Υπάρχει ένας μύθος που αποδίδεται στον Άγιο Αυγουστίνο. Σύμφωνα με αυτόν, όταν ένας πειρατής συνελήφθη από τον Μέγα Αλέξανδρο, ερωτήθηκε “πώς τολμάς να ασκείς βία στη θάλασσα;”. “Εσύ πώς τολμάς να ασκείς βία σε όλο τον κόσμο;” απάντησε ο πειρατής.“Επειδή εγώ το κάνω με ένα μόνο πλοίο, αποκαλούμαι κλέφτης. Εσύ, που το κάνεις με ένα μεγάλο στόλο, αποκαλείσαι αυτοκράτορας”

Έτσι ξεκινάει ο πρόλογος του βιβλίου του Νόαμ Τσόμσκι “Πειρατές και αυτοκράτορες, παλιοί και νέοι”. Σύμφωνα με το Τσόμσκι, ο όρος “τρομοκρατία” άρχισε να χρησιμοποιείται στα τέλη του δέκατου όγδοου αιώνα και αναφερόταν κυρίως σε βίαιες ενέργειες των κυβερνήσεων που είχαν ως σκοπό να τρομοκρατήσουν τον πληθυσμό και να διασφαλίσουν τη λαϊκή υποταγή

Η εξουσία όμως, έχοντας τη δύναμη να ελέγχει τη σκέψη και την έκφραση, άλλαξε την αρχική σημασία της λέξης και πλέον ο όρος “τρομοκρατία” έφτασε να αποδίδεται κυρίως στην “ανταποδοτική τρομοκρατία” που ασκείται από άτομα ή ομάδες ενάντια στην εξουσία

Έτσι, ενώ ο όρος αποδιδόταν κάποτε σε αυτοκράτορες που ασκούσαν βία στους υποτελείς τους και στον υπόλοιπο κόσμο, τώρα προορίζεται για αντάρτες που αντιστέκονται και ασκούν βία έναντι των ισχυρών

Θα προσπαθήσουμε, με τη βοήθεια της Νίνας Αγγελικής Γεωργιάδου, να θυμηθούμε ποιοι είχαν χαρακτηριστεί κατά καιρούς στο παρελθόν ως τρομοκράτες από την εξουσία και τους ισχυρούς.

Πριν όμως περάσουμε στο κατατοπιστικό κείμενο της Νίνας Γεωργιάδου, θεωρούμε χρήσιμο και διδακτικό να σταθούμε σε δύο ειδικά ιστορικά θέματα, με τα οποία έχει ασχοληθεί εκτενώς η Attica Voice με ειδικά αφιερώματα

Το πρώτο είναι η σφαγή των αμάχων κατά την άλωση της Τριπολιτσάς. Εμείς εδώ οι Έλληνες που φρίττουμε (και καλά κάνουμε) με τη δολοφονική – και εν πολλοίς φρικώδη - επίθεση της Χαμάς της 7^ης Οκτωβρίου 2023, καλό είναι να μην ξεχνάμε πως όταν γιορτάζουμε την άλωση της Τριπολιτσάς, στην ουσία γιορτάζουμε τη σφαγή 20.000 αμάχων, γερόντων, γυναικών και παιδιών από τον Κολοκοτρώνη και τα στρατεύματά του. Μια σφαγή άνευ ορίων και ηθικής που προκάλεσε αποτροπιασμό στη Δύση, ανακόπτοντας για λίγο διάστημα το φιλελληνικό κίνημα, το οποίο χρειάστηκε να έρθει η σφαγή της Χίου από τους Τούρκους για να ανακάμψει

Το δεύτερο είναι η εβραϊκή τρομοκρατία που ασκήθηκε από παραστρατιωτικές οργανώσεις τύποιυ Χαμάς, πριαν από την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ. Όσοι λοιπόν παίρνουν το μέρος του Ισραήλ στη γενοκτονία που διαπράττει στη Γάζα, επικαλούμενοι την τρομοκρατική δράση της Χαμάς, καλό είναι να μάθουν πως το Ισραήλ είναι αυτό που εισήγαγε τη σύγχρονη μορφή αυτού που ονομάζεται τρομοκρατία. Απαγωγές και εκτελέσεις επιλεγμένων προσώπων, τοποθετήσεις βομβών σε πολυσύχναστα μέρη με δεκάδες άμαχους νεκρούς, τυφλοί πυροβολισμοί σε συγκεντρωμένα πλήθη, δολιοφθορές σε δημόσιες εγκαταστάσεις, είναι λίγα μόνο από τα μέσα που χρησιμοποίησαν οι Εβραίοι στην προσπάθειά τους να ιδρύσουν ένα ανεξάρτητο κράτος στην Παλαιστίνη. Με αποκορύφωμα τη σφαγή του Ντερ Γιασίν, όπου σκοτώθηκαν όλοι οι κάτοικοι του χωριού από τις εβραϊκές παραστρατιωτικές οργανώσεις

