" Οι ήττες μας δεν αποδεικνύουν
Τίποτα παραπάνω από το ότι
  Είμαστε λίγοι αυτοί που παλεύουν ενάντια στο Κακό
Και από τους θεατές περιμένουμε
Τουλάχιστον να ντρέπονται"
                                               Μπρεχτ
Nikos Simos

Nikos Simos

Εξώφυλλο: Οι γαλάζιοι Ντάλτον (από το ιστολόγιο ΚΟΜΙΣΤΕΣ

«Σε ο,τι αφορά την ενσωμάτωση όλων των εργαζομένων και των δομών σε ένα κρατικό σύστημα υγείας, η διεθνής συγκυρία έχει δείξει πως τέτοια πολιτικά συστήματα και συστήματα υγείας έχουν αποτύχει» .

Κοντοζαμάνης (η ενημέρωση των 18:00) - 3/5/2020

«…(η κυβέρνηση) έχει ήδη απευθύνει πρόσκληση σε ιδιώτες γιατρούς για να ενώσουν τις δυνάμεις τους με το σύστημα υγείας σε συγκεκριμένες συνθήκες που έχουμε ανάγκη, οπότε μελλοντικά ενδέχεται να προχωρήσουμε σε επίταξη γιατρών».

Κοντοζαμάνης (ό.π.)  20/11/2020

«Οι πολίτες δεν θα έχουν την δυνατότητα επιλογής του εμβολίου κατά του κορωνοϊού το οποίο θα τους χορηγείται, όπως δεν διαλέγουν και το εμβόλιο της γρίπης*»

Κοντοζαμάνης (Ναυτεμπορική) 14/12/2020

«…τα εμβόλια ήδη κατασκευάζονται με το ρίσκο των εταιρειών**και δεν θα υπάρξουν ελλείψεις.»

Κοντοζαμάνης (Ναυτεμπορική) 14/12/2020

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Συνεχίζεται ο αντιδημοκρατικός κατήφορος της Διοίκησης Τσίρκα,

πάντα πιστή στις επιδιώξεις των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

Συνεδρίασε το ΔΣ Μαραθώνα στις 03/07/2020, αυτήν τη φορά με την κοροϊδία που λέγεται «τηλεδιάσκεψη».

Η «Λαϊκή Συσπείρωση Μαραθώνα», από την αρχή της πανδημίας του Covid-19, είχε επισημάνει ότι οι συνεδριάσεις «δια περιφοράς, τηλεδιάσκεψης κλπ.», πρέπει να περιοριστούν μόνο σε επείγοντα ζητήματα, με κύρια κατεύθυνση τα μέτρα σε σχέση με τον κορονοϊό.

Με παρέμβαση του επικεφαλής της παράταξής μας, έχει εδώ και καιρό απαιτηθεί, οι συνεδριάσεις να γίνονται πλέον δια ζώσης (υπάρχουν χώροι οι οποίοι ενδείκνυνται για τέτοιες συνεδριάσεις πχ. δημοτικά γυμναστήρια κλπ.).

Παρ’όλα αυτά, ο κύριος Δήμαρχος και η πλειοψηφία, με κύριο στήριγμα τον κ. Κυπαρίσση και την παράταξή του, χρησιμοποιούν τα μέτρα για να περνάνε μια σειρά αποφάσεις σε βάρος του λαού. Ταυτόχρονα, με διαδικασίες σαν και αυτές, φροντίζουν να μην αποκαλύπτονται έγκαιρα οι οικονομικές και άλλες συνδιαλλαγές μεταξύ πολιτικών και οικονομικών προσώπων.

Αποκορύφωμα αυτής της κοροϊδίας ήταν να δωθεί στη δημοσιότητα κομμάτι της εν λόγω συνεδρίασης σε βίντεο, μετά την αποχώρηση από την «τηλεδιάσκεψη» του εκπροσώπου της «Λαϊκής Συσπείρωσης Μαραθώνα».

