Είμαστε λίγοι αυτοί που παλεύουν ενάντια στο ΚακόTo BDS Greece αναδεικνύει τις τεράστιες ευθύνες και τη συνενοχή της ελληνικής κυβέρνησης στην Ισραηλινή πειρατεία που έλαβε χώρα ανάμεσα στην Κρήτη και τα Κύθηρα.
Πιο συγκεκριμένα, καταγγέλλει πως η ελληνική κυβέρνηση – και ενώ όλα αυτά συνέβαιναν εντός της ελληνικής ζώνης έρευνας και διάσωσης- δεν ανταποκρίθηκε στα σήματα SOS των πλοίων που δέχθηκαν επίθεση, δεν προστάτευσε πολίτες εντός της δικής της ζώνης ευθύνης, δεν παρενέβη απέναντι σε μια πράξη διεθνούς πειρατείας και επέτρεψε στο ισραηλινό πολεμικό πλοίο να αποχωρήσει από την Κρήτη παίρνοντας μαζί του δύο απαχθέντες ακτιβιστές
Ακολουθεί η πλήρης ανακοίνωση του BDS Greece που επιβεβαιώνει το διεθνή διασυρμό της Ελλάδας ως πειθήνιο όργανο του Σιωνιστικού οράματος του Ισραήλ
----------------------------------------------------------------------------
Τα ξημερώματα της Πέμπτης, ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις επιτέθηκαν και κατέλαβαν βίαια 22 σκάφη από τα 60 του Global Sumud Flotilla στα ανοιχτά της δυτικής Κρήτης, εντός του ελληνικού χώρου έρευνας και διάσωσης (SAR).
Απήχθησαν 175 ακτιβιστές και μεταφέρθηκαν στο ισραηλινό αρματαγωγό NAHSHON, ενώ πολλοί δέχτηκαν άγριους ξυλοδαρμούς και κρατήθηκαν για 40 ώρες σε συνθήκες αιχμαλωσίας και εξευτελισμού. Οι τραυματισμοί είναι δεκάδες, κάποιοι με σπασμένα πλευρά, μύτες και σοβαρές κακώσεις.
Το Ισραήλ σε αγαστή συνεννόηση με την υποτελή ελληνική κυβέρνηση, έστειλε το αρματαγωγό με τους απαχθέντες, στο απομονωμένο λιμάνι του Αθερινόλακκου στη νότια Κρήτη και αντί να αντιμετωπιστεί ως πλοίο που συμμετείχε σε πειρατεία, παρέδωσε χωρίς καμία νομική ή άλλη παρέμβαση τους αιχμάλωτους ακτιβιστές στις ελληνικές αρχές.
Από τον Αθερινόλακκο Λασιθίου, οι απαχθέντες μεταφέρθηκαν με λεωφορεία, υπό αστυνομική συνοδεία προς το Ηράκλειο, ενώ 31 τραυματισμένα άτομα μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο Σητείας για παροχή ιατρικής βοήθειας. Τρεις ακτιβιστές με σοβαρότερα τραύματα μεταφέρθηκαν στο ΠΑΓΝΗ. Όταν έφτασαν στο αεροδρόμιο Ηρακλείου, χάρη στη μαζική κινητοποίηση αλληλέγγυων και την άμεση παρέμβαση νομικών ομάδων, αφέθηκαν ελεύθεροι οι ακτιβιστές και ενώθηκαν με τους αλληλέγγυους διαδηλωτές στο αεροδρόμιο.
Οι ακτιβιστές θα φιλοξενηθούν σε διάφορους χώρους στο Ηράκλειο και αλλού.
Όχι όμως όλοι.
Οι Thiago Avila και Saif Abukeshek, πολύ γνωστά δημόσια πρόσωπα του στολίσκου, δεν αποβιβάστηκαν ποτέ.
Παραμένουν αιχμάλωτοι και μεταφέρθηκαν σιδηροδέσμιοι στην κακόφημη για τα βασανιστήρια Παλαιστινίων κρατουμένων ισραηλινή φυλακή Shikma στην Ασκελόν, βόρεια της Γάζας, κατηγορούμενοι ως «τρομοκράτες» – επειδή μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα!
Επιβεβαιωμένες πληροφορίες από τους ακτιβιστές που ήταν αυτόπτες μάρτυρες προκύπτει ότι ο Saif Abukeshek βασανίστηκε πάνω στο NAHSHON πριν πιάσει στον Αθερινόλακκο και μάλιστα στην προσπάθεια άλλων ακτιβιστών να τον διασώσουν από τα χέρια των Ισραηλινών, ξυλοκοπήθηκαν άγρια και αυτοί με αποτέλεσμα να χρειαστεί 31 άνθρωποι να πάνε στο νοσοκομείο της Σητείας.
Όμως νέα επείγουσα μαρτυρία προέκυψε μέσω διπλωματικών διαύλων στο Ισραήλ.
Σύμφωνα με τη βραζιλιάνικη πρεσβεία, ο Thiago Ávila ανέφερε ότι υπέστη βασανιστήρια, ξυλοδαρμούς και κακομεταχείριση. Κατά τη διάρκεια επιτηρούμενης επίσκεψης, όπου βρισκόταν πίσω από γυαλί και δεν μπορούσε να επικοινωνήσει ελεύθερα, αξιωματούχοι της πρεσβείας παρατήρησαν εμφανή σημάδια στο πρόσωπό του. Ο ίδιος ανέφερε έντονο πόνο, ιδιαίτερα στον ώμο.
Έχουν ήδη κατατεθεί χθες πρωί από την ελληνική νομική ομάδα του Global Sumud Flotilla:
– επείγουσα μηνυτήρια αναφορά στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου
– αίτηση ασφαλιστικών μέτρων στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου
με αίτημα να αποτραπεί η παράνομη μεταφορά τους και να διασφαλιστεί η άμεση απελευθέρωσή τους. Η ελληνική κυβέρνηση δεν έκανε τίποτα και το ισραηλινό πλοίο διέφυγε.
Η ελληνική κυβέρνηση:
Η στρατηγική συμμαχία Ελλάδας–Ισραήλ – με στρατιωτικές συνεργασίες, βάσεις, κοινές ασκήσεις, αγορές πολεμικού υλικού δισεκατομμυρίων και πλήρη πολιτική κάλυψη – μεταφράζεται πλέον σε πρακτική συμμετοχή σε εγκλήματα που συντελούνται μπροστά στα μάτια μας.
Δεν ξεχνάμε:
Απαιτούμε μαζί με το κίνημα αλληλεγγύης στη Παλαιστίνη:
Ο στόλος της αλληλεγγύης συνεχίζει.
Και εμείς δεν θα αφήσουμε αυτό το έγκλημα να συγκαλυφθεί.
Το ισραηλινό κράτος γράφει για πολλοστή φορά το Διεθνές Δίκαιο στα παλιά του τα παπούτσια, πραγματοποιώντας αυτή τη φορά προκλητική και παράνομη πολεμική επιχείρηση μέσα στην ελληνική ζώνη έρευνας και διάσωσης (search and rescue zone SAR), ανάμεσα στην Κρήτη και στα Κύθηρα.
