένα πλέον δεν είναι μονόδρομος, αρνούμενος να εξετάσει άλλες λύσεις! Και όχι μόνο αυτό!

UPDATE: Λόγω των απεργιακών κινητοποιήσεων μεταξύ των οποίων και αυτής στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και χάριν διευκόλυνσης των Περιφερειακών Συμβούλων, η ορισθείσα για τις 02/10/2019, συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Αττικής αναβάλλεται για την Τετάρτη 09/10/2019 και ώρα 15:30 στο αμφιθέατρο του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών (Αναστάσεως 2 και Τσιγάντε, Παπάγου – Χολαργός).

 2/10/2019, Προς το Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής

ΟΙ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΙ ΤΩΝ ΡΕΜΑΤΩΝ ΟΠΩΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ,

ΟΙ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΓΚΙΒΩΤΙΣΜΟΙ

ΒΟΗΘΟΥΝ ΑΝΤΙ ΝΑ ΑΠΟΤΡΕΠΟΥΝ ΠΛΗΜΜΥΡΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ

 

Οι καθαρισμοί στα φυσικά (μη τσιμεντοποιημένα) τμήματα των ρεμάτων που διαφημίζονται ως «αντιπλημμυρικά έργα» από τις Περιφέρειες δεν είναι τίποτε άλλο από χωματουργικές εργασίες που εκτελούνται από εργολάβους, χωρίς γνώση της φυσικής λειτουργίας των ρεμάτων. Οι εργασίες εκτελούνται ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΒΛΕΨΗ, ΧΩΡΙΣ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ και  ΧΩΡΙΣ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΚΑΘΑΡΙΣΜΩΝ ΡΕΜΑΤΩΝ, δηλαδή χωρίς σαφείς οδηγίες για το τι πρέπει να κάνουν οι εργολάβοι και τι δεν επιτρέπεται να κάνουν στα διάφορα σημεία των ρεμάτων που επεμβαίνουν. 

Το αποτέλεσμα συχνά (αν όχι πάντα) είναι οι καθαρισμοί να δημιουργούν περισσότερα προβλήματα από αυτά που λύνουν. Τα ρέματα αντιμετωπίζονται ως αγωγοί ομβρίων, ανεξάρτητα αν έχουν μετατραπεί σε κλειστούς αγωγούς, αν είναι τσιμεντωμένα, αν έχουν φυσική κοίτη, αν είναι ορεινά ή πεδινά, αν διέπονται από προστατευτικές περιβαλλοντικές διατάξεις. Οι διαγωνισμοί προκηρύσσονται ως  παροχές υπηρεσίας και πληρώνονται με το κυβικό  χώματος και φερτών που απομακρύνουν, με αποτέλεσμα οι εργολάβοι να έχουν συμφέρον να κάνουν όσο το δυνατό μεγαλύτερης έκτασης εκσκαφές, ακόμη και να μπαζώσουν πριν ξεκινήσουν, όπως χαρακτηριστικά έγινε φέτος στο Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας (κλάδος Βαλανάρη) σύμφωνα με μαρτυρίες και επώνυμες καταγγελίες κατοίκων.

Κατά τη διάρκεια των καθαρισμών εκτελούνται και άλλες αυθαίρετες/παράτυπες εργασίες:

Α. Εργασίες που αλλάζουν την υδραυλική συμπεριφορά των ρεμάτων και απαιτούν περιβαλλοντική αδειοδότηση υποκατηγορίας Α1, βάσει του Ν.4258/2014. Τέτοιες εργασίες είναι α/οποιεσδήποτε εργασίες παρέμβασης στα πρανή (στα πλαϊνά των ρεμάτων) β/εργασίες εκσκαφής και διαμόρφωσης του πυθμένα  γ/εργασίες αλλαγής της διατομής των ρεμάτων με σκάψιμο των πρανών ή εναπόθεση προϊόντων εκσκαφής στα πρανή.  Όλα αυτά μεταβάλλουν τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά ορισμένων διατομών της κοίτης, κατά συνέπεια αποτελούν εργασίες διευθέτησης που απαιτούν Μελέτη και Περιβαλλοντική Αδειοδότηση. Φυσικά τίποτα από αυτά δεν υπάρχει, αφού οι συμβάσεις δε θεωρούνται καν εργολαβίες. Οι παραπάνω εργασίες δεν περιγράφονται στις συμβάσεις και επομένως, ελλείψει οποιασδήποτε επίβλεψης, εκτελούνται παράτυπα αυξάνοντας συχνά τον κίνδυνο πλημμύρας αφού επεμβαίνουν ΧΩΡΙΣ ΜΕΛΕΤΗ στην υδραυλική συμπεριφορά των ρεμάτων.