Είναι χαρακτηριστικό πως ο Ουίνστον Τσόρτσιλ είχε δηλώσει πως «δεν θα συγχωρούσε ποτέ τους τρομοκράτες της Ιργκούν», μίας εκ των πολλών εβραϊκών παραστρατιωτικών οργανώσεων που συμμετείχαν στις παραπάνω ενέργειες

Ας διαβάσουμε όμως το κείμενο της Νίνας Αγγελικής Γεωργιάδου για να έχουμε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα

Η ΒΡΩΜΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΚΤΗΤΩΝ

Η δαιμονοποίηση της Αντίστασης από κατακτητές και αποικιοκράτες, έχει βασικό εργαλείο τη βρώμικη γλώσσα και την παραφθορά των εννοιών.

Ενώ Θουκυδίδης και Ησίοδος αποκαλούν τρομοκράτες τους κατακτητές και τους τυράννους, τους τελευταίους αιώνες τα παραφερνάλια των βρώμικων εξουσιών βάφτισαν την Αντίσταση,  «τρομοκρατία».

Στη Λατινική Αμερική, οι Ισπανοί φονιάδες κονκισταδόρες χαρακτήριζαν όλες τις αυτόχθονες φυλές «άγριους και τρομοκράτες» κι έβαψαν κόκκινα, από το αίμα των αυτόχθονων, τα ποτάμια της.

Και όταν αργότερα, το 19ο αιώνα ξέσπασαν τα κινήματα απελευθέρωσης,  Μπολίβαρ,  Σαν Μαρτίν και Ζαπάτα επικηρύχθηκαν ως «τρομοκράτες».

Στις ΗΠΑ, όλες οι αυτόχθονες φυλές των Ινδιάνων, Σιού, Τσερόκι, Απάτσι, Ναβάχο, χαρακτηρίστηκαν ως «άγριοι τρομοκράτες» και οδηγήθηκαν στην πιο πολυάνθρωπη Γενοκτονία, που κατέγραψε ποτέ η Ιστορία. Αργότερα, ακόμη και ο Λούθερ Κινγκ, οπαδός της παθητικής Αντίστασης και της «μη βίας»  μπήκε στις λίστες των «τρομοκρατών» και μετά από πέντε απόπειρες, δολοφονήθηκε τελικά από ένα μισθωμένο «επαρχιακό κλεφτρόνι».

Στην κατασφαγμένη από τους ευρωπαίους αποικιοκράτες Αφρική, ο όρος «τρομοκρατία» υιοθετήθηκε για κάθε απελευθερωτικό κίνημα:

Οι Μάου Μάου στην Κένυα, που αγωνίστηκαν για την απελευθέρωση της γης τους από τους Βρετανούς άποικους, ταυτίστηκαν με την «τρομοκρατία» και ήταν αυτοί που βασανίστηκαν άγρια στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Hola Camp.

Στην Αλγερία, το Μέτωπο για την Εθνική Απελευθέρωση από τους αποικιοκράτες Γάλλους, χαρακτηρίστηκε ως «τρομοκρατική οργάνωση» και 100.000 τουλάχιστον μέλη του σφαγιάστηκαν άγρια.

Στην Αγκόλα, η πορτογαλική αποικιοκρατία βάφτισε «τρομοκράτες» τις οργανώσεις, MPLA, FNLA και UNITA που πάλεψαν και πέτυχαν την ανεξαρτησία της.

Τα ίδια στη Ναμίμπια, τη Ζιμπάμπουε, τη Ροδεσία και τη Νότια Αφρική, ενώ ο Νέλσον Μαντέλα ήταν στις λίστες των «τρομοκρατών» του State Department, μέχρι τη δεκαετία του ΄90.

Στην εδώ χώρα του «μύθου», που κυβερνιέται διαχρονικά από τους απόγονους κοτζαμπάσηδων,  δοσίλογων και μαυραγοριτών, ο αγώνας για απελευθέρωση από τον Οθωμανικό ζυγό, έβαλε τους Ρήγα Φεραίο, Αλέξανδρο Υψηλάντη και Γεώργιο Καραϊσκάκη, στη λίστα των «επικίνδυνων τρομοκρατών», με το Πατριαρχείο να συνηγορεί με το σουλτανάτο  και να αφορίζει.

«Οι τολμήσαντες να σηκώσωσιν όπλα κατά της κραταιᾶς βασιλείας και να "σαλεύσωσι την ησυχίαν του κοινού" και "να φέρωσιν εις κίνδυνον την ευστάθειαν της πολιτείας" και "να χύσωσιν αίματα αθώων" τοιούτοι άπαντες, και αν μεν ιερωμένοι εισί, καθαιρούνται· και αν μοναχοί, αναθεματίζονται· και αν κοσμικοί, αφωρίζονται και αποκόπτονται τελείως από της αγίας του Χριστού Εκκλησίας· και γίνονται αποσυνάγωγοι και ανάθεμα και κατάρα αιώνιος και ασυγχώρητος».