Η επιχείρηση αυτή έγινε με την ανοχή ή τη συμμετοχή της κυβέρνησης Μητσοτάκη που εκθέτει και διασύρει για μια ακόμη φορά τη χώρα μας ενώπιον του παγκόσμιου κοινού, θέτοντάς την απέναντι και κόντρα στο Διεθνές Δίκαιο
Ακολουθεί η ανακοίνωση του Global Sumud Flotilla που αναδεικνύει τις πολλαπλές παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου από το τρομοκρατικό κράτος του Ισραήλ και αναδεικνύει τις τεράστιες ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης
---------------------------------------------------------------
Όπως ανακοινώθηκε προ ολίγου από το κράτος του Ισραήλ και επιβεβαιώθηκε και από το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, ισραηλινό σκάφος που μεταφέρει τα πληρώματα του στόλου Global Sumud Flotilla που απήχθησαν πριν από μερικές ώρες δυτικά της Κρήτης κατευθύνεται σε ελληνικό λιμάνι προκειμένου να τα αποβιβάσει.
Τα σκάφη του Παγκόσμιου Στόλου Sumud δέχθηκαν παράνομη και βίαιη επίθεση από το ισραηλινό ναυτικό, ενώ βρίσκονταν σε διεθνή ύδατα, εντός της ελληνικής ζώνης έρευνας και διάσωσης, σε απόσταση μικρότερη των 80 ναυτικών μιλίων δυτικά της Κρήτης το βράδυ της Τετάρτης 29/04/2026 έως τις πρώτες πρωινές ώρες της Πέμπτης 30/04/2026.
Ειδικότερα, στις 18:55 της Τετάρτης 29/04/2026 ενώ ο στόλος βρισκόταν σε διεθνή ύδατα και σε απόσταση μικρότερη των 80 ναυτικών μιλίων από ελληνικό έδαφος, πολλά σκάφη άρχισαν να αντιμετωπίζουν παρεμβολές στις επικοινωνίες των VHF τους, λίγο πριν δεκάδες drones αρχίσουν να πετούν σε χαμηλό υψόμετρο γύρω από αρκετά σκάφη. Λίγα λεπτά αργότερα, πολλά σκάφη ανέφεραν ότι εντόπισαν μεγάλα στρατιωτικά πλοία τα οποία έστειλαν μικρότερα ταχύπλοα σκάφη που άρχισαν να πλησιάζουν τον στόλο. Ορισμένα σκάφη κατάφεραν να στείλουν σήματα κινδύνου στην ελληνική ακτοφυλακή πριν μπλοκαριστεί ο εξοπλισμός επικοινωνίας τους. Σε ένα από τα σκάφη, ένα ραδιομήνυμα που δηλώθηκε ως προερχόμενο από ισραηλινό στρατιωτικό σκάφος προειδοποίησε το σκάφος του στόλου να μην προχωρήσει προς τη Γάζα για να παραδώσει ανθρωπιστική βοήθεια και του έδωσε οδηγίες να παραδώσει την ανθρωπιστική βοήθεια σε λιμάνι υπό ισραηλινό έλεγχο.
Αναφορές από αυτόπτες μάρτυρες επιβεβαίωσαν ότι το ισραηλινό ναυτικό επιβιβάστηκε σε ορισμένα σκάφη του στόλου ενώ αυτά βρίσκονταν ακόμη σε διεθνή ύδατα, ενώ βίντεο κατέγραψαν την εχθρική επιβίβαση και κατάληψη αυτών των σκαφών. Τουλάχιστον ένα σκάφος, που έφερε ισπανική σημαία και όπου επέβαιναν επτά υπήκοοι της ΕΕ, ανέφερε ότι δέχτηκε επίθεση, και μετά την επιβίβαση ανδρών του ισραηλινού ναυτικού ο κινητήρας του καταστράφηκε κακόβουλα πριν το σκάφος εγκαταλειφθεί εν μέσω μιας επερχόμενης κακοκαιρίας.
Η επίθεση από το Ισραήλ στον ειρηνικό ανθρωπιστικό στόλου σε διεθνή ύδατα αποτελεί παραβίαση των υποχρεώσεων που απορρέουν από:
Τη Σύμβαση για την Πρόληψη και Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας. Το Ισραήλ είναι επίσης υποχρεωμένο να συμμορφωθεί με τις προσωρινές αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου (ICJ) του Ιανουαρίου, τον Μαρτίου και του Μαιου του 2024, οι οποίες κατευθύνουν το Ισραήλ να εξασφαλίσει την αποτελεσματική και άμεση παροχή βασικών υπηρεσιών και ανθρωπιστικής βοήθειας.
Το άρθρο 53 της 4ης Σύμβασης της Γενεύης, με βάση το οποίο απαγορεύεται η καταστροφή ιδιοκτησίας αμάχων. Τα πλοία του GSF είναι ειρηνικά, πολιτικά πλοία, που πλέουν υπό καταχωρημένες σημαίες και μεταφέρουν τεκμηριωμένο φορτίο ανθρωπιστικής βοήθειας, πλέουν σε διεθνή ύδατα και δεν αποτελούσαν καμία απειλή. Επομένως, η καταστροφή των πλοίων από το ισραηλινό ναυτικό, η οποία περιελάμβανε πυροβολισμούς με σφαίρες, σαμποτάζ του εξοπλισμού επικοινωνιών, σκόπιμη καταστροφή του εξοπλισμού πλοήγησης και των κινητήρων, είναι παράνομη.
Το άρθρο 6(1) του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, με βάση το οποίο κάθε άνθρωπος έχει ένα εγγενές δικαίωμα στη ζωή. Είναι σαφές ότι το Ισραήλ έδειξε σκόπιμη, ή τουλάχιστον απερίσκεπτη, αδιαφορία για τη ζωή — η σοβαρότητα της συμπεριφοράς αρκεί για να δημιουργήσει διεθνή ευθύνη. Οι ενέργειες που επιδείχθηκαν κατά του GSF δεν είναι καινούργιες. Το 2010, το Ισραήλ επιτέθηκε βίαια στους συμμετέχοντες επί του Mavi Marmara, μέρος του Στόλου Ελευθερίας της Γάζας. Το Ισραήλ σκότωσε 10 άτομα και τραυμάτισε άλλα 56. Έτσι, το Ισραήλ έχει ένα τεκμηριωμένο ιστορικό βλάβης εναντίον μη στρατιωτικών ανθρωπιστικών εργαζομένων. Τα πλοία της GSF μεταφέρουν τρόφιμα, προϊόντα υγιεινής, φάρμακα και ιατρικό υλικό, καθώς και υλικά κατασκευής και εκπαίδευσης που προορίζονται για τη βοήθεια των Παλαιστινίων στη Γάζα.