Στις 7 Ιουλίου, σε σχετική ανάρτηση αναρωτιόμασταν «Ως πότε;» θα κρατήσει η παρωδία  των «δια περιφοράς» και των κεκλεισμένων των θυρών, δημοτικών και κοινοτικών συμβουλίων. Και στον δήμο στον οποίο ζούμε και λειτουργούμε, αλλά κυρίως στο σύνολο της χώρας.

Τονίσαμε ιδιαίτερα την αντιδημοκρατική φύση των εν κρυπτώ και παραβύστω* συμβουλίων, όπου λαμβάνονται αποφάσεις που επηρεάζουν την καθημερινότητα και κατ’ επέκταση τη ζωή των πολιτών, ερήμην των ίδιων των ενδιαφερομένων.

Σε μία πιο διεσταλμένη εκδοχή, γίνονται συμβούλια, όπου δημοτικοί σύμβουλοι περιορισμένης γνώμης και  δυνατοτήτων αυστηρά  εστιασμένων στην υποστήριξη της θέσης της πλειοψηφίας, δια του φτερουγίσματος των άκρων τους, προστατεύονται από την έκθεση τους σε δημόσια θέα. Αλλά αυτό είναι κάτι το οποίο συνέβαινε και παλαιότερα, όπως έχουμε ξαναγράψει.

Όπως και να έχει, τα συμβούλια πια χειραγωγούνται θρασύτατα, ευθέως και μάλιστα υπό τον πέπλο μυστικότητας που τους παρέχει η δικτατορικής εμπνεύσεως, απαράδεκτη  νομοθεσία. Η έκτακτη ανάγκη της πανδημίας παρήλθε (πχ για τα καταστήματα ή τα γυμναστήρια), όπως έχει παρέλθει και η ίδια κατάσταση που βαστά από τις 23/7/18, αλλά τυπικά είναι ακόμα σε ισχύ, για να εγκρίνονται και να ψηφίζονται τα πάντα με διαδικασίες fast track. Η «έκτακτη ανάγκη παρέχει νομική κάλυψη στην αυθαιρεσία, αλλά όχι αντίστοιχη πολιτική. Από ανθρώπους όμως που αδυνατούν να καταλάβουν το τεράστιο πρόβλημα που γεννιέται από τη μεγάλη αυτή διαφορά, δεν μπορεί κανείς να περιμένει κάτι σοβαρό και υπεύθυνο**.

Την ίδια μέρα που αναρτήσαμε το «Ως πότε η παρωδία;», το ιστολόγιο της Ανεξάρτητης Πρωτοβουλίας Πολιτών «Δασαμάρι SOS» το αναδημοσίευσε και μάλιστα πρόσθεσε στο τέλος, ως σχόλιο και επισήμανση μαζί, την ακόλουθη παράγραφο:

Σημ. Δασαμάρι S.O.S.: Από τις 20 Μάη έχουμε ζητήσει, με επιστολή προς τον πρόεδρο του τ.σ. Πικερμίου, να ενημερωθούμε για την απόφαση της μυστικής συνεδρίασης. Πέρασαν 40 μέρες και δεν λάβαμε καμία απάντηση. Πριν από 10 μέρες καταθέσαμε εκ νέου αίτηση [αρ. πρωτ. 54/29-6-2020] για να μας στείλουν την απόφαση. Περιμένουμε... Γίνεται πλέον φανερό ότι η διοίκηση του Δήμου, εν συνόλω, επιλέγει την "αναβίωση χουντικών πρακτικών". Δεν μας εκπλήσσει μιας και οι διοικούντες έχουν επιδείξει και στο παρελθόν τις δικτατορικές τους ευαισθησίες. Το ερώτημα —ρητορικό— που θέτουμε, είναι: γιατί αποδέχονται και συμμετέχουν σε αυτές τις "χουντικές πρακτικές" όλοι ανεξαιρέτως οι δημοτικοί και τοπικοί σύμβουλοι;

Επιπλέον, από την Κίνηση για την Προστασία και Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος πληροφορηθήκαμε πως ίδιο αίτημα (ΣτΣ παροχής πρακτικών και απόφασης) έχει υποβληθεί και εκ μέρους της, στους ίδιους «αρμοδίους», ήτοι τον πρόεδρο του κοινοτικού (τοπικού) συμβουλίου Πικερμίου και τη γραμματεία.