Β. Εργασίες Άρσης Προσχώσεων. Επίσης απαιτείται μελέτη και περιβαλλοντική αδειοδότηση υποκατηγορίας Α1 για μη διευθετημένα τμήματα ρεμάτων και υποκατηγορίας Α2 για διευθετημένα τμήματα ρεμάτων. Επίσης δεν περιγράφονται στις συμβάσεις και  εκτελούνται παράνομα, χωρίς τις απαραίτητες μελέτες και αδειοδοτήσεις.

Γ. Η κοπή και απομάκρυνση της βλάστησης δε γίνεται με κριτήριο αν εμποδίζει την ελεύθερη απορροή των υδάτων, ούτε με επιλεκτική αραίωση, ούτε καν βάσει του όρου που περιγράφει η σύμβαση : «Εκθάμνωση εδάφους ή εκρίζωση δενδρυλλίων σε ύψος 0,40μ από την επιφάνεια του φυσικού εδάφους. Η χαμηλή κατεστραμμένη βλάστηση δεν θα απομακρύνεται σε περίπτωση που κριθεί επικίνδυνο να διαταραχθεί η φυσική διαμόρφωση του εδάφους». Αντιθέτως, η βλάστηση του εδάφους εκριζώνεται ολοκληρωτικά από τα μηχανήματα εκσκαφής, διαταράσσοντας τη φυσική διαμόρφωση του εδάφους και την οικολογική ισορροπία των ρεμάτων.

Δ. Πραγματοποιούνται καθαρισμοί με μπουλντόζες σε προστατευόμενες περιοχές (NATURA, Ιδιαίτερου Περιβαλλοντικού Ενδιαφέροντος, Υγροτόπους Α’ προτεραιότητας κλπ)  θέτοντας σε κίνδυνο την ισορροπία των οικοσυστημάτων που αποτελούν βιότοπους για πολλά είδη ορνιθοπανίδας, ιχθυοπανίδας κλπ. Τέτοιο παράδειγμα είχαμε φέτος στον ποταμό Ερασίνο και τον υγρότοπο της Βραυρώνας, όπου οι μπουλντόζες αποψίλωσαν ολοκληρωτικά τα πρανή καταστρέφοντας χώρους φωλεασμού και αναπαραγωγής πουλιών και υδρόβιων οργανισμών.  Επίσης οι μπουλντόζες δημιουργούν έντονη όχληση και είναι αδιανόητο να εργάζονται μέσα σε ρέματα και ιδιαίτερα σε προστατευόμενες περιοχές.

Οι ζημιές που πραγματοποιούνται στον πυθμένα και στα πρανή, είτε πρόκειται για εκσκαφή είτε για επιχωμάτωση είτε για αποψίλωση βλάστησης, έχουν ποικίλες αρνητικές συνέπειες:

1/ αυξάνουν την ταχύτητα του νερού λόγω έλλειψης της φυσικής βλάστησης που ανακόπτει την ταχύτητά του και επομένως αυξάνουν την πιθανότητα καταστροφής σε περίπτωση υπερχείλισης ή πλημμύρας. . Επιπλέον, οι αυξημένες ταχύτητες και οι ανεξέλεγκτες μεταβολές της γεωμετρίας των διατομών και των κατά μήκος κλίσεων, συχνά οδηγούν σε δευτερογενή φαινόμενα (πχ υδραυλικό άλμα), που έχουν ως αποτέλεσμα τη διάβρωση της κοίτης και τις καταπτώσεις πρανών.

2/ αποσταθεροποιούν τα εδάφη και κυρίως τα πρανή, η συνοχή των οποίων οφείλεται στο ριζικό σύστημα που τα συγκρατεί. Απογυμνώνονται ρίζες δέντρων, συχνά αιωνόβιων όπως πλατάνια που κάποια στιγμή θα πέσουν μέσα στην κοίτη δημιουργώντας εμπόδιο στην ελεύθερη απορροή των υδάτων. Τα πρανή αποσταθεροποιούνται με αποτέλεσμα μεγαλύτερη πιθανότητα κατάπτωσης. Αυτό που θα ακολουθήσει είναι μια επείγουσα εργολαβία αποκατάστασης πρανών. Τέτοιες εργολαβίες που συχνά  γίνονται επίσης χωρίς μελέτες και πρέπει να αποφεύγονται γιατί είναι αποσπασματικές και συνήθως δημιουργούν προβλήματα σε άλλο σημείο του ρέματος κατάντη ή ανάντη.