Το άρθρο 87 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), που προστατεύει την ελεύθερη διέλευση πλοίων που μεταφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια. Τα σκάφη της GSF είναι πλήρως αναγνωρίσιμα, πλέουν υπό αναγνωρισμένες εθνικές σημαίες και μεταφέρουν τεκμηριωμένο ανθρωπιστικό φορτίο. Επιπλέον, με την ανάπτυξη drones σε χαμηλά ύψη για να απειλούν, να εκφοβίζουν, να παρενοχλούν ή να παρακολουθούν πολιτικά σκάφη, το Ισραήλ παρεμβαίνει στο δικαίωμα της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας. Επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 98 της UNCLOS, οι παράκτιες αρχές έχουν την υποχρέωση να ανταποκρίνονται σε κλήσεις κινδύνου και να βοηθούν οποιοδήποτε πρόσωπο βρίσκεται σε κίνδυνο στη θάλασσα. Με την παρεμβολή των ραδιοσυχνοτήτων των σκαφών, το Ισραήλ έχει απερίσκεπτα και σκόπιμα εμποδίσει τα σκάφη να ασκήσουν αυτό το δικαίωμα επικοινωνίας όταν βρίσκονται σε κίνδυνο. Η παραβίαση του δικαιώματος ενός σκάφους να εκπέμψει σήμα κινδύνου αποτελεί σοβαρή παραβίαση της πρόσβασης σε πληροφορίες ασφαλείας και τα εκθέτει σε μεγάλο κίνδυνο τραυματισμού, ψυχικής βλάβης και ενδεχομένως θανάτου. Ο χρόνος της αναχαίτισης, που έλαβε χώρα στο σκοτάδι χωρίς προειδοποίηση, συνιστά απερίσκεπτη έκθεση σε κίνδυνο της ναυτικής ασφάλειας στην ανοικτή θάλασσα, ειδικά καθώς πολλά σκάφη βρίσκονταν σε απόσταση μικρότερη του 1 ναυτικού μιλίου το ένα από το άλλο.
Θεωρούμε ανεπίτρεπτο και εξευτελιστικό για το ελληνικό κράτος, να δεχτεί αδιαμαρτύρητα το ισραηλινό πλοίο που απήγαγε σε διεθνή ύδατα τα πληρώματα του Στόλου Global Sumud Flotilla και να συνεργαστεί στην παρεμπόδιση παράδοσης της ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα.
Απαιτούμε από τις αρμόδιες ελληνικές αρχές να πράξουν τα νόμιμα, να εμποδίσουν τον απόπλου του ισραηλινού πλοίου και να θέσουν υπό προσωρινή κράτηση το πλήρωμα και τους αξιωματικούς προκειμένου να διερευνηθούν οι ποινικές ευθύνες για τις παράνομες πράξεις που τέλεσαν κατά τα όσα παραπάνω αναφέρονται.
Απαιτούμε να παρασχεθεί στα θύματα της παράνομης απαγωγής η κατάλληλη φιλοξενία και φροντίδα.
Τέρμα στη συνενοχή και τη συγκάλυψη του γενοκτονικού κράτους του Ισραήλ.
Λευτεριά στην Παλαιστίνη.
Ο φετινός διαγωνισμός της Eurovision θα έχει πέντε χώρες λιγότερες σε σχέση με πέρυσι: την Ισπανία, την Ιρλανδία, την Ολλανδία, τη Σλοβενία και την Ισλανδία – σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη συμμετοχή του Ισραήλ
Η Ελλάδα, όπως αναμενόταν με βάση την προκλητικά φιλοϊσραηλινή στάση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, θα λάβει μέρος στο διαγωνισμό με ένα τραγούδι που αναδείχθηκε μέσα από τη γνωστή διαδικασία ανυπόφορης ελαφρότητας και κάκιστης αισθητικής – που φέτος συνέβαλε σε αυτό και η παρουσία της Αμερικανίδας πρέσβειρας Κίμπερλυ Γκιλφόιλ
Την ώρα διεξαγωγής του τελικού διαγωνισμού, στις 15/02/26, πραγματοποιήθηκε έξω από το χώρο διεξαγωγής μία συγκέντρωση διαμαρτυρίας, η οποία αγνοήθηκε πανηγυρικά. Ο Γιώργος Καπουτζίδης μάλιστα, ένας εκ των παρουσιαστών της βραδιάς, έδειξε έντονα την ενόχλησή του σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφου. Είναι φαίνεται από αυτούς που κάποια ανθρώπινα δικαιώματα έχουν αξία και κάποια άλλα όχι
Το ευχάριστο πάντως είναι ότι – κάτω από το φόβο των αντιδράσεων και των διαμαρτυριών που κλιμακώνονται σε όλη την Ευρώπη - ακυρώνεται το Eurovision Live Tour 2026, ένας θεσμός που είχε ως σκοπό τη συντήρηση στην επιφάνεια του διαγωνισμού της Eurovision και την επιμήκυνση του χρόνου της εμπορικής εκμετάλλευσης του διαγωνισμού
Όπως σημειώνει σε σχετική του ανακοίνωση το BDS , ένα παγκόσμιο κίνημα που καλεί σε μποϊκοτάζ κάθε ενέργειας Ισραηλινών συμφερόντων :
Ακυρώνεται η ευρωπαϊκή περιοδεία Live Tour 2026!
Μια ακόμα νίκη του κινήματος μποϊκοτάζ της Eurovision λόγω της συμμετοχής του γενοκτόνου Ισραήλ!
Η Ευρωπαϊκή Ένωση Ραδιοτηλεόρασης (EBU - European Broadcasting Union) ανακοίνωσε την ακύρωση της ευρωπαϊκής περιοδείας Eurovision Live Tour 2026, μιας σειράς ζωντανών συναυλιών που συνδέονταν με τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision και είχαν προγραμματιστεί για τον εορτασμό της εβδομηκοστής επετείου του διαγωνισμού. Συναυλίες είχαν προγραμματιστεί να πραγματοποιηθούν σε αρκετές μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 2026, μετά την ολοκλήρωση της κύριας έκδοσης του διαγωνισμού στη Βιέννη τον Μάιο του ίδιου έτους.
H απόφαση ακύρωσης ελήφθη εν μέσω κλιμακούμενης πίεσης και εκστρατειών μποϊκοτάζ λόγω της συμμετοχής του Ισραήλ, το οποίο εξακολουθεί να διαπράττει γενοκτονία και εθνοκάθαρση στην Παλαιστίνη, ισχυροποιεί το καθεστώς απαρτχάιντ και προχωρά στην προσάρτηση της Δυτικής όχθης εκτοπίζοντας με άγρια βία τον Παλαιστινιακό λαό.
Η ατιμωρησία και η στήριξη από τις ΗΠΑ και άλλα δυτικά κράτη που νομιμοποίησαν την προσχηματική “εκεχειρία” εξαχρειώνει όλο και περισσότερο τη δολοφονική μηχανή του Ισραήλ. Όμως το κίνημα μποϊκοτάζ δυναμώνει και σημειώνει νέες νίκες που συμβάλλουν στο διεθνές κίνημα για δικαιοσύνη για την Παλαιστίνη! ?