Και τα δύο αιτήματα έλαβαν την ίδια απάντηση, δηλαδή ….σιωπή.

Δεν έλαβαν καμία απάντηση. Μάλιστα το αίτημα της Κίνησης για την Προστασία και Ανάδειξη του Μεγάλου  Ρέματος δεν έλαβε –όπως θα έπρεπε κατά τη διαδικασία υποβολής του- ούτε αριθμό πρωτοκόλλου (μέχρι  την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές)

Επισυνάπτουμε το υποβληθέν αίτημα της Κ.Π.Α.Μ.Ρ. όπως το λάβαμε σε μορφή PDF. προς πιστοποίηση της αποστολής και των παραληπτών υπάρχει η ηλεκτρονική επιβεβαίωση του εξυπηρετητή, δηλαδή του gmail

 

Loading...

Όλα τα παραπάνω δικαιολογούν απόλυτα τις ανησυχίες που είχαμε εκφράσει στην προηγούενη μας ανάρτηση, της 7ης Ιουλίου:

για τον εξευτελισμό των δημοκρατικών διαδικασιών,

για την επίφαση δημοκρατίας

για την αυτοδιοικητική παρωδία (που είναι πια αληθινή τραγωδία)

και πιο πολύ, δικαιολογεί επαρκώς την θέση της πρωτοβουλίας Δασαμάρι SOS, που εκφράζεται στο ιστολόγιο της πως

Γίνεται πλέον φανερό ότι η διοίκηση του Δήμου, εν συνόλω, επιλέγει την "αναβίωση χουντικών πρακτικών". Δεν μας εκπλήσσει μιας και οι διοικούντες έχουν επιδείξει και στο παρελθόν τις δικτατορικές τους ευαισθησίες. (βλ. πιο πάνω)

Για ακόμη μία φορά οι καταστάσεις που ζούμε την τελευταία δεκαετία φέρνουν στα αυτιά και τη σκέψη τα λόγια του τέως διευθύνοντος συμβούλου  του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρως Καν, ο οποίος αναφερόμενος στην κατάσταση που είχε περιπέσει η Ελλάδα το 2010, διαπίστωνε πως είμαστε βαθιά μες στα σκατά.

Και το χειρότερο είναι πως δεν διαφαίνεται καμία ελπίδα αποκατάστασης των δημοκρατικών λειτουργιών, ούτε στον τόπο ούτε στην υπόλοιπη χώρα


*    Αναφέρεται σε κάτι που γίνεται κρυφά. αναφέρεται σε παράνομη, ύποπτη, μη κοινωνικά αποδεκτή δραστηριότητα, η οποία κρατιέται σκόπιμα κρυφή

 ** Μοιάζει με την παροιμία που απαιτείται καλλιγραφία από τα οπίσθια της …μυλωνούς

 Η παρωδία που αποκαλείται -με τη χρήση του κορυφαίου σολοικισμού- «δημοτικό συμβούλιο δια περιφοράς*», έχει παρατραβήξει.

Πολύ σοβαρά ζητήματα, ακόμα και οικονομικής φύσης, διεκπεραιώνονται με τηλεδιάσκεψη, ερήμην του κόσμου και της (νεκρής από καιρό) δημοκρατικής διαδικασίας του διαλόγου.  Η βολική για την αυθαιρεσία, διαδικασία της τηλεδιάσκεψης (ή όπως βαρβαριστί αποκαλείται «συμβούλιο δια περιφοράς*») εξευτελίζει κάθε έννοια δημοκρατίας.