Στη μεγαλειώδη πάλι Αντίσταση κατά της ναζιστικής κατοχής, οι αγωνιστές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ χαρακτηρίστηκαν απ’ τους Γερμανοναζί κατακτητές, «τρομοκράτες και συμμορίτες» (Banditen).

Στον Εμφύλιο που πυροδοτήθηκε απ’ τους Άγγλους, οι νέοι επικυρίαρχοι χρησιμοποίησαν, με θαυμαστή ταύτιση, τους όρους «bandits» (ληστές), «extremists» (ακραίοι) και «terrorists» (τρομοκράτες)

Η μεγάλη λίστα των ελεύθερων αντιστεκόμενων ανθρώπων, που βαφτίστηκαν «τρομοκράτες», δεν άφησε απ’ έξω τον Μαχάτμα Γκάντι και τον Τσε Γκεβαρα.

Δεν θα μπορούσε, μέσα σ’ αυτή τη βρώμικη γλώσσα της χειραγώγησης και της καταστολής, να εξαιρεθεί η  μεγαλειώδης Παλαιστινιακή Αντίσταση;

Από το 1959 η Φατάχ και το 1964 η PLO, και αργότερα η Χαμάς, το Δημοκρατικό και το Λαϊκό Μέτωπο για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης, χαρακτηρίζονται από τα Δυτικά παραφερνάλια, ως «τρομοκράτες», έστω κι αν η συντριπτική πλειοψηφία των χωρών του ΟΗΕ θεωρεί τη Χαμάς, αντιστασιακή οργάνωση.

Ακόμη και αριστερίζοντες του τίποτα, της θολούρας και της συμπόρευσης, συνηγορούν στα περί «τρομοκρατίας». Αφοπλισμένοι και αφυδατωμένοι, στην καλύτερη εκδοχή τους, προβάλλουν «ρομαντικά» την αντίσταση της σφεντόνας.

Η Ιστορία όμως έδειξε, πως  η κατοχή, το απαρτχάιντ, η πολιορκία, ο λιμός, ο εξευτελισμός, η απανθρωποποίηση νικιούνται μόνο με Αντίσταση μέχρις εσχάτων και πως οι «τρομοκράτες»  έχουν ένα όνειρο.

Κι όπως έλεγε ο Τσε,

«Αξίζει φίλε μου να υπάρχεις για ένα όνειρο, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει!»

της Μαρίας Νάτση

Στα χώματα της Παλαιστίνης, ο Χριστός ξανασταυρώνεται.

Παιδί, βρέφος, αγέννητος

Και μαζί του η ελπίδα

Όχι δεν είναι ένα δεύτερο Ολοκαύτωμα. Είναι πολύ χειρότερο.

 Δε βρισκόμαστε στη δίνη ενός  Παγκόσμιου πολέμου, αλλά στην ασφάλεια και την ειρήνη του σπιτιού μας.

Η Ελληνική  Ορθόδοξη Εκκλησία παρακολουθεί και δεν έχει ακόμα ξεστομίσει  τη λέξη γενοκτονία

Ο Πάπας γνωρίζει και  έκανε μόνο  κάποιες προσεκτικές  δηλώσεις

Γελοίοι πολιτικοί Αρλεκίνοι μιλούν  εξ ονόματός μας φωνάζοντας "Σταύρωσον"

Όμως  "ο λιμός στη Γάζα  είναι λιμός  όλου του κόσμου..." (Τομ Φλέτσερ, Συντονιστής Έκτακτης Βοήθειας του ΟΗΕ)

" Είναι ένας λιμός που μας αφορά όλους. Όλοι το γνωρίζουν αυτό.

Είναι ένας λιμός που ρωτάει: Μα ΕΣΕΙΣ ΤΙ ΚΑΝΑΤΕ ; "

Αυτή τη φορά δεν θα ακουστεί  " άφες αυτοίς, ου γάρ οίδασι τι ποιούσι"

Γνωρίζουμε και δεν υπάρχει συγχώρεση γιατί

«Ο Χριστός ο δικός μας είναι φτωχός, κατατρεγμένος, χτυπάει πόρτες και κανένας δεν του ανοίγει.

Ο Χριστός ο δικός σας είναι πλούσιος κοτζαμπάσης, τα έχει φτιαγμένα με τον Αγά, μανταλώνει την πόρτα του και τρώει. Ο Χριστός ο δικός σας διαλαλεί: “Δίκαιος είναι ο κόσμος τούτος, τίμιος, σπλαχνικός μου αρέσει, αφορεσμένος όποιος σηκώσει χέρι να τον κουνήσει”.