Πέντε ευρωπαϊκές χώρες αποχώρησαν φέτος από την Eurovision: Ισπανία, Ιρλανδία, Ολλανδία, Σλοβενία και Ισλανδία. Εκατοντάδες καλλιτέχνες και σωματεία παίρνουν θέση υπέρ του μποϊκοτάζ. Το Nemo επέστρεψε το βραβείο που πήρε το 2024. Πληθαίνουν οι φωνές για τον αποκλεισμό του Ισραήλ. Στην Ελλάδα στις 15.02.26 πραγματοποιήθηκε μαζική συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το χώρο διεξαγωγής του τελικού διαγωνισμού. Στον απόηχο όλων αυτών είχαμε την ακύρωση του Eurovision Live Tour 2026.
Συνεχίζουμε δυναμικά!
Κανένα τραγούδι για τη γενοκτονία — με την Παλαιστίνη ως την ελευθερία!
Εδώ και τώρα μποϊκοτάζ, κυρώσεις — έξω το Ισραήλ απ’ τις διοργανώσεις!
Συνεχίζουμε τη συλλογή υπογραφών για την αποβολή του Ισραήλ από τη Eurovision https://shorturl.at/Ilhys
Το Reporters United, όπως αναφέρουν οι ίδιοι, είναι ένα δίκτυο ρεπόρτερ με σκοπό την υποστήριξη της ερευνητικής δημοσιογραφίας στην Ελλάδα, τη συνεργασία με διεθνή ΜΜΕ και δημοσιογράφους και τη δημοσίευση ρεπορτάζ που δεν χωράνε αλλού.
Πριν από μερικές ημέρες, στις 7 Νοεμβρίου 2025, η δημοσιογραφική ομάδα Reporters United δημοσίευσε ένα ερευνητικό ρεπορτάζ σχετικά με τις διασυνδέσεις της οικογένειας Λάτση με τη ναυτιλιακή εταιρεία ZIM και τη μεταφορά στρατιωτικού υλικού προς το Ισραήλ. Πιο συγκεκριμένα, το ρεπορτάζ αποκάλυπτε τη συμμετοχή πλοίου συμφερόντων της οικογένειας Λάτση στη μεταφορά φορτίου πυρομαχικών 22 τόνων, το οποίο προοριζόταν για το Ισραήλ, σε περίοδο που διεθνείς οργανισμοί κατηγορούσαν το ισραηλινό κράτος για εγκλήματα πολέμου στη Γάζα.
Την επομένη της δημοσίευσης, στις 8 Νοεμβρίου, η ομάδα δέχθηκε ευθείες απειλές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και μέσω τηλεφωνημάτων. Η υπόθεση βρίσκεται υπό έρευνα και αναζητούνται οι δράστες
Ας διαβάσουμε όμως το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ που αποδεικνύει έμπρακτα πως «Μπροστά στο συμφέρον κάθε ίχνος ανθρωπιάς χάνεται»:
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
«Μπροστά στο συμφέρον κάθε ίχνος ανθρωπιάς χάνεται», είχε γράψει η Εριέττα Κούρκουλου-Λάτση στο instagram της αναφερόμενη στη «σφαγή μικρών παιδιών» στη Γάζα. Όμως, το Reporters United τεκμηριώνει πως το πλοίο στο οποίο επρόκειτο να φορτωθούν τόνοι πυρομαχικών τον Οκτώβριο του 2024 με προορισμό το Ισραήλ (φόρτωση που ματαιώθηκε από την κινητοποίηση λιμενεργατών στον Πειραιά) ανήκε στην οικογένεια Λάτση. Και πως η ναυτιλιακή εταιρεία της οικογένειας έχει ναυλώσει πλοία της στην ισραηλινή εταιρεία κοντέινερ ΖΙΜ, η οποία συνεργάζεται με το υπουργείο Άμυνας του Ισραήλ για τη μεταφορά στρατιωτικού υλικού.
Πριν λίγες μέρες η Εισαγγελία Πειραιά κάλεσε σε απολογία τον πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου Πειραιά Μάρκο Μπεκρή. Αιτία ήταν η κινητοποίηση των λιμενεργατών του Πειραιά έναν χρόνο νωρίτερα (στις 17 Οκτωβρίου 2024) υπό την ΕΝΕΔΕΠ (το σωματείο λιμενεργατών στο οποίο είναι επικεφαλής ο κ. Μπεκρής), η οποία είχε ως αποτέλεσμα να εμποδιστεί η φόρτωση πλοίου με στρατιωτικό υλικό που είχε προορισμό το Ισραήλ.
Τα βασικά γεγονότα της κινητοποίησης τον Οκτώβριο του 2024 είναι γνωστά από τότε: Ένα φορτίο 22 τόνων πυρομαχικών διέτρεξε την Ελλάδα σιδηροδρομικώς και μέσω Πειραιά θα μεταφερόταν στο Ισραήλ – ενώ διεθνείς οργανισμοί, όπως ο ΟΗΕ και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, κατηγορούσαν το Ισραήλ για εγκλήματα πολέμου. Όμως, δεν ήταν γνωστό ποιος θα μετέφερε το φορτίο.
Το Reporters United τεκμηριώνει ότι:
Σημείωση: Τα δύο πλοία συμφερόντων Λάτση, παρότι χρονοναυλωμένα στη ΖΙΜ, εταιρεία-μεταφορέα του υπουργείου Άμυνας του Ισραήλ, δεν σημαίνει ότι μεταφέρουν μόνο στρατιωτικό υλικό, καθώς η ZIM μεταφέρει κοντέινερ όλων των ειδών.
Το μεσημέρι της 17ης Οκτωβρίου του 2024, το πλοίο Marla Bull έδεσε στη δυτική πλευρά της Προβλήτας ΙΙΙ του σταθμού κοντέινερ στο λιμάνι του Πειραιά.
Από εκεί θα φόρτωνε εμπορεύματα με τελικό προορισμό το Ισραήλ. Όμως, ένα από τα εμπορευματοκιβώτια δεν φορτώθηκε ποτέ στο πλοίο. Το βράδυ της ίδιας μέρας καλύφθηκε με συνθήματα, φόρεσε τη σημαία της Παλαιστίνης και παρέμεινε στο λιμάνι μέχρι την απομάκρυνσή του.
Πηγή: 902.gr / ΕΝΕΔΕΠ
Το εμπορευματοκιβώτιο, σύμφωνα με τους λιμενεργάτες και τους εργαζομένους του Πειραιά που κινητοποιήθηκαν για να εμποδίσουν τη φόρτωσή του στο Marla Bull, περιείχε 22 τόνους πυρομαχικών (σφαίρες).
Το φορτίο είχε φτάσει στον Πειραιά σιδηροδρομικώς από τη Βόρεια Μακεδονία, μέσα σε κοντέινερ μισθωμένο στην εταιρεία ZIM Integrated Shipping Services, και επρόκειτο να μεταφερθεί στο Ισραήλ μέσω του πλοίου Marla Bull που εκτελούσε δρομολόγιο της ΖΙΜ
Φωτογραφία: Aljaz Hrvatin / Shipspotting.com
Η συνεργασία Λάτση με την ισραηλινή ZIM
Το πλοίο Marla Bull (ΙΜΟ 9932945), καθώς και το αδελφό πλοίο Marla Tiger, με διαχειρίστρια εταιρεία τη Marla Dry Bulk Shipmanagement, ανήκουν από το 2022 στην οικογένεια Λάτση, μία από τις ισχυρότερες επιχειρηματικές οικογένειες της χώρας.