Η άλλη, εξίσου αισχρή και εξευτελιστική για τη δημοκρατία, διαδικασία των κεκλεισμένων των θυρών συμβουλίων, είναι ίσως προκλητικότερη και φυσικά εξόχως αντιδημοκρατική. Αυτή είναι η διαδικασία που ακολουθείται στα τοπικά, στα κοινοτικά συμβούλια και σίγουρα η επίκληση της «έκτακτης ανάγκης» ή της πράξης νομοθετικού περιεχομένου για τη νομικίστικη κάλυψη της αντιδημοκρατικής διαδικασίας, δεν αρκούν.

Οι πρωτόγνωρες διαδικασίες που ζούμε μας έχουν αφήσει άφωνους. Γνωρίζαμε καλά και από την διαρκώς  κακή, τοπική εμπειρία, πως η δημοκρατία σε δήμους όπως αυτοί της ανατολικής Αττικής, είναι το διαρκώς ζητούμενο. Δημαρχίσκοι και παραγοντίσκοι κανονίζουν και ρυθμίζουν τα πάντα εν κρυπτώ. Αυτό συνέβαινε ακόμα και όταν τα δημοτικά συμβούλια διεξάγονταν ανοιχτά και με την παρουσία των δημοτών. Με μία δράκα προθύμων υποχείριων, η αντίθετη άποψη έσβηνε από την επιβολή των σηκωμένων φτερών των ομαδικά αντιδρώντων, χηναρίων. Μπορεί να μην άρθρωναν λόγο ή να μην είχαν γνώμη να εκφράσουν, αλλά η ισχύς των υψωμένων φτερών τους είναι πάντα ικανό αντεπιχείρημα,  για όποια αιτίαση ορθωνόταν απέναντι στις επιθυμίες του «ενός», του «αρχηγού», του δημάρχου τους.

Αν λοιπόν οι διαδικασίες χειραγωγούνταν και ελέγχονταν στο φως του ανοιχτού δημοτικού συμβουλίου, σήμερα οι «παράγοντες» έχουν ξεσαλώσει. Κανείς δεν γνωρίζει τι γίνεται. Κανείς δεν είναι παρών στις συζητήσεις.

Λέγονται και αποφασίζονται τα πάντα, ερήμην εκείνων των οποίων τη ζωή και την καθημερινότητα επηρεάζουν. Ως χείριστο παράδειγμα καταγράφουμε την πρόσφατη  περίπτωση του τοπικού συμβουλίου Πικερμίου, της 20ης Μαίου, με θέμα (και;) τον δίδυμο καταρράκτη του Βαλανάρη.  

Αναζητώντας τα πρακτικά της κεκλεισμένων των θυρών συνεδρίασης της 20ης Μαίου 2020 και ενώ έχει ήδη παρέλθει σαρανταοχταήμερο, τίποτα δεν έχει γίνει γνωστό για το τι συζητήθηκε, τι αποφασίστηκε και τι προωθήθηκε προς τον δήμο. Αναφέρουμε το τοπικό του Πικερμίου γιατί μάλλον αποτελεί μοναδική περίπτωση συμβουλίου, που όχι μόνο συνεδρίασε κρυφά, αλλά κρατάει  κρυφό από τους δημότες και το αποτέλεσμα της συνεδρίασης.