Ο Χριστός ο δικός μας ξυπόλητος, κοιτάζει τα κορμιά που πεινούν, τις ψυχές που πλαντούν, φωνάζει: “Άδικος είναι, άτιμος, άσπλαχνος, ο κόσμος τούτος. Πρέπει να γκρεμιστεί”» *

* Νίκου Καζαντζάκη, “Ο Χριστός ξανασταυρώνεται"

της Μαρίας Νάτση

Ανάμεσα στα Αθαμανικά όρη,  ψηλά στο χωριό των Μελισσουργών , αντήχησε το πολυφωνικό τραγούδι για τη γενοκτονία στην Παλαιστίνη.

Κι αν με την παράδοση τραγουδάμε τους καημούς του λαού μας  και αγγίζουμε τις χορδές  της ανθρωπιάς μας, τότε όταν  τραγουδάμε τους καημούς των άλλων γινόμαστε δύο φορές άνθρωποι .

Κι ο ήχος έφτασε σε όλα τα βουνά της Ηπείρου τα χαραγμένα από όλμους και ναπάλμ, τα φορτωμένα με τις θύμισες των ξεριζωμών και των σκοτωμών.

Και τα βουνά, δε ρώτησαν "για την Κύπρο τραγουδάτε; Για τη Συρία; Για το Σουδάν;"

Γιατί γνωρίζουν ότι κανένα έγκλημα δεν απαλύνεται από άλλα εγκλήματα.

Γιατί ξέρουν ότι αυτά, είναι ερωτήματα των ανθρώπων  όταν θέλουν να δώσουν δίκαιο στο άδικο.

Και το τραγούδι πέρασε από όλα τα ξωκλήσια της Ηπείρου, αγγίζοντας απαλά τις καμπάνες και αυτές ανταποκρίθηκαν

Και τα ξωκλήσια δε ρώτησαν σε ποιο Θεό πιστεύουν τα παιδιά που τα σκοτώνουν με πείνα.

Γιατί γνωρίζουν ότι η Παναγιά  δεν κρατάει   στον κόρφο της μόνο το θείο βρέφος, αλλά  τα παιδιά όλου του κόσμου.

Κι ίσως το τραγούδι να έφτασε μακρύτερα, στην Ιθάκη, και να έσμιξε με τις φωνές νέων που φώναξαν για την Παλαιστίνη σε ένα από τα όμορφα πανηγύρια της .

Εκεί όμως σηκώθηκαν άντρες και γυναίκες, λιγοστοί αλλά επιθετικοί, να νουθετήσουν τα παιδιά , να επαναφέρουν την πολυπόθητη τάξη.

Ένας, δύο έτρεξαν να τα υπερασπιστούν.

Εμείς, η  γενιά κοντά και άνω των  50,  με τα τόσα λάθη και τις τόσες αποτυχίες , τολμάμε να υψώνουμε τη φωνή μας πάνω από τη φωνή των νέων;

Τολμάμε με τα χέρια μας να σπρώχνουμε αυτά τα παιδιά;

Ποιοι; Εμείς που αποτύχαμε;

Δεν είναι η αποτυχία μας αυτό που κυρίως  θλίβει, αλλά το γεγονός ότι είμαστε τόσο ελάχιστοι και εγωιστές που, όχι μόνο δεν την αναγνωρίζουμε αλλά θέλουμε να κάνουμε τα παιδιά σαν τους αποτυχημένους εαυτούς μας.

Στο επόμενο πανηγύρι σε οποιοδήποτε σημείο της Ελλάδας,  όταν  οι νέοι  πουν συνθήματα και υψώσουν σημαίες, ας σταματήσουμε τα όργανα.

Ας κλείσουμε τα στόματά μας και ας μαζέψουμε τα χέρια μας.

Και αφού τους ακούσουμε, ας χτυπήσουν οι καμπάνες και ας κάνουμε το σταυρό μας που υπάρχει ακόμα η φλόγα αυτών των παιδιών και σώζει κάτι από την αξιοπρέπειά μας

 Αναδημοσιεύουμε από το έγκριτο INFOWAR το εξαιρετικό κείμενο του Chris Hedges για το έγκλημα κατά της Ανθρωπότητας που συντελείται στη Γάζα και όχι μόνο, μπροστά στα μάτια της παγκόσμιας κοινής γνώμης η οποία είναι από ατάραχη έως αδιάφορη, με θλιβερή εξαίρεση την ελληνική κυβέρνηση που  καλοδέχεται τους θύτες στην ανάπαυλα τους, για να ξεκουραστούν και να πάρουν δυνάμεις για να συνεχίσουν τη γενοκτονία.