Αν και κανένα από τα δύο πλοία δεν εμφανίζεται στην ιστοσελίδα της εταιρείας, η ίδια μας επιβεβαίωσε την ιδιοκτησία της, η οποία τεκμηριώνεται και από τη διεθνή ναυτιλιακή βάση Equasis, όπου εμφανίζεται ως διαχειρίστριά τους από τον Σεπτέμβριο και τον Νοέμβριο του 2022 αντίστοιχα.
Για το περιεχόμενο του επίμαχου φορτίου ρωτήσαμε τη διαχειρίστρια του Marla Bull, τη Marla Dry Bulk Shipmanagement, συμφερόντων της οικογένειας Λάτση.
Στις απαντήσεις της η εταιρεία παρέλειψε να αναφερθεί σε αυτό το ερώτημα. Επανήλθαμε με δεύτερο ερώτημα, ζητώντας να διαψεύσει τις πληροφορίες ότι περιείχε πυρομαχικά.
«Δεν επιτρέπεται να επιβεβαιώνουμε ή να διαψεύδουμε πληροφορίες για το περιεχόμενο των φορτίων, την αποκλειστική ευθύνη των οποίων έχουν οι διακινήτριες εταιρείες και εν προκειμένω η εταιρεία ZIM», απάντησε η εταιρεία.
Μας επιβεβαίωσε όμως ότι το συγκεκριμένο φορτίο «ουδέποτε φορτώθηκε σε κανένα από τα δύο υπό διαχείρισή της πλοία». Το φορτίο όντως δεν φορτώθηκε στο πλοίο, αλλά αυτό οφείλεται στην παρέμβαση των λιμενεργατών.
Και τα δύο πλοία είναι χρονοναυλωμένα από την εταιρεία ZIM, «με ναυλώσεις που είχαν συμφωνηθεί από το έτος 2021», μας δήλωσε η εταιρεία.
Μπορέσαμε να εντοπίσουμε την πρώτη καταγεγραμμένη παρουσία των πλοίων Marla Bull και Marla Tiger στα δημοσιευμένα δρομολόγια της ZIM τον Αύγουστο του 2023. Μέχρι τότε, σύμφωνα με τα στοιχεία της εταιρείας, και τα δύο πλοία είχαν ήδη εκτελέσει πάνω από 20 δρομολόγια το καθένα.
Στις 17 Οκτωβρίου 2024 το Marla Bull εκτελούσε το 69ο δρομολόγιο, καθώς εντοπίζεται στο δημοσιευμένο πρόγραμμα αφίξεων στο λιμάνι του Πειραιά του ελληνικού παραρτήματος της ZIM
Πρόγραμμα αφίξεων της ZIM. Πηγή: ZIM
Το ταξίδι του εντασσόταν στη γραμμή «Turkey Black Sea Express (TBX)», η οποία σύμφωνα με τη ZIM συνδέει τα λιμάνια του Ισραήλ, της Ρουμανίας, της Τουρκίας, της Ελλάδας και της Αιγύπτου.
Πράγματι, σύμφωνα με την πλατφόρμα παρακολούθησης πλοίων MarineTraffic, πριν φτάσει στη δυτική πλευρά της Προβλήτας ΙΙΙ στο λιμάνι του Πειραιά, το Marla Bull μετέφερε φορτία από τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και την Τουρκία, τα οποία φαίνεται να ξεφόρτωσε στο ισραηλινό λιμάνι Ασντόντ.
Το Marla Bull δένει στις 17 Οκτωβρίου, 14:56 ώρα Ελλάδας, στην Προβλήτα ΙΙΙ, στο Σταθμό Εμπορευματοκιβωτίων Πειραιά. Η δορυφορική εικόνα (δεξιά) δείχνει την Προβλήτα ΙΙΙ και την Προβλήτα ΙΙ στις 28 Μαρτίου 2025.
Το Marla Bull, όπως και το Marla Tiger, δεν εκτελεί μόνο τα δρομολόγια της γραμμής TBX. Μέχρι σήμερα φαίνεται να έχει ολοκληρώσει 88 δρομολόγια σε πολλαπλές γραμμές της ZIM, σύμφωνα με τα δεδομένα της ισραηλινής εταιρείας, ενώ φαίνεται να έχει ήδη προγραμματίσει τα επόμενα 13 ταξίδια του.
Το κοντέινερ της ZIM
Ψάξαμε το επίμαχο εμπορευματοκιβώτιο με τον κωδικό STJU206213-0, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν από την κινητοποίηση των λιμενεργατών στον Πειραιά
Σύμφωνα με τις πλατφόρμες Track-Trace και Shippinline.org για την παρακολούθηση εμπορευματοκιβωτίων, το συγκεκριμένο εμπορευματοκιβώτιο ανήκει στην αμερικανική εταιρεία CAI International Inc, αλλά από τις 10 Απριλίου 2024 φαίνεται να βρίσκεται υπό μακροπρόθεσμη μίσθωση της ZIM. Εντοπίσαμε τη ΖΙΜ και στην πιο πρόσφατη μεταφορά του συγκεκριμένου εμπορευματοκιβωτίου, στις 25 Αυγούστου 2025.
Επομένως, την ημέρα που το φορτίο επρόκειτο να μεταφερθεί μέσω του Marla Bull στο Ισραήλ, το εμπορευματοκιβώτιο στο οποίο βρισκόταν χρησιμοποιούνταν από τη ΖΙΜ, ενισχύοντας την ευθύνη της ΖΙΜ για το περιεχόμενό του, όπως υποστηρίζει και η εταιρεία της οικογένειας Λάτση (βλ. δήλωση Marla Dry Bulk Shipmanagement πιο πάνω)
Στιγμιότυπο από το Track-Trace που αναφέρει τη μακροπρόθεσμη μίσθωση του εμπορευματοκιβωτίου στη ΖΙΜ (ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2025)
Απευθύναμε ερωτήσεις για το φορτίο και στην εταιρεία ZIM. Δεν λάβαμε απάντηση.
Η ΖΙΜ και τα στρατιωτικά φορτία
Σύμφωνα με στοιχεία που δίνει η εταιρεία ΖΙΜ στην ιστοσελίδα της για τα δρομολόγια των διεθνών γραμμών της, φορτία φτάνουν στο Ισραήλ μέσω οκτώ διαφορετικών γραμμών. Πέντε από αυτές (TBX, PLX, ZIX, WTX και ZCA) συνδέουν τα λιμάνια του Ισραήλ με το λιμάνι του Πειραιά.