Μετά από όλη αυτή την αυτοδιοικητική παρωδία, αλλά και την εγκληματική επίφαση δημοκρατίας που καλύπτεται πίσω από την πλάτη του εξόχως ενόχου υπουργού Εσωτερικών, προβάλλει ως καθήκον των δημοκρατικών πολιτών να απαιτήσουν τον τερματισμό της κωμωδίας. Να τον απαιτήσουμε σθεναρά, αφού ήδη έχουμε γίνει μάρτυρες των αποτελεσμάτων των «κρυφών συνεδριάσεων» σε κυβερνητικό επίπεδο. Εκατομμύρια ευρώ προωθήθηκαν σε δύο οικογένειες, δίχως να ανοίξει ρουθούνι και με συνοπτικές και σκοτεινές διαδικασίες. Γιατί να διαφέρει στην κακοδιαχείριση η -καταχρηστικά αποκαλούμενη- «τοπική αυτοδιοίκηση»;

Αυτή η κακόγουστη παράσταση πρέπει να λάβει ένα τέλος. Είναι χρέος όλων να το απαιτήσουμε, αλλιώς μάλλον είμαστε κι εμείς στην σειρά, για την δική μας «εξυπηρέτηση»

*όπως έχουμε ξανατονίσει, δια περιφοράς είναι η συλλογή υπογραφών στα πρακτικά και όχι το συμβούλιο. Αλλά μάλλον ζητάμε πολλά από αυτούς που διοικούν

 Η Αθήνα, μια μητρόπολη του Νότου. Μία πόλη που χαρμανιάζει άνετα τις «Γερμανίδες τουρίστριες με τους Γιαπωνέζους βρυκόλακες» για τους οποίους μας τραγουδούσε ο Τζιμάκος. Μία μητρόπολη του ευρωπαϊκό νότου ή του Αφρικανικού βορρά, αν προτιμάτε. Πρωτεύουσα της μόνης αφρικανικής χώρας της Ευρώπης.

Η Αθήνα λοιπόν, με τη βάναυση καθημερινότητα των ιθαγενών της, μέσα στον καιρό της πανδημίας, έτυχε να έχει δήμαρχο τον πεφωτισμένο. Τον ταλαντούχο. Τον ανιψιό και εγγονό πρωθυπουργών, υιό πολιτικής ρυθμίστριας, που από συγκυρία δεν έγινε πρωθυπουργός. Τον αδελφό και πρωτοδευτεροτριτοξάδελφο διακεκριμένων στελεχών του ομίλου Mitsotakis SA, με ευρύ φάσμα επιχειρηματικής δραστηριότητας, από την Τουρκοκρατία ήδη και ποικίλους  μετόχους, συνδαιτημόνες, συνεργάτες. Τον εξ αγχιστείας συγγενεύοντα του ιστορικού υπουργού ΠΡΟ.ΠΟ. και πασοκογενή,  Σημιτικών καταβολών.

Mitsotakeiko

Harvardsmall

Ένα βίντεο που κυκλοφόρησε ο ΣΥΡΙΖΑ ως αντίδραση στην ασφυκτική φίμωση που έχει επιβάλει το χρυσοπληρωμένο δημοσιογραφικό κατεστημένο της χώρας, έγινε αφορμή για τον περεταίρω ευτελισμό της εμπορικής δραστηριότητας –όπως έχει καταλήξει- και που παραδόξως ακόμα, αποκαλείται δημοσιογραφία. Ξεκαθαρίζουμε πως αναφερόμαστε στους ψευδεπίγραφους «δημοσιογράφους» που αντί να ελεγχουν την εξουσία, αυτοί την γλείφουν..

Πολύ εύκολα και αβίαστα, το μεγάλο κανόνι που έβαλλε εναντίον του βιντεο και των απόψεων που πρόβαλλε (με αρκετά χοντρό χιούμορ), άρχισε να προβάλλει ως στόχο του βίντεο τους  πραγματικούς δημοσιογράφους. Ανθρώπους οι οποίοι τιμούν το λειτούργημα τους. Ερευνούν διασταυρώνουν ειδήσεις, ψάχνουν, δεν αναμασούν τη φρίκη και τελικά δεν πληρώνονται, ή πληρώνονται ελάχιστα. Αυτοί οι άνθρωποι βρέθηκαν σε ένα πεδίο βολής, επειδή εκεί τους τοποθέτησαν τα αφεντικά του τύπου. Τους τοποθέτησε η μεγάλη προπαγάνδα σαν ασπίδα προστασίας των μεγαλοδημοσιογράφων.  Ασπίδα απέναντι στις ευθείες βολές περί χρηματισμού τους.