INFOWAR  27 Ιουλίου 2025

Ο βραβευμένος με πούλιτζερ συγγραφέας και πολιτικός ανταποκριτής Κρις Χέτζες δημοσίευσε στον προσωπικό του λογαριασμό στο substack το παρακάτω, συγκλονιστικό, κείμενο.

Έχοντας εργαστεί σε ορισμένα από τα μεγαλύτερα ΜΜΕ του πλανήτη όπως τους New York Times, το NPR και την Christian Science Monitor συγκρίνει τις εμπειρίες του από προηγούμενες γενοκτονίες και λιμούς, καταλήγοντας ότι η ισραηλινή κοινωνία χειροκροτεί ένα σχέδιο εξόντωσης που θα ενέκρινε και ο Άντολφ Άιχμαν.

Μπορείτε να ενισχύσετε τη δημοσιογραφική δουλειά του Κρις Χέτζες στο λογαριασμό του στο Substack.

Η ισραηλινή κοινωνία βλέπει στη γενοκτονία το ουτοπικό της όραμα

του Chris Hedges

«Οι Ισραηλινοί δεν βλέπουν τις εικόνες σκελετωμένων πτωμάτων παλαιστινίων παιδιών, που έχουν θανατωθεί από την πείνα, ως κατάρα. Δεν θεωρούν τις οικογένειες που εκτελούνται σε κέντρα σισιτίων — σχεδιασμένα όχι για παροχή βοήθειας αλλά για να παγιδεύσουν εξαθλιωμένους Παλαιστίνιους σε ένα μαζικό στρατόπεδο συγκέντρωσης στο νότιο τμήμα της Γάζας, ενόψει απομάκρυνσης — ως έγκλημα πολέμου. Οι Ισραηλινοί δεν βλέπουν τους άγριους βομβαρδισμούς και τις βολές που σκοτώνουν ή τραυματίζουν δεκάδες παλαιστίνιους αμάχους, όπου κατά μέσο όρο 28 παιδιά πεθαίνουν καθημερινά, ως κάτι εξαιρετικό. Δεν θεωρούν την Γάζα, κατεστραμμένη από βόμβες και συστηματικά ισοπεδωμένη από εκσκαφείς, αφήνοντας σχεδόν όλο τον πληθυσμό χωρίς σπίτι, ως βάρβαρη. Δεν βλέπουν την καταστροφή των εγκαταστάσεων καθαρισμού νερού, την ολοκληρωτικη διάλυση νοσοκομείων και κλινικών, όπου οι γιατροί και το προσωπικό συχνά δεν μπορούν να εργαστούν λόγω εξαντλητικής υποσιτιστικής κατάστασης, ως στυγερή. Παρακολουθούν αδιάφορα τις δολοφονίες γιατρών και δημοσιογράφων — 232 από τους οποίους έχουν σκοτωθεί επειδή προσπαθούσαν να καταγράψουν τον τρόμο.

Οι Ισραηλινοί έχουν τυφλωθεί ηθικά και διανοητικά. Παρακολουθούν τη γενοκτονία μέσα από το πρίσμα μιας χρεοκοπημένης τάξης των μέσων ενημέρωσης και των πολιτκών, που τους λένε μόνο όσα θέλουν να ακούσουν και τους δείχνουν μόνο όσα θέλουν να δουν. Είναι μεθυσμένοι από τη δύναμη των βιομηχανιών όπλων τους και από το δικαίωμα να σκοτώνουν ανενόχλητοι. Ξεχειλίζουν από αυτοθαυμασμό και τη φαντασίωση ότι αποτελούν την αιχμή του δόρατος του πολιτισμού. Πιστεύουν ότι η εξόντωση ενός λαού, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών, καταδικασμένου ως ανθρώπινοι ρύποι, κάνει τον κόσμο, ιδιαίτερα το δικό τους κόμσο, πιο ευτυχισμένο και ασφαλή.

Είναι επίγονοι του Πολ Ποτ, των δολοφόνων που οργάνωσαν γενοκτονίες στην Ανατολικό Τιμόρ, τη Ρουάντα και τη Βοσνία και, ναι, των Ναζί. Το Ισραήλ, όπως όλα τα γενοκτονικά κράτη — κανένας πληθυσμός από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά δεν έχει εκτοπιστεί και λιμοκτονήσει τόσο γρήγορα και αδίστακτα — έχει μια Τελική Λύση την οποία θα ενέκρινε ο Άντολφ Αϊχμαν.