3/ συχνά αυξάνουν τις πιθανότητες καταστροφής σε τεχνικά, δρόμους κλπ αφού αλλάζουν προς το χειρότερο την υδραυλική συμπεριφορά των ρεμάτων. Τέτοιο παράδειγμα είχαμε φέτος στο Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας, όπου εκσκαφή που έγινε στον πυθμένα και πολύ κοντά σε δρόμο που είναι διάβαση «Ιρλανδικού τύπου», θέτει σε κίνδυνο τον ίδιο το δρόμο σε περίπτωση μιας έντονης βροχόπτωσης στο ξεκίνημα της φθινοπωρινής περιόδου.

4/ καταστρέφουν την οικολογική ισορροπία του οικοσυστήματος, θέτοντας σε κίνδυνο πλήθος ειδών, πολλά εκ των οποίων είναι καταγεγραμμένα στο Κόκκινο Βιβλίο των υπό εξαφάνιση ειδών.

Είναι μύθος ότι τα ρέματα πλημμυρίζουν επειδή δε γίνονται καθαρισμοί. Ο βασικός λόγος που προκαλεί τις πλημμύρες είναι η στένωση της κοίτης από παράνομες καταπατήσεις και μπαζώματα, η νόμιμη ή παράνομη οικοδόμηση των παραρεμάτιων περιοχών, οι τσιμεντοποιήσεις/εγκιβωτισμοί/κλεισίματα των ρεμάτων, καθώς  και μια σειρά αποσπασματικών παρεμβάσεων  που δε λύνουν τα προβλήματα, απλά τα μεταφέρουν σε άλλο σημείο του ρέματος.

Ζητάμε:

1/ Άμεσο πάγωμα των καθαρισμών ρεμάτων με χωματουργικά μηχανήματα, καθώς και των σχετικών διαγωνισμών που βρίσκονται σε εξέλιξη (πχ. για καθαρισμούς ρεμάτων Αν. Αττικής στις 3/10/19)

2/ Άμεση κατάρτιση ενός Πρωτοκόλλου για τους Καθαρισμούς των Ρεμάτων, με τη συμμετοχή περιβαλλοντικών φορέων και κινήσεων

3/ Άμεσο πάγωμα των αποσπασματικών παρεμβάσεων που βρίσκονται σε εξέλιξη στα ρέματα (πχ εργολαβίες άρσης καταπτώσεων πρανών) και επανεξέτασή τους στα πλαίσια μελετών ολόκληρης της υδρολογικής λεκάνης

4/ Άμεσο πάγωμα των έργων εγκιβωτισμού και τσιμεντοποίησης των τελευταίων λιγοστών φυσικών ρεμάτων της Αττικής που έχουν δρομολογηθεί ως «αντιπλημμυρικά έργα» από την προηγούμενη Περιφερειακή Διοίκηση και επανεξέτασή τους με γνώμονα την προστασία του περιβάλλοντος που αποτελεί την καλύτερη αντιπλημμυρική προστασία και είναι  βασικός παράγοντας ανάσχεσης της κλιματικής αλλαγής και των συνεπειών της στους ανθρώπους.

   Φορείς και Κινήσεις για την Προστασία των Ρεμάτων – “ΡεμΑττική”

                           Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. , fb: ΡεμΑττική

 

Αύριο Τετάρτη 2/10: Σημαντική Ημέρα για τα ρέματα! Σας καλούμε να στηρίξετε τις δράσεις για τη σωτηρία των ρεμάτων!
9:30πμ στο Συμβούλιο της Επικρατείας (Πανεπιστημίου 47-49, Αθήνα).

3:15μμ στο Περιφερειακό Συμβούλιο (Αναστάσεως 2 & Τσιγάντε, σταθμός Εθνική Άμυνα, Χολαργός)

Το πρωί εκδικάζονται στο Συμβούλιο της Επικρατείας δύο σημαντικές προσφυγές πολιτών κατά εγκιβωτισμών ρεμάτων: του Ποδονίφτη και του Ερασίνου/υγρότοπου Βραυρώνας. Και οι δύο είναι σημαντικές. Με τον Ποδονιφτη κρίνεται ένα από τα ελάχιστα ανοιχτά ρέματα στην Αθήνα και με τον Ερασίνο η τύχη μιας εντελώς αδόμητης περιοχής και του μάλλον σημαντικότερου υγροτόπου της Αττικής, περιοχή NATURA.