Σε αντίθεση με τον ιδιωτικό, ο δημόσιος χώρος απευθύνεται και ανήκει σε όλους.

 

Η Hannah Arendt στο βιβλίο “Η Ανθρώπινη Κατάσταση”, μέσα από μια πολιτική και φιλοσοφική σκοπιά υποστηρίζει ότι ο δημόσιος χώρος είναι κατεξοχήν πολιτικός χώρος και συνδέεται αμφίδρομα με την έννοια της δημόσιας ελευθερίας.

Πριν από καιρό είχαμε γράψει το παρακάτω κείμενο. Ήταν Ιανουάριος του 2018. Παραθέτουμε το κείμενο χωρίς καμία αλλαγή

  

«Αυτή είναι η πλατεία της Ραφήνας ντυμένη στα λευκά.Όμορφες εικόνες μιας όμορφης πλατείας.

Σε αυτή την πλατεία «γεννιούνται και πεθαίνουν τα όνειρα τόσων παιδιών», όπως έλεγε ο Μάνος Χατζιδάκις στην «Οδό Ονείρων».

Σε αυτή την πλατεία θα δεις πολλά παιδιά να παίζουν, πολλές μητέρες να κάθονται στα παγκάκια ή στα γύρω μαγαζιά.

Σε αυτή την πλατεία θα δεις πολλούς ανθρώπους να χαίρονται τον δημόσιο χώρο.

Όμως, ο Δήμος Ραφήνας-Πικερμίου ετοιμάζεται να τα αλλάξει άρδην όλα αυτά.

Τα παιδιά θα πρέπει να φύγουν από την πλατεία γιατί οι μπάλες τους συχνά καταλήγουν πάνω στους πελάτες των γύρω μαγαζιών.

Το χρώμα της εξαλλοσύνης

Δύσκολους καιρούς διανύουμε. Οι δυσκολίες απανωτές. Φτώχεια, υποβάθμιση ζωής και περιβάλλοντος, επιθετικές γειτονικές κυβερνήσεις, κορωνοϊοί και πανδημίες και στο τέλος, πάλι περισσότερη φτώχεια.

Τίποτα δεν είναι ευοίωνο, και δεν περιμέναμε άλλωστε να είναι.

Πάνω λοιπόν στα ζόρια μας, μετά τις δεκαετείς δοκιμασίες που περάσαμε, μετά την υποβάθμιση της ζωής και του περιβάλλοντος μας και πριν από τις σκληρότερες που ήδη ξεπροβάλλουν μπροστά μας, παρουσιάστηκαν έξαφνα με αξιώσεις, οι τοπικοί παράγοντες. Οι αιρετοί αλλά και επιφορτισμένοι από την κεντρική εξουσία με τη φροντίδα της καθημερινότητας, δήμαρχοι. Θυμήθηκαν λοιπόν οι δήμαρχοι, πως πρέπει να «δειχτούν», να «πουλήσουν μούρη» κατά το κοινώς λεγόμενο. Θυμήθηκαν πως το τελευταίο τρίμηνο τους έχει επισκιάσει το πανδημικό δίδυμο «Τσιόδρα - Χαρδαλιά» περιορίζοντας τους σε ρόλο ακολούθου και τοποτηρητή του Χαρδαλιείου  κώδικα. Της «Χαρδαλιείου νομολογίας» και της εφαρμογής της.

Έτσι, προκειμένου να κάνουν αισθητή την παρουσία τους, άρχισαν να «εκρήγνυνται» ήδη από τις τελευταίες μέρες ισχύος των αντιπανδημικών μέτρων.