Η πείνα ήταν πάντα το σχέδιο, το προδιαγεγραμμένο τελικό κεφάλαιο της γενοκτονίας. Το Ισραήλ είχε θέσει από την αρχή ως στόχο την καταστροφή των πηγών τροφής — βομβαρδίζοντας φούρνους και εμποδίζοντας τις προμήθειες τροφίμων στη Γάζα, κάτι που επιτάχυνε από τον Μάρτιο όταν διέκοψε σχεδόν πλήρως την τροφοδοσία. Εστίασε την επίθεσή του του στην Υπηρεσία Αρωγής και Έργων των Ηνωμένων Εθνών για τους Παλαιστίνιους Πρόσφυγες στη Μέση Ανατολή (UNRWA) — από την οποία εξαρτώνταν για το φαγητό τους οι περισσότεροι Παλαιστίνιοι — κατηγορώντας το προσωπικό, χωρίς αποδείξεις, για εμπλοκή στις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου. Η κατηγορία αυτή χρησιμοποιήθηκε για να δοθεί σε χορηγούς όπως οι ΗΠΑ, που έδωσαν 422 εκατομμύρια δολάρια στην υπηρεσία το 2023, η αφορμή να διακόψουν τη χρηματοδότηση. Το Ισραήλ απαγόρευσε στη συνέχεια την UNRWA.

Πάνω από 1.000 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί από Ισραηλινούς στρατιώτες και Αμερικανούς μισθοφόρους στην χαοτική πορεία να καταφέρουν να πάρουν ένα από τα λίγα πακέτα τροφίμων που διανέμονται κατά τις σύντομες περιόδους (συνήθως μία ώρα) στα τέσσερα σημεία βοήθειας που έχει οργανώσει το ελεγχόμενο από το Ισραήλ ‘Ίδρυμα Ανθρωπιστικής Βοήθειας Γάζας,’ σύμφωνα με το Γραφείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ.

Μόλις η Γάζα μετατράπηκε σε σεληνιακό τοπίο μετά από 21 μήνες διαρκών βομβαρδισμών, μόλις οι Παλαιστίνιοι αναγκάστηκαν να ζουν σε σκηνές, κάτω από πρόχειρα πλαστικά ή στο ύπαιθρο, μόλις το καθαρό νερό, τα τρόφιμα και η ιατρική βοήθεια έγιναν σχεδόν αδύνατα να βρεθούν, μόλις η κοινωνία πολιτών εξοντώθηκε, το Ισραήλ ξεκίνησε την αμείλικτη εκστρατεία να εξοντώσει τους Παλαιστίνιους ση Γάζα μέσω λιμού.—

Η πείνα δεν είναι ωραίο θέαμα. Κάλυψα την πείνα στο Σουδάν το 1988 που στοίχισε περίπου 250.000 ζωές. Έχω ραβδώσεις στους πνεύμονές μου — ουλές από το να στέκομαι ανάμεσα σε εκατοντάδες Σουδανούς που πέθαιναν από φυματίωση. Ήμουν δυνατός και υγιής και απέφυγα τη μόλυνση. Αυτοί ήταν αδύναμοι και ελλιποβαρείς και δεν τα κατάφεραν.

Παρακολούθησα εκατοντάδες σκελετωμένες φιγούρες, φαντάσματα ανθρώπων, να προχωρούν σε αργό ρυθμό κατά μήκος της άνυδρης σουδανικής πεδιάδας. Ύαινες, συνηθισμένες στο να τρώνε ανθρώπινη σάρκα, συχνά άρπαζαν μικρά παιδιά. Στάθηκα πάνω από σωρούς ανθρώπινων οστών στην περιφέρεια χωριών όπου δεκάδες άνθρωποι, πολύ αδύναμοι για περπάτημα, είχαν ξαπλώσει μαζί και δεν ξύπνησαν ποτέ. Πολλοί ήταν μέλη της ίδιας οικογένειας.

Οι πεινασμένοι δεν έχουν αρκετές θερμίδες για να συντηρηθούν. Τρώνε οτιδήποτε για να επιβιώσουν — ζωοτροφή, χόρτα, φύλλα, έντομα, τρωκτικά, ακόμα και χώμα. Υποφέρουν συνεχώς διάρροια. Έχουν δυσκολία στην αναπνοή λόγω αναπνευστικών λοιμώξεων. Τσακίζουν μικρά κομματάκια τροφής, συχνά χαλασμένης, και τα μετρούν με απελπισμένη προσπάθεια να αναστείλουν τον φρικτό πόνο της πείνας.

Η πείνα μειώνει το σίδηρο που χρειάζεται για να παραχθεί η αιμοσφαιρίνη, πρωτεΐνη στα ερυθρά αιμοσφαίρια που μεταφέρει οξυγόνο από τους πνεύμονες στο σώμα, και η μυοσφαιρίνη, πρωτεΐνη που παρέχει οξυγόνο στους μύες, μαζί με την έλλειψη βιταμίνης Β1, που επηρεάζει τη λειτουργία της καρδιάς και του εγκεφάλου. Εμφανίζεται αναιμία. Το σώμα, ουσιαστικά, τρέφεται από τον εαυτό του. Οι ιστοί και οι μύες εξαφανίζονται. Είναι αδύνατο να ρυθμιστεί η θερμοκρασία του σώματος. Τα νεφρά δεν λειτουργούν. Το ανοσοποιητικό καταρρέει. Τα ζωτικά όργανα ατροφούν. Η κυκλοφορία του αίματος επιβραδύνεται. Ο όγκος αίματος μειώνεται. Λοιμώδεις ασθένειες όπως τύφος, φυματίωση και χολέρα γίνονται επιδημίες και σκοτώνουν χιλιάδες.