Το μεσημέρι στο Περιφερειακό Συμβούλιο έχουμε θέσει αίτημα ως ΡεμΑττική να συζητηθεί εκτός ημερίσιας διάταξης με τη διαδικασία του κατεπείγοντος το θέμα των καθαρισμών των ρεμάτων και του παγώματος των έργων εγκιβωτισμών που βρίσκονται σε εξέλιξη από αποφάσεις της προηγούμενης περιφερειακής διοίκησης.
Είναι σημαντικό να είμαστε όλοι εκεί!

Ενημερώνουμε οτι αύριο Τετάρτη λόγω γενικής απεργίας από συγκοινωνίες θα λειτουργούν μόνο η γραμμή του ΗΣΑΠ Κηφισιά-Πειραιάς 9πμ-3μμ, λεωφορεία-τρόλλευ 9πμ-9μμ, ΚΤΕΛ Αττικής λειτουργούν κανονικά.
Για επικοινωνία και διευκόλυνση μετάβασης μπορείτε να επικοινωνήσετε στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

και η Κίνηση για την προστασία των ρεμάτων της Αττικής (η ΡεμΑττική) εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση:

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ ΡΕΜΑΤΩΝ ΣΥΜΒΑΛΛΕΙ ΣΤΗΝ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΙ ΕΠΙΔΕΙΝΩΝΕΙ ΤΙΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Την Παρασκευή 20 Σεπτέμβρη είναι παγκόσμια ημέρα ενάντια στην κλιματική αλλαγή. Συγκεντρώσεις θα πραγματοποιηθούν σε όλο τον κόσμο, το ίδιο και στην Ελλάδα. Το πρωί στις 12μμ καλούν στο Σύνταγμα οι μαθητές του Fridays for Future, που είναι το παγκόσμιο κίνημα που ξεκίνησε με αφορμή την ακτιβιστική δράση της Γκρέτα Θούνμπεργκ στη Σουηδία. Το απόγευμα  στις 6μμ καλούν περιβαλλοντικές οργανώσεις και κινήματα, σωματεία εργαζομένων, σύλλογοι γονέων κλπ.

Τα κινήματα υπεράσπισης των ρεμάτων και των δασών θα βρίσκονται εκεί. Με αυτή την αφορμή η Εμμανουέλα Τερζοπούλου, μέλος της Κίνησης για την Προστασία & Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας και του ευρύτερου κινήματος υπεράσπισης των ρεμάτων μας έστειλε το παρακάτω κείμενο.

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ ΡΕΜΑΤΩΝ ΣΥΜΒΑΛΛΕΙ ΣΤΗΝ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΙ ΕΠΙΔΕΙΝΩΝΕΙ ΤΙΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Μεγάλη συζήτηση έχει ξεκινήσει τα τελευταία χρόνια για τη διαχείριση των ρεμάτων. Περιφέρειες, Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών και Δήμοι υπόσχονται αντιπλημμυρική προστασία στους πολίτες/ψηφοφόρους τους, κάνοντας έργα σε ρέματα που υποτίθεται θα μεγαλώσουν τη παροχετευτική τους ικανότητα και θα προστατέψουν τους ανθρώπους και τις περιουσίες τους.

Η κλιματική αλλαγή συμβάλλει στην εμφάνιση φαινομένων πλημμύρας

Είναι γεγονός ότι η κλιματική αλλαγή έχει οδηγήσει σε αλλαγές των μετεωρολογικών φαινομένων. Ανάμεσα στα άλλα παρουσιάζονται πολύ πιο σφοδρές βροχοπτώσεις. Δεν είναι ότι η συνολική ποσότητα του νερού των βροχοπτώσεων είναι μεγαλύτερη αλλά ο τρόπος που εμφανίζονται έχει αλλάξει. Μεγαλύτερες περίοδοι ξηρασίας από τη μία και αραιότερες βροχοπτώσεις από την άλλη που συνήθως αποδίδουν μεγαλύτερες ποσότητες νερού σε μικρότερο χρονικό διάστημα. Αυτό το χαρακτηριστικό της «σφοδρότητας» έχει ως συνέπεια μεγάλες ποσότητες νερού να προσπαθούν να διοχετευθούν στις κοίτες των ρεμάτων. Ορισμένες φορές οι κοίτες δεν επαρκούν και πλημμυρίζουν.

Η πλημμύρα είναι μια φυσική διεργασία

Οι πλημμύρες είναι μια φυσική διεργασία που πάντοτε συνέβαινε. Σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις τα ρέματα έχουν φυσικές πλημμυρικές ζώνες. Πρόκειται για πεδινές περιοχές  όπου η κοίτη μοιάζει να «εξαφανίζεται». Στην πραγματικότητα δεν εξαφανίζεται αλλά απλώνεται, η κοίτη διασπάται σε περισσότερες από μία και σχηματίζονται ελώδης εκτάσεις όπου το νερό διοχετεύεται προσωρινά προκειμένου να απορροφηθεί από το έδαφος και να καταλήξει στον υδροφόρο ορίζοντα.