Η γραμμή της ΖΙΜ με το όνομα ZCA συνδέει το Ισραήλ με τα λιμάνια του μεγαλύτερου (στρατιωτικού) συμμάχου του, των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η ισραηλινή -και μέχρι το 2004 κρατική- ZIM, από κοινού με τη δανέζικη Maersk (κι αυτή από τις μεγαλύτερες εταιρείες μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων παγκοσμίως), συμμετέχει στη συμφωνία Israel Carrier Association από το 1991. Η συμφωνία αφορά τη μεταφορά στρατιωτικών φορτίων, για λογαριασμό του ισραηλινού υπουργείου Άμυνας, μεταξύ ΗΠΑ και Ισραήλ, υπό την εποπτεία της Ομοσπονδιακής Ναυτιλιακής Επιτροπής των ΗΠΑ (FMC)
Απόσπασμα από την τελευταία τροποποίηση της συμφωνίας Israel Carrier Association, με αριθμό 011346-025, το 2017. Πηγή: FMC.gov
Σύμφωνα με το έγγραφο της συμφωνίας, η σύμβαση δεν έχει ημερομηνία λήξης και «μπορεί να τερματιστεί ανά πάσα στιγμή με την κατάλληλη τροποποίηση ή ειδοποίηση προς την Ομοσπονδιακή Ναυτιλιακή Επιτροπή των ΗΠΑ». Μέχρι και την ημέρα του ρεπορτάζ δεν φαίνεται να υπάρχει σχετική ανάρτηση στο αντίστοιχο αμερικανικό ΦΕΚ.
Υπάρχουν πολλές αναφορές για τα στρατιωτικά φορτία που μεταφέρει η ΖΙΜ είτε μέσω των πλοίων της είτε μέσω όσων ναυλώνει, διεθνώς:
Εριέττα Λάτση: «Μπροστά στο συμφέρον κάθε ίχνος ανθρωπιάς χάνεται»
Όσο το πλοίο της εταιρείας Marla βρισκόταν υπό χρονοναύλωση από την ισραηλινή εταιρεία ZIM, παράλληλα εντεινόταν η διεθνής καταδίκη -από οργανισμούς όπως ο ΟΗΕ, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης- για τα εγκλήματα πολέμου και τη γενοκτονία στην Παλαιστίνη.
Όλη αυτή την περίοδο η κ. Εριέττα Κούρκουλου-Λάτση, κόρη της Μαριάννας Λάτση, καταδικάζει συστηματικά και δημόσια την κατάσταση στη Γάζα μέσα από τον προσωπικό της λογαριασμό στο instagram.
Η κ. Κούρκουλου-Λάτση καταγγέλλει τη σιωπή της Ελλάδας για τα εγκλήματα στη Γάζα, φορώντας μπλούζα με το σύνθημα «Λευτεριά στην Παλαιστίνη» και δηλώνοντας πως «μπροστά στο συμφέρον, κάθε ίχνος ανθρωπιάς χάνεται»
Αν κάτι μας έμαθε ο πόλεμος στην Γάζα και όχι μόνο, είναι ότι νόμοι και όρια δεν υπάρχουν. Μπροστά στο συμφέρον κάθε ίχνος ανθρωπιάς χάνεται και ακόμα και η σφαγή μικρών παιδιών δικαιολογείται απόλυτα. […] Όσο για εμάς στην μικρή Ελλαδίτσα; Δεν λέμε κουβέντα. Γιατί είμαστε φιλοαμερικανοί – ή αλλιώς χέστες. Όμως η ρόδα γυρίζει και το να βρεθούμε σε αντίστοιχη θέση στο μέλλον δεν αποκλείεται. Τότε τι θα πούμε; Ότι είναι απάνθρωπο που δεν έρχεται κανείς να μας σώσει; Αφού ούτε εμείς πήγαμε. Αφού και εμείς γυρίσαμε το βλέμμα.
Η καθημερινότητά μας δεν μπορεί να σταματήσει, όμως μπορούμε να φροντίσουμε έτσι ώστε να μην ξεχνάμε και ακόμα καλύτερα να ενοχλούμε και λίγο αυτούς που προσπαθούν να ξεχάσουν – επιμένουν να ξεχνούν. Δεν ξέρω αν θα καταφέρουμε κάτι, αλλά σίγουρα είναι καλύτερο από το να μένουμε άπραγοι. #freepalestine
Εριέττα Κούρκουλου-Λάτση, 5 Ιουνίου 2024, Instagram
Σε άλλες αναρτήσεις της η κ. Κούρκουλου-Λάτση μιλά για τις δωρεές της προς τον Ερυθρό Σταυρό με σκοπό την ενίσχυση του άμαχου παλαιστινιακού πληθυσμού, ενώ εκφράζει τη στήριξή της προς τη διεθνή πρωτοβουλία Global Sumud Flotilla, η οποία προσπάθησε να άρει τον παράνομο αποκλεισμό της ανθρωπιστικής βοήθειας από το Ισραήλ στη Γάζα.
Το ερώτημα φυσικά που τίθεται είναι αν στην κ. Κούρκουλου-Λάτση μπορεί να ασκηθεί δημοσιογραφική κριτική για δραστηριότητες που αφορούν την οικογένειά της. Η απάντηση, κατά την εκτίμησή μας, είναι καταφατική, καθώς η ίδια συνδέεται με τις δραστηριότητες του ομίλου Λάτση όχι μόνο μέσω του οικογενειακού δεσμού.
Τα family office (οικογενειακά γραφεία) είναι εταιρείες που συστήνονται με σκοπό τη διαχείριση της οικογενειακής περιουσίας
Η άδεια για τα πυρομαχικά: Το κράτος σιωπά
Προσπαθώντας να καταλάβουμε τι ακριβώς συνέβη με το φορτίο πυρομαχικών που επρόκειτο να φορτωθεί στο Marla Bull – και κυρίως να αποσαφηνίσουμε ποια κρατική αρχή έδωσε την άδεια για τη μεταφορά στρατιωτικού υλικού στο Ισραήλ, αποστείλαμε ερωτήσεις στα υπουργεία Εθνικής Άμυνας, Εξωτερικών, Οικονομικών, Ναυτιλίας, καθώς και στο Λιμενικό Σώμα και στο τελωνείο του Πειραιά. Λάβαμε μόνο μία απάντηση, από το Αρχηγείο Λιμενικού Σώματος.
Το Λιμενικό, όπως και οι τόσες κρατικές αρχές και υπουργοί στα προηγούμενα ρεπορτάζ μας για το Ισραήλ, αρνήθηκε να μας ενημερώσει τι απέγινε το φορτίο αφού δεν φορτώθηκε ποτέ στο Marla Bull, αλλά δεν μας διέψευσε το περιεχόμενό του σε στρατιωτικό υλικό. Πάντως, σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, συνέλεξε μαρτυρίες και συνέταξε δελτίο αναφοράς για τα γεγονότα της 17ης Οκτωβρίου 2024. Το Λιμενικό αρκέστηκε μόνο να δηλώσει στο Reporters United ότι «δεν έχει αρμοδιότητα έκδοσης άδειας διαμετακόμισης για στρατιωτικό εξοπλισμό», επικαλούμενο τον ν. 2168/1993.