Είναι αδύνατο να συγκεντρωθεί κανείς. Τα θύματα, ελλιποβαρή, υποκύπτουν σε ψυχική και συναισθηματική απόσυρση και αδιαφορία. Δεν θέλουν να τα αγγίζουν ή να τα μετακινήσουν. Ο καρδιακός μυς εξασθενεί. Τα θύματα, ακόμη και σε ηρεμία, βρίσκονται σε κατάσταση εικονικής καρδιακής ανεπάρκειας. Οι πληγές δεν επουλώνονται. Η όραση υποβαθμίζεται από καταρράκτη, ακόμη και σε νέους. Τέλος, τσακισμένα από σπασμούς και παραισθήσεις, η καρδιά σταματά. Αυτή η διαδικασία μπορεί να διαρκέσει έως 40 ημέρες για έναν ενήλικα. Παιδιά, ηλικιωμένοι και αρρώστοι πεθαίνουν πιο γρήγορα. Αυτή είναι η μελλοντική μοίρα που έχει προδιαγράψει το Ισραήλ για τα δύο εκατομμύρια κατοίκους της Γάζας.

Αλλά αυτό δεν είναι το μέλλον που βλέπουν οι Ισραηλινοί. Βλέπουν παράδεισο. Βλέπουν ένα εθνο-εθνικιστικό εβραϊκό κράτος όπου οι Παλαιστίνιοι, των οποίων τη γη έκλεψαν και κατεχούν και τους οποίους καταπίεσαν και υποχρέωσαν σε καθεστώς απαρτχάιντ, δεν υφίστανται. Βλέπουν καφέ και ξενοδοχεία να υψώνονται εκεί που κείτονται χιλιάδες, ίσως δεκάδες χιλιάδες σώματα θαμμένα κάτω από τα χαλάσματα. Βλέπουν τουρίστες να απολαμβάνουν την παραλία της Γάζας, μια εικόνα ενισχυμένη από βίντεο δημιουργημένο με τεχνητή νοημοσύνη που ανέβασε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης η Ισραηλινή υπουργός Καινοτομίας, Επιστήμης και Τεχνολογίας Γκίλα Γκαμλιέλ. Αυτό είναι πώς θα φαινόταν η Γάζα χωρίς Παλαιστίνιους, αντανακλώντας το παράλογο AI βίντεο που ανέβασε ο Ντόναλντ Τραμπ.

Στο νέο βίντεο, ανέμελοι Ισραηλινοί τρώνε σε παραθαλάσσια εστιατόρια. Πολυτελείς θαλαμηγοί αγκυροβολούν στη Μεσόγειο. Λαμπυρίζοντα ξενοδοχεία και κτίρια γραφείων, συμπεριλαμβανομένου ενός Trump Tower, κοσμούν την παραλία. Ελκυστικές κατοικημένες περιοχές υψώνονται όπου τώρα υπάρχουν σπασμένα, αιχμηρά σύνολα από σκυρόδεμα. Το βίντεο δείχνει τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου και τη σύζυγό του, Σάρα, καθώς και τον Τραμπ και τη Μελάνια, να περπατούν κατά μήκος της θάλασσας.

Η Γκαμλιέλ, όπως και άλλοι Ισραηλινοί ηγέτες και ο Τραμπ, χρησιμοποιούν κυνικά τον όρο «εθελοντική μετανάστευση» για να περιγράψουν τον εθνοκαθαρισμό της Γάζας. Αυτό παραλείπει τη σκληρή επιλογή που στην πραγματικότητα προσφέρει το Ισραήλ στους Παλαιστίνιους — φύγετε ή πεθάνετε.

Ο Υπουργός Οικονομικών Μπεζαλέλ Σμοτρίς κάλεσε για «ασφαλή προσάρτηση» της βόρειας Λωρίδας της Γάζας και υποσχέθηκε ότι η Γάζα θα γίνει «αδιάσπαστο μέρος του Κράτους του Ισραήλ». Έκανε τα σχόλια σε συνέδριο της Κνεσέτ με τίτλο «Η Ριβιέρα της Γάζας — από όραμα σε πραγματικότητα,» όπου παρουσιάστηκαν προτάσεις για την οικοδόμηση εβραϊκών οικισμών στη Γάζα. Ο Σμοτρίς είπε ότι το Ισραήλ θα «μετεγκαταστήσει τους κατοίκους της Γάζας σε άλλες χώρες,» και ότι ο Τραμπ ενέκρινε το σχέδιο.