Άρχισαν μάλιστα ως άλλοι «Μαινόμενοι Ομπράντοβιτς» να διαφημίζουν την έκρηξη τους, με τη βοήθεια των δικών τους -ή των λιγότερο δικών τους.

Δια μιας  έγιναν όλοι «έξαλλοι». Ο ιός της εξαλλοσύνης, αν και δεν ανήκει στην εστεμμένη οικογένεια των κορωνοϊών, αλλά σε εκείνη των «ψευδοϊών», πρόσβαλλε τους αιρετούς της τοπικής –κατ’ ευφημισμό αυτοδιοίκησης.

 

Ο άνθρωπος δεν κωλώνει πουθενά.

Μπορεί να ψήφισε (με τα δανεικά παλλόμενα φτεράκια των χηναρίων του) την κατάργηση κάθε προστατευτικής για το περιβάλλον,  νομοθετικής διάταξης.

Μπορεί να νομιμοποίησε τα αυθαίρετα σε δάση και δασικές εκτάσεις, επιβραβεύοντας την αυθαιρεσία.

Μπορεί να διαλύει αιγιαλούς και να τους κατατεμαχίζει, προσφέροντας τους δωρεάν σε «επενδυτές»

Μπορεί να κατατεμάχισε περιοχές Natura για να τις προσφέρει και αυτές στο πιάτο του «επενδυτή» και στην πραγματικότητα καταναλωτή φύσης

Μπορεί να διέλυσε τους φορείς διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών, για να φτιάξει το δικό του «κατάστημα» και να βολέψει τη δική του πελατεία

Μπορεί να είναι ο χειρότερος υπουργός, σε όλα τα ελληνικά υπουργεία, όλων των εποχών, αφού απ’ όπου περνάει σπέρνει όλεθρο και καταστροφή, ξεπουλώντας δομές και «ασημικά» της χώρας

Αλλά έχει το θράσος να αυτοδιαφημίζεται και μάλιστα με αφορμή την Ευρωπαϊκή Ημέρα περιοχών Natura 2000. Επιλέγει μάλιστα ως τίτλο της «αυτοδιαφήμισης» του –με κραυγαλέο θράσος και αναισχυντία- τη φράση «Νοιαζόμαστε για τη Φύση»

Ένας υιός από μεγάλο τζάκι, όταν ήρθε και η δική του ώρα να «σώσει τη χώρα» εμπνεύστηκε το «επιτελικό κράτος» ή τέλος πάντων, κάτι που το ονόμασε έτσι. Τι ήταν το επιτελικό κράτος του υιού, αδελφού και θείου  των προσώπων που κυβερνούν αυτόν τον τόπο αδιαλείπτως εδώ και 55 χρόνια (κατ’ άλλους 80), από το προσκήνιο ή το σκοτεινό παρασκήνιο;

Το επιτελικό κράτος αρχίζει και άρχεται (τουλάχιστον στα χαρτιά) από την Προεδρία της Κυβέρνησης. Η Προεδρία της Κυβέρνησης και η Εθνική Αρχή Διαφάνειας, ελέγχουν και  εποπτεύουν την τήρηση της νομιμότητας δημοσίων φορέων, δημοσίων υπηρεσιών  και την διαφάνεια στο δημόσιο χρήμα, μέχρι το τελευταίο χωριό της Ελλάδος, σε ολόκληρη την χώρα.