Η διαδικασία για την έκδοση άδειας στην περίπτωση διαμετακόμισης πυρομαχικών περιγράφεται βήμα-βήμα στο Εθνικό Μητρώο Διοικητικών Διαδικασιών
Απόσπασμα από το Εθνικό Μητρώο Διοικητικών Διαδικασιών (ανακτήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2025)
Για την έκδοση της άδειας χρειάζεται «λήψη σύμφωνης γνώμης των συναρμόδιων Υπουργείων Εξωτερικών, Εθνικής Άμυνας και Οικονομικών», καθώς και του υπουργείου Ναυτιλίας. Το ίδιο αναφέρει και το άρθρο 4 παρ. 2 του ν. 2168/1993.
Τα υπουργεία Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών (για μια ακόμη φορά), αλλά και τα υπουργεία Οικονομικών και Ναυτιλίας, δεν μας απάντησαν.
Ίσως τη γενικότερη σιωπή των ελληνικών αρχών και υπουργείων να είχε κατά νου η κ. Κούρκουλου-Λάτση, όταν έγραφε για τη χώρα μας: «Αν κάτι μας έμαθε ο πόλεμος στην Γάζα και όχι μόνο, είναι ότι νόμοι και όρια δεν υπάρχουν. […] Όσο για εμάς στην μικρή Ελλαδίτσα; Δεν λέμε κουβέντα. Γιατί είμαστε φιλοαμερικανοί – ή αλλιώς χέστες».
Εικονογράφηση: Κωνσταντίνα Μαλτεπιώτη
7 Νοεμβρίου 2025
Κωνσταντίνα Μαλτεπιώτη, Νικόλας Λεοντόπουλος, Θοδωρής Χονδρόγιαννος
Πηγή:
της Μαρίας Νάτση
«Τι θα κάνατε αν σας κρατούσαν για χρόνια αποκλεισμένους σε ένα δωμάτιο; Αν δεν σας επέτρεπαν να βγείτε, αν αποφάσιζαν άλλοι πότε και τι θα φάτε, αν κάθε σας κίνηση περνούσε από έλεγχο; Δεν θα αντιδρούσατε; »
Με αυτόν τον παραλληλισμό ο Σεχάντε Αντνάν -Καθηγητής Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής και εκπρόσωπος της Παλαιστινιακής Κοινότητας στην Αθήνα-περιγράφει τη ζωή στη Λωρίδα της Γάζας, όπου η καθημερινότητα έχει μετατραπεί σε διαρκή αγώνα επιβίωσης και η κανονικότητα μοιάζει προνόμιο των άλλων.
Περισσότερα από 2,5 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι ζούσαν μέχρι την έναρξη της γενοκτονίας στην αποκλεισμένη Γάζα, άλλα 2,5 εκατομμύρια στη Δυτική Όχθη, 1 εκατομμύριο στο κράτος του Ισραήλ, ενώ 3 έως 4 εκατομμύρια βρίσκονται διασκορπισμένοι στις γειτονικές χώρες. Όλοι τους διεκδικούν κάτι απλό: το δικαίωμα να ζήσουν ελεύθεροι σε μια γη όση περίπου ένας ελληνικός νομός, όπως η Αιτωλοακαρνανία.
«Δεν έχουμε άλλη γη. Αυτή είναι η γη μας. Για αυτήν υποφέρουμε», λέει μια Παλαιστίνια γυναίκα από τη Δυτική Όχθη στο εξαιρετικό ντοκιμαντέρ No Other Land, που καταγράφει με ωμό ρεαλισμό την καθημερινότητα κάτω από την κατοχή.
Τα ισραηλινά στρατεύματα ισοπεδώνουν με μπουλντόζες τα σπίτια τους, ξεριζώνουν τις ελιές, σκοτώνουν ή κλέβουν τα κοπάδια τους. Τίποτα δεν τους ανήκει — ούτε καν η ζωή τους.
Σε αυτό το μικρό κομμάτι γης η ελευθερία δεν είναι δικαίωμα, αλλά ένα όνειρο που ματώνει.
Από την εξορία στην «επιστροφή». Ποια γη ανήκει σε ποιον;
Ύστερα από είκοσι αιώνες, η ιστορία της περιοχής μοιάζει να ξαναγράφεται με το ίδιο μελάνι: αίμα και διεκδίκηση.
Σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, ο Αβραάμ θεωρείται ο ιδρυτής του εβραϊκού έθνους και εγκαταστάθηκε στη Χαναάν — δηλαδή στη σημερινή Παλαιστίνη/Ισραήλ — γύρω στο 1200 π.Χ. Οι “Peleset”, οι γνωστοί βιβλικοί Φιλισταίοι, εγκαταστάθηκαν στην παράκτια Χαναάν και έγιναν οι αρχετυπικοί εχθροί των Ισραηλιτών που κατοικούσαν στην ενδοχώρα.
Αιώνες αργότερα, μετά τις ρωμαϊκές καταστροφές της Ιερουσαλήμ (70 μ.Χ.) και της Ιουδαίας (135 μ.Χ.), η πλειονότητα των Εβραίων εκδιώχθηκε και διασκορπίστηκε σε όλη την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.
Ύστερα από διαδοχικές κατοχές της περιοχής — Οθωμανική και στη συνέχεια Βρετανική — οι μεγάλες δυνάμεις αποφάσισαν, με τη γνωστή τους «δεξιοτεχνία» στο να σπέρνουν διχασμούς πριν αποχωρήσουν, την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ στην ίδια περιοχή.
Έτσι, μετά από είκοσι αιώνες απουσίας, Εβραίοι από κάθε γωνιά του κόσμου, κυνηγημένοι και βασανισμένοι — από τα πογκρόμ έως τη Νύχτα των Κρυστάλλων και τα κρεματόρια των Ναζί — επέστρεψαν για να διεκδικήσουν τη γη που θεωρούν δική τους. Το επιχείρημα ήταν σαφές: τους ανήκει ιστορικά, αφού οι πρόγονοί τους ζούσαν εκεί πριν από δύο χιλιετίες, παραγνωρίζοντας όμως την ταυτόχρονη τότε παρουσία των Pelestet/ Παλαιστινίων.
Αυτό το ιστορικό αφήγημα σκοντάφτει σε πολλά σημεία της λογικής και μας οδηγεί σε ένα αδιέξοδο σχεδόν παιδαριώδες σκεπτικό: μήπως να φτάσουμε να αναρωτηθούμε ποιοι ζούσαν εκεί πριν από το 1200 π.Χ. και αν αυτοί είναι οι πραγματικοί νόμιμοι κάτοχοι;
Κι αν δεχτούμε ότι η «ιστορική παρουσία» αρκεί για τη διεκδίκηση μιας γης, τότε δεν θα έπρεπε και οι Πόντιοι να ζητήσουν την επιστροφή στις πατρίδες όπου είχαν αδιάλειπτη — όχι απουσία, αλλά παρουσία — 2.500 ετών μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923;
Ποια ιστορική αδικία έχει, τελικά, «δικαίωμα» να αποκατασταθεί — και ποια όχι;
Οι αιώνες εκτοπισμών των Εβραίων και η δαιμονοποίησή τους, η συστηματική αρπαγή της περιουσίας τους, οι βασανισμοί και οι μαζικές δολοφονίες δημιούργησαν έναν λαό που δεν θέλει ποτέ ξανά να βρεθεί στη θέση του αδυνάτου.