Οι πλημμύρες δεν ήταν πάντοτε καταστροφικές  

Ενώ λοιπόν οι πλημμύρες πάντοτε συνέβαιναν, αυτό που δε συνέβαινε πάντοτε είναι οι πλημμύρες να έχουν θύματα. Ας δούμε λοιπόν τι έχει αλλάξει.

Το πρώτο που έχει αλλάξει είναι ότι σε πολλά ρέματα η κοίτη έχει αλλάξει. Δεν είναι η ιστορική κοίτη που είχε διαμορφωθεί μέσα από τη φυσική γεωλογική διαμόρφωση αλλά έχει μπαζωθεί  είτε σε ορισμένα σημεία είτε ακόμη και ολοκληρωτικά. Το αποτέλεσμα στην καλύτερη περίπτωση είναι η κοίτη να έχει στενέψει, στην χειρότερη περίπτωση να έχει εξαφανιστεί τελείως (πολύ συνηθισμένο σε μικρά ρέματα που χύνονται σε μεγαλύτερα).  

Το δεύτερο που έχει αλλάξει είναι ότι σε πολλές περιπτώσεις οι δύο πλευρές των ρεμάτων (παραρεμάτιες περιοχές), οι οποίες σύμφωνα με το Σύνταγμα αποτελούν δημόσιες εκτάσεις, έχουν καταπατηθεί. Στη χειρότερη περίπτωση έχουν χτιστεί, στην καλύτερη περίπτωση έχουν μετατραπεί σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Τέτοιες παρεμβάσεις δεν προέρχονται μόνο από ιδιώτες αλλά πολλές φορές έχουν γίνει και με τη βούλα του δημοσίου. Στην τελευταία περίπτωση ανήκει η Μάνδρα, όπου μια ολόκληρη περιοχή μπαζώθηκε από το Δήμο και κατέληξε να κοπεί σε οικόπεδα τα οποία στη συνέχεια πουλήθηκαν σε ιδιώτες. Φυσικά ήταν η περιοχή που δέχθηκε τις εντονότερες επιπτώσεις από την πλημμύρα του 2017.

Το τρίτο που έχει αλλάξει είναι ότι έχει αυξηθεί η επιφανειακή απορροή των υδάτων με αποτέλεσμα περισσότερο νερό από τις βροχές να καταλήγει στις κοίτες των ρεμάτων. Αυτό οφείλεται στην οικοδομική δραστηριότητα και στα μεγάλα δημόσια έργα, που έχουν πάψει πλέον να αφήνουν χωμάτινες επιφάνειες αλλά καλύπτουν ολοένα και μεγαλύτερες εκτάσεις με μη υδατοπερατά υλικά δηλαδή με υλικά που το νερό δε μπορεί να διαπεράσει όπως τσιμέντο και άσφαλτο. Συνέπεια αυτού είναι ολοένα και μεγαλύτερες ποσότητες του νερού των βροχοπτώσεων να μην απορροφώνται από το έδαφος και να καταλήγουν στα ρέματα με αποτέλεσμα την αύξηση του νερού που καταλήγει στις κοίτες των ρεμάτων προκειμένου να καταλήξει στον τελικό αποδέκτη του, τη θάλασσα.

Πού οδηγούν όλες οι παραπάνω αλλαγές? Όταν τα ρέματα δέχονται πολύ μεγαλύτερες ποσότητες νερού οι πιθανότητες πλημμύρας αυξάνονται. Σε περίπτωση πλημμύρας λοιπόν, όταν οι κοίτες των ρεμάτων είναι μπαζωμένες και οι παραρεμάτιες  περιοχές χτισμένες, τότε το πλεονάζον νερό που θα βγεί έξω από την κοίτη θα πλημμυρίσει δρόμους, σπίτια, καλλιεργήσιμες εκτάσεις, δημόσιες υποδομές κλπ. Στις περιπτώσεις δε που το ρέμα είναι τελείως μπαζωμένο, όπως πχ στην περίπτωση της Μάνδρας, οι συνέπειες είναι πολύ πιο έντονες και οι πιθανότητες να υπάρξουν θύματα πολύ μεγαλύτερες. 