Ο Υπουργός Κληρονομιάς Αμιχαΐ Ελιγιαχού, που πρότεινε κάποτε να ρίξει πυρηνική βόμβα στη Γάζα, δήλωσε ότι «όλη η Γάζα θα είναι εβραϊκή.» Η ισραηλινή κυβέρνηση «τρέχει μπροστά για να σβήσει τη Γάζα,» είπε ο Ελιγιαχού. Περιέγραψε τους Παλαιστίνιους ως Ναζί. «Δόξα τω Θεώ, σβήνουμε αυτό το κακό. Σπρώχνουμε αυτόν τον πληθυσμό που έχει εκπαιδευτεί με το ‘Mein Kampf.’»

Οι γενοκτονικοί δολοφόνοι αγκαλιάζουν φαντασιώσεις εξάλειψης ιθαγενών πληθυσμών και επέκτασης του εθνικιστικού τους κράτους. Οι Ναζί πραγματοποίησαν τη γενοκτονική τους επίθεση, που περιλάμβανε μαζική πείνα, σε Σλάβους, Ανατολικοευρωπαίους Εβραίους και άλλους ιθαγενείς λαούς, που αποκαλέστηκαν Untermenschen ή υπάνθρωποι. Στη συνέχεια επρόκειτο να μεταφερθούν άποικοι στη Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη για να γερμανικοποιηθούν τα κατεχόμενα εδάφη.

Αυτοί οι δολοφόνοι δεν αντιλαμβάνονται το σκοτάδι που απελευθερώνουν. Οι πολυτελείς παραλίες που ονειρεύεται το Ισραήλ δεν θα εμφανιστούν ποτέ, όπως ποτέ δεν χτίστηκε η σύγχρονη, αποκλειστικά σερβική πρωτεύουσα — με τον χρυσό τρούλο στον καθεδρικό ναό, το επιβλητικό κτήριο προεδρίας, τον 15ώροφο πύργο με ρολόι, το υπερσύγχρονο ιατρικό κέντρο και το εθνικό θέατρο με κινούμενη σκηνή μήκους 22 μέτρων — που σχεδιάστηκε να χτιστεί στα ερείπια της Βοσνίας.

Αντ’ αυτού, θα υπάρξουν άσχημες πολυκατοικίες, κατοικημένες από τους συνήθεις απατεωνες, προτοφασίστες, ρατσιστές και μετριότητες που ζουν στις εβραϊκές αποικίες στη Δυτική Όχθη. Αυτοί οι υπερεθνικιστές, που δημιούργησαν παράνομες πολιτοφυλακές για να καταλάβουν παλαιστινιακή γη και συμμετείχαν στο ισραηλινό στρατό για τη δολοφονία πάνω από 1.000 Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη από την 7η Οκτωβρίου, θα ορίσουν το Ισραήλ. Είναι η ισραηλινή εκδοχή των 3 εκατομμυρίων Pancasila Youth — η Ινδονησιακή αντίστοιχη των SA ή της Hitler Youth — που το 1965 βοήθησαν στη γενοκτονική σφαγή που άφησε 500.000 έως 1.000.000 νεκρούς.

Αυτές οι παράνομες συμμορίες, εξοπλισμένες με αυτόματα όπλα που τους παρέχονται από την ισραηλινή κυβέρνηση, λιντσάρισαν τον Σεϊφούλαχ Μουσαλέτ, έναν 20χρονο παλαιστινιακής‑αμερικανικής καταγωγής, που προσπαθούσε να προστατεύσει τη γη της οικογένειάς του πριν από δύο εβδομάδες. Είναι ο πέμπτος πολίτης των ΗΠΑ που σκοτώθηκε στη Δυτική Όχθη από την 7η Οκτωβρίου.

Μόλις αυτοί οι Ισραηλινοί παρακρατικοί και χουλιγκάνοι τελειώσουν με τους Παλαιστίνιους, θα στραφούν ο ένας εναντίον του άλλου.

Η γενοκτονία στη Γάζα σηματοδοτεί την κατάργηση, τόσο για Ισραηλινούς όσο και για Παλαιστίνιους, του κράτους δικαίου. Σηματοδοτεί την εξάλειψη ακόμη και της προσποίησης ηθικού κώδικα. Οι Ισραηλινοί είναι οι βάρβαροι που κατηγορούν. Αν υπάρχει κάποια διαστρεβλωμένη δικαιοσύνη σε αυτή τη γενοκτονία, είναι ότι οι Ισραηλινοί, μόλις τελειώσουν με τους Παλαιστίνιους, θα αναγκαστούν να ζήσουν μαζί σε ηθική εξαθλίωση».

πηγή