Το Ισραήλ παρουσιάζει μια εντυπωσιακή ανομοιογένεια — όχι μόνο λόγω της παρουσίας σημαντικού ποσοστού αραβικού πληθυσμού (μουσουλμάνοι, χριστιανοί, Δρούζοι, απόγονοι όσων παρέμειναν εντός των συνόρων του κράτους το 1948), αλλά και λόγω της εθνοτικής και θρησκευτικής ετερογένειας του εβραϊκού πληθυσμού: Ασκενάζι ευρωπαϊκής καταγωγής, Σεφαραδίτες και Μιζραχίμ από την Ιβηρική χερσόνησο, τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, Αιθίοπες Φαλάσα, Ρώσοι Εβραίοι, ορθόδοξοι και υπερορθόδοξοι (Χαρεντίμ), παραδοσιακοί και κοσμικοί (Χιλόνι).
Κι όμως, μέσα σε αυτή την ποικιλία, παρουσιάζει και μια εντυπωσιακή ενότητα.
Τι είναι αυτό που ενώνει το Ισραήλ;
Ίσως η ματωμένη ιστορική μνήμη αιώνων καταδίωξης και το αίσθημα ότι όλοι οι Εβραίοι βρίσκονται «στο ίδιο καράβι». Η ενοποιητική δύναμη του σιωνισμού λειτουργεί ως κεντρικός ιδεολογικός δεσμός, δημιουργώντας ένα πλαίσιο εθνικής ταυτότητας. Η αφήγηση της «επιστροφής στη γη των προγόνων» λειτουργεί ως συμβολικό νήμα ενότητας. Η μακροχρόνια στρατιωτική θητεία — ένας ιδιότυπος «στρατιωτικός εκδημοκρατισμός» — ενισχύει την αίσθηση συλλογικής ευθύνης και ταύτισης με το κράτος, ενώ η νεκρανάσταση της εβραϊκής γλώσσας, της Hebrew, γίνεται πολιτισμικό εργαλείο συνοχής.
Πολλοί κοινωνιολόγοι επισημαίνουν ότι το τραύμα του Ολοκαυτώματος και οι μεταγενέστεροι πόλεμοι επιβίωσης διαμόρφωσαν μια συλλογική συνείδηση απειλής.
Έτσι φτάσαμε στο σήμερα: το κράτος του Ισραήλ έχει μετατραπεί σε μια αδίστακτη πολεμική μηχανή, που εφαρμόζει νέες τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης πάνω στην παλαιστινιακή γη για να τις διαθέσει ύστερα στις διεθνείς αγορές.
Πλέον ισχυρό, υπερεξοπλισμένο και απρόσβλητο από το διεθνές δίκαιο, δεν διστάζει να πλήξει πλοία ανθρωπιστικής βοήθειας ακόμη και στα ανοιχτά της Μάλτας, να καταδικάζει έναν ολόκληρο λαό στη λιμοκτονία, να μετατρέπει πολίτες σε φονιάδες άμαχων πληθυσμών και βασανιστές κρατουμένων.
Ο πολιτισμός του έχει ταυτιστεί με τη στρατιωτική τεχνολογία· ο στόχος του, το «Μεγάλο Ισραήλ», επεκτείνεται στις γειτονικές χώρες, με στρατηγικό ενδιαφέρον και για την Κύπρο, όπου τα τελευταία χρόνια αγοράζονται εκτεταμένες εκτάσεις γης.
Η κοινοτοπία του Κακού
Και όμως, μέσα σε αυτή τη βαρβαρότητα, ανάβουν μικρές φλόγες ανθρωπιάς. Ισραηλινοί που υψώνουν πανό με τη λέξη ειρήνη, νέοι που αρνούνται να υπηρετήσουν στον στρατό, διανοούμενοι και επιζήσαντες του Ολοκαυτώματος που καταγγέλλουν το καθεστώς της κατοχής με τίμημα την ίδια τους την ασφάλεια. Θυμίζουν ότι η Ιστορία δεν γράφεται μόνο από τα όπλα, αλλά και από τις φωνές που αντιστέκονται στην παράνοια του μίσους.
Αυτό αξίζει σε έναν λαό που πέρασε μέσα από τη φωτιά και κατόρθωσε να επιβιώσει; Να μείνει στην Ιστορία με την ταυτότητα του γενοκτόνου, μέσα στη συνένοχη σιωπή της διεθνούς κοινότητας;
Όμως το Ισραήλ δεν πρέπει να ξεχνά ότι η ίδια σιωπή των ανθρώπων υπήρξε και στο Ολοκαύτωμα. Άνθρωποι απλοί, κοινοί συμμέτοχοι στο κακό λόγω αδιαφορίας, έλλειψης σκέψης και συμμόρφωσης σε συστήματα εξουσίας
«Η θλιβερή αλήθεια», έγραψε η Χάνα Άρεντ μελετώντας τη δίκη ενός Ναζί και εισάγοντας την έννοια της κοινοτοπίας του κακού, «είναι ότι το μεγαλύτερο μέρος του κακού γίνεται από ανθρώπους που ποτέ δεν αποφασίζουν να είναι ή να κάνουν είτε κακό είτε καλό»
Δίκαιο του Ισχυρού
Κι όσο οι κυβερνήσεις μετρούν συμφέροντα, οι λαοί μετρούν νεκρούς.
Η νομιμοποίηση της καταπάτησης του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου του Πολέμου ανοίγει τον δρόμο για νέες παραβιάσεις — στην Κύπρο και οπουδήποτε υπάρχει αδύναμος λαός. Πλέον, νομιμοποιείται το «δίκαιο του ισχυρού»· και αυτό είναι το πιο επικίνδυνο προηγούμενο για το μέλλον της ανθρωπότητας.
Η φράση «Δεν έχουμε άλλη γη» δεν είναι μόνο κραυγή των Παλαιστινίων· είναι υπενθύμιση για όλους μας. Γιατί όσο αυτή η γη ματώνει, κανείς δεν μπορεί να λέει πως ζει ελεύθερος.
Η δικαιοσύνη δεν είναι υπόθεση γεωγραφικών συνόρων , είναι το μέτρο του ίδιου του ανθρώπου.
Kι αυτή η Αττική η γη, η πάνσοφη κι ωραία το καύχημα, το κόσμημα, τ΄ άνθος όλου του κόσμου
μέλλει κι αυτή να ερημωθεί κι η στάθμη της να πέσει από τ' άγρια κύματα κι από τη συμφορά
(Νοστράδαμου Προφητείες αποδ. Alan Wistful μτφ Π. Νικολαϊδης V.31)
atticavoice@gmail.com