Η διαχείριση των ρεμάτων στην Ελλάδα

Η διαχρονική αντίληψη με την οποία το Ελληνικό κράτος διαχειρίζεται τον κίνδυνο πλημμύρας είναι ο εγκιβωτισμός των ρεμάτων που άλλοτε είναι πλήρης οπότε το ρέμα καλύπτεται τελείως όπως στην περίπτωση του Ιλισσού, του Κηφισού αλλά και πολυάριθμων μικρότερων ρεμάτων, άλλοτε δε σκεπάζεται ολοκληρωτικά και μένει ανοιχτή η επάνω πλευρά του. Για παράδειγμα στην Αττική υπήρχαν πριν τη δεκαετία του 50 πάνω από 700 ρέματα, από τα οποία έχουν απομείνει μόλις 50!!! Εγκιβωτισμός είναι η κάλυψη της κοίτης και των πρανών των ρεμάτων είτε με τσιμέντο, είτε με τα… «φιλικά προς το περιβάλλον» (όπως ισχυρίζονται κρατικοί λειτουργοί, μελετητές και εργολάβοι!) συρματοκιβώτια που δεν είναι τίποτε άλλο από πέτρες μέσα σε συρμάτινα πλέγματα. Και στις δύο περιπτώσεις τα ρέματα μετατρέπονται σε αγωγούς ομβρίων υδάτων (κλειστούς ή ανοιχτούς) και δε λαμβάνεται υπόψιν ότι αποτελούν οικοσυστήματα. Θα αναφερθούμε όμως παρακάτω σε αυτό.

Σήμερα, μόνο στα τέσσερα μεγάλα ρέματα της Αττικής που προγραμματίζεται εγκιβωτισμός, πρόκειται να κοπούν πάνω από 5000 δέντρα. Όλα αυτά σε μια Περιφέρεια όπου όλοι οι ορεινοί της όγκοι έχουν πληγεί από πυρκαγιές!!!

Οι εγκιβωτισμοί των ρεμάτων συμβάλλουν στην κλιματική αλλαγή και αυξάνουν τις πιθανότητες μιας καταστροφικής πλημμύρας

Αυτή η διαχειριστική αντίληψη υποτίθεται πως εφαρμόζεται στα πλαίσια της αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής («τα ρέματα πλημμυρίζουν, άρα περιορίζουμε το νερό σε κανάλια που να μπορούν να το διοχετεύσουν στη θάλασσα»). Η πραγματικότητα είναι ότι αυτή η πρακτική όχι μόνο συμβάλλει στην κλιματική αλλά και στην πλειοψηφία των περιπτώσεων  μεγαλώνει τον κίνδυνο μιας καταστροφικής πλημμύρας. Γιατί?

α/ Αποψίλωση όλης της φυσικής βλάστησης.

Προϋπόθεση για τον  εγκιβωτισμό των ρεμάτων είναι η αποψίλωση όλης της φυσικής βλάστησης της κοίτης, των πρανών και των παραρεμάτιων περιοχών. Μεγάλος αριθμών δέντρων, συνήθως αιωνόβιων υδρόφιλων όπως πλατάνια, ιτιές, λεύκες κόβονται για να επενδυθούν οι επιφάνειες με τσιμέντα ή συρματοκιβώτια.

Η αποψίλωση της φυσικής βλάστησης επηρεάζει άμεσα το κλίμα αυξάνοντας τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος, αφού τα ρέματα κατεβάζουν αέρα από τα ορεινά στα πεδινά, ο αέρας δροσίζεται διαπερνώντας τη βλάστηση και λειτουργούν ως φυσικό “air condition”.

Επίσης, τα δέντρα δεσμεύουν μεγάλες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα (CO2) που είναι ένα από τα βασικά αέρια του θερμοκηπίου και επομένως αποτελούν τον κύριο φυσικό  παράγοντα ανάσχεσης του φαινομένου του θερμοκηπίου. 

Επιπλέον, η καταστροφή της φυσικής βλάστησης αυξάνει τις πιθανότητες μιας καταστροφικής πλημμύρας. Η βλάστηση και η χωμάτινη κοίτη προστατεύει από την πλημμύρα, απορροφώντας ποσότητα νερού και επιβραδύνοντας την ταχύτητά του. Στα εγκιβωτισμένα ρέματα επομένως αυξάνεται η ποσότητα του νερού που ρέει στην κοίτη, αλλά και η ταχύτητά του πάνω σε «σκληρά υλικά» όπως είναι το τσιμέντο. Άρα και η πιθανότητα μιας καταστροφικής πλημμύρας είναι μεγαλύτερη. 

β/ Καταστροφή των οικοσυστημάτων και της βιοποικιλότητας.