Θεσμοθετήθηκε η εξουσία-εποπτεία από πάνω προς τα κάτω. Σύμφωνα με το νόμο, το μεγαλύτερο μέρος των συναλλαγών του πολίτη με το Κράτος, θα διεξάγεται ηλεκτρονικά μέσω διαδικτύου, σε λίγους μήνες. Δημιουργείται μια αυτοτελής δημόσια υπηρεσία, η «Προεδρία της Κυβέρνησης» η οποία υπάγεται τον Πρωθυπουργό. Στη νέα υπηρεσία συγχωνεύονται 6 διαφορετικές Γραμματείες, συν η ΕΥΠ. Η λογική της δημιουργίας της υπηρεσίας είναι εκείνη ενός «Cabinet Office». Αυτές οι υπηρεσίες δεν αποτελούν, όμως, μια επιπλέον δομή της κυβέρνησης αλλά μια υπερ-δομή που επικαθορίζει την κυβερνητική δομή. Γι’ αυτό και οι υπουργοί αποτελούν ένα υποσύνολο αυτής της υπερδομής. Είναι “secretaries” του Προέδρου. Η σκέψη του συγκεκριμένου νομοθετήματος είναι η δημόσια πολιτική να παράγεται πλέον, κατά ένα μεγάλο μέρος, από πάνω προς τα κάτω.

Τα παραπάνω αφορούν τον εκτελεστικό και μόνο βραχίονα της κυβέρνησης. Η παραγωγή νομοχεδίων και η υποβολή τους στην νομοθετική εξουσία για ψήφιση παρέμεινε πως ήταν. Δηλαδή παρέμεινε η διάθεση στην υπηρεσία των εκλεκτών, αναλώσιμων ανθρώπων οι οποίοι εξυπηρετούν το αφεντικό θυσιάζοντας ως συνήθως, το δημόσιο συμφέρον. Θυσιάζοντας συστηματικά οτιδήποτε δημόσιο

Και ο κορυφαίος ειδικός για την σφαγή  του δημοσίου συμφέροντος και την ικανοποίηση τωμ ιδιωτικών επιδιώξεων, είναι ο ίδιος, δέκα και πλέον, χρόνια τώρα. Ο Χατζηδάκης. Η μαριονέτα που εκτελεί συγκεκριμένες αποστολές. Το ενεργούμενο που δεν νοιάζεται ακόμα και να τον προπηλακίσουν δημοσίως, αρκεί να έχει εκτελέσει τις εντολές του αφεντικού, όπως στην αρχή της μεγάλης, δραματικής, μνημονιακής περιπέτειας της χώρας.

Το φετινό πόθεν έσχες του άλλωστε έδειξε πως μάλλον δεν πήγαν τζάμπα οι προσπάθειες του

Ανακαλύψαμε στο info war μία έρευνα, ένα μάζεμα της δράσης του Χατζηδάκη από το 2009 μέχρι σημερα, αφού ξεπούλησε και το φυσικό περιβάλλον στις «δυνάμεις της αγοράς». Το βίντεο που ανακεφαλαιώνει τη δράση του, επικεντρώνεται στη μεγάλη μπίζνα  με το ξεπούλημα της Ολυμπιακής και τη μετατροπή του δημόσιου μονοπωλίου σε ιδιωτικό. Φτάνει και στο σήμερα που θέλει πάλι να σώσει το ιδιωτικό μονοπώλιο (που υπεξαίρεσε τις παραγωγικές μονάδες του δημοσίου με τη βοήθεια του «υπουργού»). Θέλει να το σώσει με πόρους του θύματος της ληστείας.

Από τους δικούς του κανένας δεν μιλάει. Γνωρίζουν ποιος ηγείται του «επιτελικού κράτους» και ποιος δίνει εντολές. Ποιος κινεί τα νήματα. Και δεν θέλουν να χάσουν τη βολή των μερικών χιλιάδων ευρώ το μήνα, ούτε και να ακρωτηριάσουν  τη μωροφιλοδοξια τους. Έτσι οι Χατζηδάκηδες συνεχίζουν το βρώμικο έργο τους, μέχρι να μην έχουν να πουλήσουν τίποτα άλλο

                                                                  


Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /srv/disk3/2763186/www/atticavoice.gr/templates/ts_news247/html/com_k2/templates/default/user.php on line 269

Youtube Playlists

youtube logo new

youtube logo new

© 2021 Atticavoice All Rights Reserved.