Ο ρόλος των ρεμάτων στη φύση δεν είναι μόνο να διοχετεύουν το νερό σε μεγαλύτερους αποδέκτες (μεγαλύτερα ρέματα, λίμνες, θάλασσα) αλλά και να συντηρούν πλήθος ζωντανών οργανισμών (πουλιά, αμφίβια, ψάρια, ερπετά, έντομα, θηλαστικά, μικροοργανισμούς κλπ). Όλοι αυτοί οι ζωντανοί οργανισμοί βρίσκουν καταφύγιο, νερό και τροφή στα ρέματα. Η φυσική λειτουργία τους ως καταφύγιο άγριας ζωής ακυρώνεται με την καταστροφή της βλάστησης, αφού τα ρέματα παύουν πλέον να παρέχουν την τροφή αλλά και τη δροσιά που είναι απαραίτητη για την επιβίωσή όλων αυτών των ειδών. Σε περίοδο όπου η θερμοκρασία του πλανήτη αυξάνεται, πλήθος ειδών απειλούνται με εξαφάνιση αφού οι εγκιβωτισμοί επιδεινώνουν δραματικά τις συνθήκες επιβίωσής τους.

γ/ Κατάργηση της φυσικής πλημμυρικής ζώνης των ρεμάτων

Εγκιβωτίζοντας τα ρέματα, εγκλωβίζεται το νερό σε ένα κανάλι. Έτσι, όπου υπάρχουν φυσικές πλημμυρικές ζώνες, η λειτουργία τους ως «ζώνη εκτόνωσης» ακυρώνεται. Το νερό καταβαίνει σε πολύ μεγαλύτερες ποσότητες στα κατάντη (στα σημεία κοντά στη θάλασσα, που είναι και οι πιο ευάλωτες στην πλημμύρα περιοχές) με αποτέλεσμα ο κίνδυνος πλημμύρας να αυξάνεται.

Τέλος, υπάρχουν και πολλές έμμεσες επιπτώσεις στην κλιματική αλλαγή. Κάποιες σημαντικές είναι ότι οι εγκιβωτισμοί των ρεμάτων στερεύουν τον υδροφόρο ορίζοντα, μετατρέποντας μακροπρόθεσμα το νερό του σε υφάλμυρο, άρα ακατάλληλο για την ανάπτυξη πολυάριθμων ειδών χλωρίδας. Επίσης, η καταστροφή της φυσικής βλάστησης (που φιλτράρει το νερό από ρύπους) αυξάνει τη θαλάσσια ρύπανση και οδηγεί στην εξαφάνιση των υποθαλάσσιων δασών (πχ. λιβάδια ποσειδωνίας) που απορροφούν αέριους ρύπους αναλογικά 5 φορές περισσότερο από τα δάση του Αμαζονίου!  

Ποιους εξυπηρετεί αυτή η καταστροφική διαχείριση?  

Σίγουρα όχι τους πολίτες, αφού ο τυφλοσούρτης του εγκιβωτισμού των ρεμάτων δήθεν για αντιπλημμυρικούς λόγους έχει πολλαπλές αρνητικές συνέπειες: καταστρέφει το περιβάλλον, αυξάνει τον κίνδυνο μιας καταστροφικής πλημμύρας, τα έργα έχουν περιορισμένη διάρκεια ζωής,  χρειάζονται συντήρηση (που ποτέ δε θα γίνει) και κοστίζουν υπέρογκα ποσά στους φορολογούμενους. Ενδεικτικά, το κόστος των «αντιπλημμυρικών έργων» που προγραμματίζονται σε ορισμένα μεγάλα ρέματα της Αττικής (Ερασίνος, Πικροδάφνη, Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας, Ποδονίφτης) προβλέπεται να ξεπεράσει ίσως και κατά πολύ τα 500 εκατομμύρια ευρώ. Δε θα υπήρχε φυσικά αντίρρηση να πληρώσουμε αυτά τα έργα υπό την προϋπόθεση ότι θα ήταν προς όφελος των πολιτών και του φυσικού περιβάλλοντος.

Δυστυχώς όμως τα έργα αυτά εξυπηρετούν μόνο τα μεγάλα εργολαβικά συμφέροντα, τα lobby των real estate και των μεγαλοεπενδυτών που θα αγοράσουν ότι ξε-ΠΩΛΕΙΤΑΙ από το ΤΑΙΠΕΔ.  Δεν είναι μόνο τα χρήματα που άμεσα εισπράττουν ή θα εισπράξουν οι μεγάλες κατασκευαστικές εταιρίες που θα αναλάβουν την υλοποίηση των έργων. Αυτό είναι το λιγότερο!

index

Οι εγκιβωτισμοί των ρεμάτων γίνονται και για άλλους, πιο κερδοφόρους λόγους.

α/ για να απελευθερώσουν το δρόμο σε αλλαγές χρήσεων γης που, βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας και του Συντάγματος απαγορεύεται αυτή τη στιγμή να χτιστούν. Ο νόμος 4258/2014 (που πολλοί δικηγόροι θεωρούν αντισυνταγματικό) άνοιξε αυτό το δρόμο, αφού επιτρέπει πλέον να γίνονται ταυτόχρονα διευθετήσεις (δλδ εγκιβωτισμοί) και οριοθετήσεις (δηλαδή χάραξη των γραμμών οριοθέτησης των ρεμάτων επάνω στη γραμμή των έργων). Με λίγα λόγια αυτό σημαίνει πως,  ενώ παλιότερα για να γίνουν έργα εγκιβωτισμού έπρεπε να έχει προηγηθεί η οριοθέτηση των ρεμάτων (που επέβαλλε 50-100μέτρα εκατέρωθεν των ρεμάτων  ως δημόσιο δλδ «χαμένο» χώρο), τώρα οι οριοθετήσεις μπορούν να γίνονται ακριβώς πάνω στη γραμμή των έργων εγκιβωτισμού, αφήνοντας τεράστιες εκτάσεις «ελεύθερες» προς εκμετάλλευση.

β/ για να ανοίξουν το δρόμο σε μεγάλες επενδύσεις, μέσα από το ξεπούλημα δημόσιων υποδομών από το ΤΑΙΠΕΔ. Τέτοιο παράδειγμα είναι το Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας που ο εγκιβωτισμός του θα ανοίξει το δρόμο για υποδομές απαραίτητες για την επέκταση του λιμανιού της Ραφήνας (όπως επέκταση Αττικής Οδού και Προαστιακού μέχρι το λιμάνι) και επομένως για την πώλησή του σε μεγαλοεπενδυτές τύπου COSCO.

Τα σχέδια είναι εξώφθαλμα. Τα δήθεν αντιπλημμυρικά έργα γίνονται με μελέτες copy-paste, χωρίς να εξετάζεται η λειτουργικότητα των ρεμάτων και παραβιάζοντας ακόμη και Ευρωπαϊκές Οδηγίες που αφορούν τα νερά, τη διαχείριση κινδύνου πλημμύρας, την προστασία της βιοποικιλότητας κλπ.

Το κίνημα υπεράσπισης των ρεμάτων στην Ελλάδα

Το κίνημα για τη διάσωση των ρεμάτων της Αττικής (ΡεμΑττική) που ξεκίνησε στις αρχές του 2018 έχει συσπειρώσει τοπικές κινήσεις, συλλόγους και δίκτυα που προϋπήρχαν σε διάφορες γειτονιές και έδιναν τη μάχη υπεράσπισης διαφόρων ρεμάτων εδώ και πολλά χρόνια. Το κίνημα για τη διάσωση του ρέματος Πικροδάφνης πχ παλεύει για τη σωτηρία του ρέματος Πικροδάφνης εδώ και 30 περίπου χρόνια και έχει καταφέρει μέχρι σήμερα να κρατήσει το ρέμα Πικροδάφνης ζωντανό. Ενόψει των σχεδίων εγκιβωτισμού πολλών ρεμάτων της Αττικής την τελευταία τριετία, διάφοροι φορείς κ κινήσεις της ΡεμΑττικής έχουν προχωρήσει σε προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) και εκκρεμούν οι εκδικάσεις φέτος το φθινόπωρο για τα ρέματα Ερασίνου, Ποδονίφτη, Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας, Πικροδάφνη. Η έκβαση των προσφυγών αυτών θα είναι κρίσιμη και χρειάζεται η συμπαράσταση όλων μας.

Χρειαζόμαστε την υποστήριξη όλων. Η υπεράσπιση των ρεμάτων δεν είναι ένα προνομιακό ζήτημα κάποιων «οικολόγων». Τα ρέματα είναι πηγή ζωής και ανάσχεσης της κλιματικής αλλαγής και πρέπει να σωθούν!

Μπορείτε να επικοινωνήσετε με το κίνημα υπεράσπισης των ρεμάτων στο  Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.  ή να επισκεφθείτε τη σελίδα στο fb.

Εμμανουέλα Τερζοπούλου, Χημικός

Ραφήνα

 


Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /srv/disk3/2763186/www/atticavoice.gr/templates/ts_news247/html/com_k2/templates/default/user.php on line 269

Youtube Playlists

youtube logo new

youtube logo new

© 2022 Atticavoice All Rights Reserved.